قولی که بعد از ۶ ماه به طلا رسید؛ عالیپور: گفته بودم قهرمان میشوم / رکورد جهان هم شکست
اولین جمله علی عالیپور بعد از پایین آمدن از سکوی قهرمانی شاید بهترین خلاصه برای آنچه در ناگویا اتفاق افتاد باشد: «گفته بودم که طلا میگیرم.»
این جمله بعد از مسابقهای مطرح شد که در آن تنها قهرمانی کافی نبود و نماینده ایران توانست در یکی از سنگینترین رقابتهای روز وزنهبرداری، رکورد جهان را نیز جابهجا کند.
عالیپور توضیح داد که از حدود شش ماه پیش دائماً به این مدال فکر میکرده و زمانی که تمرین میکرده، افرادی که به آنها قول مدال داده بود در ذهنش حضور داشتند. او پس از تحقق این وعده، طلای خود را به مردم ایران تقدیم کرد.
این صحبتها نشان میدهد طلای ناگویا برای عالیپور فقط حاصل عملکرد چند دقیقهای روی تخته نبود. او مدتها پیش از آغاز بازیها، هدف نهایی را برای خودش تعریف کرده و با همان تصویر وارد مسابقه شده بود.
مسیری که از ۱۷۵ کیلو آغاز شد و به رکورد جهان رسید
عالیپور رقابت گروه A دسته ۹۵ کیلوگرم را با انتخاب ۱۷۵ کیلوگرم در حرکت یکضرب آغاز کرد و بدون مشکل آن را ثبت کرد.
در تلاش دوم، وزنه به ۱۸۰ کیلوگرم افزایش یافت. عالیپور این وزنه را نیز مهار کرد و علاوه بر قرار گرفتن در صدر یکضرب، رکورد جدید بازیهای آسیایی را در این حرکت به ثبت رساند.
او برای حرکت سوم ۱۸۳ کیلوگرم را انتخاب کرد، اما موفق به ثبت آن نشد. همان رکورد ۱۸۰ کیلوگرمی با این حال شرایط مناسبی را برای ورودش به دوضرب فراهم کرد.
ماجرا در دوضرب هیجان بیشتری داشت. عالیپور در تلاش نخست ۲۱۳ کیلوگرم را مهار کرد، اما نخستین حمله او به وزنه ۲۱۸ کیلوگرمی ناموفق بود.
در حرکت پایانی دیگر فرصتی برای جبران باقی نمانده بود. عالیپور دوباره ۲۱۸ کیلوگرم را درخواست کرد و این بار وزنه را با موفقیت بالای سر برد.
همین حرکت مجموع او را به ۳۹۸ کیلوگرم رساند؛ عددی که نه فقط مدال طلا را قطعی کرد، بلکه رکورد جهانی مجموع دسته ۹۵ کیلوگرم را نیز شکست.
۳۹۸ کیلوگرم؛ عالیپور چطور رکورد جهان را شکست؟
اهمیت عدد ۳۹۸ زمانی روشنتر میشود که به جدول رسمی رکوردهای فدراسیون جهانی وزنهبرداری نگاه کنیم.
IWF برای دسته جدید ۹۵ کیلوگرم، استاندارد جهانی مجموع را ۳۹۵ کیلوگرم تعیین کرده بود. استاندارد یکضرب این وزن نیز ۱۸۱ کیلوگرم و دوضرب ۲۲۰ کیلوگرم ثبت شده است.
بنابراین مجموع ۳۹۸ کیلوگرمی عالیپور سه کیلوگرم بالاتر از استاندارد جهانی قرار گرفت.
خبرگزاری تسنیم نیز پس از پایان رقابت، این نتیجه را به عنوان رکورد جدید جهان گزارش کرد. در زمان بررسی این گزارش، صفحه رسمی رکوردهای IWF همچنان استاندارد قبلی ۳۹۵ کیلوگرم را نمایش میداد که میتواند ناشی از فاصله زمانی میان پایان مسابقه و بهروزرسانی بانک اطلاعاتی فدراسیون جهانی باشد.
از نظر فنی نیز باید میان رکوردهای عالیپور تفاوت گذاشت: ۱۸۰ کیلوگرم او در یکضرب رکورد بازیهای آسیایی بود، در حالی که رکورد جهانی امروز در بخش مجموع با عدد ۳۹۸ کیلوگرم شکسته شد.
رقابت نزدیک با قزاقستان؛ طلا تا آخرین وزنه قطعی نبود
طلای عالیپور بدون رقابت به دست نیامد.
نورگیسا عادلتولی از قزاقستان با مجموع ۳۹۴ کیلوگرم مدال نقره را کسب کرد؛ یعنی تنها چهار کیلوگرم کمتر از عالیپور. گزارش تسنیم نیز چین را در رتبه سوم قرار داده است.
همین اختلاف کم نشان میدهد چرا حرکت سوم دوضرب عالیپور چنین اهمیتی داشت. شکست در ۲۱۸ کیلوگرم میتوانست شرایط جدول را کاملاً تغییر دهد، اما بازگشت موفق او در آخرین حرکت مسابقه طلا را به ایران رساند.
این شاید مهمترین بخش فنی قهرمانی باشد؛ ورزشکاری که چند دقیقه قبل در همان وزنه شکست خورده بود، زیر فشار آخرین فرصت دوباره به ۲۱۸ کیلو حمله کرد و این بار موفق شد.
شش ماه فکر کردن به طلا؛ اعتمادبهنفس یا فشار روانی؟
وقتی یک ورزشکار میگوید شش ماه هر روز به مدال فکر کرده، این فقط یک جمله احساسی نیست.
در ورزش قهرمانی، تمرکز طولانیمدت روی یک هدف میتواند به نظم تمرینی، تحمل فشار و اعتماد به برنامه کمک کند، اما از سوی دیگر انتظار بیش از اندازه نیز گاهی ورزشکار را زیر فشار قرار میدهد.
آنچه در مورد عالیپور اتفاق افتاد نشان میدهد او توانسته این انتظار را به نیروی محرک تبدیل کند.
او پیش از رقابت وعده طلا داده بود و بعد از مسابقه نیز به همان وعده اشاره کرد. مهمتر اینکه این اعتمادبهنفس فقط در حرف باقی نماند و در شرایطی که حرکت دوم دوضربش از دست رفت، واکنش او فروپاشی نبود؛ برای همان وزنه دوباره برگشت و موفق شد.
واکنش بهداد سلیمی؛ «انگار خودم طلا گرفتم»
طلای عالیپور برای کادر فنی تیم ملی نیز بار احساسی ویژهای داشت.
بهداد سلیمی، سرمربی تیم ملی مردان، پس از قهرمانی شاگردش گفت از این مدال بسیار خوشحال است و احساسش شبیه زمانی بوده که خودش مدال طلا کسب میکرده است. او همچنین از تلاش عالیپور و سایر اعضای تیم ملی تمجید کرد.
سجاد انوشیروانی، رئیس فدراسیون وزنهبرداری، نیز عملکرد عالیپور را ستود و این مدال را به مردم ایران تبریک گفت.
این واکنشها در شرایطی مطرح شد که وزنهبرداری ایران یک روز قبل نیز با ریحانه کریمی صاحب مدال تاریخی زنان شده بود و میرمصطفی جوادی در رقابت ۸۵ کیلوگرم از رسیدن به سکو بازمانده بود.
عالیپور حالا فقط قهرمان آسیا نیست
ارزش طلای ناگویا برای علی عالیپور به مدال بازیهای آسیایی محدود نمیشود.
قهرمانی در رقابتی که ورزشکاران چین، قزاقستان، کره جنوبی، قطر، ژاپن و چند قدرت دیگر آسیا حضور داشتند، جایگاه او را در دسته ۹۵ کیلوگرم تثبیت کرد؛ اما رکورد ۳۹۸ کیلوگرمی پیام مهمتری دارد.
استاندارد ۳۹۵ کیلوگرمی جهان برای دسته جدید ۹۵ کیلوگرم حالا توسط یک وزنهبردار ایرانی پشت سر گذاشته شده است.
این یعنی عالیپور از ناگویا تنها با عنوان «قهرمان بازیهای آسیایی» برنمیگردد؛ او حالا یکی از معیارهای اصلی این وزن در سطح جهان است.
طلایی که ابتدا در ذهن ساخته شد
داستان قهرمانی علی عالیپور را میتوان از عدد ۳۹۸ شروع کرد، اما شاید بهتر باشد آن را از شش ماه قبل روایت کرد؛ زمانی که هنوز بازیهای آسیایی آغاز نشده بود و او خودش را روی سکوی نخست تصور میکرد.
شش ماه بعد، همان ورزشکار مقابل وزنه ۲۱۸ کیلوگرمی ایستاد؛ آن هم بعد از اینکه یک بار نتوانسته بود همان وزنه را مهار کند.
این بار موفق شد.
مجموع ۳۹۸ کیلوگرم روی تابلو قرار گرفت، مدال طلا قطعی شد و رکورد جهان شکست.
حالا جمله «گفته بودم طلا میگیرم» دیگر یک وعده پیش از مسابقه نیست؛ خلاصه مسیری است که عالیپور از تمرینهای شش ماه گذشته تا آخرین حرکت دوضرب در ناگویا طی کرد. او وعدهاش را عملی کرد و همانطور که بعد از قهرمانی گفت، این طلا را به مردم ایران تقدیم کرد.