کاروان ۵۲۲ نفره ایران برای بازیهای آسیایی ناگویا بسته شد؛ ۳۰۵ ورزشکار در راه ژاپن / ایران از رتبه هفتم بالاتر میرود؟
فهرست نهایی کاروان ایران برای بیستمین دوره بازیهای آسیایی ۲۰۲۶ آیچی–ناگویا منتشر شد؛ کاروانی ۵۲۲ نفره که ۳۰۵ نفر آن ورزشکار هستند و کمتر از دو هفته دیگر راهی بزرگترین رویداد چندرشتهای قاره آسیا میشود. ایران در دوره قبلی بازیها در هانگژو با ۱۳ طلا، ۲۱ نقره و ۲۰ برنز در رده هفتم قرار گرفت و حالا با ۱۶ ورزشکار بیشتر به ژاپن میرود. سؤال اصلی این است که آیا افزایش نفرات و حضور گستردهتر در رشتهها میتواند ایران را از رتبه هفتم آسیا بالاتر ببرد یا همچنان کیفیت مدالهای طلای رشتههای سنتی سرنوشت جایگاه نهایی کاروان را تعیین خواهد کرد؟
۰۰:۰۹ - ۱۵ شهريور ۱۴۰۵
وانانیوز|
کمیته ملی المپیک شامگاه شنبه ۱۴ شهریور فهرست نهایی اعضای کاروان اعزامی ایران به بازیهای آسیایی آیچی–ناگویا را منتشر کرد.
طبق اطلاعیه رسمی، مجموع اعضای کاروان ۵۲۲ نفر است که ۳۰۵ نفر از آنها ورزشکار هستند. بنابراین ۲۱۷ نفر دیگر شامل مربیان، سرپرستان، اعضای کادر فنی، پزشکی، مدیریتی، اجرایی و رسانهای میشوند.
به عبارت دیگر حدود ۵۸ درصد کل کاروان را ورزشکاران تشکیل میدهند.
فهرست ۲۵ صفحهای منتشرشده توسط کمیته ملی المپیک علاوه بر نام ورزشکاران، تمام اعضای مدیریتی و پشتیبانی را نیز در بر میگیرد؛ از وزیر ورزش و مسئولان کمیته ملی المپیک تا کادر پزشکی، سرپرستی و تیمهای مختلف.
چرا تعداد ورزشکاران از ۳۰۸ به ۳۰۵ نفر رسید؟
این عدد در ماههای گذشته چند بار تغییر کرده است.
فهرست اولیه ایران شامل ۲۸۲ ورزشکار بود؛ ۱۹۱ مرد و ۹۱ زن. پس از درخواست وزارت ورزش برای بازنگری در ترکیب اعزامی، تعداد ثبتنامها به ۳۰۸ ورزشکار شامل ۲۱۴ مرد و ۹۴ زن افزایش یافت.
اما فهرست نهایی امروز تعداد ورزشکاران را ۳۰۵ نفر اعلام کرده است؛ یعنی نسبت به لیست ثبتنامی تیرماه سه نفر کمتر.
کمیته ملی المپیک در اطلاعیه کوتاه امروز توضیح جداگانهای درباره علت حذف یا تغییر این سه سهمیه ارائه نکرده است؛ بنابراین نمیتوان بدون بررسی رشتهبهرشته فهرست، علت آن را به انصراف، مصدومیت یا تغییر سهمیه نسبت داد.
عدد معتبر برای کاروان نهایی در حال حاضر همان ۳۰۵ ورزشکار است.
بازیهای آسیایی دقیقاً از چه تاریخی شروع میشود؟
کمیته ملی المپیک در اطلاعیه فارسی خود نوشته مسابقات از ۲۸ شهریور تا ۱۳ مهر برگزار میشود.
اما تقویم رسمی برگزارکنندگان و شورای المپیک آسیا تاریخ مسابقات را ۱۹ سپتامبر تا ۴ اکتبر ۲۰۲۶ ثبت کردهاند. مراسم افتتاحیه ۱۹ سپتامبر و مراسم اختتامیه ۴ اکتبر خواهد بود.
۱۹ سپتامبر برابر با ۲۸ شهریور ۱۴۰۵ است، اما ۴ اکتبر برابر با ۱۲ مهر است، نه ۱۳ مهر.
بنابراین اگر مبنا تقویم رسمی میزبان باشد، بازیهای آسیایی از شنبه ۲۸ شهریور تا یکشنبه ۱۲ مهر ۱۴۰۵ ادامه خواهد داشت.
ناگویا میزبان یک بازی آسیایی بسیار بزرگ است
ابعاد این دوره از مسابقات قابل توجه است.
آخرین آمار شورای المپیک آسیا از حضور بیش از ۱۱ هزار ورزشکار و حدود ۶ هزار مقام و همراه از ۴۵ کشور و منطقه آسیایی خبر میدهد.
مسابقات در ۴۳ رشته ورزشی، ۷۱ دیسپلین و ۴۶۹ رویداد برگزار خواهد شد و در مجموع ۱۴۰۷ مدال توزیع میشود.
این عدد نسبت به برنامههای اولیه افزایش یافته است. در نسخههای قدیمیتر برنامه ۴۱ رشته پیشبینی شده بود، اما اضافه شدن رشتههایی مانند پدل و تکبال، تعداد نهایی را به ۴۳ رسانده است.
ژاپن برای سومین بار میزبان بازیهای آسیایی است؛ پس از توکیو ۱۹۵۸ و هیروشیما ۱۹۹۴.
کاروان ایران بزرگتر از هانگژو شد
در بازیهای آسیایی هانگژو، ایران با حدود ۲۸۹ ورزشکار حضور داشت. این کاروان در نهایت ۱۳ مدال طلا، ۲۱ نقره و ۲۰ برنز گرفت و با مجموع ۵۴ مدال در رتبه هفتم جدول قرار گرفت.
حالا تعداد ورزشکاران به ۳۰۵ نفر رسیده است.
یعنی ایران نسبت به هانگژو ۱۶ ورزشکار بیشتر اعزام میکند؛ افزایشی حدود ۵.۵ درصدی.
اما افزایش تعداد ورزشکاران به خودی خود تضمینکننده ارتقای جایگاه نیست.
در جدول بازیهای آسیایی، تعداد مدال طلا تعیینکننده اصلی رتبه است. ممکن است کشوری مجموع مدال بیشتری داشته باشد، اما به دلیل طلای کمتر در جایگاه پایینتری قرار بگیرد.
ایران در هانگژو ۵۴ مدال گرفت، اما تنها ۱۳ تای آنها طلا بود؛ مسئلهای که یکی از دلایل تثبیت کاروان در رتبه هفتم شد.
هدف ناگویا؛ عبور از ۱۳ طلای هانگژو
مهدی علینژاد، دبیرکل کمیته ملی المپیک، در نشست اخیر ویژه سرپرستان تیمهای اعزامی گفته است انتظار دارد ایران با وجود شرایط دشوار آمادهسازی، عملکردی بهتر از دوره قبل داشته باشد.
شورای المپیک آسیا نیز در گزارش رسمی خود به این هدف اشاره کرده و نتیجه هانگژو را همان ۱۳ طلا، ۲۱ نقره و ۲۰ برنز و رتبه هفتم یادآوری کرده است.
بنابراین معیار منطقی موفقیت ایران را نمیتوان صرفاً عبور از ۵۴ مدال دانست.
برای ارتقای رتبه، تعداد مدالهای طلا اهمیت بیشتری دارد.
اگر ایران مثلاً ۵۵ یا ۶۰ مدال بگیرد اما تعداد طلاها از ۱۳ کمتر شود، حتی احتمال افت رتبه وجود دارد. در مقابل، افزایش طلا به محدوده ۱۵ تا ۱۸ مدال—بسته به عملکرد کشورهایی مانند ازبکستان، هند، قزاقستان و کره شمالی—میتواند شانس صعود را بیشتر کند.
کشتی و رشتههای رزمی دوباره زیر ذرهبین
در هانگژو ستون اصلی مدالآوری ایران را رشتههای سنتی تشکیل دادند.
کشتی به تنهایی ۱۰ مدال شامل پنج طلا کسب کرد. ووشو هفت مدال و دو طلا گرفت، کوراش پنج مدال داشت و کاراته نیز سه مدال به کاروان اضافه کرد. تکواندو اگرچه هشت مدال گرفت، اما هیچکدام طلا نبود.
این ترکیب یک پیام روشن برای ناگویا دارد:
اگر ایران بخواهد در جدول صعود کند، فقط افزایش تعداد مدال کافی نیست؛ رشتههایی مانند کشتی، ووشو، تکواندو، کاراته، وزنهبرداری و کوراش باید مدالهای بیشتری را به طلا تبدیل کنند.
در کنار آنها، رشتههای تیمی مانند والیبال، کبدی و بسکتبال و همچنین ظرفیتهای جدید در سنگنوردی، قایقرانی، تیراندازی و دوومیدانی میتوانند اختلاف نهایی را ایجاد کنند.
نام چند چهره مهم در فهرست نهایی دیده میشود
فهرست رسمی ۵۲۲ نفره نشان میدهد تیمهای اصلی ایران با ترکیبهای گستردهای ثبت شدهاند.
برای مثال تیم ملی والیبال مردان با هدایت روبرتو پیاتزا در لیست قرار دارد و نام بازیکنانی مانند امین اسماعیلنژاد، مرتضی شریفی و پوریا حسینخانزاده در فهرست دیده میشود. تیم فوتبال نیز با سرمربیگری حسین عبدی و یک فهرست ۲۳ نفره ورزشکار ثبت شده است.
وزنهبرداری، ووشو، کاراته، جودو، دوومیدانی، کوراش، جوجیتسو، دوچرخهسواری و دهها رشته دیگر نیز در فهرست نهایی حضور دارند.
این تنوع نشان میدهد ایران برخلاف سیاست اعزام بسیار محدود، بار دیگر مدل «کاروان نسبتاً گسترده» را انتخاب کرده است.
دو پرچمدار ایران چه کسانی هستند؟
پرچم ایران در مراسم افتتاحیه به زهرا کیانی از ووشو و فاضل اتراچالی از کبدی سپرده شده است.
مراسم رسمی اعطای پرچم پیشتر برگزار شد و این دو ورزشکار به عنوان پرچمداران کاروان ایران معرفی شدند.
کاروان ایران نیز با نام «فرشتههای میناب» راهی ژاپن میشود؛ نامی که به یاد دانشآموزان مدرسه شجره طیبه میناب انتخاب شده است.
یک چالش متفاوت در ژاپن؛ دهکده ورزشکاران وجود ندارد
ناگویا از نظر لجستیکی با هانگژو و بسیاری از دورههای گذشته تفاوت مهمی دارد.
برگزارکنندگان تصمیم گرفتهاند دهکده متمرکز ورزشکاران احداث نکنند. محل مسابقات و اسکان در چند منطقه پراکنده شده و بخشی از ورزشکاران و همراهان حتی روی یک کشتی تفریحی مستقر در بندر ناگویا و بخشی دیگر در واحدهای اقامتی موقت اسکان خواهند یافت.
کمیته ملی المپیک ایران نیز همین مسئله را یکی از مهمترین موضوعات آموزشی برای سرپرستان تیمها عنوان کرده است. علینژاد تأکید کرده نبود دهکده مرکزی، پراکندگی شهرها و تفاوت محلهای اقامت باعث میشود مدیریت حملونقل، تمرین، تغذیه و زمان مسابقات اهمیت بیشتری پیدا کند.
برای کاروانی با ۵۲۲ عضو، این مسئله کوچک نیست.
یک اشتباه در برنامه حملونقل یا اسکان میتواند مستقیماً روی ریکاوری و عملکرد ورزشکار تأثیر بگذارد.
۳۰۵ ورزشکار؛ افزایش کمی یا شانس واقعی مدال؟
عدد ۳۰۵ در نگاه اول امیدوارکننده است، اما کیفیت کاروان را نمیتوان فقط با تعداد نفرات سنجید.
ایران نسبت به هانگژو ورزشکار بیشتری دارد، اما رقبای منطقهای نیز با کاروانهای بزرگ و سرمایهگذاری جدی وارد ژاپن میشوند. بازیهای آسیایی امروز فقط رقابت سنتی ایران با چین، ژاپن و کره جنوبی نیست؛ کشورهایی مانند ازبکستان و هند در بسیاری از رشتهها فاصله خود را کاهش دادهاند.
در نتیجه برای ایران، موفقیت در ناگویا بیش از هر چیز به نرخ تبدیل فینالها به مدال طلا بستگی دارد.
اگر کشتی دوباره پنج یا شش طلا بگیرد، تکواندو نتیجه هانگژو را جبران کند، ووشو سهم طلای خود را حفظ کند و یکی دو رشته غیرسنتی شگفتی بسازند، عبور از ۱۳ طلا و حتی ارتقای رتبه هفتم ممکن خواهد بود.
اما اگر تعداد زیادی نقره و برنز بدون افزایش طلا به دست آید، بزرگتر شدن کاروان الزاماً به معنای بهتر شدن جایگاه نخواهد بود.
پس خبر اصلی فقط اعزام ۵۲۲ نفر نیست؛ آزمون واقعی از ۲۸ شهریور آغاز میشود: آیا ۳۰۵ ورزشکار ایران میتوانند کاروان «فرشتههای میناب» را از رتبه هفتم هانگژو بالاتر ببرند؟
پرونده ویژه
لینک کپی شد
ارسال نظر
جدیدترین اخبار
روی خط
پربحث
