دختر ۱۷ ساله ایران روی سکوی بزرگسالان آسیا؛ مهسا بهشتی: حریفانم تجربه بیشتری داشتند / دومین مدال تاریخی وزنه‌برداری زنان

بهشتی درباره کیفیت رقابت دسته ۸۶ کیلوگرم گفته است سطح مسابقات را در حد رقابت‌های جهانی می‌داند و حضور وزنه‌برداران باتجربه آسیایی، کار او را دشوار کرده بود.

این ارزیابی با ترکیب حاضر در مسابقه نیز تا حد زیادی قابل توضیح است. در این وزن هشت ورزشکار حضور داشتند و نمایندگان چین، بحرین، ترکمنستان، مغولستان، ژاپن، قزاقستان، کره جنوبی و ایران روی تخته رفتند.

بهشتی در گفت‌وگوی تازه خود از چین، ازبکستان، ترکمنستان و کره جنوبی به عنوان حریفان مهم یاد کرده است؛ با این حال فهرست منتشرشده از مسابقه نشان می‌دهد بحرین در این وزن نماینده داشت و در نهایت نیز صاحب مدال نقره شد، اما نام وزنه‌برداری از ازبکستان در فهرست نهایی این دسته دیده نمی‌شود.

برنز ناگویا چگونه به دست آمد؟

راه رسیدن مهسا بهشتی به سکوی سوم بدون اشتباه نبود.

او در حرکت یک‌ضرب ابتدا وزنه ۱۰۸ کیلوگرمی را از دست داد، اما در تلاش دوم همان وزنه را مهار کرد. سپس در حرکت سوم ۱۱۳ کیلوگرم را بالای سر برد و با این نتیجه در یک‌ضرب چهارم شد.

مرحله دوضرب پرتنش‌تر بود. بهشتی در تلاش نخست نتوانست وزنه ۱۴۰ کیلوگرمی را مهار کند، اما در حرکت دوم ۱۴۶ کیلوگرم را با موفقیت ثبت کرد. تلاش نهایی او برای ۱۴۹ کیلوگرم ناموفق بود.

مجموع ۲۵۹ کیلوگرم برای او کافی بود تا در جایگاه سوم بایستد؛ خصوصاً اینکه رقیب ترکمنستانی در حرکت پایانی نتوانست وزنه خود را مهار کند.

در نهایت یان وو از چین با مجموع ۲۷۳ کیلوگرم طلا گرفت، آلینا ماروشچاک از بحرین با ۲۷۲ کیلوگرم نقره‌ای شد و بهشتی با ۲۵۹ کیلوگرم روی سکوی سوم ایستاد.

۱۷ ساله در رقابت بزرگسالان؛ مهم‌ترین نکته مدال بهشتی

آنچه ارزش مدال بهشتی را بیشتر می‌کند سن اوست.

او هنوز در رده نوجوانان قرار دارد، اما در بازی‌های آسیایی با وزنه‌بردارانی رقابت کرد که بعضاً سال‌ها سابقه حضور در میادین بزرگسالان را دارند.

الهام حسینی، سرمربی تیم ملی وزنه‌برداری زنان ایران، نیز پس از مسابقه به همین مسئله اشاره کرد و گفت بهشتی در جدولی سخت مقابل حریفان باتجربه از چین، بحرین و ترکمنستان جنگید و تا آخر برای مدال ماند.

این تفاوت تجربه زمانی بیشتر به چشم می‌آید که سابقه بین‌المللی بهشتی بررسی شود.

فدراسیون جهانی وزنه‌برداری در گزارشی در ماه اوت، عملکرد این دختر ۱۷ ساله را بهترین عملکرد یک وزنه‌بردار زن ایرانی توصیف کرد. بهشتی در رقابت‌های قهرمانی نوجوانان و جوانان آسیا در تاشکند با رکوردهای ۱۱۳ کیلوگرم یک‌ضرب، ۱۴۸ کیلوگرم دوضرب و مجموع ۲۶۱ کیلوگرم به شش مدال طلا در دو رده سنی رسید.

نکته مهم؛ بهشتی قبل از ناگویا در مسابقات جهانی نبود

بهشتی در صحبت‌های اخیر خود گفته قبل از بازی‌های آسیایی مسابقه دیگری داشته و بدنش خسته بوده است.

در برخی بازنشرها این مسابقه «نوجوانان جهان» معرفی شده، اما تقویم رسمی و گزارش فدراسیون جهانی نشان می‌دهد رقابت مهم اخیر او پیش از ناگویا، مسابقات قهرمانی نوجوانان و جوانان آسیا در تاشکند ازبکستان بوده که در ماه اوت برگزار شد.

همین فاصله کوتاه میان چند دوره مسابقه مهم می‌تواند اهمیت مدیریت ریکاوری یک ورزشکار ۱۷ ساله را دوچندان کند.

بهشتی در تاشکند مجموع ۲۶۱ کیلوگرم ثبت کرده بود و در ناگویا به ۲۵۹ کیلوگرم رسید؛ تنها دو کیلو پایین‌تر، آن هم در رقابت بزرگسالان.

رکورد بهشتی چقدر با قهرمانی فاصله داشت؟

اعداد ناگویا تصویر روشن‌تری از جایگاه فعلی او ارائه می‌کنند.

بهشتی با مجموع ۲۵۹ کیلوگرم، ۱۴ کیلوگرم با قهرمان چینی و ۱۳ کیلوگرم با نایب‌قهرمان بحرینی فاصله داشت.

اما گزارش فدراسیون جهانی پیش از بازی‌های آسیایی نکته مهم‌تری را مطرح کرده بود. مجموع ۲۶۱ کیلوگرمی بهشتی در تاشکند در همان سال می‌توانست در چهار قهرمانی قاره‌ای بزرگسالان جهان مدال طلا بگیرد و تنها در مسابقات قهرمانی آسیا برای قهرمانی کافی نبود.

این مقایسه نشان می‌دهد بهشتی با وجود سن پایین از نظر رکورد خام فاصله زیادی با سطح بین‌المللی بزرگسالان ندارد.

دومین مدال تاریخ زنان ایران؛ اولین مدال را چه کسی گرفت؟

برنز بهشتی دومین مدال تاریخ وزنه‌برداری زنان ایران در بازی‌های آسیایی بود.

نکته جالب اینکه نخستین مدال نیز تنها اندکی قبل در همین دوره ناگویا به دست آمد. ریحانه کریمی در دسته ۷۷ کیلوگرم برنز گرفت و پس از او بهشتی نیز روی سکوی سوم ایستاد. در نتیجه تیم زنان ایران با تنها دو وزنه‌بردار، دو مدال برنز به دست آورد.

این اتفاق از منظر تاریخی اهمیت زیادی دارد؛ زیرا حضور رسمی زنان ایران در وزنه‌برداری بین‌المللی سابقه چندان طولانی ندارد. فدراسیون جهانی نوشته است زنان ایران پیش از سال ۲۰۱۸ اجازه حضور رقابتی در این رشته را نداشتند.

حالا کمتر از یک دهه بعد، دو نماینده ایران در یک دوره بازی‌های آسیایی هر دو مدال گرفته‌اند.

وزنه‌برداری ایران ناگویا را با چهار مدال تمام کرد

موفقیت بهشتی بخشی از عملکرد خوب کل تیم ایران در وزنه‌برداری بازی‌های آسیایی بود.

ایران با شش وزنه‌بردار در مسابقات حاضر شد و در پایان دو طلا و دو برنز به دست آورد. علی عالی‌پور در دسته ۹۵ کیلوگرم و علی داوودی در فوق‌سنگین طلا گرفتند و ریحانه کریمی و مهسا بهشتی نیز دو برنز بخش زنان را ثبت کردند.

به این ترتیب چهار نفر از شش نماینده ایران با مدال ناگویا را ترک کردند.

بهشتی از مدال راضی است، اما از رکوردهایش نه

یکی از نشانه‌های مهم در صحبت‌های بهشتی این است که مدال برنز برای او پایان کار نیست.

او بعد از مسابقه گفته بود از رسیدن به نخستین مدال بازی‌های آسیایی خوشحال است، اما از اینکه نتوانسته اعدادی را که برای خود در نظر گرفته بود ثبت کند، رضایت کامل ندارد. هدف بعدی او نیز رسیدن به مقام جهانی عنوان شده است.

این نگاه وقتی با رکوردهای او کنار هم گذاشته می‌شود قابل توجه است؛ بهشتی در تاشکند دو کیلو بیشتر از ناگویا مجموع زده بود و در صورت رسیدن دوباره به آن رکورد هم فاصله‌اش با دو نفر اول ناگویا همچنان قابل توجه بود.

بنابراین مرحله بعدی پیشرفت او باید روی افزایش تدریجی رکورد دوضرب و مجموع، بدون فشار بیش از اندازه بر یک ورزشکار نوجوان، متمرکز باشد.

آینده وزنه‌برداری زنان ایران روی شانه‌های نسل نوجوان

مدال ناگویا شاید بیش از آنکه نقطه اوج مهسا بهشتی باشد، نشانه‌ای از مسیری باشد که تازه آغاز شده است.

یک دختر ۱۷ ساله در نخستین تجربه بازی‌های آسیایی بزرگسالان، برابر حریفانی باتجربه ایستاد، پس از از دست دادن دو حرکت حساس به مسابقه برگشت و در نهایت روی سکوی سوم قرار گرفت.

او حالا هم قهرمان نوجوانان و جوانان آسیاست و هم مدال‌آور بازی‌های آسیایی بزرگسالان. فدراسیون جهانی پیش‌تر عملکردش را در میان زنان وزنه‌بردار ایران کم‌سابقه توصیف کرده و رکوردهای او نشان می‌دهد فاصله میان رده نوجوانان و سطح بزرگسالان را با سرعت زیادی طی کرده است.

برای بهشتی، اما پیام مدال ناگویا ساده است: برنز در ۱۷ سالگی می‌تواند آغاز مسیر باشد، نه پایان آن. اگر روند پیشرفت او با برنامه‌ریزی مسابقاتی مناسب، ریکاوری کافی و افزایش حساب‌شده رکوردها ادامه پیدا کند، وزنه‌برداری زنان ایران در سال‌های آینده می‌تواند اهدافی فراتر از برنز آسیا را دنبال کند.