آخرین رقص «شاه‌ماهی» با جام؛ محمد عباس‌زاده در شهید وطنی کفش‌ها را آویخت

نساجی مازندران در آخرین مسابقه فصل ۱۴۰۴–۱۴۰۵ لیگ آزادگان با نتیجه ۲ بر یک مقابل آریو اسلامشهر شکست خورد، اما این باخت تأثیری بر قهرمانی‌اش نداشت. شاگردان رضا عنایتی پیش‌تر صعود و عنوان قهرمانی را قطعی کرده بودند و در پایان فصل با ۶۹ امتیاز از ۳۴ مسابقه، شامل ۲۰ برد، ۹ تساوی و پنج شکست، جام را مقابل هزاران هوادار قائمشهری بالای سر بردند. نساجی با ۴۸ گل زده، بهترین خط حمله مسابقات را نیز در اختیار داشت.

در کنار جشن صعود، مهم‌ترین تصویر شب به محمد عباس‌زاده تعلق داشت. مهاجم باتجربه در دقایق پایانی برای آخرین‌بار وارد زمین شد و بازوبند کاپیتانی را به بازو بست. او پس از پایان مسابقه چهار گوشه زمین را بوسید و در میان تشویق هواداران و اجرای سرود نساجی، کفش‌هایش را آویخت.

عباس‌زاده: می‌خواستم با قهرمانی خداحافظی کنم

عباس‌زاده پس از مراسم خداحافظی گفت از پایان دوران بازیگری خود ناراحت است، اما شادی هواداران نساجی این تلخی را برایش قابل‌تحمل کرده است. او تأکید کرد از قبل تصمیم داشته آخرین مسابقه‌اش با قهرمانی نساجی همراه باشد و در نهایت همان اتفاقی رخ داد که انتظارش را داشت.

او قهرمانی و صعود را به هواداران تقدیم کرد و گفت هرچه در فوتبال به دست آورده، مدیون حمایت آنهاست. این جملات برای بازیکنی که بخش مهمی از هویت فوتبالی‌اش با سکوهای ورزشگاه شهید وطنی گره خورده، صرفاً یک سخن تشریفاتی نبود؛ عباس‌زاده در مقاطع مختلف با وجود پیشنهادها و جدایی‌های متعدد، دوباره به نساجی بازگشت.

آمار دوران حرفه‌ای محمد عباس‌زاده

براساس جمع‌بندی آماری منتشرشده پس از خداحافظی او، عباس‌زاده ۱۲۳ مسابقه با پیراهن نساجی انجام داد و ۶۷ گل و پنج پاس گل ثبت کرد. پس از نساجی، بیشترین حضورش به تراکتور اختصاص داشت؛ جایی که در ۸۴ بازی، ۳۴ گل به ثمر رساند.

آمار ۱۹۴ بازی و ۵۷ گل در لیگ برتر نیز در گزارش‌های خداحافظی عباس‌زاده منتشر شده است. این رقم فقط عملکرد او در سطح اول فوتبال ایران را در بر می‌گیرد، درحالی‌که جدول بالا مجموعه مسابقات ثبت‌شده باشگاهی در رقابت‌های مختلف را نشان می‌دهد؛ به همین دلیل دو دسته آمار را نباید مستقیماً با یکدیگر جمع یا مقایسه کرد.

دو عنوان آقای گلی با پیراهن نساجی

عباس‌زاده دو مرتبه عنوان آقای گل لیگ آزادگان را به دست آورد. او در فصل ۱۳۹۱–۱۳۹۲ با ۱۸ گل و در فصل ۱۳۹۵–۱۳۹۶ با ۲۴ گل در صدر جدول گلزنان قرار گرفت. آمار منتشرشده برای مجموع دوران او در لیگ آزادگان نیز ۶۴ گل در ۸۳ مسابقه است؛ رقمی که او را پس از حمید کاظمی در رتبه دوم گلزنان تاریخ این رقابت‌ها قرار می‌دهد. میانگین یک گل در هر ۱۰۹ دقیقه نیز بهترین نرخ گلزنی در میان گلزنان شاخص لیگ یک عنوان شده است.

یکی از نکاتی که در بازخوانی کارنامه عباس‌زاده باید دقیق بیان شود، تفاوت فصل آقای گلی و فصل صعود نخست نساجی است. او در فصل ۱۳۹۵–۱۳۹۶ با ۲۴ گل آقای گل شد، اما نساجی همان فصل به لیگ برتر صعود نکرد. صعود تاریخی در فصل بعد رخ داد؛ زمانی که عباس‌زاده در نیم‌فصل از سایپای تحت هدایت علی دایی جدا شد و با ثبت ۱۳ گل در فقط ۱۴ مسابقه، نقشی تعیین‌کننده در بازگشت نساجی به سطح اول پس از سال‌ها انتظار داشت.

از پرسپولیس تا دوران درخشان تراکتور

عباس‌زاده پس از نخستین آقای گلی خود به پرسپولیس پیوست. او در مجموع ۳۴ مسابقه رسمی برای سرخ‌پوشان تهران ۱۲ گل به ثمر رساند. دوران حضورش در پرسپولیس به اندازه ارتباطش با نساجی ماندگار نشد، اما نام او را در سطح اول فوتبال ایران مطرح کرد و مسیر بازی در باشگاه‌های مختلف را برایش گشود.

بهترین دوره عباس‌زاده در لیگ برتر از نظر گلزنی با تراکتور شکل گرفت. او برای تیم تبریزی ۳۴ گل در ۸۴ مسابقه زد و در فصل ۱۳۹۹–۱۴۰۰ با ۱۶ گل یکی از برترین مهاجمان لیگ بود. گل‌های او در رقابت‌های آسیایی نیز مورد توجه قرار گرفت و ضربات تمام‌کننده، جای‌گیری در محوطه جریمه و استفاده از توپ‌های برگشتی به ویژگی‌های شناخته‌شده بازی‌اش تبدیل شد. آمار باشگاهی او با تراکتور، دومین کارنامه پربار این مهاجم پس از نساجی است.

چرا خداحافظی عباس‌زاده «اجباری» شد؟

عباس‌زاده در هفته‌های پایانی فصل به دلیل مشکل جسمانی و آنچه در گزارش‌ها عارضه قلبی عنوان شد، مدتی در بیمارستان بستری و از مسابقات دور شد. او ابتدا شایعه بازنشستگی فوری را تکذیب کرد و گفت تصمیم نهایی را پس از پایان فصل خواهد گرفت، اما در ادامه تأیید کرد که فعلاً اجازه انجام ورزش حرفه‌ای ندارد و باید از استرس فوتبال فاصله بگیرد.

او پس از خداحافظی گفت وضعیتش بهتر شده، اما پزشکان فعلاً استراحت را برایش ضروری دانسته‌اند. عباس‌زاده همچنین درباره ورود احتمالی به مربیگری توضیح داد که قصد ندارد بلافاصله وارد فضای فنی شود و ابتدا باید دوره‌ای را به استراحت و بازیابی شرایط جسمانی اختصاص دهد.

بنابراین پایان دوران او فقط نتیجه رسیدن به سن ۳۶سالگی یا کاهش فرصت بازی نبود. مشکل جسمانی روند تصمیم‌گیری را تسریع کرد و باعث شد مهاجمی که چند هفته پیش هنوز تمایلی به اعلام بازنشستگی نداشت، جشن قهرمانی را به‌عنوان آخرین فرصت حضور در زمین انتخاب کند.

نساجی؛ خانه‌ای که همیشه مقصد نهایی بود

عباس‌زاده در طول دوران حرفه‌ای برای باشگاه‌های بزرگی مانند پرسپولیس و تراکتور و تیم‌هایی چون سایپا، فولاد، ذوب‌آهن و راه‌آهن بازی کرد، اما بیش از نیمی از گل‌های باشگاهی ثبت‌شده‌اش را برای نساجی به ثمر رساند. ۶۷ گل در ۱۲۳ مسابقه، میانگینی بهتر از یک گل در هر دو بازی را نشان می‌دهد.

اهمیت او برای نساجی فقط به تعداد گل‌ها محدود نیست. عباس‌زاده در مسیر صعود فصل ۱۳۹۶–۱۳۹۷ یکی از چهره‌های اصلی تیم بود و هشت سال بعد نیز برای آخرین مأموریت به قائمشهر بازگشت تا در کنار تیمی قرار بگیرد که بار دیگر برای صعود می‌جنگید. او در نیم‌فصل دوم فصل اخیر به‌عنوان بازیکن آزاد به نساجی پیوست؛ هرچند مشکل جسمانی اجازه نداد نقش پررنگی در مسابقات پایانی داشته باشد.

آخرین حضورش نیز فقط چند دقیقه طول کشید و نساجی حتی بازی را واگذار کرد، اما نتیجه مسابقه اهمیت اصلی شب نبود. باشگاه جام گرفت، هواداران بازگشت به لیگ برتر را جشن گرفتند و مهاجمی که سال‌ها با شماره ۳۳ برای این تیم گل زده بود، پایان دوران خود را در همان زمینی اعلام کرد که بیشترین تشویق‌ها را شنیده بود.

پایان بازیگری؛ آغاز یک نقش تازه؟

عباس‌زاده هنوز درباره آینده حرفه‌ای خود تصمیم نگرفته است. با توجه به شرایط جسمانی، ورود فوری او به مربیگری یا فعالیت‌های پرفشار فوتبالی بعید به نظر می‌رسد. خودش نیز تأکید کرده فعلاً به استراحت نیاز دارد و بعداً درباره ادامه مسیر تصمیم خواهد گرفت.

بااین‌حال، سابقه طولانی او در لیگ برتر، شناخت لیگ آزادگان و ارتباط عمیقش با نساجی می‌تواند در آینده زمینه فعالیت در بخش فنی، مدیریت تیم یا استعدادیابی را فراهم کند. این بخش صرفاً یک احتمال است و تاکنون عباس‌زاده یا باشگاه نساجی سمتی رسمی برای دوران پس از بازیگری او اعلام نکرده‌اند.

محمد عباس‌زاده فوتبال را با یک شکست در نتیجه مسابقه، اما با یک قهرمانی در کارنامه ترک کرد. او به همه رؤیاهای دوران بازیگری نرسید و هیچ‌گاه به مهره‌ای ثابت در تیم ملی تبدیل نشد، اما در فوتبال باشگاهی ایران و به‌خصوص در قائمشهر، نامی فراتر از یک مهاجم باقی خواهد ماند؛ بازیکنی که دو بار آقای گل لیگ یک شد، در لیگ برتر ۵۷ گل زد و آخرین شب حضورش را با بالا بردن جام نساجی به پایان رساند.