اونس طلا ۴۶۰۰ دلار را شکست؛ هدف بعدی ۴۷۰۰ دلار است؟

بر اساس آخرین گزارش رویترز، طلای نقدی روز جمعه ۲۱ اوت ۲۰۲۶ با ۲.۴ درصد افزایش به ۴۶۲۳.۹۴ دلار رسید و در بالاترین نقطه روزانه تا ۴۶۳۱.۹۹ دلار پیش رفت. این بالاترین سطح اونس از ۱۵ مه محسوب می‌شود. قراردادهای آتی آمریکا نیز در قیمت ۴۶۸۰.۶۰ دلار تسویه شدند.

رشد این هفته اتفاق کوچکی نبود. قیمت طلا در مجموع هفته بیش از پنج درصد افزایش یافت و سومین هفته صعودی متوالی خود را ثبت کرد. چهارشنبه نیز بزرگ‌ترین افزایش یک‌روزه طلا از اوایل فوریه رقم خورد.

برای مقایسه، طلای نقدی روز دوشنبه حوالی ۴۴۱۷ دلار معامله می‌شد؛ یعنی بازار در فاصله چند جلسه بیش از ۲۰۰ دلار جابه‌جا شده است.

این حرکت نشان می‌دهد طلا از مرحله نوسان محدود عبور کرده و دوباره وارد یک فاز مومنتومی شده است.

چرا عبور از میانگین ۲۰۰ روزه مهم شد؟

یکی از مهم‌ترین اتفاقات فنی هفته، شکسته شدن میانگین متحرک ۲۰۰ روزه بود.

این میانگین اکنون در محدوده ۴۵۱۳ دلار قرار دارد و قیمت پایانی جمعه حدود ۱۱۱ دلار یا نزدیک به ۲.۵ درصد بالاتر از آن ایستاده است. طلا علاوه بر این سطح، بالاتر از سایر میانگین‌های متحرک مهم نیز معامله می‌شود.

در تحلیل تکنیکال، میانگین متحرک ۲۰۰ روزه یکی از شاخص‌های کلاسیک تشخیص روند بلندمدت است. بازگشت قیمت به بالای این سطح، مخصوصاً هنگامی که با افزایش حجم تقاضا همراه باشد، معمولاً به‌عنوان تقویت روند صعودی تعبیر می‌شود.

بارت ملک، مدیر جهانی استراتژی کالا در TD Securities نیز گفته اگر این مومنتوم ادامه پیدا کند، سطح بعدی ۴۷۰۰ دلار خواهد بود.

از قیمت ۴۶۲۳.۹۴ دلاری فعلی تا ۴۷۰۰ دلار تنها حدود ۷۶ دلار یا ۱.۶ درصد فاصله وجود دارد.

بنابراین هدف ۴۷۰۰ دلاری دیگر یک سناریوی دوردست نیست؛ بازار با یک جلسه صعودی قدرتمند دیگر می‌تواند آن را آزمایش کند.

موتور اصلی صعود طلا؛ دلار آمریکا ضعیف شد

اگرچه شکست مقاومت‌های فنی نقش بزرگی داشته، ریشه مهم حرکت اخیر را باید در بازار دلار و اوراق قرضه آمریکا جست‌وجو کرد.

شاخص دلار در معاملات جمعه به نزدیکی پایین‌ترین سطح سه‌ماهه خود رسید. نگرانی معامله‌گران این است که تلاش وزارت خزانه‌داری آمریکا برای کنترل بازده اوراق بلندمدت در نهایت بخشی از فشار تعدیل بازار را به خود دلار منتقل کند.

منطق آن برای طلا ساده است: وقتی دلار ضعیف می‌شود، خرید طلا برای دارندگان سایر ارزها ارزان‌تر می‌شود و جذابیت فلز زرد افزایش پیدا می‌کند.

اما اتفاق این هفته فقط یک افت معمولی دلار نبود.

چرا اقدام وزارت خزانه‌داری آمریکا طلا را تکان داد؟

وزارت خزانه‌داری آمریکا چهارشنبه اعلام کرد اندازه برخی عملیات بازخرید اوراق بلندمدت را از ۲ میلیارد دلار به حداقل ۴ میلیارد دلار در هر عملیات افزایش می‌دهد. این برنامه اوراق ۱۰ تا ۳۰ ساله را هدف قرار می‌دهد و از ۹ سپتامبر تا ۴ نوامبر اجرا خواهد شد.

اعلام این تصمیم پس از آن صورت گرفت که بازده اوراق ۳۰ ساله آمریکا تا ۵.۳۴ درصد بالا رفت؛ بالاترین سطح از سال ۲۰۰۷. همزمان بدهی عمومی آمریکا نیز از مرز ۴۰ تریلیون دلار عبور کرد.

بازخرید بیشتر اوراق باعث افت بازده‌ها و فشار بر دلار شد و سرمایه را به سمت دارایی‌هایی مانند طلا هدایت کرد.

اسکات بسنت، وزیر خزانه‌داری آمریکا، حتی گفته امکان دارد اندازه بازخریدها از چهار میلیارد دلار نیز فراتر برود.

اما یک نکته مهم وجود دارد: این برنامه را نباید با «چاپ پول» یا دور تازه تسهیل کمی فدرال رزرو یکی دانست.

رویترز گزارش کرده افزایش برنامه در مقایسه با اندازه کل بازار اوراق خزانه‌داری بسیار کوچک است. حجم بازار خزانه‌داری آمریکا حدود ۳۲.۲ تریلیون دلار است و برنامه تازه دست‌کم ۱۴ میلیارد دلار به بازخریدهای برنامه‌ریزی‌شده این دوره اضافه می‌کند.

پس اثر فوری آن بیشتر از کانال انتظارات، بازده اوراق و اعتماد به دلار بوده است.

ترس از تضعیف دلار به نفع طلا تمام شد

بحث بزرگ‌تر بازار این است که دولت آمریکا در مواجهه با بدهی سنگین چه مسیری را انتخاب خواهد کرد.

اگر اجازه دهد بازده اوراق بلندمدت بالا برود، هزینه تأمین مالی دولت، وام مسکن و هزینه سرمایه شرکت‌ها افزایش می‌یابد. اگر با ابزارهای مختلف تلاش کند بازده را پایین نگه دارد، ممکن است فشار بیشتری روی دلار ایجاد شود.

رویترز این نگرانی را «ترس از کاهش ارزش ارز» توصیف کرده و گزارش داده طلا یکی از بزرگ‌ترین برندگان واکنش بازار به تصمیم خزانه‌داری بوده است.

این دقیقاً محیطی است که طلا معمولاً از آن سود می‌برد: تردید درباره پایداری بدهی، کاهش اعتماد به ارز ذخیره و تلاش سرمایه‌گذاران برای پوشش ریسک.

گلدمن ساکس درباره یک «تقویت‌کننده» جدید هشدار داد

عامل دیگری که می‌تواند حرکت طلا را شدیدتر کند، بازار اختیار معامله است.

گلدمن ساکس اعلام کرده تقاضا برای اختیار خرید طلا در پی افزایش نیاز سرمایه‌گذاران به پوشش ریسک سیاست‌های کلان جهانی به‌شدت افزایش یافته است. نکته مهم این است که این ساختار می‌تواند قیمت را به‌صورت مکانیکی هم در مسیر صعود و هم در مسیر نزول تقویت کند.

یعنی همان نیرویی که اکنون می‌تواند شکست ۴۷۰۰ دلار را سریع‌تر کند، هنگام برگشت بازار نیز ممکن است اصلاح را شدیدتر کند.

گلدمن همچنین معتقد است کاهش اطمینان بازار به افزایش نرخ بهره پس از ثابت ماندن نرخ فدرال رزرو در ژوئیه و انتشار برخی داده‌های اقتصادی ضعیف‌تر، دوباره تقاضای سفته‌بازانه در COMEX و ورود پول به ETFهای حساس به نرخ بهره را تقویت کرده است.

خطر اصلی برای طلا هنوز فدرال رزرو است

با وجود همه عوامل صعودی، سیاست پولی آمریکا هنوز بزرگ‌ترین تهدید برای ادامه این روند محسوب می‌شود.

صورت‌جلسه نشست ۲۸ و ۲۹ ژوئیه فدرال رزرو نشان داد نگرانی سیاست‌گذاران درباره تورم افزایش یافته است. نرخ بهره در محدوده ۳.۵ تا ۳.۷۵ درصد ثابت ماند، اما سه عضو خواهان افزایش ۰.۲۵ واحد درصدی نرخ بهره بودند و گروه بزرگ‌تری نیز اعلام کردند اگر تورم بالا باقی بماند احتمالاً سیاست پولی انقباضی‌تر لازم خواهد شد.

بازار فعلاً احتمال افزایش نرخ در نشست سپتامبر را حدود یک‌سوم قیمت‌گذاری می‌کند. نشست جکسون‌هول و سخنان کوین وارش، رئیس فدرال رزرو، می‌تواند این انتظارات را به‌طور جدی تغییر دهد.

اگر احتمال افزایش نرخ بیشتر شود، بازده اوراق بالا برود و دلار تقویت شود، طلا ممکن است بخشی از جهش اخیر را پس بدهد.

۴۷۰۰ دلار یا بازگشت به ۴۵۰۰ دلار؟

برای هفته آینده می‌توان دو سناریوی اصلی ترسیم کرد.

در سناریوی صعودی، اگر دلار ضعیف باقی بماند و طلا بالای ۴۶۰۰ دلار تثبیت شود، مقاومت بعدی همان ۴۷۰۰ دلار خواهد بود. عبور معتبر از این سطح می‌تواند توجه معامله‌گران را به محدوده‌های بالاتر جلب کند. این سناریو با ادامه نگرانی درباره بدهی آمریکا، افت بازده واقعی و افزایش تقاضای ETFها تقویت می‌شود.

در سناریوی اصلاحی، از دست رفتن محدوده ۴۶۰۰ دلار می‌تواند بازار را به سمت ۴۵۵۰ دلار و سپس میانگین ۲۰۰ روزه در حوالی ۴۵۱۳ دلار برگرداند.

سطح ۴۵۱۳ اکنون اهمیت دوگانه دارد؛ مقاومت قبلی که شکسته شده و در صورت اصلاح می‌تواند به حمایت مهم تبدیل شود.

خریداران هند عقب نشستند؛ چین هنوز مقاومت می‌کند

یکی از نشانه‌های احتیاط در بازار فیزیکی نیز دیده می‌شود.

رویترز گزارش کرده رشد سریع قیمت‌ها خریداران فیزیکی در هند را از بازار دور کرده، در حالی که تقاضای چین فعلاً نسبتاً باثبات مانده است.

این مسئله مهم است، زیرا ادامه بلندمدت رالی تنها با معاملات مالی تضمین نمی‌شود. اگر قیمت‌های بالاتر برای مدت طولانی تقاضای جواهر و خرید فیزیکی را کاهش دهد، بخشی از حمایت بنیادی بازار ضعیف خواهد شد.

در بخش بانک‌های مرکزی نیز بانک مرکزی لهستان در ژوئیه ۷.۸ تن طلا خریداری کرد، هرچند سرعت خرید آن نسبت به قبل کاهش یافته است.

بانک‌های مرکزی در سال‌های اخیر یکی از ستون‌های مهم تقاضای جهانی طلا بوده‌اند و رویترز نیز پیش‌تر افزایش دوباره خرید آنها را یکی از عوامل پشتیبان موج صعودی سال جاری دانسته بود.

نقره هم به مرز ۷۰ دلار نزدیک شد

رالی فقط محدود به طلا نبود.

نقره با رشد ۲.۳ درصدی به ۶۹ دلار و ۶۲ سنت رسید و حالا در فاصله بسیار کمی از مرز روانی ۷۰ دلار قرار دارد. پلاتین ۲.۸ درصد افزایش یافت و به ۱۸۷۸.۵۸ دلار رسید و پالادیوم نیز با رشد ۰.۸ درصدی در سطح ۱۳۴۴.۹۶ دلار معامله شد. هر سه فلز نیز هفته را با بازده مثبت به پایان رساندند.

حرکت همزمان فلزات ارزشمند نشان می‌دهد جریان ورود سرمایه فراتر از یک معامله صرفاً مخصوص طلا بوده است.

طلا هنوز صعودی است، اما دیگر ارزان نیست

تصویر پایان هفته روشن است: طلا بالای ۴۶۰۰ دلار، بالاتر از تمام میانگین‌های متحرک کلیدی و فقط ۱.۶ درصد پایین‌تر از هدف ۴۷۰۰ دلاری قرار دارد.

دلار ضعیف، نگرانی درباره بدهی ۴۰ تریلیون دلاری آمریکا، برنامه بازخرید اوراق خزانه‌داری و تقاضای بالای اختیار خرید همگی از روند صعودی حمایت می‌کنند.

اما سرعت حرکت بازار خودش به یک ریسک تبدیل شده است. گلدمن ساکس صراحتاً هشدار داده ساختار فعلی اختیار معامله می‌تواند نوسانات را در هر دو جهت تشدید کند. از طرف دیگر، فدرال رزرو هنوز احتمال افزایش نرخ بهره را از روی میز برنداشته است.

بنابراین برای هفته آینده ۴۶۰۰ دلار اولین آزمون حفظ روند و ۴۷۰۰ دلار مهم‌ترین هدف صعودی خواهد بود؛ در حالی که ۴۵۱۳ دلار به‌عنوان میانگین ۲۰۰ روزه، مرز مهم‌تر سناریوی اصلاحی است.

اگر دلار به افت خود ادامه دهد، ۴۷۰۰ دلار می‌تواند بسیار زودتر از انتظار بازار آزمایش شود. اما اگر جکسون‌هول انتظارات افزایش نرخ بهره را دوباره تقویت کند، همین بازار پرشتاب می‌تواند بخشی از جهش بیش از پنج درصدی هفته گذشته را با سرعت پس بدهد.