۳۴۷ هزار یورو برای سه اردوی ترکیه؛ پاسخ فدراسیون هنوز یک سؤال بزرگ را بی‌جواب گذاشت

ماجرا از انتشار جزئیات سه اردوی خارجی آغاز شد. تیم امید در خرداد ۱۴۰۵ در آنتالیا، سپس در تیرماه در کایسری اردو داشت و تیم جوانان نیز در تیرماه راهی آنکارا شد. طبق اسناد منتشرشده، برای اردوی اول امید در هتل Ducale Lara مبلغ ۱۰۶ هزار و ۸۰۰ یورو، برای تیم جوانان در Çam Thermal Resort & Spa مبلغ ۱۱۶ هزار و ۱۶۰ یورو و برای اردوی دیگر امید در هتل DAS 3917 کایسری ۱۲۴ هزار و ۹۸۰ یورو ثبت شده است. مجموع این سه رقم به ۳۴۷ هزار و ۹۴۰ یورو می‌رسد.

این رقم به‌خودی‌خود اثبات گران‌خریدن، تخلف یا فساد نیست. اما آن‌قدر بزرگ هست که مطالبه جزئیات قرارداد کاملاً طبیعی باشد.

Booking سند نهایی نیست؛ اما معیار مقایسه هم بی‌ارزش نیست

یکی از محورهای دفاع فدراسیون این است که نمی‌توان قیمت اردوی تیم ملی را با Booking مقایسه کرد.

اصل این حرف درست است.

یک تیم فوتبال با ۴۰ تا ۵۰ بازیکن و عضو کادر فقط تخت و صبحانه نمی‌خرد. تیم به وعده‌های غذایی با برنامه خاص، محل جلسات فنی، فضا برای فیزیوتراپی و پزشکی، شست‌وشوی حجم بالای لباس ورزشی، یخ، سالن بدنسازی، زمین تمرین، حمل تجهیزات و گاهی استفاده اختصاصی از بخش‌هایی از هتل احتیاج دارد. حتی نمونه‌های تجاری اردوهای فوتبال در آنتالیا نیز نشان می‌دهند پکیج تیم‌ها می‌تواند اقامت، غذای کامل، ترانسفر به مجموعه ورزشی، ترانسفر فرودگاهی و خدمات دیگر را یکجا شامل شود.

بنابراین نرخ Booking نمی‌تواند «فاکتور واقعی» فدراسیون باشد.

اما از آن طرف، Booking می‌تواند یک Benchmark یا معیار تقریبی برای فهمیدن مرتبه قیمتی هتل باشد. اگر فاصله نرخ عمومی و رقم نهایی قرارداد بسیار زیاد است، سؤال بعدی کاملاً مشروع خواهد بود: چه خدماتی این فاصله را ساخته‌اند و هرکدام چقدر قیمت داشته‌اند؟

پاسخ دقیق به این سؤال با گفتن «لاندری و اتاق جلسه داشتیم» به دست نمی‌آید؛ با ارائه ریزفاکتور به دست می‌آید.

یک نکته مهم به سود فدراسیون؛ Ducale واقعاً Ultra All Inclusive است

بررسی اطلاعات رسمی یکی از هتل‌ها بخشی از دفاع فدراسیون را تأیید می‌کند.

هتل Ducale Lara در وب‌سایت رسمی خود صراحتاً اعلام کرده با سیستم Ultra All Inclusive فعالیت می‌کند؛ یعنی وعده‌های بوفه، اسنک و طیفی از نوشیدنی‌ها در پکیج اقامت قرار دارند. بنابراین اگر نرخ Booking مورد استناد برای همین کانسپت بوده باشد، بخش قابل توجهی از هزینه غذا از قبل در نرخ اتاق محاسبه شده و نمی‌توان تمام تفاوت قرارداد را صرفاً با عبارت «تأمین غذا» توضیح داد.

این همان نقطه‌ای است که دفاع فدراسیون نیازمند عدد می‌شود.

اگر مثلاً رژیم غذایی ویژه ورزشکاران، وعده‌های اضافه، سالن اختصاصی غذاخوری، لاندری روزانه یا تجهیزات پزشکی جدا از پکیج استاندارد خریداری شده، رقم هرکدام باید قابل استخراج از قرارداد باشد.

به بیان ساده: All Inclusive بودن هتل به معنی رایگان بودن همه نیازهای تیم ملی نیست؛ اما به همان اندازه هم نمی‌توان خدمات عادی داخل پکیج را دوباره به‌عنوان دلیل مستقل برای بالا بودن قیمت حساب کرد.

درباره هتل تیم جوانان حتی ماجرا متفاوت است

در مورد Çam Thermal Resort & Spa یک نکته مهم‌تر وجود دارد.

وب‌سایت رسمی این هتل می‌گوید کانسپت استاندارد آن Half Board Plus است؛ یعنی صبحانه و شام و نوشیدنی‌های مربوط به آنها در اقامت لحاظ شده، اما ناهار در پکیج استاندارد وجود ندارد و باید جداگانه تهیه شود.

این یعنی فدراسیون می‌تواند استدلال کند که برای تیم جوانان خدمات غذایی فراتر از بسته معمول هتل سفارش داده شده است.

اما باز همان سؤال باقی می‌ماند: چقدر؟

اگر برای ۴۲ نفر طی ۱۲ روز ناهار، میان‌وعده، غذای ورزشکار، لاندری و اتاق جلسات تهیه شده، باید مشخص باشد چه مبلغی بابت این خدمات گرفته شده است. فقط در این صورت می‌توان فهمید فاصله میان قیمت خرده‌فروشی اتاق و قرارداد ۱۱۶ هزار یورویی منطقی است یا نه.

برای کایسری هم امکانات فوتبالی واقعی وجود دارد

دفاع فدراسیون درباره نیاز به امکانات تخصصی تیم فوتبال در مورد هتل DAS 3917 نیز کاملاً بی‌پایه نیست.

سایت رسمی این مجموعه، DAS 3917 را به‌طور مشخص به‌عنوان محل High Altitude Football Camp معرفی می‌کند و از دو زمین فوتبال با استاندارد فیفا، استخر یخ اختصاصی، رختکن و مرکز بدنسازی نام می‌برد. هتل در ارتفاع حدود ۱۷۵۰ متری قرار دارد و اساساً بخشی از محصول تجاری آن برای اردوهای حرفه‌ای فوتبال طراحی شده است.

پس مقایسه هزینه حضور تیم امید در DAS 3917 با یک هتل پنج‌ستاره دیگر در کایسری، آن هم هتلی که الزاماً کمپ فوتبال مشابهی ارائه نمی‌کند، مقایسه کاملاً هم‌سطحی نیست.

این ایراد به گزارش اولیه وارد است و باید پذیرفته شود.

اما همین نکته راه‌حل را ساده‌تر می‌کند: اگر بخش مهمی از ۱۲۴ هزار و ۹۸۰ یورو بابت زمین تمرین، استخر یخ، بدنسازی و امکانات تخصصی بوده، فدراسیون می‌تواند با ارائه قرارداد نشان دهد مثلاً چه مقدار برای اقامت و چه مقدار برای پکیج ورزشی پرداخت شده است.

فاصله عددی چقدر است؟ حدود ۱۷۰ هزار یورو؛ اما این عدد «تخلف» نیست

در گزارش اولیه، برای سه مورد مورد بررسی اعداد مقایسه‌ای ۸۷ هزار و ۲۷ یورو، ۴۳ هزار و ۶۲۸ یورو و ۴۶ هزار و ۷۰۴ یورو مطرح شده است. مجموع این سه رقم حدود ۱۷۷ هزار و ۳۵۹ یورو می‌شود؛ در برابر ۳۴۷ هزار و ۹۴۰ یوروی ثبت‌شده برای سه قرارداد، فاصله‌ای حدود ۱۷۰ هزار و ۵۸۱ یورو.

اما این عدد را نباید «۱۷۰ هزار یورو پول اضافه پرداخت‌شده» نامید.

چرا؟

چون اولاً دامنه خدمات یکسان نیست؛ ثانیاً در کایسری حتی هتل مقایسه‌شده با هتل واقعی تیم متفاوت بوده؛ ثالثاً زمان رزرو، شرایط کنسلی، مالیات، وعده‌های غذایی و امکانات تیمی می‌توانند نرخ را تغییر دهند.

این عدد فقط یک چیز را اثبات می‌کند: فاصله آن‌قدر بزرگ است که بدون ریز قرارداد نمی‌توان از کنار آن عبور کرد.

نه رسانه می‌تواند صرفاً با Booking تخلف را ثابت کند و نه فدراسیون می‌تواند صرفاً با گفتن «خدمات بیشتری داشتیم» تمام فاصله را توجیه‌شده بداند.

رزرو گروهی؛ نکته‌ای که در پاسخ باید جدی گرفته شود

یک مسئله دیگر هم وجود دارد: تیم ملی مشتری معمولی نیست.

وقتی یک مجموعه ۲۰ اتاق دبل و چند اتاق سینگل را برای ۱۲ شب یکجا می‌گیرد، حجم قرارداد قابل توجه است. در صنعت هتلداری، رزرو گروهی می‌تواند زمینه مذاکره روی نرخ، اتاق رایگان برای سرپرست، ترانسفر یا برخی خدمات جانبی را فراهم کند. نمونه پکیج‌های اردو در آنتالیا حتی به‌طور عمومی «اقامت رایگان یک مربی» و ترانسفر را در قیمت تیمی گنجانده‌اند.

پس همان‌طور که فدراسیون می‌گوید نرخ یک گردشگر با نرخ یک تیم حرفه‌ای فرق دارد، این تفاوت الزاماً همیشه به سمت گران‌تر شدن نیست.

تیم بزرگ می‌تواند خدمات اضافه بخرد، اما قدرت چانه‌زنی بیشتری هم دارد.

تحلیل منصفانه باید هر دو طرف را ببیند.

ترانسفر اگر جدا پرداخت شده، دوباره نمی‌تواند توجیه اقامت باشد

طبق اطلاعات مطرح‌شده در گزارش جدید، هزینه برخی خودروها، ون‌ها و ترانسفرهای تیم‌ها در ردیف‌های مجزا پرداخت شده است.

اگر اسناد این پرداخت‌های مستقل وجود دارد، این نکته بسیار مهم است؛ چون هر هزینه‌ای که جداگانه فاکتور شده، نباید دوباره برای توضیح قیمت بالاتر «اقامت» مورد استفاده قرار گیرد.

همین قاعده درباره زمین تمرین، اتوبوس، لباسشویی یا خدمات پزشکی هم صدق می‌کند.

مسئله اصلی حسابداری ساده است:

چه چیزی داخل ۱۰۶ هزار یورو بوده و چه چیزی بیرون آن؟

تا وقتی مرز این دو روشن نشود، بحث میان فدراسیون و رسانه ناگزیر تبدیل به مجموعه‌ای از ادعاهای کلی خواهد شد.

شرکت واسطه؛ مهم‌ترین حلقه مفقوده پرونده

در گزارش اولیه یک نکته دیگر نیز مطرح شده بود: هر سه رزرو از طریق یک شرکت واحد انجام شده و قراردادها با امضای هدایت ممبینی، دبیرکل فدراسیون فوتبال، منعقد شده‌اند. در یک مورد نیز گفته شده قرارداد در روز اعزام امضا شده است.

اینجاست که شفافیت درباره شرکت واسطه حیاتی می‌شود.

برای روشن شدن کامل موضوع فقط چهار رقم لازم است:

هتل چه مبلغی دریافت کرده؟ شرکت واسطه چه مبلغی دریافت کرده؟ چه میزان بابت خدمات اضافه بوده؟ و فدراسیون در مجموع چه میزان پرداخت کرده است؟

اگر مثلاً هتل ۸۰ هزار یورو گرفته و ۲۰ هزار یورو بابت خدمات اختصاصی و ۶ هزار یورو بابت کارمزد پرداخت شده، بخش زیادی از ابهام حل خواهد شد.

اما اگر فاصله بسیار بزرگ‌تری میان دریافتی هتل و پرداخت فدراسیون وجود داشته باشد، آن وقت سؤال درباره نحوه انتخاب واسطه و نرخ کارمزد جدی‌تر می‌شود.

پاسخ واقعی فقط یک جدول می‌خواهد

فدراسیون فوتبال برای پاسخ دادن به این پرونده نیازی به بیانیه طولانی ندارد.

یک جدول کافی است: نام هتل، تعداد افراد، تعداد شب، نرخ اقامت، هزینه غذاهای اضافه، لاندری، زمین تمرین، سالن جلسات، خدمات پزشکی، ترانسفر، مالیات، کارمزد واسطه و مبلغ نهایی.

با انتشار همین جدول، اگر هزینه‌ها منطقی باشد، بحث تقریباً تمام می‌شود.

اتفاقاً این شفافیت می‌تواند به نفع خود فدراسیون باشد؛ چون نشان می‌دهد مقایسه ساده با Booking واقعاً چه بخش‌هایی از واقعیت را ندیده است.

اما تا زمانی که ریز ارقام منتشر نشود، پاسخ فعلی یک ضعف اساسی دارد: درباره نوع خدمات توضیح می‌دهد، اما درباره قیمت خدمات سکوت می‌کند.

سؤال اصلی هیچ‌وقت این نبوده که تیم ملی لاندری یا اتاق پزشکی لازم دارد یا نه؛ همه می‌دانند که دارد. سؤال این است که این خدمات چند هزار یورو قیمت داشته‌اند و چرا سه قرارداد اقامتی در مجموع به حدود ۳۴۸ هزار یورو رسیده‌اند.

فدراسیون می‌تواند با چند فاکتور ساده این پرونده را ببندد. تا آن زمان، اختلاف بر سر Booking حاشیه ماجراست؛ اصل ماجرا همان عددی است که هنوز منتشر نشده: هتل واقعاً چقدر گرفته و واسطه چقدر؟