استوری متفاوت محمد نصرتی؛ وقتی مدافع تیم ملی نامزد انتخابات شورای مدرسه شد
محمد نصرتی، مدافع سابق تیم ملی ایران، با انتشار یک استوری از دوران مدرسهاش، چهرهای متفاوت و نوستالژیک از گذشته خود نشان داد؛ تصویری مربوط به نامزدی او در انتخابات شورای مدرسه. همین قاب ساده، برای هواداران فوتبال یادآور مسیری شد که از نیمکتهای مدرسه آغاز شد و سالها بعد به پیراهن تیم ملی، حضور در جام جهانی ۲۰۰۶ و گل تاریخی صعود ایران مقابل بحرین رسید.
۰۱:۳۳ - ۲۰ تير ۱۴۰۵
وانانیوز|
محمد نصرتی در صفحه شخصی خود استوری جالبی منتشر کرده که به دوران مدرسهاش مربوط میشود؛ استوریای که خبرآنلاین آن را بازنشر کرده و نوشته این تصویر مربوط به نامزدی او در انتخابات شورای مدرسه است. این خبر در چند رسانه ورزشی دیگر نیز بازتاب داشت و بهدلیل جنس متفاوتش، از قالب خبرهای معمول فوتبالی فاصله گرفت.
در روزهایی که اغلب اخبار فوتبالی حول نقلوانتقالات، حواشی تیم ملی، قراردادها و نتایج مسابقات میچرخد، چنین تصویری از گذشته یک چهره فوتبالی، جذابیت خاص خودش را دارد. این استوری نه درباره یک گل است، نه درباره یک مصاحبه تند و نه حتی درباره یک تصمیم فنی؛ بلکه درباره تصویری قدیمی از روزهایی است که نصرتی هنوز ستاره فوتبال نبود و در فضای مدرسه، تجربهای شبیه رقابت، رأی گرفتن و دیده شدن را پشت سر میگذاشت.
از شورای مدرسه تا تیم ملی ایران
جذابیت اصلی این استوری دقیقاً در همین تضاد نهفته است؛ نوجوانی که روزی نامزد انتخابات شورای مدرسه شده بود، سالها بعد به یکی از مدافعان شناختهشده فوتبال ایران تبدیل شد. نصرتی در فوتبال ایران فقط با عنوان «بازیکن سابق» شناخته نمیشود؛ او یکی از چهرههای مهم نسل صعود به جام جهانی ۲۰۰۶ بود. ایرنا در گزارشی درباره خاطرات نصرتی از تیم ملی نوشته او همان مدافعی است که گلش مقابل بحرین، ایران را به جام جهانی ۲۰۰۶ آلمان رساند.
همین سابقه باعث میشود یک تصویر مدرسهای از او، فراتر از یک خاطره شخصی دیده شود. هوادار فوتبال وقتی امروز به چنین عکسی نگاه میکند، فقط یک دانشآموز نامزد انتخابات را نمیبیند؛ مسیری را میبیند که از تجربههای کوچک کودکی و نوجوانی شروع شده و به یکی از مهمترین لحظات فوتبال ملی ایران رسیده است.
چرا این عکس برای مخاطب جذاب است؟
در فضای شبکههای اجتماعی، کاربران معمولاً با دو نوع محتوای ورزشی زیاد درگیر میشوند: محتوای احساسی و محتوای نوستالژیک. استوری محمد نصرتی هر دو ویژگی را دارد. از یک طرف، مخاطب را به دوران مدرسه و خاطرات جمعی انتخابات شورای دانشآموزی میبرد؛ از طرف دیگر، این تصویر به گذشته بازیکنی وصل میشود که برای فوتبال ایران چهرهای آشناست.
برای بسیاری از مخاطبان، انتخابات شورای مدرسه یکی از نخستین تجربههای مواجهه با رقابت، اعتماد گرفتن از جمع و قرار گرفتن در معرض انتخاب دیگران است. حالا وقتی چنین تجربهای در گذشته یک ملیپوش سابق دیده میشود، قاب ساده مدرسهای به سوژهای انسانی و قابل لمس تبدیل میشود. همین ویژگیهاست که میتواند یک استوری شخصی را به خبر پربازدید تبدیل کند.
محمد نصرتی؛ مدافعی که نامش با صعود گره خورد
محمد نصرتی در دوران بازی خود در تیمهای مختلفی حضور داشت و طبق اطلاعات ثبتشده از کارنامهاش، سابقه بازی در باشگاههایی مانند ابومسلم، پاس تهران، پرسپولیس، النصر امارات، تراکتورسازی، پیکان، گسترش فولاد، ماشینسازی و نفت تهران را دارد.
اما مهمترین بخش کارنامه او در حافظه عمومی فوتبال ایران، همان نقش ملیاش است. Sporting Heroes در صفحه مربوط به حضور نصرتی در جام جهانی ۲۰۰۶، پست او را مدافع ثبت کرده و تعداد بازیهای ملی او را ۸۱ مسابقه همراه با ۵ گل نوشته است. این منبع همچنین تأیید میکند که نصرتی در جام جهانی ۲۰۰۶ برای ایران به میدان رفت.
برای نسلی از هواداران فوتبال ایران، نام نصرتی با تیمی گره خورده که پس از سالها انتظار به جام جهانی آلمان رسید. آن نسل، نامهایی مثل علی دایی، مهدی مهدویکیا، علی کریمی، جواد نکونام، یحیی گلمحمدی و محمد نصرتی را در کنار هم به یاد میآورد؛ تیمی که هم خاطره ساخت و هم حسرت.
قاب مدرسهای؛ بازگشت ستارهها به نقطه شروع
انتشار عکسهای قدیمی از چهرههای شناختهشده همیشه برای مخاطب جذاب است، چون فاصله میان «ستاره امروز» و «آدم معمولی دیروز» را کم میکند. هوادار وقتی تصویر مدرسهای نصرتی را میبیند، با این واقعیت روبهرو میشود که ستارههای فوتبال هم روزی مثل همه، دانشآموز بودهاند، در مدرسه رقابت کردهاند، آرزو داشتهاند و مسیرشان را از فضاهای بسیار ساده شروع کردهاند.
این نوع محتواها از نظر رسانهای هم ظرفیت بالایی برای وایرال شدن دارند. برخلاف خبرهای فنی که معمولاً مخاطب خاص فوتبال را جذب میکنند، خاطرات مدرسهای و تصاویر قدیمی میتوانند طیف وسیعتری از کاربران را درگیر کنند؛ حتی کسانی که شاید پیگیر جدی فوتبال نباشند، اما با حس نوستالژی دوران مدرسه ارتباط برقرار میکنند.
انتخابات شورای مدرسه؛ تمرین دیده شدن
نامزدی در انتخابات شورای مدرسه شاید در نگاه اول اتفاق کوچکی باشد، اما در ذهن بسیاری از دانشآموزان اولین تجربه جدی حضور در یک رقابت اجتماعی است. دانشآموز باید خودش را معرفی کند، از دیگران رأی بگیرد، مورد قضاوت قرار بگیرد و نتیجه را بپذیرد. برای یک فوتبالیست آینده، همین تجربههای کوچک میتوانند بخشی از شکلگیری شخصیت اجتماعی و رقابتی باشند.
البته نمیتوان از یک عکس قدیمی نتیجه گرفت که مسیر حرفهای نصرتی مستقیماً از همان انتخابات مدرسهای آغاز شده، اما میتوان گفت چنین قابهایی برای مخاطب، داستانساز هستند. رسانهها دقیقاً به همین دلیل از چنین تصاویری استقبال میکنند؛ چون پشت یک عکس، امکان روایت ساختن وجود دارد.
نصرتی و سرمایهای به نام خاطره
محمد نصرتی در سالهای اخیر بیشتر با عنوان پیشکسوت، کارشناس و مربی شناخته میشود. ایرنا در گفتوگویی با او درباره سفر تیم ملی به پیونگیانگ، از نصرتی بهعنوان مدافع اسبق تیم ملی یاد کرده و خاطرات او از یکی از سفرهای خاص تیم ملی در مسیر انتخابی جام جهانی ۲۰۰۶ را منتشر کرده است.
این یعنی نصرتی همچنان برای رسانهها فقط یک نام تاریخی نیست؛ او بخشی از حافظه زنده فوتبال ایران است. هر بار که تصویری، خاطرهای یا روایت تازهای از او منتشر میشود، مخاطب فرصتی پیدا میکند تا دوباره به دورهای از فوتبال ایران برگردد که برای بسیاری از هواداران پر از خاطره است.
جمعبندی
استوری تازه محمد نصرتی از دوران مدرسه شاید در ظاهر فقط یک عکس قدیمی از نامزدی او در انتخابات شورای مدرسه باشد، اما در لایه عمیقتر، روایتی جذاب از مسیر یک فوتبالیست شناختهشده را زنده میکند؛ مسیری که از فضای ساده مدرسه شروع شد و به تیم ملی، جام جهانی و گل تاریخی صعود ایران رسید.
این عکس یادآور این نکته است که چهرههای بزرگ ورزش، پیش از آنکه ستاره شوند، کودکان و نوجوانانی با رؤیاهای کوچک و بزرگ بودهاند. شاید نصرتی آن روز در مدرسه فقط دنبال رأی همکلاسیهایش بود، اما سالها بعد در زمین فوتبال، نامش را در حافظه جمعی هواداران ایرانی ثبت کرد. همین فاصله میان یک قاب مدرسهای و یک خاطره ملی، استوری او را به سوژهای جذاب و پربازتاب تبدیل کرده است.
۲۵۸۲۵۸
کد مطلب 2244550
پرونده ویژه
لینک کپی شد
ارسال نظر
جدیدترین اخبار
روی خط
