واکنش تند پیروز قربانی به حمله بیرانوند؛ «وقتی طرف علی دایی است، این کار را نمیپسندم»
پیروز قربانی در گفتوگوی اینترنتی خود ابتدا تلاش کرد میان نظرش درباره شخصیت و توانایی فنی بیرانوند با واکنشی که این دروازهبان نشان داده، تفاوت قائل شود.
او گفت بیرانوند را دوست دارد، همیشه از نظر فنی قبولش داشته و بارها نیز از او تعریف کرده است. قربانی حتی درباره خصوصیات شخصیتی دروازهبان تیم ملی از تعابیری مثبت استفاده کرد، اما بلافاصله اضافه کرد واکنشی که بیرانوند به علی دایی نشان داده از نگاه او درست نبوده است.
قربانی در ادامه روی جایگاه دایی تأکید کرد و گفت فارغ از اینکه حرف اولیه علی دایی شوخی بوده یا جدی، باید جایگاه تاریخی او در فوتبال ایران را در نظر گرفت.
پیام صحبتهای سرمربی آلومینیوم روشن بود: اختلاف نظر فوتبالی آزاد است، اما نوع پاسخ باید متناسب با جایگاه طرف مقابل باشد.
اصل ماجرای بیرانوند و علی دایی چه بود؟
این جنجال از صحبتهای علیرضا بیرانوند پس از جام جهانی ۲۰۲۶ آغاز شد.
دروازهبان تیم ملی هنگام دفاع از امیر قلعهنویی گفته بود اگر مربی دیگری با نتایجی مشابه از جام جهانی بازمیگشت، شاید برایش «مجسمه» میساختند. این جمله بازتاب زیادی پیدا کرد و علی دایی و کریم باقری در گفتوگویی با عادل فردوسیپور به شکلی کنایهآمیز به آن واکنش نشان دادند.
در بخشی از آن گفتوگو، وقتی صحبت از بیرانوند شد، علی دایی با لحنی طنزآمیز گفت به جای «علی بیرانوند» باید گفت «دکتر بیرانوند»؛ جملهای که با خنده حاضران همراه شد و به عنوان طعنه به دروازهبان تیم ملی برداشت شد.
همین جمله ظاهراً برای بیرانوند بسیار سنگین تمام شد.
استوری بیسابقه بیرانوند علیه دایی
بیرانوند ۲۶ تیر در واکنش به صحبتهای علی دایی، متنی طولانی و بسیار تند در صفحه شخصی خود منتشر کرد.
او ابتدا گفت همیشه دوست داشته از دایی با احترام یاد کند، اما معتقد است در گفتوگوی اخیر مورد «تمسخر و تحقیر» قرار گرفته است. سپس از حمایت خود از امیر قلعهنویی دفاع کرد و گفت تمجید یک بازیکن از مربیاش را نباید دستاویزی برای تحقیر او قرار داد.
اما ادامه استوری بسیار فراتر از یک پاسخ فوتبالی رفت.
بیرانوند به سابقه مربیگری دایی در تیم ملی اشاره کرد و نوشت او تنها سرمربی تیم ملی ایران بوده که در ورزشگاه آزادی مقابل عربستان شکست خورده است. همچنین ادعاهایی درباره نحوه انتخاب دایی به عنوان سرمربی تیم ملی و مواضع سیاسی او مطرح کرد.
همین بخشها بود که واکنشهای فراوانی ایجاد کرد و حالا پیروز قربانی نیز به آنها پرداخته است.
یک ادعای بیرانوند درباره دایی هم محل ایراد بود
در استوری بیرانوند جملهای درباره پیام علی دایی و عبارت «پیروزی نور بر تاریکی» مطرح شده بود.
اما بررسی متن منتشرشده از پیام نوروزی علی دایی نشان داد این عبارت دقیقاً در پیام او وجود نداشت. دایی در پیام نوروز ۱۴۰۵ از امید، روزهای روشن و آرزوی ایرانی آباد، دور از جنگ و خونریزی نوشته بود. بنابراین بخشی از استناد بیرانوند به پیام دایی دستکم با متن منتشرشده از آن پیام همخوانی کامل نداشت.
این موضوع باعث شد شدت انتقادها از استوری دروازهبان تیم ملی بیشتر شود؛ زیرا بحث دیگر فقط بر سر لحن نبود، بلکه صحت بعضی استنادها نیز زیر سؤال رفت.
قربانی چرا از دایی دفاع کرد؟
پیروز قربانی در صحبتهای خود وارد بررسی تکتک ادعاهای بیرانوند نشد.
او بیشتر روی یک مسئله تمرکز داشت: جایگاه علی دایی در فوتبال ایران.
قربانی گفت ممکن است دایی صحبت اولیه را به شوخی گفته باشد یا جدی، اما در هر حالت باید در نظر گرفت طرف مقابل چه کسی است. از نگاه او، علی دایی به دلیل جایگاه ورزشی و سابقهاش چهرهای «بیرقیب» در فوتبال ایران است.
این دیدگاه البته به این معنا نیست که دایی نباید مورد نقد قرار بگیرد. قربانی حتی صریحاً گفت بهتر بود خود علی دایی نیز آن کنایه اولیه را مطرح نمیکرد.
به عبارت دیگر، او هر دو سوی ماجرا را نقد کرد اما واکنش بیرانوند را نامتناسبتر دانست.
«ای کاش علیآقا هم آن کار را نمیکرد»
این بخش از صحبتهای قربانی اهمیت دارد؛ چون دفاع او از دایی کاملاً یکطرفه نبود.
کاپیتان سابق استقلال گفت ای کاش علی دایی نیز آن رفتار یا کنایه را انجام نمیداد. یعنی از دید قربانی، شروع این ماجرا هم میتوانست شکل بهتری داشته باشد.
اما تفاوتی که او قائل شد، به شدت پاسخ مربوط بود.
یک کنایه طنزآمیز درباره عنوان «دکتر بیرانوند» در نهایت با استوریای پاسخ داده شد که سوابق مربیگری، مسائل سیاسی و ادعاهایی درباره رانت را وارد بحث کرد. همین تغییر سطح درگیری است که احتمالاً قربانی آن را نمیپسندد.
علی دایی به استوری بیرانوند جواب داد؟
تا اینجا علی دایی پاسخ مستقیم و مفصلی به استوری بیرانوند نداده است.
گزارشهای بعدی حاکی از آن بود که دایی ترجیح داده در این ماجرا وارد یک جدال رسانهای تازه نشود. برخی رسانهها نوشتهاند او تصمیم گرفته واکنش رسمی نشان ندهد و بحث را ادامه ندهد.
این سکوت باعث شده ماجرا برخلاف بسیاری از درگیریهای رسانهای فوتبال ایران به رفتوبرگشت چندمرحلهای میان دو طرف تبدیل نشود.
با این حال، واکنش چهرههای دیگر فوتبال باعث شده پرونده همچنان باز بماند و حالا قربانی یکی از مهمترین کسانی است که به آن ورود کرده است.
پیروز قربانی حالا سرمربی لیگ برتری است
جایگاه فعلی قربانی نیز باعث میشود صحبتهای او بیشتر مورد توجه قرار گیرد.
او در سوم مرداد رسماً به عنوان سرمربی آلومینیوم اراک معرفی شد و هدایت این تیم را برای فصل جدید لیگ برتر برعهده گرفت. آلومینیوم پس از پایان همکاری سهساله با مجتبی حسینی به قربانی رسید.
شروع کارش نیز بدون شکست بوده است. آلومینیوم در مسابقات تدارکاتی اولیه دو پیروزی به دست آورد و سپس برابر مس شهربابک و پرسپولیس به تساوی رسید. دیدار دوستانه اخیر آلومینیوم و پرسپولیس نیز یک بر یک تمام شد.
بنابراین قربانی این صحبتها را فقط از جایگاه یک پیشکسوت استقلال مطرح نکرده؛ او اکنون یکی از سرمربیان لیگ برتر است.
آیا جایگاه یک اسطوره باید مانع انتقاد شود؟
این مهمترین سؤال تحلیلی ماجراست.
دایی به دلیل سابقه تاریخی خود در تیم ملی و فوتبال باشگاهی، طبیعتاً جایگاهی ویژه دارد. اما شهرت یا سابقه هیچ چهرهای به معنی مصونیت از نقد نیست.
از طرف مقابل، تفاوت بزرگی میان نقد عملکرد و حمله شخصی وجود دارد.
بیرانوند میتوانست درباره کارنامه مربیگری دایی، شکست برابر عربستان یا حتی همان کنایه «دکتر بیرانوند» پاسخ فوتبالی بدهد. اما زمانی که موضوع به ادعاهایی درباره رانت، سیاست و انگیزههای شخصی کشیده شد، جنس اختلاف کاملاً تغییر کرد. متن منتشرشده او نیز نشان میدهد پاسخ از یک اختلاف ورزشی ساده بسیار فراتر رفت.
حرف قربانی را میتوان در همین چارچوب دید؛ او نمیگوید دایی قابل نقد نیست، بلکه میگوید نوع واکنش بیرانوند را نمیپسندد.
بیرانوند؛ بازیکنی که دوباره وسط حاشیه قرار گرفت
علیرضا بیرانوند طی سالهای اخیر بارها در مرکز بحثهای رسانهای فوتبال ایران قرار گرفته؛ از انتقالهای باشگاهی گرفته تا صحبتهایش درباره تیم ملی.
این بار اما طرف مقابل یکی از بزرگترین نامهای تاریخ فوتبال ایران بود و همین مسئله حساسیت واکنشها را چند برابر کرد.
خود قربانی نیز تأکید کرد بیرانوند را از نظر شخصیت فردی آدم بدی نمیداند. اتفاقاً او را «پاک و ساده» توصیف کرد و گفت از نظر فنی نیز همواره قبولش داشته است.
پس انتقاد او متوجه یک رفتار مشخص است، نه تمام شخصیت و کارنامه بیرانوند.
جمعبندی؛ قربانی هم دایی را نقد کرد، هم بیرانوند را
پیروز قربانی در واکنش به درگیری علیرضا بیرانوند و علی دایی موضع نسبتاً مشخصی گرفت: کنایه اولیه دایی بهتر بود مطرح نمیشد، اما پاسخ بیرانوند نیز از نگاه او اشتباه بود.
سرمربی آلومینیوم گفت بیرانوند را دوست دارد، توانایی فنیاش را قبول دارد و او را شخصیتی پاک و ساده میداند؛ با این حال تأکید کرد وقتی طرف مقابل علی دایی است، چنین واکنشی را نمیپسندد.
ریشه ماجرا به دفاع بیرانوند از امیر قلعهنویی و جمله او درباره «ساختن مجسمه» سرمربی تیم ملی برمیگردد. دایی و کریم باقری با لحنی طنز به آن پاسخ دادند و عبارت «دکتر بیرانوند» تبدیل به جرقه یک استوری کمسابقه شد.
بیرانوند در آن استوری علاوه بر نقد کارنامه مربیگری دایی، اتهامات و ادعاهای دیگری مطرح کرد که بخشی از آنها ــ از جمله برداشت او از پیام نوروزی دایی ــ با اطلاعات منتشرشده محل ایراد بود.
حالا حرف قربانی شاید خلاصهای از نگاه بخشی از اهالی فوتبال باشد: علی دایی هم میتوانست آن کنایه را نزند، بیرانوند هم میتوانست جواب بدهد؛ اما نه با ادبیاتی که یک اختلاف فوتبالی را به جدالی شخصی تبدیل کند.