نامه دوم یاسر آسانی معادله استقلال را عوض کرد؛ کارت بازی کافی است یا خطر حقوقی هنوز پابرجاست؟
داستان یاسر آسانی دیگر فقط اختلافی میان یک بازیکن خارجی و باشگاه استقلال بر سر مطالبات نیست. او در دو هفته نخست لیگ برای آبیها بازی کرده، کارت مسابقه داشته و استقلال نیز با اطمینان از مجاز بودن حضورش استفاده کرده است؛ اما مس شهربابک بعد از شکست ۴ بر صفر در هفته نخست شکایت رسمی ثبت کرد و خواهان بررسی وضعیت این بازیکن شد. پرونده شکایت نیز به کمیته انضباطی رسیده، هرچند طبق آخرین گزارش، مدارک آن ناقص بوده و رسیدگی اصلی به هفته آینده موکول شده است.
حالا سند تازهای منتشر شده که دفاع رسانهای مدیران استقلال را با پرسشهای جدیتری مواجه میکند.
نامه دوم چه چیزی را تغییر میدهد؟
تا پیش از انتشار این نامه، مدیران استقلال استدلال میکردند آسانی صرفاً موضوع فسخ را مطرح کرده، اما چون آن را در سازمان لیگ و فدراسیون فوتبال ثبت نکرده، قرارداد قبلی همچنان برقرار بوده است.
سعید فتاحی، رئیس سازمان فوتبال استقلال، پیشتر گفته بود صرف اعلام اینکه «من فسخ کردم» کافی نیست و فسخ باید مراحل خود را طی کند. او همچنین تأکید کرده بود کارت آسانی براساس قرارداد قبلی صادر شده و نیازی به ثبت قرارداد جدید وجود نداشته است.
علی تاجرنیا نیز موضوع را به «طلاق کلامی» تشبیه کرد و گفت بازیکن واقعاً ارادهای برای فسخ نداشته است؛ هرچند خودش تأیید کرد باشگاه از فیفا استعلام گرفته و در زمان بیان آن صحبتها هنوز پاسخی دریافت نکرده بود.
نامه دوم اما تصویر متفاوتی نشان میدهد.
در سند منتشرشده توسط تسنیم، مشاور حقوقی آسانی بهصراحت نوشته آخرین مهلت پرداخت مطالبات ساعت ۱۸ روز ۱۴ جولای به پایان رسیده و پس از عدم پرداخت، بازیکن قرارداد خود را با اثر فوری فسخ کرده است. در همان نامه آمده درخواست استقلال برای بازگشت بازیکن و ادامه اجرای قرارداد قبلی از دید وکیل آسانی مبنای حقوقی نداشته است.
بنابراین دستکم یک موضوع دیگر قابل انکار نیست: از جانب آسانی یک اعلام صریح فسخ وجود داشته است؛ نه صرفاً تهدید به فسخ در آینده.
اما «اعلام فسخ» با «فسخ موجه» یکی نیست
اینجا مهمترین ظرافت پرونده قرار دارد.
اینکه وکیل آسانی نوشته قرارداد فسخ شده، به معنای صدور رأی نهایی از سوی فیفا نیست. اگر استقلال و بازیکن درباره وجود حق فسخ اختلاف داشته باشند، مرجع صالح باید بررسی کند آیا شرایط لازم برای فسخ یکطرفه واقعاً فراهم بوده یا خیر.
نسخه ژانویه ۲۰۲۶ مقررات وضعیت و انتقال بازیکنان فیفا در ماده ۱۴ مکرر میگوید اگر باشگاه دستکم معادل دو حقوق ماهانه بازیکن را بهطور غیرموجه در موعد مقرر نپردازد، بازیکن میتواند با داشتن شرایط مشخص صاحب «دلیل موجه» برای فسخ شود؛ به شرط اینکه ابتدا باشگاه را بهصورت کتبی در حالت تخلف قرار دهد و حداقل ۱۵ روز برای پرداخت کامل بدهی مهلت بدهد.
نامه مشاور آسانی مدعی است این روند طی شده؛ از پایان مهلت اولیه در ۱۷ ژوئن گرفته تا تمدیدهای بعدی و نهایتاً مهلت ۱۴ جولای.
اما استقلال ممکن است درباره میزان مطالبات، سررسید آنها، نحوه پرداخت، وکالت نماینده بازیکن یا حتی توافقهای بعدی اسناد دیگری داشته باشد.
در نتیجه اکنون نمیتوان با قطعیت نوشت «فیفا فسخ آسانی را معتبر میداند». چنین رأی علنیای هنوز منتشر نشده است.
گره اصلی: قرارداد استخدامی با ثبت فوتبالی یک چیز نیست
بخش کلیدی پرونده آسانی احتمالاً همین جاست.
در فوتبال حرفهای باید میان قرارداد استخدامی بازیکن با باشگاه و ثبت بازیکن نزد فدراسیون برای شرکت در مسابقات تفاوت گذاشت.
مقررات فیفا تصریح میکند بازیکن برای حضور در فوتبال سازمانیافته باید نزد یک فدراسیون عضو ثبت شده باشد و ثبت، یک وضعیت اداری و ورزشی مستقل است. درخواست ثبت یک بازیکن حرفهای نیز باید همراه نسخه قرارداد او ارائه شود.
همین تفاوت، مهمترین خط دفاعی استقلال است.
اگر آسانی در سیستم سازمان لیگ همچنان بازیکن ثبتشده استقلال بوده، کارت قبلیاش لغو نشده و هیچ ثبت تازهای انجام نشده باشد، باشگاه میتواند استدلال کند که از نظر اداری بازیکن جدیدی ثبت نکرده و ممنوعیت نقلوانتقالاتی نیز نقض نشده است. ورزش سه نیز گزارش کرده یکی از محورهای بررسی کمیته انضباطی دقیقاً همین خواهد بود: آیا ثبت قبلی آسانی بدون تغییر باقی مانده یا ادامه همکاری او مستلزم ثبت جدید بوده است؟
اما طرف مقابل سؤال دیگری مطرح میکند: اگر قرارداد استخدامی واقعاً روز ۱۴ جولای خاتمه یافته باشد، ثبت ورزشی باقیمانده بر چه قرارداد معتبری استوار بوده است؟
همین سؤال پرونده را پیچیده کرده است.
بسته بودن پنجره استقلال چرا اهمیت دارد؟
اگر نتیجه بررسی این باشد که قرارداد قدیمی هیچگاه از نظر حقوقی پایان نیافته، مشکل استقلال تا حد زیادی برطرف میشود؛ آسانی همان بازیکن قبلی بوده و کارت او نیز بر مبنای همان ثبت صادر شده است.
اما اگر اعلام شود قرارداد در ۱۴ جولای واقعاً خاتمه یافته و طرفین پس از بازگشت آسانی وارد یک رابطه قراردادی تازه شدهاند، مسئله ثبت مجدد اهمیت پیدا میکند.
قواعد فیفا بهطور کلی میگویند بازیکنان فقط در دورههای ثبت تعیینشده قابل ثبت هستند، مگر در استثناهای مشخص. یکی از استثناها مربوط به بازیکنی است که قراردادش را با دلیل موجه یکطرفه فسخ کرده؛ در چنین پروندهای فیفا میتواند برای ثبت خارج از پنجره، ابتدا یک بررسی اولیه درباره وجود دلیل موجه انجام دهد.
البته پرونده آسانی یک ویژگی متفاوت دارد: او به همان باشگاه قبلی برگشته است، نه اینکه پس از فسخ به باشگاه دیگری منتقل شود. از همین رو، تعیین اینکه در مقررات داخلی ایران ادامه حضور او «تداوم ثبت قبلی» محسوب شده یا «ثبت جدید»، برای رأی انضباطی حیاتی خواهد بود.
صدور کارت بازی استقلال را کاملاً بیمه میکند؟
نه الزاماً.
صدور کارت بازی برای استقلال یک سند دفاعی بسیار مهم است و نشان میدهد سازمان لیگ در زمان مسابقه آسانی را در سیستم خود مجاز شناخته است. فتاحی و تاجرنیا نیز دقیقاً بر همین نکته تکیه کردهاند.
اما کارت بازی لزوماً پاسخ نهایی به اختلاف قراردادی بین آسانی و استقلال نیست.
کمیته انضباطی میتواند وضعیت ثبت داخلی را از سازمان لیگ استعلام کند و در صورت نیاز درباره اثر نامه فسخ یا مقررات بینالمللی نیز نظر مراجع مربوط را جویا شود. گزارشهای موجود نشان میدهد همین مسیر برای پرونده شکایت مس شهربابک در نظر گرفته شده است.
به بیان ساده، استقلال باید دو چیز را از هم جداگانه ثابت کند: نخست اینکه استفاده از آسانی طبق مقررات مسابقات مجاز بوده و دوم اینکه فرآیند قراردادی و ثبتی پس از مکاتبات ۱۴ جولای اشکال حقوقی نداشته است.
پرداخت بدهی بعد از فسخ چه اثری دارد؟
یکی دیگر از بندهای مهم نامه دوم مربوط به پرداخت مطالبات پس از اعلام فسخ است.
مشاور حقوقی آسانی نوشته استقلال همچنان میتواند بدهیهای معوق را پرداخت کند، اما از نگاه او پرداخت بعدی موجب احیای خودکار قرارداد فسخشده نمیشود و صرفاً میتواند بر مبلغ یک مطالبه احتمالی در فیفا اثر بگذارد.
این استدلال با منطق کلی ماده ۱۴ مکرر مرتبط است؛ زیرا مهلت ۱۵ روزه دقیقاً برای آن پیشبینی شده که باشگاه پیش از وقوع فسخ فرصت جبران تخلف مالی را داشته باشد.
با این حال باز هم یک نکته تعیینکننده وجود دارد: رفتار بعدی طرفین.
آسانی بعداً به ایران برگشت، تمرین کرد و برای استقلال بازی کرد. چنین رفتاری میتواند در بررسی توافق احتمالی بعدی طرفین اهمیت داشته باشد، هرچند بهتنهایی مشخص نمیکند قرارداد قبلی «احیا» شده یا توافق تازهای ایجاد شده است. همین موضوع نیازمند اسناد کامل باشگاه و بازیکن است.
خطر واقعی برای استقلال چیست؟
در حال حاضر هیچ رأی رسمی برای سه بر صفر شدن بازی استقلال و مس شهربابک صادر نشده و نتیجه ۴ بر صفر همچنان معتبر است. شکایت مس نیز طبق آخرین خبر به کمیته انضباطی رسیده، اما پرونده نیاز به تکمیل دارد.
بنابراین صحبت از «قطعی بودن کسر امتیاز» یا «غیرقانونی بودن آسانی» زودهنگام است.
اما نامه دوم بدون تردید ریسک حقوقی استقلال را بیشتر کرده، چون این بار سندی در دست است که در آن وکیل بازیکن نه از احتمال فسخ، بلکه از فسخ انجامشده با اثر فوری حرف میزند.
برای رفع کامل ابهام، استقلال باید بتواند روشن کند چه اتفاقی میان ۱۴ جولای و بازگشت آسانی رخ داده است: آیا بازیکن رسماً از اعلام فسخ خود عدول کرده؟ آیا توافق کتبی جدیدی وجود دارد؟ آیا قرارداد قبلی از نگاه طرفین استمرار یافته؟ آیا سازمان لیگ فقط ثبت قبلی را فعال نگه داشته یا سند دیگری برای ادامه همکاری دریافت کرده است؟
پروندهای که با یک پاسخ ساده حل نمیشود
ماجرای یاسر آسانی را نمیتوان با جمله «فسخ در سازمان لیگ ثبت نشده، پس فسخی وجود ندارد» تمامشده دانست؛ همانطور که صرف انتشار نامه وکیل نیز برای اثبات غیرمجاز بودن بازیکن کافی نیست.
نامه دوم ثابت میکند آسانی از طریق مشاور حقوقی خود اعلام فسخ صریح و فوری کرده است. مقررات فیفا نیز در صورت وجود حداقل دو حقوق معوق و رعایت اخطار ۱۵ روزه، امکان فسخ با دلیل موجه را به رسمیت میشناسد. اما اینکه تمام این شرایط در پرونده استقلال محقق شده، هنوز نیازمند رسیدگی است.
از سوی دیگر، استقلال کارت بازی آسانی و استمرار ثبت او در ساختار داخلی را مهمترین سپر دفاعی خود میداند.
به همین دلیل سؤال اصلی حالا دقیقتر از قبل است: نه اینکه آیا آسانی نامه فسخ فرستاده ــ چون سند تازه نشان میدهد فرستاده ــ بلکه اینکه پس از آن فسخ اعلامشده، رابطه قراردادی و ثبت ورزشی او با استقلال دقیقاً با چه سند و سازوکاری ادامه پیدا کرده است؟
پاسخ همین سؤال میتواند مشخص کند پرونده آسانی صرفاً یک جنجال حقوقی تابستانی بوده یا به یکی از مهمترین پروندههای انضباطی فصل استقلال تبدیل خواهد شد.


انتهای پیام/