حمله تند پیشکسوت استقلال به کنعانی‌زادگان؛ «کارش ناجوانمردانه بود»/ استقلال می‌توانست دربی را ببرد؟

دربی ۱۰۷ استقلال و پرسپولیس چهارشنبه ۱۱ شهریور ۱۴۰۵ در ورزشگاه نقش جهان اصفهان با تساوی یک بر یک به پایان رسید؛ نتیجه‌ای که اگرچه برای هیچ‌کدام از دو تیم سه امتیاز به همراه نداشت، اما از نظر کیفیت فنی با بسیاری از شهرآوردهای محتاطانه سال‌های اخیر تفاوت داشت.

محمدمهدی محبی در دقیقه ۵۰ پرسپولیس را پیش انداخت و تنها ۱۰ دقیقه بعد یاسر آسانی گل تساوی استقلال را به ثمر رساند. دو تیم در ادامه نیز برای رسیدن به گل دوم موقعیت‌هایی داشتند، اما در نهایت نتیجه یک بر یک باقی ماند.

بهروز پرورش‌خواه نیز همین نکته را مهم‌ترین ویژگی دربی اخیر می‌داند. از نگاه هافبک سابق استقلال، کاهش ترس و استرس سنتی دربی باعث شد هر دو تیم بیشتر به فوتبال فکر کنند و هواداران شاهد مسابقه‌ای جذاب‌تر باشند.

پرورش‌خواه: استقلال کمی بهتر از پرسپولیس بود

بخش مهم اظهارات پرورش‌خواه به مقایسه عملکرد دو تیم مربوط می‌شود. او معتقد است استقلال اندکی برتری داشت، هرچند تأکید می‌کند این ارزیابی صرفاً ناشی از سابقه حضورش در استقلال نیست.

این دیدگاه تا حد زیادی با صحبت‌های سهراب بختیاری‌زاده پس از مسابقه هم‌جهت است. سرمربی استقلال گفت پرسپولیس پس از ۱۰ تا ۱۵ دقیقه ابتدایی نیمه نخست کنترل مرکز زمین را در اختیار گرفت، اما استقلال در ۱۰ دقیقه پایانی نیمه اول بهتر شد و در نیمه دوم نیز نبض بازی را در دست گرفت.

به همین دلیل می‌توان تحلیل پرورش‌خواه را بیشتر ناظر بر روند مسابقه، به‌ویژه نیمه دوم، دانست.

استقلال پس از دریافت گل در دقیقه ۵۰ واکنش سریعی نشان داد. گل یاسر آسانی تنها ۱۰ دقیقه بعد به ثمر رسید و آبی‌ها از نظر روحی به بهترین مقطع خود در بازی رسیدند. نقطه انتقاد پرورش‌خواه دقیقاً از همین‌جا آغاز می‌شود: استقلال به جای استفاده از موج ایجادشده پس از گل مساوی، دوباره محتاط‌تر شد.

آیا استقلال واقعاً تیم برتر دربی بود؟

آمار مسابقه پاسخ کاملاً یک‌طرفه‌ای به این پرسش نمی‌دهد.

بر اساس داده‌های منتشرشده پس از دربی، پرسپولیس ۲۱ شوت به سمت دروازه استقلال زد، در حالی که تعداد شوت‌های آبی‌ها ۱۳ بود. امید گل پرسپولیس نیز ۱.۸۵ ثبت شد و استقلال امید گل ۱.۳۴ داشت. از این نظر، داده‌های خام به سود تیم مهدی تارتار است.

اما یک آمار دیگر تصویر را متعادل می‌کند: استقلال ۶ شوت در چارچوب داشت و پرسپولیس ۵ بار توپ را در چارچوب دروازه حریف زد.

بنابراین نمی‌توان با اتکا به آمار، از برتری مطلق استقلال صحبت کرد. پرسپولیس حجم حملات و موقعیت مورد انتظار بیشتری داشت، اما استقلال در بخش‌هایی از مسابقه، به‌خصوص نیمه دوم، توانست کیفیت حملات خود را افزایش دهد.

همین مسئله توضیح می‌دهد چرا کارشناسان مختلف برداشت‌های متفاوتی از نتیجه دارند. از یک سو تساوی با توجه به موقعیت‌های دو تیم قابل دفاع است و از سوی دیگر، استقلال در مقطعی پس از گل مساوی این فرصت را داشت که فشار بیشتری وارد کند.

اشتباه استقلال بعد از گل یاسر آسانی چه بود؟

مهم‌ترین نقد فنی پرورش‌خواه به تصمیم استقلال پس از گل تساوی مربوط می‌شود.

در فوتبال، لحظات بلافاصله پس از گل می‌توانند اهمیت زیادی داشته باشند. تیمی که گل می‌زند معمولاً از نظر روحی بالا می‌رود و حریف ممکن است برای چند دقیقه تمرکز و ساختار قبلی خود را از دست بدهد.

استقلال در دقیقه ۶۰ گل تساوی را زد و ورزشگاه نیز تحت تأثیر بازگشت آبی‌ها قرار گرفت. از دید پرورش‌خواه، همین مقطع بهترین فرصت برای فشار روی پرسپولیس و رسیدن به گل دوم بود.

با این حال استقلال بخش مهمی از ریسک حمله را کاهش داد و تلاش کرد تعادل دفاعی‌اش را نیز حفظ کند.

این تصمیم البته منطق خاص خود را داشت. پرسپولیس بازیکنانی با توانایی انتقال سریع داشت و باز شدن بیش از حد خطوط استقلال می‌توانست فرصت ضدحمله ایجاد کند. با این حال برای تیمی که هدفش پیروزی در دربی بود، شاید چند دقیقه فشار شدیدتر پس از گل مساوی می‌توانست ریسک قابل قبولی باشد.

پرسپولیس هم بعد از گل اول عقب نشست

پرورش‌خواه فقط استقلال را بابت احتیاط نقد نکرده و معتقد است پرسپولیس هم بعد از گل نخست رفتاری مشابه داشت.

سرخ‌ها در دقیقه ۵۰ با گل محمدمهدی محبی جلو افتادند، اما نتوانستند برتری خود را برای مدت زیادی حفظ کنند. استقلال ۱۰ دقیقه بعد نتیجه را مساوی کرد.

این اتفاق یکی از دلایلی است که دربی ۱۰۷ را از برخی شهرآوردهای گذشته متفاوت کرد. هیچ تیمی موفق نشد بعد از رسیدن به گل، مسابقه را کاملاً ببندد و کنترل کند.

در نهایت هر دو مربی میان ریسک برای پیروزی و خطر شکست در مهم‌ترین مسابقه فصل تعادل برقرار کردند؛ تصمیمی که تساوی را محتمل‌تر کرد.

جنجال کنعانی‌زادگان و آقاسی؛ ماجرای «ناخن» چه بود؟

تندترین بخش صحبت‌های بهروز پرورش‌خواه درباره صحنه درگیری محمدحسین کنعانی‌زادگان و عارف آقاسی بود.

او رفتار مدافع پرسپولیس را «ناجوانمردانه» توصیف کرده و با اشاره به دربی‌های گذشته گفته است بازیکنان تا جای ممکن مسائل جوانمردانه را رعایت می‌کردند. پرورش‌خواه همچنین پرسیده چرا در چنین مسابقه حساسی ناخن بازیکنان بررسی نمی‌شود.

اصل وقوع برخورد و آسیب سطحی نیز در تصاویر پس از مسابقه مورد توجه قرار گرفت. گزارش خبرورزشی می‌گوید در اواخر نیمه نخست، کنعانی‌زادگان و آقاسی با یکدیگر درگیر شدند و روی گردن مدافع استقلال خراش ایجاد شد. تصاویر این صحنه نیز بعداً بازتاب زیادی پیدا کرد.

با این حال باید میان «مشاهده خراش» و قضاوت درباره عمدی بودن رفتار تفاوت گذاشت. تعبیر «ناجوانمردانه» ارزیابی شخصی پرورش‌خواه است و درباره نیت بازیکن نمی‌توان تنها از روی نتیجه برخورد حکم قطعی صادر کرد.

صحنه یادشده در هر حال یکی از معدود حواشی یک دربی بود که در مجموع بیشتر تحت تأثیر مسائل فنی قرار داشت.

دربی ۱۰۷؛ یکی از متفاوت‌ترین شهرآوردهای سال‌های اخیر

پرورش‌خواه در بخش دیگری از صحبت‌هایش به کیفیت بالاتر دربی اشاره کرده و این ارزیابی با گزارش‌های مسابقه نیز همخوانی دارد.

دو تیم برخلاف بسیاری از شهرآوردهای گذشته صرفاً با هدف گل نخوردن وارد زمین نشدند. مجموع ۳۴ شوت دو تیم و امید گل بالای سه در مجموع، نشانه‌ای از مسابقه‌ای بازتر از معمول بود.

حتی سهراب بختیاری‌زاده نیز پس از بازی تأکید کرد هر دو تیم بیشتر به مسائل فنی فکر می‌کردند و در پی ساخت موقعیت بودند. او نتیجه مساوی را در مجموع عادلانه توصیف کرد.

بنابراین شاید مهم‌ترین دستاورد دربی ۱۰۷ نه نتیجه، بلکه تغییر رویکرد دو تیم بود؛ استقلال و پرسپولیس نشان دادند می‌توان دربی را بدون احتیاط افراطی نیز برگزار کرد.

حمایت پرورش‌خواه از سهراب بختیاری‌زاده

هافبک سابق استقلال همچنین از عملکرد سهراب بختیاری‌زاده دفاع کرده و معتقد است سرمربی آبی‌ها باید حمایت شود.

این حمایت در شرایطی مطرح شده که آمار پنج هفته ابتدایی لیگ نیز شروع قابل توجه استقلال را تأیید می‌کند. آبی‌ها با هدایت بختیاری‌زاده در پنج مسابقه نخست ۱۱ امتیاز گرفته‌اند و تفاضل گل مثبت هفت داشته‌اند؛ شروعی که در مقایسه با بسیاری از فصول اخیر استقلال قابل توجه است.

استقلال حتی پیش از دربی چهار مسابقه ابتدایی را بدون دریافت گل پشت سر گذاشت و تنها گل خورده تیم در پنج هفته نخست همان گل محمدمهدی محبی در شهرآورد بود.

به همین دلیل ارزیابی عملکرد بختیاری‌زاده فقط به نتیجه دربی محدود نیست. استقلال در شروع فصل هم نتیجه گرفته، هم از نظر دفاعی ثبات داشته و هم در دربی نمایشی ارائه کرد که با وجود تساوی، انتقاد گسترده‌ای از سبک بازی تیم به وجود نیاورد.

استقلال از دربی چه چیزی برای ادامه فصل آموخت؟

دربی ۱۰۷ برای استقلال یک پیام مثبت و یک هشدار داشت.

پیام مثبت این بود که آبی‌ها حتی پس از عقب افتادن مقابل پرسپولیس توانستند واکنش نشان دهند و به بازی برگردند؛ مسئله‌ای که از نظر شخصیت تیمی اهمیت زیادی دارد.

اما هشدار همان نکته‌ای است که پرورش‌خواه بر آن تأکید کرده است: تیمی که برای قهرمانی می‌جنگد باید بتواند لحظات برتری روحی خود را به پیروزی تبدیل کند.

استقلال بعد از گل یاسر آسانی فرصت داشت جسورانه‌تر عمل کند، اما ترجیح داد تعادل را حفظ کند و در نهایت به یک امتیاز برسد.

شاید اختلاف اصلی میان نگاه بختیاری‌زاده و پرورش‌خواه نیز همین‌جا باشد؛ سرمربی استقلال تساوی را عادلانه می‌داند، اما پیشکسوت آبی‌ها معتقد است تیمش می‌توانست بیشتر از این مسابقه به دست بیاورد.

در نهایت آمار نشان می‌دهد دربی ۱۰۷ مسابقه‌ای بسیار نزدیک بود؛ پرسپولیس در امید گل و تعداد شوت دست بالا را داشت، استقلال شوت در چارچوب بیشتری ثبت کرد و در بخش‌هایی از نیمه دوم تیم مسلط‌تر میدان بود. همین نزدیکی باعث شده نتیجه یک بر یک منطقی به نظر برسد، اما حسرت استقلال برای استفاده نکردن از دقایق بعد از گل تساوی نیز همچنان باقی بماند.