نیمار راز شب ۶-۱ را فاش کرد؛ مسی پنالتی تاریخی را به او سپرد
اما یک اصلاح زمانی درباره روایتی که دوباره در شبکههای اجتماعی دستبهدست میشود ضروری است: بخش اصلی این صحبتها مصاحبه تازهای در سال ۲۰۲۶ نیست. نیمار این جزئیات را از جمله در گفتوگوی فوریه ۲۰۲۵ با پادکست Podpah بازگو کرده و روایت بسیار مشابهی نیز سال ۲۰۱۹ در مستند DAZN درباره آن مسابقه ارائه داده بود. بنابراین اصل خاطره معتبر است، اما نسبت دادن آن به یک مصاحبه کاملاً تازه دقیق نیست.
وقتی حتی دوستان نیمار هم به بازگشت باور نداشتند
همهچیز از ۱۴ فوریه ۲۰۱۷ شروع شد.
بارسلونای لوئیس انریکه در پارک دو پرنس چهار بر صفر برابر پاریسنژرمن شکست خورد؛ نتیجهای که تقریباً همه محاسبات معمول فوتبال را علیه تیم کاتالان قرار میداد. هیچ تیمی در تاریخ لیگ قهرمانان نتوانسته بود شکست چهارگله دور رفت را در مرحله حذفی جبران کند.
نیمار بعدها تعریف کرد که فردای آن شکست، هنگام صحبت با دوستانش با واکنشی روبهرو شد که تقریباً بازتاب نگاه کل دنیای فوتبال بود: پاریسنژرمن خیلی قدرتمند بود و کار تمام شده به نظر میرسید.
اما پاسخ او متفاوت بود. در روایتش به دوستان گفت چرا وقتی دوست او هستند، باور ندارند که بارسلونا میتواند برگردد و تأکید کرد که آن مسابقه را خواهند برد. حتی پا را فراتر گذاشت و قول دو گل داد.
این قول بعدها یکی از عجیبترین جزئیات ماجرا شد؛ چون نیمار واقعاً دو گل زد.
مسی یک گل، نیمار دو گل، سوارز یک گل؛ شوخیای که واقعی شد
نیمار در گفتوگوی Podpah همچنین خاطرهای از تمرینات قبل از بازی تعریف کرد.
به گفته او، بین سه ضلع خط حمله مشهور بارسلونا ــ مسی، سوارز و نیمار ــ صحبت از گلزنی در بازی برگشت بود. مسی گفته بود یک گل میزند، نیمار از دو گل حرف زده بود و سوارز هم یک گل برای خودش کنار گذاشته بود. فضای تیم برخلاف تصور بیرونی، بیشتر از وحشت و اضطراب، به باور به یک مسابقه بزرگ شبیه بود.
اتفاق عجیب این است که بخش زیادی از همین پیشبینی در زمین محقق شد.
لوئیس سوارز در دقیقه سوم گل اول را زد. گل به خودی لایوین کورزاوا اختلاف را به دو رساند و لیونل مسی در ابتدای نیمه دوم از روی نقطه پنالتی نتیجه را ۳ بر صفر کرد.
در آن لحظه بارسلونا تنها یک گل تا مساوی کردن نتیجه مجموع فاصله داشت.
اما ناگهان ادینسون کاوانی گل زد.
گل کاوانی؛ لحظهای که رؤیا تقریباً تمام شد
گل دقیقه ۶۲ کاوانی معادله را بهشدت تغییر داد.
با قانون گل زده در خانه حریف که آن زمان اجرا میشد، بارسلونا دیگر به یک گل نیاز نداشت؛ باید سه گل دیگر میزد.
یوفا گزارش کرده پس از گل کاوانی، پاریسنژرمن حتی فرصتهایی برای زدن گل دوم هم داشت. کاوانی در یک موقعیت با مارکآندره تراشتگن تکبهتک شد و آنخل دیماریا نیز فرصت خطرناکی به دست آورد. اگر یکی از آنها گل میشد، مأموریت بارسا عملاً غیرممکنتر میشد.
نیمار بعدها اعتراف کرد بعد از گل کاوانی حتی در چهره بازیکنان بارسا نیز شوک دیده میشد.
اما خودش هنوز آن قول دو گل را فراموش نکرده بود.
دقیقه ۸۸؛ شروع سه گل در هفت دقیقه
در دقیقه ۸۸، نیمار پشت یک ضربه آزاد ایستاد.
شوت او با قوسی تماشایی وارد گوشه دروازه کوین تراپ شد: ۴-۱.
هنوز بارسلونا حذفشده بود.
تقریباً بلافاصله سوارز در محوطه جریمه با مارکینیوش درگیر شد و داور نقطه پنالتی را نشان داد. فارغ از بحثهایی که سالها درباره برخی تصمیمات داوری آن مسابقه ادامه پیدا کرده، تصمیم رسمی همان پنالتی بود و حالا مهمترین سؤال این بود که چه کسی آن را بزند.
پنالتیزن اصلی بارسلونا لیونل مسی بود.
نیمار توپ را برداشت تا آن را به مسی بدهد.
اما مسی تصمیم دیگری گرفت.
«نه، خودت بزن»؛ تصمیم مسی در حساسترین لحظه
نیمار روایت کرده وقتی توپ را به مسی داد، او گفت: «نه، تو بزن.»
ستاره برزیلی حتی از این تصمیم تعجب کرد. سالها بعد از مسی پرسید چرا در آن لحظه پنالتی را به او سپرده است. پاسخ مسی، طبق روایت نیمار، این بود که احساس کرده نیمار در جریان مسابقه اعتمادبهنفس بیشتری دارد و احتمال گل کردن ضربه توسط او بیشتر است.
این تصمیم شاید یکی از کمتر دیدهشدهترین بخشهای داستان ۶-۱ باشد.
مسی میتوانست خودش پشت پنالتی بایستد و دومین گلش را بزند؛ اما در لحظهای که یک ضربه خرابشده پایان قطعی رؤیای بارسلونا محسوب میشد، توپ را به همتیمیای سپرد که احساس میکرد «در بازی» است.
نیمار پنالتی را گل کرد.
۵-۱.
قول دو گل او هم عملی شده بود.
ولی بارسلونا هنوز حذف میشد.
۹۵ دقیقه؛ توپ دوباره به نیمار رسید
آخرین حملهها شروع شد.
در وقتهای تلفشده، بارسلونا یک ضربه آزاد داشت. تراشتگن نیز تا حوالی محوطه جریمه پاریسنژرمن جلو آمده بود. توپ برگشتی دوباره مقابل نیمار قرار گرفت.
او ابتدا با پای راست حرکت کرد و سپس توپ را با یک پاس چیپ به پشت خط دفاع فرستاد.
سرجی روبرتو که از روی نیمکت وارد مسابقه شده بود، خودش را بین مدافعان رساند و با یک ضربه توپ را از تراپ عبور داد.
۶-۱.
یوفا زمان آن گل را دقیقه ۹۵ ثبت کرده و همان لحظه بارسلونا در مجموع ۶ بر ۵ جلو افتاد.
نیوکمپ منفجر شد.
نیمار گل ششم را نزد، اما پاس آخر از پای او آمد.
آماری که نشان میدهد ستاره اصلی آن شب چه کسی بود
تصویر مشهور مسابقه شاید شادی مسی میان هواداران پشت دروازه باشد و زننده گل تاریخی هم سرجی روبرتو بود، اما گزارش رسمی یوفا نیمار را بازیکن کلیدی مسابقه معرفی کرد.
دلیل روشن است.
او در فاصله چند دقیقه یک ضربه آزاد مستقیم را گل کرد، پنالتی ۵-۱ را به ثمر رساند و پاس گل ۶-۱ را داد. به بیان دیگر، در هر سه گل پایانی بازگشتی که از دقیقه ۸۸ به بعد شکل گرفت، مستقیماً نقش داشت.
حتی روایت رسمی یوفا تأکید میکند که هیچ بازیکنی به اندازه نیمار در آن پایان باورنکردنی نقش نداشت.
همین مسابقه یکی از قویترین استدلالهای کسانی است که معتقدند نیمار در اوج دوران بارسلونا فقط «عضو سوم MSN» نبود؛ در بزرگترین شب آن نسل، خودش نقش شماره یک را بازی کرد.
رکوردی که بارسلونا برای نخستین بار شکست
برد ۶ بر یک صرفاً یک نتیجه عجیب نبود.
بارسلونا نخستین تیمی شد که در رقابتهای باشگاهی یوفا شکست ۴ بر صفر بازی رفت را جبران میکند. در لیگ قهرمانان نیز چنین بازگشتی تا آن زمان سابقه نداشت.
اتفاق عجیبتر اینکه با گل کاوانی، بارسلونا در دقیقه ۸۸ هنوز به سه گل نیاز داشت.
یعنی تاریخیترین بخش «ریمونتادا» عملاً در کمتر از هفت دقیقه پایانی نوشته شد:
نیمار، دقیقه ۸۸؛
نیمار از روی پنالتی، وقتهای تلفشده؛
سرجی روبرتو با پاس نیمار، دقیقه ۹۵.
فوتبال در فاصلهای کوتاه از «تقریباً تمامشده» به یکی از مشهورترین تصاویر تاریخ لیگ قهرمانان رسید.
خاطرهای که جدایی از بارسا هم پاکش نکرد
تنها چند ماه بعد از آن شب، نیمار بارسلونا را ترک کرد و با انتقال تاریخی ۲۲۲ میلیون یورویی راهی همان پاریسنژرمنی شد که در نیوکمپ شکست داده بود.
اما جالب است که حتی دوران حضورش در پاریس نیز نتوانست اهمیت آن شب را برای خودش کم کند.
در مصاحبه رسمی بارسلونا در سال ۲۰۱۷، نیمار ریمونتادا را یکی از بهترین خاطرات دوران حرفهایاش توصیف کرد و گفت از کودکی آموخته است مسابقه فوتبال تا زمانی که داور سوت پایان را نزده، تمام نشده است.
سال ۲۰۱۹ نیز گفت تصور نمیکند دوباره احساسی شبیه انفجار نیوکمپ بعد از گل ششم را تجربه کند.
و در روایت ۲۰۲۵ بار دیگر همان ماجرا را به یاد آورد؛ مسابقهای که خودش در کنار المپیک، از بزرگترین احساسهای دوران فوتبالش دانست.
شب مسی نبود؛ شب نیمار بود
گل آخر را سرجی روبرتو زد. مسی گل سوم را وارد دروازه کرد. سوارز گل نخست را زد و پنالتی حساس پایان مسابقه روی او اعلام شد.
اما اگر قرار باشد فقط یک بازیکن به عنوان نماد آن شب انتخاب شود، آمار و روایت مسابقه هر دو به نیمار میرسند.
دو گل و یک پاس گل در دقایقی که بارسلونا تقریباً حذف شده بود.
و شاید مهمتر از اعداد، همان صحنهای باشد که سالها بعد درباره آن صحبت کرد: توپ را برای پنالتی به مسی داد، اما مسی آن را به او برگرداند.
نیمار گل زد، چند دقیقه بعد گل ششم را ساخت و قولی را که بعد از شکست چهارگله به دوستانش داده بود عملی کرد.
بارسلونا ۶، پاریسنژرمن ۱؛ نتیجهای که بیش از ۹ سال بعد هنوز با یک سؤال جذاب زنده مانده است: اگر مسی آن پنالتی را خودش میزد، آیا پایان داستان همان میشد؟
پاسخ را هیچکس نمیداند؛ اما تاریخ ثبت کرده است که آن شب توپ به نیمار رسید و او از آن فرار نکرد.