۳ ستاره ایران در تیم رویایی آسیا؛ حسینخانزاده، حاجیپور و ناصری بهترین شدند | جایزه MVP به ران تاکاهاشی رسید
فهرست رسمی تیم منتخب پس از فینال ایران و ژاپن اعلام شد و نام سه بازیکن ایرانی در آن قرار گرفت.
طبق اعلام Volleyball World، ران تاکاهاشی از ژاپن و پوریا حسینخانزاده از ایران دو دریافتکننده قدرتی منتخب مسابقات بودند. علی حاجیپور جایزه بهترین قطر پاسور را گرفت و سیدعیسی ناصری در کنار تایشی اونودرا از ژاپن بهعنوان دو مدافع میانی برتر معرفی شد.
در سایر پستها، هیدئومی فوکاتسو از ژاپن بهترین پاسور شد و پارک کیونگمین از کره جنوبی عنوان بهترین لیبرو را گرفت. مهمترین جایزه انفرادی نیز به ران تاکاهاشی رسید که MVP یا ارزشمندترین بازیکن قهرمانی آسیا شد.
ترکیب تیم رویایی به این شکل بود:
| عنوان | بازیکن |
|---|---|
| ارزشمندترین بازیکن | ران تاکاهاشی – ژاپن |
| بهترین دریافتکننده قدرتی | ران تاکاهاشی – ژاپن |
| بهترین دریافتکننده قدرتی | پوریا حسینخانزاده – ایران |
| بهترین قطر پاسور | علی حاجیپور – ایران |
| بهترین مدافع میانی | سیدعیسی ناصری – ایران |
| بهترین مدافع میانی | تایشی اونودرا – ژاپن |
| بهترین پاسور | هیدئومی فوکاتسو – ژاپن |
| بهترین لیبرو | پارک کیونگمین – کره جنوبی |
این ترکیب یک نکته جالب دارد: ژاپن قهرمان مسابقات سه سهم مستقیم در تیم رویایی و جایزه MVP را گرفت، اما ایران نایبقهرمان نیز با سه بازیکن در پستهای مختلف، حضوری بسیار پررنگ داشت.
پوریا حسینخانزاده؛ ستارهای که در آسیا خودش را تثبیت کرد
شاید مهمترین انتخاب برای آینده تیم ملی مربوط به پوریا حسینخانزاده باشد.
دریافتکننده ۲۲ ساله ایران در طول مسابقات یکی از ثابتترین مهرههای هجومی تیم پیاتزا بود. او در مرحله یکچهارم نهایی مقابل چینتایپه ۲۴ امتیاز گرفت و با نرخ موفقیت ۶۷ درصد در حمله، بهترین امتیازآور مسابقه شد. دو دفاع مستقیم نیز در کارنامه او ثبت شد.
حسینخانزاده حتی پیش از مرحله حذفی هم تأثیرگذاری خود را نشان داده بود. او در بازی تعیینکننده مرحله گروهی برابر چین ۲۰ امتیاز گرفت؛ مسابقهای که ایران ۳ بر یک برنده شد و صدرنشینی گروه را تثبیت کرد.
در فینال مقابل ژاپن نیز با وجود شکست ایران، پوریا یکی از معدود بازیکنان دو رقمی تیم بود. او ۱۳ امتیاز شامل دو سرویس مستقیم و یک دفاع به دست آورد.
این عملکردها توضیح میدهد چرا نام او در کنار ران تاکاهاشی بهعنوان یکی از دو دریافتکننده برتر رقابتها قرار گرفت.
انتخاب حسینخانزاده صرفاً جایزه عملکرد یک تورنمنت نیست؛ میتواند نشانه تثبیت او بهعنوان یکی از مهرههای اصلی نسل جدید والیبال ایران باشد.
علی حاجیپور؛ بهترین قطر پاسور آسیا و ۱۸ امتیاز در فینال
عنوان بهترین قطر پاسور مسابقات به علی حاجیپور رسید؛ بازیکنی که در مهمترین مسابقه تورنمنت نیز یکی از بهترینهای ایران بود.
حاجیپور در فینال مقابل ژاپن ۱۸ امتیاز به دست آورد و همراه یوجی نیشیدا، ستاره ژاپن، بهترین امتیازآور مسابقه شد. چهار دفاع مستقیم و یک سرویس امتیازآور نیز بخشی از عملکرد او در فینال بود.
این آمار اهمیت جایزه او را بیشتر میکند؛ چون حاجیپور حتی در مسابقهای که ایران سه بر صفر شکست خورد توانست از نظر امتیازآوری همسطح یکی از مهمترین بازیکنان ژاپن باشد.
آمار ثبتشده در مراحل قبلی نیز نشان میدهد او در یکچهارم نهایی مقابل چینتایپه ۱۲ امتیاز داشت و در حمله ۶۴.۷ درصد موفق بود.
برای پیاتزا، داشتن یک قطر پاسور با این سطح از تأثیرگذاری خبر مهمی است. ایران در سالهای گذشته بارها در این پست به ستارههایی وابسته بوده و حالا حاجیپور نشان داده میتواند بخشی از بار هجومی تیم را در مسابقات بزرگ به دوش بکشد.
سیدعیسی ناصری؛ جایزهای برای یک مدافع میانی کمحاشیه اما مؤثر
سومین ایرانی تیم رویایی سیدعیسی ناصری بود.
مدافع میانی ۲۵ ساله ایران در کنار تایشی اونودرا از ژاپن بهعنوان بهترینهای این پست انتخاب شد.
ناصری شاید به اندازه حسینخانزاده یا حاجیپور در جدول امتیازآوران دیده نشود، اما نقش مدافع میانی فقط با تعداد امتیازات نهایی سنجیده نمیشود. کیفیت دفاع روی تور، سرعت حمله از مرکز، ایجاد فضای حمله برای دریافتکنندگان و فشار روی مدافعان حریف بخشی از مسئولیت این پست است.
عملکرد او در لیگ ملتهای ۲۰۲۶ نیز نشان داده بود که در حمله از مرکز راندمان بالایی دارد. آمار رسمی Volleyball World برای VNL امسال ۴۴ امتیاز شامل ۳۴ امتیاز حمله، هشت دفاع و دو سرویس مستقیم را برای ناصری ثبت کرده و راندمان حمله او حدود ۶۴ درصد بوده است.
حضور در تیم رویایی آسیا حالا تأیید دیگری بر روند رو به رشد اوست.
ران تاکاهاشی؛ MVP شایسته تیم قهرمان
اگر سه جایزه ایران بخش مثبت داستان باشد، مهمترین جایزه مسابقات به ستاره میزبان رسید.
ران تاکاهاشی که در کنار حسینخانزاده در پست دریافتکننده قدرتی به تیم منتخب رسید، بهعنوان ارزشمندترین بازیکن مسابقات نیز انتخاب شد.
او در فینال مقابل ایران ۱۷ امتیاز گرفت؛ ۱۴ حمله موفق و سه سرویس مستقیم، با نرخ موفقیت ۶۱ درصدی در حمله.
نقش تاکاهاشی فقط به فینال محدود نبود. در یکچهارم نهایی مقابل هند نیز ۱۴ امتیاز، چهار سرویس مستقیم و یک دفاع برای ژاپن ثبت کرد.
بنابراین جایزه MVP او نتیجه عملکرد مستمر در طول مسابقات بود، نه صرفاً قهرمانی ژاپن.
سه بازیکن منتخب اما ایران چرا فینال را باخت؟
اینجا پرسش مهمی شکل میگیرد.
اگر ایران سه نفر از بهترین بازیکنان مسابقات را در اختیار داشت، چرا نتوانست ژاپن را شکست دهد؟
پاسخ را باید در ماهیت تیمی والیبال جستوجو کرد.
کیفیت فردی سه بازیکن برای بردن مسابقهای در سطح فینال آسیا کافی نیست. ژاپن در بازی نهایی مجموعه منسجمتری داشت و در لحظات حساس دو ست نزدیک، تصمیمهای بهتری گرفت.
ایران ست دوم را ۲۶ بر ۲۴ و ست سوم را ۲۵ بر ۲۳ واگذار کرد؛ یعنی فقط چند توپ تعیینکننده فاصله میان ادامه بازی و شکست سهست وجود داشت. ژاپن در همان امتیازات پایانی از تجربه و ثبات بیشتری برخوردار بود.
در واقع جوایز فردی ایران نشان میدهند مواد اولیه تیم قدرتمند وجود دارد؛ اما نتیجه فینال یادآوری میکند تبدیل این استعدادها به قهرمانی نیازمند تعادل بیشتر میان تمام اجزای تیم است.
نقره آسیا، سه جایزه فردی و بلیت جهانی ۲۰۲۷
ایران مسابقات فوکوئوکا را بدون جام تمام کرد، اما دست خالی هم برنگشت.
تیم پیاتزا با صعود به فینال، سهمیه مسابقات جهانی ۲۰۲۷ لهستان را قطعی کرد. ژاپن و کره جنوبی نیز دو سهمیه دیگر آسیا را گرفتند. ژاپن با قهرمانی، علاوه بر سهمیه جهانی، بلیت مستقیم المپیک لسآنجلس ۲۰۲۸ را نیز کسب کرد.
برای ایران، جهانی ۲۰۲۷ حالا اهمیت دوچندان دارد؛ چون یکی از مسیرهای بعدی رسیدن به المپیک خواهد بود.
در چنین شرایطی حضور سه بازیکن ایران در تیم رویایی قاره پیام مثبتی برای آینده تیم ملی است.
حسینخانزاده ۲۲ سال دارد، ناصری ۲۵ ساله است و حاجیپور نیز میتواند بخشی از هسته نسل بعدی تیم ملی باشد. در کنار بازیکنان باتجربهتر، این ترکیب میتواند پایه تیمی باشد که سال آینده برای نتیجهای بزرگتر به جهانی برود.
مهمترین دستاورد پیاتزا از فوکوئوکا؛ شکلگیری یک هسته جدید؟
شاید ارزش واقعی مسابقات قهرمانی آسیا چند ماه بعد روشن شود.
پیاتزا در فوکوئوکا نتوانست به هدف بزرگ طلای قاره و سهمیه مستقیم المپیک برسد، اما چند بازیکن جایگاه خود را در ترکیب تیم ملی تثبیت کردند.
پوریا حسینخانزاده ثابت کرد میتواند در مسابقات مهم امتیازآور اصلی باشد. علی حاجیپور نشان داد در پست قطر پاسور ظرفیت حضور در بالاترین سطح قاره را دارد و ناصری نیز در مرکز تور به یکی از مهرههای قابل اتکای تیم تبدیل شده است.
انتخاب هر سه نفر در تیم رویایی مسابقات را میتوان تأیید رسمی همین روند دانست.
بنابراین پایان قهرمانی آسیا برای ایران دو تصویر متفاوت دارد: در یک تصویر، ژاپن جام و بلیت مستقیم المپیک را برده و ایران نقره گرفته است؛ در تصویر دیگر، سه بازیکن ایران بین هفت بازیکن اصلی تیم رویایی آسیا قرار گرفتهاند.
اگر پیاتزا بتواند این کیفیت فردی را تا جهانی ۲۰۲۷ به یک ساختار تیمی منسجمتر تبدیل کند، شاید ارزش واقعی سه جایزه فوکوئوکا نه در همین شهریور، بلکه در مسیر آینده تیم ملی مشخص شود.