خروج پرهزینه ستارههای پرسپولیس؛ جوانگرایی تارتار با جدایی رفیعی و پورعلیگنجی کلید خورد
مهدی تارتار پس از حضور روی نیمکت پرسپولیس، خیلی زود پروژه بازسازی ترکیب را آغاز کرده است. در همین راستا، نام سروش رفیعی و مرتضی پورعلیگنجی در صدر فهرست خروجیهای قطعی قرار گرفته؛ دو بازیکنی که سابقه، تجربه و جایگاه مهمی در سالهای اخیر پرسپولیس داشتهاند، اما حالا ظاهراً جایی در مدل فنی فصل آینده ندارند.
این تصمیم نشان میدهد تارتار قصد ندارد فقط چند خرید جدید به ترکیب اضافه کند؛ او میخواهد ساختار سنی و فنی پرسپولیس را تغییر دهد. چنین تصمیمی برای تیمی با فشار هواداری بالا، پرریسک است؛ زیرا خروج بازیکنان باتجربه همیشه فقط یک تصمیم فنی نیست و بار روانی، رسانهای و مالی هم دارد.
جدول وضعیت خروجیهای احتمالی پرسپولیس
| بازیکن | وضعیت فعلی |
|---|---|
| سروش رفیعی | جدایی از پرسپولیس قطعی گزارش شده است |
| مرتضی پورعلیگنجی | در برنامه فصل آینده تارتار جایی ندارد |
| امید عالیشاه | نام او در فهرست خروجیهای احتمالی مطرح شده است |
| میلاد سرلک | احتمال جدایی او نیز در گزارشها آمده است |
| دنیل گرا | برخی گزارشها جدایی او را تقریباً قطعی دانستهاند |
ورزش سه پیشتر از جدایی چهار بازیکن باتجربه پرسپولیس خبر داده و نوشته بود امید عالیشاه، میلاد سرلک و مرتضی پورعلیگنجی با وجود داشتن قرارداد، در برنامه تارتار قرار ندارند. همچنین در گزارش دیگری، نام سروش رفیعی، امید عالیشاه، میلاد سرلک و مرتضی پورعلیگنجی در میان جداشدههای تابستانی پرسپولیس آمده است.
جوانگرایی یا خانهتکانی پرهزینه؟
سیاست جوانگرایی در پرسپولیس فقط با جذب بازیکنان جوانی مثل پوریا شهرآبادی و چند خرید تازه معنا پیدا نمیکند؛ بخش سختتر ماجرا کنار گذاشتن نفراتی است که هنوز قرارداد دارند و سالها برای تیم بازی کردهاند. مهر گزارش داده برخی بازیکنان قراردادی حاضر به فسخ نیستند و اجرای این تصمیم میتواند برای پرسپولیس هزینهای سنگین داشته باشد.
برآوردهای رسانهای از هزینهای نزدیک به ۳۰۰ میلیارد تومان برای فسخ قراردادها و تسویه تعهدات مالی حکایت دارد. این عدد، اگر نهایی شود، نشان میدهد تغییر نسل در پرسپولیس فقط یک تصمیم فنی نیست؛ یک پروژه مالی سنگین است که باید با دقت مدیریت شود.
چرا پرسپولیس به این نقطه رسید؟
پرسپولیس در فصلهای اخیر ترکیبی از بازیکنان باتجربه، ملیپوش و نفرات پا به سن گذاشته داشت. این ترکیب در مقاطعی نتیجه داده، اما همزمان باعث شده میانگین سنی تیم بالا برود و باشگاه برای فصل جدید به فکر تغییر نسل بیفتد. تارتار با ورود به پرسپولیس، ظاهراً تصمیم گرفته از همین ابتدا مرز خود را با ترکیب قبلی مشخص کند.
باشگاه خبرنگاران جوان نیز چند روز قبل گزارش داده بود تارتار فهرست ابتدایی خروجی و ورودی را به مدیران پرسپولیس اعلام کرده و نام امید عالیشاه، سروش رفیعی و مرتضی پورعلیگنجی در میان خروجیها مطرح شده است.
سروش رفیعی؛ پایان تلخ یک دوره؟
سروش رفیعی یکی از بازیکنان تکنیکی و باتجربه پرسپولیس در سالهای اخیر بود، اما حالا مسیر او از سرخپوشان جدا شده است. گزارشها حاکی است او پس از خروج از ایران، هنوز برنامهای برای بازگشت نداشته و پروژهاش در پرسپولیس عملاً به پایان نزدیک شده است.
رفیعی برای پرسپولیس فقط یک بازیکن فنی نبود؛ او یکی از چهرههای رختکن و از نفرات باتجربه تیم محسوب میشد. خروج او از ترکیب، علاوه بر اثر فنی، میتواند نظم درونی و تعادل تجربه در تیم را نیز تغییر دهد.
پورعلیگنجی؛ مدافعی که دیگر اولویت نیست
مرتضی پورعلیگنجی نیز در فهرست خروج قرار گرفته؛ مدافعی با سابقه ملی و تجربه بینالمللی که حضورش در پرسپولیس برای خط دفاع اعتبار میآورد. با این حال، ظاهراً تارتار برای فصل آینده دنبال مدل متفاوتی در خط دفاع است و پورعلیگنجی در این نقشه جای قطعی ندارد.
تصمیم درباره مدافعی با این سطح از تجربه، یکی از پرریسکترین بخشهای پروژه تارتار است. اگر جایگزین مناسبی جذب نشود، پرسپولیس ممکن است در مسابقات سخت، کمبود تجربه را احساس کند.
عالیشاه و سرلک هم در خطرند؟
نام امید عالیشاه و میلاد سرلک نیز در گزارشهای مختلف کنار خروجیهای احتمالی آمده است. ورزش سه نوشته بود این دو بازیکن هم در فهرست تغییر نسل پرسپولیس دیده میشوند و تارتار تمایلی به ادامه همکاری با برخی نفرات باتجربه ندارد.
با این حال، درباره عالیشاه و سرلک باید محتاطتر نوشت. تا زمانی که باشگاه یا خود بازیکنان موضع رسمی اعلام نکنند، جدایی آنها در حد احتمال و گزارش رسانهای باقی میماند. وضعیت این دو نفر به تصمیم نهایی کادر فنی، مذاکرات مالی و نحوه توافق برای فسخ یا ادامه قرارداد بستگی دارد.
مراسم خداحافظی؛ پایان محترمانه یا سناریوی دشوار؟
یکی از بخشهای مهم این پرونده، تصمیم باشگاه برای برگزاری مراسم یا نشست خبری خداحافظی برای بازیکنان باتجربه است. این ایده از نظر رسانهای و اخلاقی قابل دفاع است؛ پرسپولیس نمیخواهد پایان همکاری با بازیکنانی که سالها پیراهن تیم را پوشیدهاند، به شکل سرد و پرتنش رقم بخورد.
اما مشکل اصلی اینجاست که تا زمانی که بازیکنان با فسخ قرارداد یا شیوه جدایی موافقت نکنند، برگزاری مراسم خداحافظی بیشتر یک طرح روی کاغذ است. بازیکنی که قرارداد دارد، الزاماً خود را جداشده نمیداند و ممکن است تا تعیین تکلیف مالی حاضر به پذیرش خداحافظی رسمی نشود.
بار مالی جداییها؛ مسئلهای بزرگتر از لیست خروجی
پرسپولیس اگر بخواهد چند بازیکن قراردادی را کنار بگذارد، باید هزینه آن را هم بپذیرد. فسخ قرارداد در فوتبال حرفهای معمولاً بدون توافق مالی ممکن نیست و اگر بازیکنان حاضر به تخفیف یا توافق نشوند، باشگاه باید بخش مهمی از تعهدات را پرداخت کند.
همین موضوع باعث شده تصمیم فنی تارتار به مسئلهای مدیریتی و مالی تبدیل شود. اگر هزینه خروجیها واقعاً به حوالی ۳۰۰ میلیارد تومان برسد، پرسپولیس باید توضیح روشنی برای تأمین منابع، رعایت سقف بودجه و مدیریت قراردادهای جدید داشته باشد.
ریسک بزرگ تارتار در شروع کار
مهدی تارتار با این تصمیمها نشان داده میخواهد از همان ابتدای کار، تیم را مطابق ایده خودش بسازد. این جسارت میتواند به سود پرسپولیس تمام شود، اما اگر نتایج ابتدایی خوب نباشد، همین خروجیها به نخستین محور انتقادها تبدیل خواهند شد.
هواداران پرسپولیس با تغییر نسل مخالفت ذاتی ندارند، اما انتظار دارند جانشینها کیفیت کافی داشته باشند. کنار گذاشتن بازیکنان باتجربه زمانی قابل دفاع است که باشگاه بتواند با خریدهای جوانتر، آمادهتر و هماهنگتر، سطح تیم را حفظ کند یا بالا ببرد.
جمعبندی؛ پرسپولیس در آستانه پوستاندازی سنگین
جدایی سروش رفیعی و مرتضی پورعلیگنجی از پرسپولیس، اگر طبق گزارشها نهایی شود، آغاز رسمی یک پوستاندازی جدی در تیم مهدی تارتار است. نامهایی مانند امید عالیشاه و میلاد سرلک نیز در حاشیه این پروژه دیده میشوند و احتمال دارد دامنه تغییرات در روزهای آینده گستردهتر شود.
اما این جوانگرایی ساده و کمهزینه نیست. پرسپولیس با بازیکنانی روبهروست که برخی از آنها قرارداد دارند و جداییشان میتواند بار مالی بزرگی به باشگاه تحمیل کند. حالا سؤال اصلی این است: تارتار میتواند با حذف چهرههای باتجربه، تیمی جوانتر و موفقتر بسازد یا این تصمیم پرهزینه به نخستین بحران فصل جدید پرسپولیس تبدیل میشود؟