بحران عجیب مصدومیت در پرسپولیس؛ شوک بزرگ به تارتار با حذف کنعانیزادگان | چه کسی پاسخگوی مصدومیتهای سریالی است؟
مهمترین خبر روزهای اخیر پرسپولیس، مصدومیت محمدحسین کنعانیزادگان، کاپیتان و مدافع باتجربه این تیم است؛ بازیکنی که به دلیل پارگی مینیسک زانوی چپ بخش قابلتوجهی از مسابقات پیشرو را از دست خواهد داد.
علیرضا حقیقت، پزشک پرسپولیس، روز ۵ آبان اعلام کرد که کنعانیزادگان به دلیل این آسیبدیدگی تا پایان نیمفصل نخست امکان همراهی سرخپوشان را ندارد.
بر اساس توضیحات بعدی درباره روند درمان این بازیکن، آسیب زانوی او از هفتههای قبل وجود داشته و پس از بازگشت به ترکیب مقابل فولاد خوزستان، مشکل دوباره مورد بررسی قرار گرفته است. در نهایت، با تصمیم کادر پزشکی و مشورت متخصصان، ترمیم مینیسک زانو انجام شد و دوره بازتوانی چندماهه برای او در نظر گرفته شده است.
غیبت کنعانیزادگان فقط به معنای از دست رفتن یک مدافع نیست؛ پرسپولیس یکی از بازیکنان باتجربه خود را که در سازماندهی خط دفاع و هدایت همتیمیها نقش دارد، برای هفتههای حساس پیشرو در اختیار نخواهد داشت.
این اتفاق در شرایطی رخ داده که سرخپوشان پس از شکست مقابل فولاد، برای بازگشت به مسیر پیروزی و حفظ جایگاه خود در بالای جدول به ثبات بیشتری نیاز دارند.
فهرست مصدومان پرسپولیس؛ بحران از خط دفاع تا میانه میدان
نگرانیهای کادر فنی پرسپولیس به کنعانیزادگان محدود نمیشود. چند بازیکن دیگر نیز در روزهای گذشته با مشکلات جسمانی مواجه شدهاند و همین مسئله انتخاب ترکیب اصلی را دشوار کرده است.
محمد خدابندهلو در جریان شکست مقابل فولاد خوزستان از ناحیه عضله دوقلوی پا آسیب دید. بر اساس گزارش ۵ آبان خبرگزاری تسنیم، این بازیکن دستکم دو مسابقه مقابل نساجی و فجر سپاسی را از دست خواهد داد و احتمال دوری حدود یکماهه او نیز مطرح شده است.
مارکو باکیچ، هافبک مونتهنگرویی پرسپولیس، نیز به دلیل آسیبدیدگی عضله دوقلو با دورهای از غیبت مواجه شده است. طبق گزارشی که به نقل از پزشک باشگاه منتشر شده، مدت دوری او دستکم شش هفته برآورد شده است.
هرچند درباره زمان بازگشت این دو بازیکن گزارشهای متفاوتی منتشر شده، غیبت آنها در مسابقات نزدیک پیشرو نگرانی اصلی کادر فنی است.
وضعیت اوستون اورونوف و حسین ابرقویی نیز در روزهای گذشته زیر نظر کادر پزشکی قرار داشته است. البته گزارشهای تازه از بهبود شرایط اورونوف و احتمال بازگشت او به ترکیب مقابل نساجی حکایت دارند.
مصدومیتهای سریالی پرسپولیس؛ اتفاقی که به چند بازیکن محدود نیست
بررسی روند فصل جاری نشان میدهد پرسپولیس پیش از اتفاقات اخیر نیز بارها با غیبت بازیکنان خود مواجه شده بود.
محمد عمری، محمدمهدی زارع، دانیال ایری، ابوالفضل جلالی، دنیل گرا و تیوی بیفوما از جمله بازیکنانی هستند که در مقاطع مختلف فصل با مشکلات جسمانی یا آسیبدیدگی روبهرو بودهاند.
برای نمونه، علیرضا حقیقت، پزشک پرسپولیس، در ۳۰ مرداد مصدومیت کشاله ران ابوالفضل جلالی و آسیبدیدگی آرنج محمد عمری را تأیید کرده بود.
البته تفاوت نوع آسیبدیدگیها اهمیت دارد. مشکلات مفصلی، آسیبهای عضلانی و مصدومیتهای ناشی از برخورد در مسابقه الزاماً علت مشترکی ندارند.
با این حال، تکرار غیبت بازیکنان در پستهای مختلف میتواند نشانهای باشد که ضرورت بررسی دقیق شرایط جسمانی تیم را افزایش میدهد.
مسئله اصلی فقط تعداد مصدومان نیست؛ بلکه باید مشخص شود چه تعداد از آسیبها در تمرینات رخ دادهاند، کدامیک هنگام مسابقه ایجاد شدهاند و چه میزان از آنها با سابقه مصدومیت بازیکنان ارتباط داشتهاند.
اردوی ترکیه و بدنسازی پرسپولیس؛ چرا آمادهسازی نتیجه مطلوبی نداشت؟
یکی از موضوعاتی که پرسشهای بیشتری درباره وضعیت پرسپولیس ایجاد کرده، برنامه آمادهسازی این تیم پیش از آغاز فصل است.
پرسپولیس در تابستان ۱۴۰۵ اردوی آمادهسازی خود را در شهر ارزروم ترکیه برگزار کرد. طبق اعلام باشگاه، این اردو برای مدت ۱۲ روز طراحی شده بود و سرخپوشان قصد داشتند در کنار تمرینات فنی و بدنی، چند مسابقه دوستانه نیز برگزار کنند.
مهدی تارتار نیز پس از پایان اردو از روند آمادهسازی تیم ابراز رضایت کرده بود.
اکنون با گذشت ده هفته از مسابقات، افزایش تعداد مصدومان این پرسش را مطرح میکند که آیا برنامه بدنسازی و مدیریت فشار تمرینات با نیازهای واقعی بازیکنان هماهنگ بوده است؟
البته برگزاری اردو در خارج از کشور یا آغاز زودهنگام تمرینات بهتنهایی تضمینکننده کاهش مصدومیت نیست. کیفیت تمرینات، شدت فعالیت، میزان استراحت و شرایط فردی بازیکنان اهمیت بیشتری دارند.
بنابراین نمیتوان صرفاً بر اساس تعداد مصدومان نتیجه گرفت که برنامه بدنسازی پرسپولیس نامناسب بوده است؛ اما میتوان از کادر فنی انتظار داشت عملکرد این بخش را با دادههای دقیق ارزیابی کند.
آیا بدنسازی اشتباه عامل مصدومیت بازیکنان پرسپولیس است؟
از منظر علم پزشکی ورزشی، افزایش ناگهانی فشار تمرینات و ناکافی بودن زمان بازتوانی میتواند خطر آسیبدیدگی را افزایش دهد.
کمیته بینالمللی المپیک نیز در بیانیه تخصصی خود درباره مدیریت بار تمرینی تأکید کرده است که تغییرات شدید فشار تمرین و مسابقه، در کنار عوامل فردی، میتواند با افزایش خطر مصدومیت ارتباط داشته باشد.
در مورد پرسپولیس، بررسی چند موضوع ضروری به نظر میرسد: میزان دوندگی و فعالیت پرفشار بازیکنان، تعداد جلسات تمرینی، فاصله میان تمرینات و مسابقات، کیفیت ریکاوری و سابقه آسیبدیدگی هر بازیکن.
یکی از مهمترین پروندهها نیز وضعیت کنعانیزادگان است؛ مدافعی که پس از پشت سر گذاشتن یک دوره مصدومیت، مقابل فولاد به ترکیب بازگشت و در نهایت به جراحی زانو نیاز پیدا کرد.
این اتفاق پرسشهایی درباره معیارهای صدور مجوز بازگشت بازیکن به مسابقات ایجاد میکند. آیا شرایط بدنی او بهطور کامل ارزیابی شده بود؟ آیا خطر تشدید آسیب در تصمیمگیری لحاظ شد؟
پاسخ قطعی به این پرسشها بدون دسترسی به پرونده پزشکی و اطلاعات تمرینی ممکن نیست.
چرا پرسپولیس با وجود نداشتن بازی آسیایی اینقدر مصدوم دارد؟
موضوع دیگری که شرایط پرسپولیس را بحثبرانگیز کرده، مقایسه تقویم مسابقات این تیم با استقلال و تراکتور است.
دو رقیب سنتی پرسپولیس در کنار لیگ برتر، درگیر مسابقات آسیایی نیز هستند و باید فشار ناشی از سفر، بازیهای فشرده و محدودیت زمان ریکاوری را مدیریت کنند.
در مقابل، پرسپولیس در این فصل مسابقه آسیایی ندارد و از نظر تعداد بازیهای رسمی با فشار کمتری مواجه است.
با این حال، تعداد قابلتوجهی از بازیکنان سرخپوش در طول فصل مصدوم شدهاند.
این مقایسه بهخودیخود نشانه ضعف بدنسازی نیست؛ زیرا برای مقایسه علمی باید تعداد آسیبها نسبت به مجموع ساعات حضور بازیکنان در تمرین و مسابقه محاسبه شود.
اما با توجه به فرصت بیشتر پرسپولیس برای ریکاوری میان مسابقات، انتظار میرود برنامهریزی دقیقتری برای حفظ آمادگی جسمانی بازیکنان وجود داشته باشد.
چالش مهدی تارتار؛ ترکیب پرسپولیس چگونه تغییر میکند؟
مصدومیت کنعانیزادگان و دیگر بازیکنان، دست مهدی تارتار را برای انتخاب ترکیب اصلی محدود کرده است.
در خط دفاع، محمدمهدی زارع، حسین ابرقویی و دانیال ایری از گزینههای جایگزین هستند. در خط میانی نیز پویا پورعلی و پوریا لطیفیفر میتوانند فرصت بیشتری برای حضور در ترکیب پیدا کنند.
این تغییرات البته صرفاً جایگزینی چند نام نیست؛ زیرا غیبت بازیکنان باتجربه ممکن است هماهنگی خطوط و نحوه اجرای برنامههای تاکتیکی را نیز تحت تأثیر قرار دهد.
تارتار پس از شکست مقابل فولاد مسئولیت نتیجه را پذیرفت و تأکید کرد تیمش باید با وجود مشکلات موجود، راهحلهای تاکتیکی بیشتری برای پیروزی پیدا کند. او همچنین به مصدومیت خدابندهلو و اورونوف اشاره کرده بود.
با توجه به تعداد بازیکنان موجود در فهرست پرسپولیس، استفاده بهتر از نفرات ذخیره و چرخش ترکیب میتواند یکی از راهکارهای کاهش فشار بر بازیکنان اصلی باشد.
بازی پرسپولیس و نساجی؛ آزمون مهم سرخپوشان بدون ستارههای مصدوم
پرسپولیس روز شنبه ۹ آبان ۱۴۰۵ از ساعت ۱۶:۳۰ در ورزشگاه شهید وطنی قائمشهر به مصاف نساجی مازندران خواهد رفت.
این دیدار نخستین آزمون مهم سرخپوشان پس از اعلام خبر مصدومیت طولانیمدت کنعانیزادگان است.
پرسپولیس در پایان هفته دهم با ۲۰ امتیاز و تفاضل گل بهتر صدرنشین بود، اما فاصله نزدیک با دیگر مدعیان نشان میدهد از دست دادن امتیاز میتواند جایگاه این تیم را تهدید کند.
مهدی تارتار باید ضمن حفظ انسجام دفاعی، از بازیکنان جایگزین به شکلی استفاده کند که غیبت مهرههای اصلی تأثیر کمتری بر عملکرد تیم داشته باشد.
چه کسی باید پاسخگوی بحران مصدومیت پرسپولیس باشد؟
پاسخگویی درباره مصدومیتهای متوالی صرفاً بر عهده مربی بدنساز نیست. سرمربی، کادر پزشکی، گروه آمادهسازی جسمانی و مدیران باشگاه هرکدام در مدیریت سلامت بازیکنان مسئولیتهایی دارند.
کادر فنی باید مشخص کند آیا میزان فشار تمرینات با شرایط بازیکنان متناسب بوده است و باشگاه نیز باید اطمینان حاصل کند که روند درمان و بازگشت بازیکنان بر اساس معیارهای پزشکی انجام میشود.
در این میان، بررسی مستقل و تخصصی آسیبدیدگیهای فصل میتواند به شناسایی مشکلات احتمالی کمک کند.
پرسپولیس برای رسیدن به قهرمانی، تنها به داشتن ستارههای متعدد نیاز ندارد؛ بلکه باید بتواند بازیکنان خود را در طول فصل سالم و آماده نگه دارد.
اکنون که سرخپوشان با موجی از مصدومیتهای جدی روبهرو شدهاند، انتظار برای ارائه توضیحات فنی و پزشکی درباره دلایل احتمالی این وضعیت منطقی است.
اگر مشکلات فعلی بدون بررسی دقیق ادامه پیدا کنند، خطر کاهش کیفیت فنی و از دست رفتن امتیازات در هفتههای حساس بیشتر خواهد شد. از همین رو، مدیریت مصدومیتها میتواند به اندازه انتخاب ترکیب و طراحی تاکتیک، در سرنوشت قهرمانی پرسپولیس تعیینکننده باشد.