پشت پرده پروژه فروش ابرقویی؛ چرا پرسپولیس نباید مطمئن‌ترین مدافعش را از دست بدهد؟

حسین ابرقویی‌نژاد تابستان سال ۱۴۰۴ پس از یک فصل موفق در خیبر خرم‌آباد با قراردادی سه‌ساله به پرسپولیس پیوست. به این ترتیب، قرارداد او تا پایان فصل ۱۴۰۶-۱۴۰۷ اعتبار دارد و باشگاه برای انتقال یا پایان همکاری با این بازیکن باید رضایت او را نیز به دست آورد.

این مدافع در نخستین فصل حضورش به‌تدریج جای خود را در ترکیب باز کرد و در مقاطعی که خط دفاع پرسپولیس با افت یا ناآمادگی برخی بازیکنان باتجربه مواجه بود، نمایش‌های باثبات‌تری ارائه داد. عملکرد او همچنین به نخستین حضورش در تیم ملی منجر شد؛ اتفاقی که جایگاه ورزشی ابرقویی را نسبت به زمان ورودش به پرسپولیس ارتقا داد.

با وجود این، نام ابرقویی در جریان مذاکرات تابستانی به‌عنوان بخشی از چند معامله احتمالی مطرح شد. انتشار این اخبار از آن جهت عجیب بود که پرسپولیس هم‌زمان به دنبال تقویت قلب دفاع بود و هنوز ترکیب کاملی در این پست نداشت.

واقعیت پیشنهاد سپاهان برای آریا یوسفی چه بود؟

یکی از روایت‌های مطرح‌شده این بود که پرسپولیس قصد داشت ابرقویی را برای جذب آریا یوسفی به سپاهان واگذار کند. بررسی گزارش‌های منتشرشده نشان می‌دهد ماجرا کمی متفاوت بوده است.

براساس گزارش‌های رسانه‌ای، سپاهان برای صدور رضایت‌نامه آریا یوسفی خواستار دریافت ایگور سرگیف و حسین ابرقویی شده بود. پرسپولیس این پیشنهاد را نپذیرفت و به‌ویژه سرگیف از سوی مهدی تارتار بازیکنی غیرقابل‌انتقال تلقی می‌شد.

بنابراین نمی‌توان با قطعیت گفت پرسپولیس از ابتدا ابرقویی را به سپاهان پیشنهاد داده بود. آنچه از گزارش‌ها برمی‌آید این است که نام او در پاسخ سپاهان به درخواست سرخ‌پوشان مطرح شد و باشگاه تهرانی نیز با شکل پیشنهادی معاوضه موافقت نکرد.

البته همین که جدایی ابرقویی در محاسبات برخی مدیران قابل‌بررسی بوده، نشان می‌دهد وضعیت او در مقطعی کاملاً باثبات نبوده است؛ به‌خصوص اگر پرسپولیس موفق به جذب مدافع دیگری می‌شد.

سناریوی دوم؛ معاوضه ابرقویی با دانیال ایری

پس از پیچیده شدن مذاکرات با سپاهان، نام ابرقویی در پرونده جذب دانیال ایری نیز مطرح شد. چند گزارش خبری مدعی شدند پرسپولیس می‌تواند این مدافع را همراه با مبلغی پول به نساجی واگذار کند و در مقابل ایری را به تهران بیاورد.

ایری یکی از مدافعان جوان موردنظر مهدی تارتار بود و پرسپولیس برای جذب او و کسری طاهری مذاکراتی جدی با نساجی انجام داد. بااین‌حال، دو باشگاه بر سر مسائل مالی و ملاحظات حقوقی به توافق نرسیدند و انتقال هر دو بازیکن در نهایت منتفی شد.

با بسته شدن این پرونده، مهم‌ترین دلیل فنی برای بررسی جدایی ابرقویی نیز از بین رفت. پرسپولیس مدافع جدید موردنظر خود را نگرفت و اکنون کنار گذاشتن یکی از گزینه‌های موجود، تعداد انتخاب‌های تارتار را باز هم کاهش می‌دهد.

واکنش ابرقویی به احتمال معاوضه

براساس گزارش‌های منتشرشده، ابرقویی به مدیران پرسپولیس اعلام کرده است که حاضر نیست برخلاف تمایل خود به‌عنوان بخشی از یک معاوضه راهی تیم دیگری شود. او می‌خواهد در پرسپولیس بماند و برای رسیدن به ترکیب اصلی رقابت کند؛ اما در صورتی که باشگاه به او نیاز نداشته باشد، خواستار تعیین تکلیف روشن قرارداد و آزادی در انتخاب مقصد بعدی است.

از نظر حقوقی نیز باشگاه نمی‌تواند بازیکن دارای قرارداد را بدون موافقتش به تیم دیگری منتقل کند. قرارداد حرفه‌ای رابطه‌ای دوطرفه است و انتقال قطعی یا قرضی، علاوه بر توافق باشگاه‌ها، به رضایت بازیکن نیاز دارد.

در نتیجه، تبدیل کردن ابرقویی به «وجه معامله» تنها زمانی امکان‌پذیر بود که خود او نیز مقصد و شرایط قرارداد جدید را می‌پذیرفت. مخالفت بازیکن عملاً قدرت مانور پرسپولیس را در مذاکرات معاوضه کاهش داد.

موضع مهدی تارتار درباره جدایی ابرقویی چیست؟

گزارش‌های تازه‌تر حاکی از آن است که مهدی تارتار تمایلی به صدور مجوز جدایی ابرقویی ندارد. سپاهان نیز ظاهراً برای جذب این بازیکن درخواست رسمی ارائه کرده بود، اما کادر فنی پرسپولیس با خروج او مخالفت کرد.

این موضع از نظر فنی منطقی به نظر می‌رسد. تارتار در قلب دفاع محمدحسین کنعانی‌زادگان، حسین ابرقویی و محمدمهدی زارع را در اختیار دارد. زارع خریدی تازه است و هنوز باید با فضای پرسپولیس و برنامه‌های کادر فنی هماهنگ شود. کنعانی‌زادگان نیز پس از فصل و مسابقات ملی فشرده به آماده‌سازی مناسب نیاز دارد.

در چنین وضعیتی، خارج کردن ابرقویی می‌تواند پرسپولیس را با تنها دو مدافع تخصصی میانی وارد فصل کند. یک مصدومیت، محرومیت یا افت آمادگی کافی است تا تارتار برای انتخاب زوج دفاع مرکزی با بحران روبه‌رو شود.

ماجرای پورعلی‌گنجی چه ارتباطی با ابرقویی دارد؟

مرتضی پورعلی‌گنجی با وجود داشتن یک فصل دیگر قرارداد، در آغاز پروژه تارتار در فهرست خروج قرار گرفت. رسانه‌ها ارزش باقی‌مانده قرارداد او را حدود ۸۴ تا ۸۵ میلیارد تومان اعلام کرده‌اند و نوشته‌اند مذاکرات برای فسخ توافقی به نتیجه نرسیده است.

برخی گزارش‌ها همچنین از تلاش افرادی داخل و بیرون باشگاه برای بازگرداندن پورعلی‌گنجی به تمرینات سخن گفته‌اند. براساس همین گزارش‌ها، تارتار در مقطعی با بازگشت این مدافع مخالفت کرده بود.

اما ادعای اینکه یک «جریان مشخص» قصد داشته با فروش ابرقویی جای پورعلی‌گنجی را باز کند، تاکنون با سند رسمی همراه نشده است. این موضوع را باید یک روایت رسانه‌ای دانست، نه واقعیتی اثبات‌شده.

بااین‌حال، تعارض احتمالی منافع قابل‌مشاهده است: پرسپولیس از یک سو مدافعی با قرارداد سنگین دارد که سرمربی ابتدا او را نخواسته و از سوی دیگر، ابرقویی را در اختیار دارد که هم جوان‌تر است، هم در برنامه فنی جایگاه بهتری دارد و هم دو سال دیگر قرارداد دارد. قربانی کردن گزینه دوم برای حل مشکل قرارداد گزینه اول، از نظر مدیریت ورزشی قابل دفاع نخواهد بود.

آیا ابرقویی بهترین مدافع فصل گذشته پرسپولیس بود؟

توصیف ابرقویی به‌عنوان «تنها مدافع استاندارد» بیشتر یک ارزیابی فنی و هواداری است و نمی‌توان آن را به‌عنوان واقعیتی قطعی مطرح کرد. کیفیت مدافعان باید براساس دقایق بازی، اشتباهات منجر به گل، نبردهای موفق، عملکرد تیم در زمان حضور آنان و نظر کادر فنی سنجیده شود.

بااین‌حال، شواهد نشان می‌دهد ابرقویی یکی از بازیکنان باثبات خط دفاع پرسپولیس بود. رسیدن او به تیم ملی و علاقه سپاهان به جذبش نیز نشان می‌دهد عملکردش خارج از باشگاه هم مورد توجه قرار گرفته است.

او در ۳۰سالگی نه یک پدیده بسیار جوان محسوب می‌شود و نه بازیکنی در سال‌های پایانی فوتبال خود است. پرسپولیس می‌تواند حداقل در دو فصل آینده از تجربه و آمادگی او استفاده کند؛ به‌ویژه در شرایطی که پروژه جوان‌سازی خط دفاع هنوز کامل نشده است.

فروش ابرقویی چه هزینه‌ای برای پرسپولیس دارد؟

نخستین هزینه، کاهش عمق ترکیب است. پرسپولیس برای رقابت در لیگ، جام حذفی و مسابقات احتمالی دیگر حداقل به چهار مدافع میانی آماده نیاز دارد. سه مدافع نیز تعداد مطمئنی نیست و جدایی یکی از آنها ساختار تیم را شکننده‌تر می‌کند.

هزینه دوم، جذب جانشین است. باشگاه برای خرید دانیال ایری با رقم بالای رضایت‌نامه و ابهام‌های حقوقی روبه‌رو شد و در نهایت از انتقال عقب‌نشینی کرد. پیدا کردن مدافعی هم‌سطح یا بهتر از ابرقویی، آن هم در هفته‌های پایانی نقل‌وانتقالات، آسان و ارزان نخواهد بود.

هزینه سوم به قرارداد بازیکن مربوط است. اگر باشگاه رسماً او را مازاد اعلام کند و ابرقویی حاضر به فسخ رایگان نباشد، پرسپولیس باید برای توافق مالی هزینه کند. در مقابل، حفظ بازیکن به باشگاه اجازه می‌دهد بدون پرداخت رضایت‌نامه یا غرامت، از یک مدافع ملی‌پوش استفاده کند.

تصمیم منطقی برای تارتار و پرسپولیس چیست؟

با منتفی شدن انتقال دانیال ایری، ماندن ابرقویی منطقی‌ترین سناریوی پیش روی پرسپولیس است. او باید در کنار کنعانی‌زادگان و زارع برای حضور در ترکیب اصلی رقابت کند و باشگاه نیز هم‌زمان یک مدافع چهارم مناسب به فهرست اضافه کند.

این تصمیم به معنای تضمین جایگاه ثابت برای ابرقویی نیست. ماندن در فهرست باید براساس رقابت فنی باشد و عملکرد بازیکنان در تمرینات و مسابقات تدارکاتی، زوج اصلی خط دفاع را تعیین کند.

پرونده حسین ابرقویی نمونه‌ای از خطری است که در نقل‌وانتقالات فوتبال ایران بارها تکرار می‌شود: باشگاه برای جذب یک نام تازه، بازیکن مفید و دارای قرارداد خود را وارد معامله می‌کند، اما انتقال جدید نهایی نمی‌شود و رابطه با بازیکن فعلی نیز آسیب می‌بیند.

پرسپولیس اکنون به ثبات دفاعی نیاز دارد، نه ایجاد بحران تازه. تارتار با جدایی ابرقویی مخالف است، ایری به پرسپولیس نیامده و تعداد مدافعان میانی محدود است. در این شرایط، فروش یا مازاد کردن ابرقویی بیش از آنکه یک تصمیم فنی باشد، اقدامی پرهزینه و غیرضروری خواهد بود.