قرارداد رامین رضاییان با فولاد چقدر است؟ گرشاسبی: «خیلی کمتر از ۱۰۰ میلیارد» / پشتپرده بازگشت ستاره جام جهانی به اهواز
حمیدرضا گرشاسبی در گفتوگوی تلویزیونی خود مهمترین ابهام انتقال تازه فولاد را تا حدی پاسخ داد.
مجری برنامه به شایعاتی اشاره کرد که براساس آنها رضاییان در ابتدای مذاکرات ارقامی بین ۱۵۰ تا ۲۰۰ میلیارد تومان مطالبه کرده بود. مدیرعامل فولاد در پاسخ گفت مبلغی که باشگاه خوزستانی برای جذب این بازیکن توافق کرده حتی به اندازه پولی نیست که بعضی باشگاهها صرفاً برای رضایتنامه یک بازیکن ایرانی پرداخت کردهاند و تأکید کرد: رقم قرارداد رامین «خیلی کمتر از ۱۰۰ میلیارد تومان» است.
این اولین بار است که یک مقام رسمی فولاد یک محدوده عددی برای توافق نهایی اعلام میکند. با این حال هنوز نمیتوان گفت قرارداد دقیقاً ۸۰، ۹۰ یا عدد دیگری بوده است؛ زیرا باشگاه در اطلاعیه رسمی انتقال رضاییان، رقم مالی قرارداد را منتشر نکرده است.
پس عبارت دقیقتر این است: مدیرعامل فولاد مدعی است قرارداد رضاییان کمتر از ۱۰۰ میلیارد تومان بسته شده؛ رقم نهایی در اسناد عمومی اعلام نشده است.
پس شایعه ۱۵۰ تا ۲۰۰ میلیارد تومان چه بود؟
اختلاف میان شایعات اولیه و روایت نهایی گرشاسبی قابل توجه است.
در روزهای پیش از توافق، گزارشهایی منتشر شد که از درخواست ۱۵۰ میلیارد تومانی و حتی در برخی منابع از عدد ۲۰۰ میلیارد تومان برای حضور رضاییان در فولاد حکایت داشت. اقتصادآنلاین برای نمونه از درخواست ۱۵۰ میلیاردی و پیشنهاد حدود ۸۰ میلیاردی فولاد نوشته بود و گزارش دیگری نیز رقم ۲۰۰ میلیارد را بهعنوان خواسته مطرحشده در مذاکرات بازتاب داده بود.
اما این ارقام هرگز از سوی خود رضاییان بهصورت عمومی تأیید نشدند.
به همین دلیل نباید اکنون نتیجه گرفت که بازیکن حتماً «۱۰۰ میلیارد تومان تخفیف داده است». آنچه میدانیم این است که در جریان مذاکرات ارقام متفاوتی در رسانهها مطرح شد و در نهایت مدیرعامل فولاد میگوید توافق نهایی زیر ۱۰۰ میلیارد تومان بوده است.
فاصله زیاد میان دو روایت، یک بار دیگر مشکل قدیمی بازار نقلوانتقالات ایران را نشان میدهد؛ بخش بزرگی از ارقام قراردادها محرمانه میمانند و فضای خالی اطلاعات رسمی با اعداد غیررسمی پر میشود.
رامین خودش فولاد را میخواست
گرشاسبی بخش مهم دیگری از توافق را نیز توضیح داده است.
به گفته مدیرعامل فولاد، رضاییان خودش علاقهمند به بازگشت به اهواز بود. او گفت این بازیکن در حضور قبلیاش در فولاد دوباره شرایط خوبی پیدا کرد و مجموعه باشگاه و حمید مطهری در بازگشت او به فرم مطلوب نقش داشتند؛ همانطور که رضاییان نیز برای فولاد بازیکنی مؤثر بود. گرشاسبی همچنین تأیید کرد چند باشگاه دیگر برای جذب این بازیکن وارد مذاکره شده بودند اما در نهایت توافقی شکل نگرفت و رضاییان دوباره فولاد را انتخاب کرد.
روند انتقال نیز این روایت را تأیید میکند. رضاییان شامگاه ۲۶ مرداد برای انجام مذاکرات نهایی وارد اهواز شد و باشگاه فولاد روز ۲۷ مرداد بهطور رسمی از جذب او خبر داد.
بازگشت او اتفاقاً یک مزیت بزرگ برای حمید مطهری دارد؛ مربی فولاد با بازیکنی کار میکند که از قبل با محیط باشگاه، همتیمیها و بخش مهمی از خواستههای فنی کادر آشناست.
یک اصلاح مهم درباره جدایی رامین از استقلال
اینکه گفته شود رضاییان «صرفاً تمایلی به ماندن در استقلال نداشت» تمام ماجرا را توضیح نمیدهد.
باشگاه استقلال در اطلاعیه رسمی پایان همکاری اعلام کرد قرارداد یکساله رضاییان به پایان رسیده و این بازیکن شرایط پیشنهادی باشگاه برای ادامه همکاری را نپذیرفته است؛ همچنین مهلت تفاهم میان دو طرف نیز تمام شده بود و در نتیجه استقلال تصمیم به پایان همکاری گرفت.
جالب اینکه چند روز پیش از جدایی، حتی گزارشهایی از نزدیک شدن طرفین به تمدید قرارداد منتشر شده بود، اما مذاکرات به امضا نرسید.
بنابراین جدایی را بهتر است حاصل نرسیدن دو طرف به توافق بر سر شرایط ادامه همکاری بدانیم، نه فقط تصمیم یکطرفه رضاییان برای ترک استقلال.
او بعد از رسمی شدن انتقالش به فولاد نیز با انتشار پیامی از هواداران استقلال خداحافظی کرد.
چرا فولاد حاضر بود برای یک بازیکن ۳۶ ساله هزینه کند؟
پاسخ را باید در جام جهانی ۲۰۲۶ جستوجو کرد.
رضاییان بعد از حضور قرضی در فولاد در نیمفصل دوم فصل گذشته بار دیگر به شرایط مطلوب رسید و در فهرست نهایی ایران برای جام جهانی قرار گرفت؛ تورنمنتی که سومین حضور او در جام جهانی بود. فیفا نام رضاییان را در فهرست رسمی تیم ملی ایران در جام جهانی ۲۰۲۶ ثبت کرده است.
اما او فقط برای کامل کردن فهرست به آمریکا نرفت.
رضاییان در تساوی ۲ بر ۲ ایران مقابل نیوزیلند گل زد و سپس پاس گل محمد محبی را ارسال کرد.
در دیدار با مصر نیز دوباره گلزنی کرد؛ گل دقیقه ۱۴ او باعث شد ایران بازی را به تساوی بکشاند. فیفا نتیجه آن مسابقه را یک بر یک و گل رضاییان را ثبت کرده است.
با احتساب گل معروف او برابر ولز در جام جهانی ۲۰۲۲، رضاییان حالا سه گل در جامهای جهانی دارد؛ آماری کمسابقه برای یک مدافع کناری ایرانی.
همین عملکرد توضیح میدهد چرا با وجود ۳۶ سال سن هنوز چند باشگاه برای جذب او وارد بازار شدند.
آیا منظور گرشاسبی از «بعضی باشگاهها» پرسپولیس بود؟
این احتمال در برخی گزارشها مطرح شده، اما گرشاسبی نام پرسپولیس را نبرده است و نمیتوان این برداشت را بهعنوان واقعیت قطعی منتشر کرد. ورزش سه نیز صرفاً نوشته «احتمالاً» اشاره مدیرعامل فولاد به پرسپولیس بوده است.
البته زمینه چنین برداشتی وجود دارد.
پیمان حدادی، مدیرعامل پرسپولیس، طبق گزارشی که باشگاه خبرنگاران جوان منتشر کرده، مجموع هزینه این باشگاه برای دریافت رضایتنامه چند خرید تابستانی را حدود ۵۰۰ میلیارد تومان اعلام کرده است.
همچنین درباره انتقال دانیال ایری از نساجی به پرسپولیس، همشهری رقم ۱۹۰ میلیارد تومان فقط بابت رضایتنامه را گزارش کرده و نوشته قرارداد خود بازیکن نیز پنجساله است.
این همان تفاوتی است که هنگام مقایسه باید دیده شود.
۹۰ میلیارد برای رامین با ۱۹۰ میلیارد رضایتنامه یکی نیست
حتی اگر فرض کنیم رقم رامین چیزی نزدیک ۱۰۰ میلیارد تومان باشد، مقایسه مستقیم آن با رضایتنامه یک بازیکن جوان میتواند گمراهکننده باشد.
در پرونده رضاییان، فولاد بازیکنی باتجربه و آماده را گرفته که باشگاه دیگری برای صدور رضایتنامه او پول مطالبه نمیکند. مبلغ قرارداد عمدتاً هزینه استفاده از خود بازیکن است.
در طرف مقابل، وقتی بازیکنی با باشگاهش چند سال قرارداد دارد، خریدار ابتدا باید برای آزاد کردن او رضایتنامه بخرد و بعد قرارداد جداگانهای نیز با خود بازیکن امضا کند.
برای مثال، رقم ۱۹۰ میلیارد تومانی منتسب به انتقال دانیال ایری تنها مربوط به رضایتنامه است و گزارشها از قرارداد پنجساله او حکایت دارند.
از دید اقتصادی نیز باشگاهی که برای بازیکن ۲۰ یا ۲۱ ساله قرارداد پنجساله امضا میکند، امیدوار است علاوه بر استفاده فنی، در آینده از فروش او درآمد داشته باشد. درباره رضاییان ۳۶ ساله چنین ارزش فروش مجددی عملاً محور تصمیم نیست؛ فولاد برای اثرگذاری فوری پول میپردازد.
بنابراین مقایسه صرف دو عدد، بدون توجه به سن، مدت قرارداد و هزینه رضایتنامه، تصویر کاملی نمیدهد.
معامله خوب فولاد یا ریسک بزرگ روی یک ستاره ۳۶ ساله؟
اگر ادعای «خیلی کمتر از ۱۰۰ میلیارد تومان» صحیح باشد، فولاد از یک منظر معامله جذابی انجام داده است.
باشگاه بازیکنی را گرفته که تنها چند هفته قبل در جام جهانی دو گل زده و یک پاس گل داشته، محیط فولاد را میشناسد و خودش نیز علاقهمند به بازگشت بوده است.
اما سن همچنان بزرگترین ریسک قرارداد است.
رضاییان در ۳۶ سالگی برای حفظ سطح بالای عملکرد نیاز به مدیریت بدنی دقیق دارد و فولاد باید میان استفاده حداکثری از توان هجومی او و جلوگیری از فرسودگی در یک فصل طولانی تعادل برقرار کند.
این انتقال بیشتر از اینکه سرمایهگذاری برای فروش آینده باشد، خرید یک بازیکن آماده برای نتیجه گرفتن همین حالاست.
«کمتر از ۱۰۰ میلیارد»؛ عددی که بازار نقلوانتقالات را دوباره داغ کرد
رامین رضاییان حالا رسماً بازیکن فولاد است، اما حاشیه رقم قراردادش احتمالاً ادامه خواهد داشت.
باشگاه مبلغ دقیق را منتشر نکرده و گرشاسبی فقط سقف تقریبی را مشخص کرده است: خیلی کمتر از ۱۰۰ میلیارد تومان.
اگر این روایت را کنار شایعات ۱۵۰ تا ۲۰۰ میلیاردی چند هفته قبل بگذاریم، فولاد یا توانسته در مذاکرات تخفیف بسیار بزرگی بگیرد، یا بخش مهمی از اعداد اولیه اساساً بازتاب دقیق خواسته رضاییان نبوده است.
در هر دو حالت، معیار نهایی نه رقم تیترهای نقلوانتقالاتی، بلکه عملکرد بازیکن در زمین خواهد بود.
فولاد بازیکنی را برگردانده که چند ماه قبل در همین تیم دوباره احیا شد و بعد در سومین جام جهانی خود به یکی از مهرههای تأثیرگذار ایران تبدیل شد. حالا اگر رضاییان بتواند همان کیفیت جام جهانی را در لیگ بیستوششم تکرار کند، قرارداد زیر ۱۰۰ میلیاردی مورد ادعای گرشاسبی میتواند یکی از خریدهای قابل دفاع بازار باشد؛ اما اگر سن و فشار مسابقات اجازه تکرار آن فرم را ندهد، بحث درباره عدد قرارداد خیلی زود جای خود را به بحث درباره بازده این سرمایهگذاری خواهد داد.