کسری طاهری از پرسپولیس دور شد؛ پشت‌پرده شکست سرخ‌ها مقابل نساجی

ماجرا زمانی عجیب‌تر شد که کسری طاهری در یک برنامه اینترنتی اعلام کرد حدود دو تا سه هفته قبل قرارداد خود را با پرسپولیس امضا کرده و فقط منتظر نامه روبین‌کازان است. او حتی پیش‌بینی کرده بود خبر انتقالش به‌زودی به‌صورت رسمی منتشر شود. چند ساعت بعد، گزارش‌هایی درباره صدور رضایت باشگاه روسی برای انتقال او به نساجی مازندران منتشر شد و تمام معادلات تغییر کرد.

باشگاه پرسپولیس روایت طاهری را تأیید نکرد. یکی از مدیران این باشگاه اعلام کرد قرارداد رسمی با بازیکن امضا نشده و آنچه میان طرفین وجود داشته، تفاهم بر سر شرایط شخصی بوده است. این تفاوت بسیار مهم است؛ توافق با بازیکن، بدون نهایی‌شدن انتقال با باشگاهی که مالک قرارداد اوست، برای تکمیل یک جابه‌جایی بین‌المللی کافی نیست.

بنابراین اولین ابهام پرونده همچنان باقی است: آیا طاهری قرارداد الزام‌آوری با پرسپولیس امضا کرده بود یا سند مورد اشاره او صرفاً یک توافق مشروط بود که فقط در صورت دریافت رضایت روبین‌کازان اعتبار اجرایی پیدا می‌کرد؟

نساجی چگونه پرسپولیس را کنار زد؟

براساس گزارش ایسنا، پرسپولیس آمادگی داشت برای انتقال طاهری تا ۷۰۰ هزار دلار به روبین‌کازان پرداخت کند. نساجی پس از اطلاع از این پیشنهاد، رقم ۸۰۰ هزار دلار را مطرح کرد و باشگاه روسی نیز با پیشنهاد بالاتر موافقت کرد. در همین گزارش آمده بود ITC بازیکن هنوز صادر نشده و قرار است مراحل اداری آن ظرف روزهای بعد تکمیل شود.

این روایت نشان می‌دهد اختلاف دو پیشنهاد فقط ۱۰۰ هزار دلار بوده است؛ اما در یک معامله بین‌المللی، تنها مبلغ نهایی اهمیت ندارد. زمان پرداخت، تضمین‌های بانکی، نوع انتقال، دائمی یا قرضی‌بودن قرارداد و سهم احتمالی باشگاه فروشنده از انتقال‌های بعدی نیز می‌توانند تصمیم نهایی را تغییر دهند.

گزارش‌های نزدیک به پرسپولیس می‌گویند روبین‌کازان در ابتدای مذاکرات رقمی نزدیک به یک میلیون یورو درخواست کرده بود و سرخ‌پوشان حاضر نبودند بدون کاهش مبلغ یا تغییر ساختار قرارداد، چنین هزینه‌ای بپردازند. پرسپولیس سقف پیشنهادی خود را بین ۶۰۰ تا ۷۰۰ هزار دلار قرار داد؛ اما نساجی با پیشنهاد بالاتر، مسیر معامله را تغییر داد.

آیا رضایت‌نامه و ITC کسری طاهری صادر شده است؟

در گزارش‌های منتشرشده، میان «توافق دو باشگاه»، «رضایت‌نامه» و «ITC» تفکیک روشنی وجود ندارد. برخی رسانه‌ها مدعی شده‌اند مدارک انتقال طاهری برای نساجی صادر شده، در حالی که ایسنا گزارش داده بود روبین‌کازان با انتقال موافقت کرده اما ITC هنوز در اختیار فوتبال ایران قرار نگرفته است.

این دو مفهوم یکسان نیستند. باشگاه روسی می‌تواند با فروش یا انتقال بازیکن موافقت کند، اما ثبت بین‌المللی او زمانی تکمیل می‌شود که فدراسیون فوتبال کشور مقصد گواهی بین‌المللی انتقال را از فدراسیون قبلی دریافت کند.

مقررات فیفا تصریح می‌کند بازیکنی که در یک فدراسیون ثبت شده، تنها پس از دریافت ITC می‌تواند در فدراسیون جدید ثبت شود. درخواست ثبت بازیکن حرفه‌ای نیز باید همراه با نسخه‌ای از قرارداد او با باشگاه جدید ارائه شود. بنابراین صرف پرداخت پول یا توافق نساجی با روبین‌کازان، بدون قرارداد بازیکن و تکمیل فرایند ثبت، برای حضور رسمی طاهری در مسابقات کافی نیست.

تا زمان انتشار اطلاعیه رسمی باشگاه نساجی، روبین‌کازان یا مرجع ثبت قراردادها، باید میان توافق مالی، صدور ITC و ثبت نهایی بازیکن تفاوت گذاشت.

آیا نساجی بدون رضایت بازیکن می‌تواند او را جذب کند؟

یکی از پرسش‌های مهم هواداران پرسپولیس این است که نساجی چگونه بدون توافق احتمالی با کسری طاهری، رضایت باشگاه روسی را دریافت کرده است.

باشگاه‌ها می‌توانند درباره مبلغ انتقال مذاکره و توافق کنند، اما بازیکن را نمی‌توان صرفاً با توافق دو باشگاه مجبور به امضای قرارداد کاری جدید کرد. برای ثبت طاهری در نساجی، قرارداد او با باشگاه مازندرانی نیز باید امضا و در فرایند ثبت ارائه شود. مقررات فیفا برای انتقال قرضی هم توافق کتبی باشگاه‌ها و قرارداد بازیکن با باشگاه مقصد را ضروری می‌داند.

در نتیجه دو سناریو وجود دارد: یا نساجی علاوه بر روبین‌کازان با خود بازیکن نیز به توافق رسیده، یا معامله هنوز تنها در سطح باشگاهی قرار دارد و برای تکمیل به موافقت طاهری نیاز خواهد داشت. گزارش‌های رسانه‌ای درباره عقد قرارداد رسمی او با نساجی یکسان نیستند و همین تناقض، ضرورت اطلاع‌رسانی شفاف سه طرف را افزایش می‌دهد.

چرا انتقال طاهری به پرسپولیس این‌قدر طول کشید؟

مهم‌ترین انتقاد به مدیریت پرسپولیس این است که چرا پیش از نهایی‌شدن رضایت باشگاه روسی، انتقال طاهری در افکار عمومی قطعی جلوه داده شد. وقتی بازیکن تحت قرارداد یک باشگاه خارجی است، توافق شخصی باید تنها یکی از مراحل اولیه معامله تلقی شود، نه پایان آن.

طولانی‌شدن مذاکرات به رقیب اجازه داد وارد پرونده شود و پیشنهاد بالاتری ارائه کند. پرسپولیس شاید از نظر اقتصادی نمی‌خواست وارد مزایده شود، اما از نظر رسانه‌ای اجازه داد بازیکن به‌عنوان خرید قطعی معرفی شود؛ در حالی که مهم‌ترین بخش معامله، یعنی توافق الزام‌آور با روبین‌کازان، هنوز به پایان نرسیده بود.

البته عقب‌نشینی از پرداخت ۸۰۰ هزار دلار را نمی‌توان الزاماً تصمیمی اشتباه دانست. مدیران هر باشگاه باید برای خریدهای خود سقف تعیین کنند و افزایش قیمت را صرفاً به دلیل فشار هواداران نپذیرند. ضعف اصلی این پرونده نه لزوماً نپرداختن پول بیشتر، بلکه ایجاد انتظار قطعی پیش از تکمیل اسناد بود.

آیا نساجی می‌تواند فوراً طاهری را به پرسپولیس بدهد؟

انتقال سریع طاهری از نساجی به پرسپولیس از نظر حقوقی ساده نیست. مقررات فیفا «انتقال پل» را دو انتقال متوالی یک بازیکن تعریف می‌کند که در آن باشگاه میانی برای دورزدن مقررات یا فریب شخص یا نهاد دیگری مورد استفاده قرار می‌گیرد.

طبق همین مقررات، اگر دو انتقال متوالی در فاصله کمتر از ۱۶ هفته انجام شوند، فرض اولیه این خواهد بود که طرف‌ها در یک انتقال پل مشارکت داشته‌اند؛ مگر آنکه بتوانند خلاف آن را ثابت کنند. فیفا برای افراد و باشگاه‌های دخیل در چنین انتقالی امکان اعمال مجازات انضباطی در نظر گرفته است.

بنابراین حضور فوری طاهری در پرسپولیس مطلقاً غیرممکن نیست، اما از نظر مقرراتی بسیار حساس، پرریسک و نیازمند اثبات دلایل واقعی ورزشی و اقتصادی است. همین موضوع احتمال انتقال قرضی یا دائمی او به پرسپولیس در هفته‌های آینده را به‌شدت کاهش می‌دهد.

آیا پرسپولیس بدون کسری طاهری کمبود مهاجم دارد؟

لغو این انتقال لزوماً پرسپولیس را با بحران فوری در خط حمله روبه‌رو نمی‌کند. باشگاه قرارداد علی علیپور را برای یک فصل دیگر تمدید کرده و پوریا شهرآبادی نیز با قراردادی چهار ساله به جمع سرخ‌پوشان پیوسته است. ایگور سرگیف هم براساس گزارش‌های نقل‌وانتقالاتی یک فصل دیگر قرارداد دارد.

علیپور تجربه و سابقه گلزنی دارد، سرگیف گزینه‌ای فیزیکی و باتجربه است و شهرآبادی می‌تواند بخشی از پروژه جوان‌گرایی باشد. از نظر تعداد، مهدی تارتار گزینه‌های کافی در نوک حمله دارد؛ هرچند کیفیت نهایی این خط به آمادگی، مصدومیت‌ها و نحوه استفاده تاکتیکی از مهاجمان بستگی خواهد داشت.

به همین دلیل گزارش‌ها حاکی از آن است که پرسپولیس پس از بستن پرونده طاهری، تمرکز خود را روی تکمیل بخش تدافعی گذاشته است.

شکست مدیریتی یا عقب‌نشینی حساب‌شده؟

پرونده کسری طاهری را می‌توان از دو زاویه بررسی کرد. از نظر مالی، پرسپولیس حق داشت برای یک مهاجم جوان سقف مشخصی تعیین کند و وارد رقابت بی‌پایان با نساجی نشود. هیچ تضمینی وجود ندارد که پرداخت ۸۰۰ هزار دلار الزاماً به موفقیت فنی یا سود اقتصادی منتهی شود.

اما از نظر مدیریت مذاکره و اطلاع‌رسانی، سرخ‌پوشان بازنده این پرونده هستند. بازیکن در رسانه‌ها از انتقال قطعی سخن گفت، گزارش‌های متعدد او را خرید جدید معرفی کردند و هواداران منتظر رونمایی بودند؛ در حالی که باشگاه هنوز رضایت مالک اصلی قرارداد را نگرفته بود.

اگر پرسپولیس فقط با بازیکن تفاهم کرده بود، باید تا زمان امضای توافق با روبین‌کازان از قطعی جلوه‌دادن انتقال جلوگیری می‌کرد. اگر قرارداد رسمی امضا شده بود، باشگاه باید درباره اعتبار حقوقی و سرنوشت آن توضیح دهد. سکوت در چنین پرونده‌ای زمینه شایعه، اتهام و بی‌اعتمادی را بیشتر می‌کند.

جمع‌بندی

انتقال کسری طاهری به پرسپولیس فعلاً منتفی شده و نساجی با پیشنهاد مالی بالاتر، موافقت روبین‌کازان را به دست آورده است. بااین‌حال، درباره صدور نهایی ITC و نوع قرارداد بازیکن با نساجی گزارش‌های متفاوتی منتشر شده و هنوز همه ابعاد پرونده به‌صورت رسمی روشن نیست.

پرسپولیس از نظر تعداد مهاجم دست خالی نمانده، اما یکی از بازیکنان موردنظر خود برای پروژه جوان‌گرایی را از دست داده است. مهم‌ترین درس این پرونده نیز روشن است: در نقل‌وانتقالات بین‌المللی، توافق شخصی با بازیکن تا زمانی که رضایت باشگاه مالک، قرارداد انتقال و مراحل ثبت کامل نشده باشد، به معنای انجام خرید نیست.