لیست قیمت اجاره مسکن در پاسداران + جدول اردیبهشت ماه ۱۴۰۵

 بازار اجاره در پاسداران با ظاهری آرام و درونی پرتنش نفس می‌کشد. محله‌ای که سال‌ها نماد سکونت لوکس اما خانوادگی بود، حالا به نقطه‌ای رسیده است که هر قرارداد جدید، مرز تازه‌ای از توان مالی مستأجران را امتحان می‌کند.

قیمت‌ها در این محدوده در ظاهر تثبیت شده‌اند، اما میزان انتظار مالکان و سخت‌گیری در تعیین شرایط پرداخت، فضایی بی‌سابقه ایجاد کرده است. در بنگاه‌ها کمتر صدای چانه‌زنی شنیده می‌شود؛ بیشتر گفت‌وگوها از ناتوانی مستأجران در تطبیق درخواست مالکان حکایت دارد.

بسیاری از فایل‌های موجود، ترکیب‌های مالی سنگین و پیچیده دارند که عملاً به قراردادهای «انتخابی» برای قشر خاص تبدیل شده است. بازار اجاره در شمال تهران حالا بیش از هر زمان دیگری شبیه بازار سرمایه شده است؛ مالکان با انتظار بازدهی بالا و مستأجران با شانس محدود برای تعدیل شرایط.

با وجود فشار قیمتی، پاسداران هنوز برای بسیاری از خانواده‌های تهرانی جذاب است؛ نظم شهری، امنیت بالا، دسترسی مناسب به مراکز خدماتی و آموزشی، و اعتبار اجتماعی محله عواملی هستند که حاضر نیستند به خاطر اجاره بالاتر از آن چشم‌پوشی کنند.

در واقع، مهاجرت از پاسداران به مناطق پایین‌تر برای برخی، نوعی عقب‌نشینی احساسی محسوب می‌شود؛ چیزی فراتر از تصمیم اقتصادی. همین ویژگی روانی، چسبندگی قیمت‌ها را تشدید کرده و میل به کاهش نرخ را از بین برده است.

طبق آخرین رصدهای میدانی صورت گرفته در بازار مسکن تهران، قیمت اجاره مسکن در پاسداران به شرح زیر است:

یک واحد ۱۰۵ متری دو خوابه با سال ساخت ۱۴۰۴، با ودیعه ۳ میلیارد و ۵۰۰ میلیون تومان و اجاره ماهیانه ۱۰۰ هزار تومان فایل شده است.

واحد دیگری، به متراژ ۱۵۵ منر سه خوابه با سال ساخت ۱۳۹۹، با ودیعه ۷ میلیارد و ۵۰۰ میلیون تومان قابلیت رهن کامل دارد. همچنین، یک واحد ۹۵ متری دو خوابه با سال ساخت ۱۳۹۴، با ودیعه ۱ میلیارد تومان و اجاره ماهیانه ۷۷ میلیون تومان معامله می‌شود.

همچنین، مستأجران برای اجاره یک واحد ۱۲۷ متری دو خوابه با سال ساخت ۱۴۰۰، باید ودیعه ۱ میلیارد و ۱۰۰ میلیون تومان و اجاره ماهیانه ۱۰۰ میلیون تومان پرداخت کنند.

بازار اجاره پاسداران را می‌توان نسخه فشرده‌ای از اقتصاد ایران دانست؛ در آن، عرضه محدود، انتظار بزرگ، و قدرت خرید رو به افول در یک قاب کنار هم قرار گرفته‌اند. آنچه باقی می‌ماند، رقابتی نابرابر میان مالکان امیدوار و مستأجران خسته است، رقابتی که فعلاً هیچ نشانه‌ای از عقب‌نشینی ندارد.