خداحافظی «شاه گرجی» از فوتبال؛ گولسیانی با گل قهرمانی و یک رکورد تاریخی رفت | پایان قصه جنتلمن پرسپولیس
گولسیانی روز ۲۰ شهریور ۱۴۰۵ با انتشار متنی در شبکههای اجتماعی رسماً پایان دوران بازی خود را اعلام کرد.
شاید مهمترین بخش پیام خداحافظی او توضیحی بود که درباره شرایط جسمانیاش داد. مدافع گرجستانی فاش کرد حدود ۱۰ سال با مصدومیتهای مزمن هر دو زانو زندگی کرده و بارها برای حضور در مسابقات مجبور به تحمل درد و استفاده از دارو شده است.
او نوشت که همه توان جسمانی، سلامتی و زمانش را به فوتبال داده و حالا بدون حسرت زمین را ترک میکند. منابع گرجستانی نیز همین موضوع را دلیل اصلی تصمیم او برای پایان دادن به دوران حرفهای در ۳۵ سالگی اعلام کردهاند.
این بخش از داستان شاید توضیح دهد چرا بازیکنی که از بیرون همیشه باثبات و آماده به نظر میرسید، در آخرین مقطع حضورش در سپاهان دیگر نتوانست همان نقش سالهای گذشته را ایفا کند.
یک دهه در ایران؛ از ذوبآهن تا پایان دوباره در سپاهان
گولسیانی پس از سالها بازی برای دینامو تفلیس در سال ۲۰۱۷ وارد فوتبال ایران شد و پیراهن ذوبآهن را پوشید.
او در ادامه به نساجی رفت، سپس سه فصل برای سپاهان بازی کرد و در تابستان ۲۰۲۲ به پرسپولیس پیوست. سه فصل حضور در جمع سرخها مهمترین دوره فوتبال باشگاهی او در ایران بود. پس از جدایی از پرسپولیس نیز در تابستان ۲۰۲۵ دوباره به سپاهان برگشت؛ انتقالی که در نهایت آخرین ایستگاه دوران حرفهایاش شد.
گولسیانی در فوتبال ایران برخلاف بسیاری از بازیکنان خارجی کوتاهمدت، تبدیل به یک چهره ماندگار شد. نزدیک به یک دهه حضور در یک لیگ برای فوتبالیستی خارجی بهخودیخود اتفاقی کمسابقه است؛ مخصوصاً وقتی این دوره میان چهار باشگاه مختلف تقسیم شده باشد.
آمار عجیب یک مدافع؛ ۱۸۸ بازی لیگ و اختلاف یک گل!
آمار گلزنی گولسیانی برای یک مدافع میانی قابل توجه است.
دادههای فصلبهفصل نشان میدهند او برای ذوبآهن ۲۰ مسابقه لیگ انجام داد، برای نساجی ۲۲ بازی داشت و پنج گل زد، در دورههای حضورش در سپاهان نیز مجموعاً بیش از ۶۰ مسابقه لیگ انجام داد و سپس با پرسپولیس در ۸۱ بازی لیگ، ۱۴ گل به ثمر رساند.
درباره مجموع گلهای لیگ ایران او یک اختلاف آماری کوچک میان منابع وجود دارد. خبرگزاری صداوسیما هنگام اعلام بازنشستگی، کارنامه گولسیانی را ۱۸۸ مسابقه و ۲۸ گل ثبت کرده است؛ در حالی که جمع برخی پایگاههای آماری فصلبهفصل، با احتساب دوره دوم سپاهان، عدد ۲۹ گل را به دست میدهد.
اما فارغ از این اختلاف یکگله، اصل ماجرا تغییر نمیکند: ثبت نزدیک به ۳۰ گل در لیگ ایران برای یک مدافع مرکزی آمار بسیار بالایی است.
گولسیانی در پرسپولیس؛ ۱۰۰ بازی و ۲۰ گل
اگر قرار باشد دوران حضور گولسیانی در ایران با یک پیراهن به خاطر آورده شود، آن پیراهن احتمالاً قرمز پرسپولیس است.
او بین سالهای ۲۰۲۲ تا ۲۰۲۵ در مجموع ۱۰۰ مسابقه رسمی برای پرسپولیس انجام داد و ۲۰ گل زد؛ آماری که او را به بهترین گلزن خارجی تاریخ باشگاه تبدیل کرد. پایگاه ترانسفرمارکت نیز گولسیانی را با همین ۲۰ گل در صدر گلزنان خارجی تاریخ پرسپولیس ثبت کرده است.
نکته جالب اینکه او مهاجم یا هافبک تهاجمی نبود.
بخش بزرگی از گلهایش روی ضربات ایستگاهی، ضربات سر و البته پنالتیها به دست آمد. توانایی گلزنی در کنار قابلیت دفاعی باعث شد در مقاطعی که پرسپولیس با مشکل گلزنی مهاجمان روبهرو بود، یک مدافع میانی نقش غیرمنتظرهای در فاز هجومی پیدا کند.
با پرسپولیس نیز دو قهرمانی لیگ برتر، یک جام حذفی و یک سوپرجام به دست آورد؛ یعنی چهار جام رسمی در سه فصل.
دقیقه ۸۶ مقابل مس؛ گلی که گولسیانی را جاودانه کرد
اگر قرار باشد از میان تمام گلهای گولسیانی فقط یکی انتخاب شود، احتمالاً هیچکدام به اندازه گل مقابل مس رفسنجان اهمیت ندارد.
اول ژوئن ۲۰۲۴، پرسپولیس در هفته پایانی لیگ برتر برای قهرمانی به پیروزی نیاز داشت. مسابقه تا دقیقه ۸۶ بدون گل پیش رفت و هر دقیقهای که میگذشت، اضطراب ورزشگاه بیشتر میشد.
در همان دقیقه گولسیانی جلو کشید و با ضربه سر دروازه مس را باز کرد.
پرسپولیس یک بر صفر برنده شد و تنها با یک امتیاز اختلاف نسبت به استقلال قهرمان لیگ شد. گولسیانی عملاً گل قهرمانی را در مهمترین لحظه فصل زد.
برای بازیکنی که پست اصلیاش جلوگیری از گل خوردن بود، چه پایانی برای یک فصل میتوانست بهیادماندنیتر از زدن گل قهرمانی باشد؟
همین صحنه جایگاه او را از یک «خارجی موفق» فراتر برد و به بخشی از حافظه تاریخی هواداران پرسپولیس تبدیل کرد.
داستانی عجیبتر؛ تیم ملی گرجستان در ۳۳ سالگی
یکی از جذابترین فصلهای زندگی فوتبالی گولسیانی نه در ابتدای دوران حرفهای، بلکه زمانی آغاز شد که بسیاری از بازیکنان به بازنشستگی فکر میکنند.
او در ۳۳ سالگی به تیم ملی بزرگسالان گرجستان رسید و در نهایت در فهرست این کشور برای یورو ۲۰۲۴ قرار گرفت.
گرجستان برای اولین بار در تاریخ خود به مرحله نهایی جام ملتهای اروپا رسیده بود و تا مرحله یکهشتم نهایی پیش رفت. گولسیانی در این تورنمنت سه بار به میدان رفت، دو مسابقه را از ابتدا شروع کرد و ۱۶۲ دقیقه بازی کرد.
مهمترین آنها شاید مسابقه تاریخی برابر پرتغال بود.
گرجستان در آخرین بازی مرحله گروهی پرتغال را ۲ بر صفر شکست داد و به مرحله حذفی صعود کرد. گولسیانی در ترکیب اصلی حضور داشت و تا دقیقه ۷۶ بازی کرد؛ یعنی مدافعی که بخش عمده شهرتش را در لیگ ایران به دست آورده بود، مقابل تیمی با کریستیانو رونالدو در یکی از تاریخیترین شبهای فوتبال کشورش بازی کرد.
او در مجموع دوران ملی نیز ۱۰ بازی برای گرجستان انجام داد.
چرا گولسیانی با بسیاری از خارجیهای لیگ ایران فرق داشت؟
فوتبال ایران در دو دهه اخیر صدها بازیکن خارجی دیده است؛ از ستارههای موفق تا خریدهایی که تنها چند ماه دوام آوردند.
گولسیانی در گروه اول قرار میگیرد، اما فقط به دلیل کیفیت فنی نه.
او سالها در محیطی بازی کرد که تغییرات مدیریتی، تأخیرها، فشار هواداری و حاشیههای فراوان بخشی از زندگی روزمره فوتبالیستهاست. با این حال نام گولسیانی کمتر با جنجالهای بیرون زمین گره خورد.
شخصیت حرفهای، تطبیق با فوتبال ایران، توانایی حفظ کیفیت در چند تیم مختلف و پذیرش نقش تیمی، راز ماندگاری او بود.
حتی زمانی که در سال پایانی حضورش در پرسپولیس شرایط مطابق انتظار پیش نرفت، کارنامه سهسالهاش با ۱۰۰ بازی و ۲۰ گل باقی ماند؛ عددی که تعداد زیادی از مهاجمان خارجی تاریخ باشگاه نیز به آن نرسیدهاند.
پایان فوتبال گولسیانی؛ بازیکنی که با سر بالا رفت
گولسیانی در متن خداحافظی خود تأکید کرد که با آرامش و «سر بالا» زمین را ترک میکند، چون چیزی برای حسرت باقی نگذاشته است.
نگاهی به مسیرش نشان میدهد این جمله چندان اغراقآمیز نیست.
او در کشور خودش قهرمان شد، نزدیک به یک دهه در ایران ماند، برای چهار باشگاه ایرانی بازی کرد، چهار جام با پرسپولیس گرفت، به بهترین گلزن خارجی تاریخ سرخها تبدیل شد، گل قهرمانی لیگ را زد و در سنی که کمتر کسی انتظار داشت، پیراهن تیم ملی کشورش را پوشید و در نخستین یوروی تاریخ گرجستان بازی کرد.
این همان چیزی است که گولسیانی را از یک بازیکن خارجی معمولی جدا میکند.
بعضی خارجیها بعد از پایان قرارداد فقط یک ردیف در آرشیو نقلوانتقالات باقی میگذارند؛ گولسیانی یک دقیقه ۸۶، چهار جام، ۲۰ گل برای پرسپولیس و خاطرهای از یک مدافع جنتلمن به جا گذاشت.
فوتبال برای «شاه گرجی» در ۳۵ سالگی تمام شد، اما قصه او در فوتبال ایران احتمالاً خیلی دیرتر تمام خواهد شد.