واکنش خاص خدابندهلو به مقایسه با کریم باقری؛ «ما کجا، آقا کریم کجا!» +عکس
پرسپولیس در هفته دوم لیگ برتر، چهارشنبه ۲۸ مرداد، با نتیجه ۴ بر یک استقلال خوزستان را شکست داد و دومین برد متوالی فصل خود را به دست آورد. سرخها بازی را هجومی آغاز کردند و محمد خدابندهلو در همان دقایق ابتدایی قفل دروازه حریف را شکست.
حرکت گل از سمت راست شکل گرفت. مجید عیدی توپ را به علی علیپور رساند و مهاجم پرسپولیس با پاس رو به عقب، خدابندهلو را پشت محوطه جریمه صاحب موقعیت کرد. ضربه محکم هافبک سرخها پس از عبور از دست دروازهبان و برخورد به تیر وارد دروازه شد تا پرسپولیس خیلی زود پیش بیفتد.
علیپور، ایگور سرگیف و پوریا شهرآبادی دیگر گلزنان پرسپولیس در این مسابقه بودند و تک گل استقلال خوزستان نیز به نام پیام نیازمند بهعنوان گلبهخودی ثبت شد.
اما در میان چهار گل پرسپولیس، ضربه خدابندهلو به دلیل نحوه شوتزنی و حضور یک هافبک در پشت محوطه خیلی سریع مورد توجه قرار گرفت.
چرا هواداران یاد کریم باقری افتادند؟
برای بخش بزرگی از هواداران پرسپولیس، شوت از پشت محوطه توسط یک هافبک ناخودآگاه یادآور یک نام است: کریم باقری.
باقری در دوران بازیاش فقط یک هافبک دفاعی یا میانی معمولی نبود. قدرت شوتزنی، اضافه شدن به حمله و آمار گلزنی غیرعادی برای بازیکنی در پست هافبک، او را به یکی از خاصترین بازیکنان فوتبال ایران تبدیل کرد.
آمار ملی او بهتنهایی گویای این مسئله است؛ باقری در ۸۷ مسابقه برای ایران ۵۰ گل به ثمر رساند، آماری استثنایی برای بازیکنی که بخش عمده دوران حرفهای خود را در میانه میدان سپری کرد.
او علاوه بر گلزنی در تیم ملی، با پیراهن پرسپولیس نیز بارها با ضربات سنگین از پشت محوطه دروازه رقبا را باز کرد. یکی از معروفترین نمونهها گل دقیقه ۸۷ او در دربی سال ۱۳۸۸ بود که با یک شوت مهارناشدنی وارد دروازه استقلال شد و پرسپولیس را پس از چند سال به پیروزی در شهرآورد رساند.
بنابراین شباهت ظاهری گل خدابندهلو به برخی گلهای باقری کافی بود تا صفحات هواداری از این دو بازیکن پوستر و کلیپ مقایسهای بسازند.
واکنش خدابندهلو: «قابل قیاس نیستیم»
اما خود خدابندهلو حاضر نشد از فضای ایجادشده برای بزرگ کردن خودش استفاده کند.
او در پاسخ به یکی از پستهایی که گلش را با کریم باقری مقایسه کرده بود، نوشت:
«ما کجا آقا کریم کجا، قابل قیاس نیستیم جلو آقا کریم.»
این واکنش از یک جهت قابل توجه است. بازیکنان جوانتر معمولاً بعد از یک نمایش خوب با موج تعریف هواداران مواجه میشوند و در فوتبال امروز شبکههای اجتماعی میتوانند تنها با چند صحنه، یک بازیکن را خیلی سریع وارد مقایسه با ستارههای گذشته کنند.
خدابندهلو اما عملاً این مقایسه را رد کرده و جایگاه باقری را بسیار بالاتر دانسته است.
مقایسهای که فعلاً فقط یک شباهت دارد
از منظر فوتبالی هم مقایسه خدابندهلو و باقری در این مقطع زودهنگام است.
شباهت اصلی شاید توانایی شوتزنی از فاصله دور، حضور در میانه میدان و اضافه شدن به فاز هجومی باشد؛ اما کریم باقری این ویژگیها را در یک دوره بسیار طولانی و در سطح ملی، باشگاهی و فوتبال اروپا اثبات کرد.
او سابقه بازی در آرمینیا بیلهفلد آلمان، چارلتون انگلیس، السد قطر و پرسپولیس را داشت و در تیم ملی نیز یکی از مؤثرترین هافبکهای گلزن تاریخ فوتبال آسیا شد. آمار ۵۰ گل ملی برای یک هافبک هنوز یکی از مهمترین دلایلی است که نام او را از بسیاری از بازیکنان همپستش جدا میکند.
خدابندهلو هنوز در نقطه دیگری از مسیر حرفهای قرار دارد. یک گل زیبا میتواند نشانه کیفیت باشد، اما برای ساختن جایگاهی مشابه باقری به سالها ثبات، بازیهای بزرگ و گلهای تعیینکننده نیاز است.
به همین دلیل پاسخ خود بازیکن شاید منطقیترین واکنش ممکن به این موج مقایسه باشد.
خدابندهلو در پرسپولیس نقش مهمتری پیدا کرده است
با این حال رد کردن مقایسه با باقری به معنی کماهمیت بودن پیشرفت خدابندهلو نیست.
او مقابل استقلال خوزستان از ابتدا در ترکیب قرار گرفت و تا دقایق پایانی مسابقه نیز در زمین ماند. پرسپولیس با حضور او در خط میانی توانست خیلی زود جریان مسابقه را کنترل کند و گل نخست نیز نتیجه حضور بهموقع هافبک سرخها در پشت محوطه جریمه بود.
یکی از ویژگیهایی که مهدی تارتار در هفتههای ابتدایی فصل روی آن تأکید کرده، شناور بودن بازیکنان و مشارکت همه نفرات در حمله و دفاع است. در چنین سیستمی، هافبکها فقط مسئول گردش توپ نیستند و باید در زمان مناسب وارد منطقه گلزنی شوند.
گل خدابندهلو دقیقاً نمونهای از همین الگو بود؛ حمله از سمت راست ساخته شد، مهاجم پاس رو به عقب داد و هافبک مرکزی در منطقهای ظاهر شد که بتواند ضربه نهایی را بزند.
اگر این حضور در محوطه و پشت محوطه در طول فصل تکرار شود، خدابندهلو میتواند آمار گلزنی خود را نیز به شکل محسوسی افزایش دهد.
فروتنی خوب است؛ حالا نوبت تکرار این نمایشهاست
برای هواداران پرسپولیس، طبیعی است که یک شوت زیبا خاطره کریم باقری را زنده کند. فوتبال اساساً با همین خاطرات و مقایسه نسلها زندگی میکند. اما آنچه یک بازیکن را از یک گل زیبا به یک چهره ماندگار تبدیل میکند، تکرار است.
باقری به خاطر یک شوت یا یک فصل تبدیل به «آقا کریم» نشد. سالها حضور در بالاترین سطح، گلهای مهم، کاپیتانی و شخصیت او در داخل و خارج زمین چنین جایگاهی را ساخت.
خدابندهلو نیز احتمالاً به همین موضوع واقف است و واکنش کوتاهش نشان میدهد نمیخواهد یک گل باعث شکلگیری انتظاری غیرواقعی شود.
پرسپولیس اکنون بعد از پیروزی ۴ بر یک استقلال خوزستان با دو برد متوالی فصل را آغاز کرده و خدابندهلو نیز خیلی زود یکی از زیباترین گلهای سرخها را ثبت کرده است.
اما شاید ماندگارترین بخش داستان این گل نه خود شوت باشد و نه پوسترهای مقایسهای هواداران؛ بلکه همان چند کلمهای باشد که هافبک پرسپولیس نوشت:
«ما کجا، آقا کریم کجا...»
جملهای که فعلاً مقایسه را متوقف میکند، اما اگر خدابندهلو بتواند چنین نمایشهایی را در طول فصل تکرار کند، شاید هواداران باز هم سراغ همان کلیپها و همان خاطرات بروند.
