بحران ۱۶ روزه روی نیمکت زنان پرسپولیس؛ اردلان در آستانه جدایی | آزمون برمیگردد یا شادی رضایی؟
نیلوفر اردلان در ۱۱ مرداد بهصورت رسمی بهعنوان سرمربی تیم زنان پرسپولیس معرفی شد. انتخاب او در نگاه اول یک تصمیم مهم برای سرخها بود؛ مربیای شناختهشده در فوتبال و فوتسال زنان که فصل قبل هدایت ایستا البرز را برعهده داشت و با این تیم در جمع بالانشینان لیگ قرار گرفته بود.
اما فاصله میان معرفی اردلان و شروع بحران بسیار کوتاه بود.
باشگاه ایستا البرز اعلام کرد اردلان همچنان با این باشگاه قرارداد دارد و فسخ یکطرفه او را موجه نمیداند. سرپرست ایستا نیز در نامهای به سازمان لیگ به عقد قرارداد سرمربی سابق خود با پرسپولیس اعتراض کرد و حق باشگاه برای پیگیری حقوقی پرونده را محفوظ دانست.
براساس تازهترین گزارش منتشرشده در ۳۱ مرداد، مدیران ایستا مدعیاند قرارداد اردلان سهساله بوده و قصد دارند پرونده را از طریق کمیته تعیین وضعیت دنبال کنند. در مقابل، پیمان حدادی، مدیرعامل پرسپولیس، از اردلان خواسته در مهلتی کوتاه مشکل قراردادی خود با باشگاه قبلی را حل کند و مدارک جدایی قانونی را در اختیار پرسپولیس بگذارد.
اردلان جدا شده یا هنوز سرمربی پرسپولیس است؟
اینجا یک نکته مهم در میان گزارشهای منتشرشده وجود دارد.
روز ۲۷ مرداد برخی رسانهها به نقل از فوتبال ۳۶۰ گزارش دادند که اردلان تنها ۱۶ روز پس از انتخاب، پیش از آغاز تمرینات پیشفصل از پرسپولیس کنار رفته و شادی رضایی و مریم آزمون گزینههای جایگزینی او شدهاند.
اما گزارش تازهتر روز شنبه ۳۱ مرداد، وضعیت را هنوز قطعیشده نمیداند و میگوید پرسپولیس به اردلان فرصت داده مسئله قراردادش با ایستا را حل کند؛ در غیر این صورت احتمال جدایی و انتخاب سرمربی دیگر وجود خواهد داشت.
بنابراین در شرایط فعلی دقیقتر است گفته شود ادامه حضور نیلوفر اردلان روی نیمکت پرسپولیس در ابهام قرار دارد، نه اینکه جدایی او بهطور رسمی قطعی شده است. تا زمانی که باشگاه پرسپولیس تصمیم نهایی یا سرمربی دیگری را رسماً معرفی نکند، پرونده اردلان را باید باز دانست.
ریسک حقوقی؛ چرا پرسپولیس عقب کشیده است؟
موضع پرسپولیس در این پرونده قابل درک است. اگر یک مربی با باشگاه دیگری قرارداد معتبر داشته باشد و بدون طی مراحل قانونی با تیم جدید قرارداد ببندد، احتمال شکل گرفتن اختلاف حقوقی در کمیته تعیین وضعیت وجود دارد.
البته فعلاً این ادعای باشگاه ایستا است که قرارداد اردلان همچنان اعتبار دارد؛ صحت نهایی آن باید براساس متن قرارداد، بندهای فسخ و اسناد ارائهشده بررسی شود و صرف اعتراض ایستا به معنای اثبات تخلف اردلان نیست. خود باشگاه سابق او نیز اعلام کرده موضوع را از مسیر قانونی پیگیری خواهد کرد.
پرسپولیس به همین دلیل ترجیح داده مستقیماً وارد اختلاف اردلان و ایستا نشود. براساس گزارش تازه، مدیران سرخپوش منتظرند خود اردلان مدرکی ارائه کند که نشان دهد رابطه قراردادی قبلیاش به شکل قانونی پایان یافته است.
این تصمیم برای باشگاهی که میخواهد ساختار تیم زنانش را حرفهایتر کند، اهمیت زیادی دارد؛ حل نکردن چنین موضوعی پیش از شروع فصل میتواند تمرکز کادر فنی و روند آمادهسازی را تحت تأثیر قرار دهد.
پرسپولیس برخلاف نیمکت، در نقلوانتقالات دست روی دست نگذاشته است
تناقض اصلی وضعیت فعلی پرسپولیس همینجاست: در حالی که سرمربی هنوز با علامت سؤال روبهروست، باشگاه در بازار بازیکنان فعالتر از فصل گذشته حرکت کرده است.
طبق اعلام رسانه رسمی باشگاه، بهناز طاهرخانی، مریم رهیده، محدثه زلفی، مائده بیرنگ، فاطمه رضایی و سمیه اسماعیلی با قراردادهای دو ساله به مجموعه پرسپولیس اضافه شدهاند یا همکاری خود را تمدید کردهاند.
در بخش تمدیدیها نیز زهرا خواجوی، سمانه قنبری، فاطمه اردستانی و زهرا احمدیزاده برای فصل بعد حفظ شدهاند و آتنا توفیق نیز قرارداد جدیدی با باشگاه بسته است.
این حجم از قراردادهای بلندمدت نشان میدهد مدیریت پرسپولیس نمیخواهد تیم زنان صرفاً یک پروژه کوتاهمدت یا نمادین باشد. باشگاه در حال ساختن اسکلت تیمی است که حداقل بخشی از آن برای دو فصل آینده حفظ شود.
مشکل اینجاست که چنین تیمی باید هرچه سریعتر صاحب یک سرمربی قطعی شود؛ چون انتخاب بازیکن فقط بخشی از آمادهسازی است و طراحی تاکتیکی، بدنسازی پیشفصل و مشخص کردن سلسلهمراتب ترکیب مستقیماً به تصمیم سرمربی وابسته است.
شادی رضایی؛ مربیای که پرسپولیس را لیگ برتری کرد
اگر همکاری با اردلان به پایان برسد، یکی از مهمترین گزینههای مطرحشده شادی رضایی است.
رضایی برای تیم زنان پرسپولیس یک مربی معمولی نیست. او در فصل ۰۴-۱۴۰۳ هدایت تیم را در لیگ دسته اول برعهده داشت و سرخها در همان نخستین فصل فعالیت حرفهایشان قهرمان شدند و سهمیه حضور در لیگ برتر را به دست آوردند.
در واقع نخستین صعود پرسپولیس به بالاترین سطح فوتبال زنان ایران با رضایی رقم خورد.
مزیت بزرگ او شناخت ساختار باشگاه و فضای تیم است. بخشهایی از بدنه تیم زنان پرسپولیس از همان پروژه لیگ یک شکل گرفته و بازگشت رضایی میتواند زمان مورد نیاز برای شناخت محیط را کاهش دهد.
از سوی دیگر، لیگ برتر با لیگ یک تفاوت زیادی دارد و پرسپولیس این بار هدفی فراتر از صعود دارد. اگر رضایی انتخاب شود، باید نشان دهد میتواند پروژه موفق لیگ یک را در سطحی با حضور تیمهای قدرتمندی مانند خاتون بم، گلگهر و سپاهان توسعه دهد.
مریم آزمون؛ بازگشت به یک پروژه نیمهتمام؟
گزینه دیگر، مریم آزمون است؛ مربیای که دقیقاً یک فصل پیش همین تیم را در نخستین تجربه لیگ برتری هدایت کرد.
پرسپولیس فصل گذشته با آزمون در ۱۸ مسابقه ۲۵ امتیاز گرفت و در جدول ۱۰ تیمی در رتبه هفتم قرار گرفت. کارنامه سرخها شامل ۷ برد، ۴ تساوی و ۷ شکست بود.
رتبه هفتم شاید برای هواداران پرسپولیس نتیجه چشمگیری محسوب نشود، اما باید شرایط آن فصل را هم در نظر گرفت. تیم برای نخستین بار در لیگ برتر بازی میکرد و فاصله زیادی میان صعود از لیگ یک و مواجهه با باشگاههایی وجود داشت که سالها در فوتبال زنان سرمایهگذاری کرده بودند.
اگر آزمون برگردد، برخلاف یک مربی تازهوارد، شناخت دقیقی از نقاط ضعف فصل نخست خواهد داشت؛ از کیفیت نفرات گرفته تا فاصله فنی با مدعیان.
حفظ تعدادی از بازیکنان فصل گذشته و اضافه شدن خریدهای جدید نیز میتواند به او اجازه دهد همان پروژه را با ترکیبی عمیقتر ادامه دهد.
کدام گزینه برای پرسپولیس منطقیتر است؟
در مقطع فعلی پاسخ قطعی وجود ندارد، چون اولویت باشگاه همچنان تعیین تکلیف نیلوفر اردلان است.
اما اگر پرونده اردلان بسته شود، انتخاب میان شادی رضایی و مریم آزمون دو رویکرد متفاوت خواهد بود.
رضایی نماد صعود و شناخت ریشههای تیم است؛ مربیای که اولین موفقیت بزرگ پروژه زنان پرسپولیس را رقم زد. آزمون در مقابل نماد تجربه لیگ برتری و شناخت از فصل گذشته است و میداند تیم در چه مناطقی از زمین برابر مدعیان آسیبپذیر بوده است.
برای مدیری که تنها چند هفته تا شروع لیگ فرصت دارد، شناخت قبلی هر دو مربی از باشگاه یک مزیت مهم است. پرسپولیس دیگر زمان زیادی برای ورود به مذاکرات طولانی با یک گزینه کاملاً جدید ندارد.
فقط تا ۲۰ شهریور؛ زمان علیه پرسپولیس حرکت میکند
فصل نوزدهم لیگ برتر فوتبال زنان قرار است از ۲۰ شهریور ۱۴۰۵ آغاز شود و قرعهکشی مسابقات نیز در روزهای ابتدایی شهریور انجام خواهد شد. در فصل جدید پرسپولیس، استقلال و آوا سه نماینده تهران خواهند بود.
یعنی در زمان نگارش این گزارش، کمتر از سه هفته تا شروع مسابقات باقی مانده است.
سه هفته برای یک تیم حرفهای زمان زیادی نیست؛ بهخصوص وقتی هنوز سرمربی نهایی مشخص نشده و باشگاه همزمان مشغول تکمیل فهرست بازیکنان است.
سرمربی جدید باید بازیکنان را ارزیابی کند، برنامه بدنسازی را تنظیم کند، مسابقات دوستانه بخواهد، سیستم پایه تیم را مشخص کند و ترکیب جدید را با نفرات فصل گذشته هماهنگ سازد. هر روز تأخیر در تصمیم نهایی، بخشی از این فرصت را از بین میبرد.
پرسپولیس امسال دیگر نمیتواند تازهوارد بودن را بهانه کند
فصل گذشته برای تیم زنان پرسپولیس، فصل یادگیری بود. سرخها نخستین حضور خود را در لیگ برتر تجربه کردند و با ۲۵ امتیاز هفتم شدند.
اما فصل دوم شرایط متفاوتی دارد.
باشگاه حالا تجربه یک سال حضور در لیگ را دارد، اسکلت تیم را حفظ کرده، بازیکنان جدید جذب کرده و حتی قراردادهای دو ساله بسته است. بنابراین انتظار طبیعی این است که نتیجه تیم نیز نسبت به فصل گذشته پیشرفت کند.
در چنین شرایطی شروع فصل با بحران سرمربی میتواند تمام مزیتهایی را که در بازار نقلوانتقالات ایجاد شده کاهش دهد.
پرسپولیس بازیکن دارد، تجربه سال اول را هم دارد؛ چیزی که فعلاً ندارد، قطعیت روی نیمکت است.
نیلوفر اردلان باید مشکل قراردادی خود با ایستا البرز را حل کند و اسناد جدایی قانونیاش را ارائه دهد؛ در غیر این صورت مدیران سرخپوش باید خیلی سریع میان گزینههایی مانند شادی رضایی و مریم آزمون تصمیم بگیرند.
با آغاز لیگ در ۲۰ شهریور، دیگر فرصت زیادی برای آزمونوخطا باقی نمانده است. بزرگترین خرید پرسپولیس در روزهای آینده شاید نه یک بازیکن تازه، بلکه مشخص شدن تکلیف همان صندلیای باشد که قرار است تمام این مهرهها را هدایت کند.