هشدار رئیس فدراسیون پیش از ناگویا؛ «پاراآسیایی آبروی ملی است» / حاشیه والیبال نشسته باید تمام شود
اهمیت مسابقات پیش رو زمانی بیشتر میشود که ایران در دوره قبلی بازیهای پاراآسیایی هانگژو با ۴۴ مدال طلا، ۴۶ نقره و ۴۱ برنز به مقام دوم آسیا رسید. بنابراین ناگویا فقط یک تورنمنت دیگر نیست؛ کاروان ایران باید از جایگاهی دفاع کند که در هانگژو به بهترین نتیجه تاریخ خود در این بازیها منجر شد.
ناگویا چه زمانی برگزار میشود؟
پنجمین دوره بازیهای پاراآسیایی آیچی-ناگویا از ۱۸ تا ۲۴ اکتبر ۲۰۲۶، برابر با ۲۶ مهر تا ۲ آبان ۱۴۰۵ در ژاپن برگزار خواهد شد. کمیته ملی پارالمپیک اعلام کرده حدود چهار هزار ورزشکار از ۴۵ کشور آسیایی در ۱۸ رشته در این رقابتها حضور خواهند داشت.
این یعنی از امروز ۱۹ مرداد تا افتتاح مسابقات حدود ۶۹ روز باقی مانده است؛ دورهای بسیار کوتاه برای تکمیل آمادگی بدنی، تثبیت ترکیبها، تأمین تجهیزات و انجام آخرین اعزامهای تدارکاتی.
کوهپایهزاده نیز به همین دلیل بازیهای ناگویا را یک مسئله در سطح «آبروی ملی» توصیف کرده و گفته فدراسیون در دو ماه پایانی تلاش خواهد کرد برنامه اردوها و مسابقات باقیمانده را کامل کند.
حداقل ۱۷ اردو برای هر رشته؛ آمادهسازی گسترده اما نه بدون مشکل
طبق توضیحات رئیس فدراسیون، ورزشکاران هشت رشته تحت پوشش این مجموعه برای حضور در ناگویا آماده میشوند و برای هر کدام حداقل ۱۷ اردو در نظر گرفته شده است. تجهیزات مورد نیاز نیز تا حد زیادی تهیه شده و برخی تیمها امکان حضور در مسابقات بینالمللی را پیدا کردهاند. بااینحال، کوهپایهزاده اذعان کرد در «یکی دو رشته» امکان اعزام خارجی فراهم نشده و آمادهسازی آنها به اردوهای داخلی محدود مانده است.
این تفاوت میتواند در سطح رقابتهای آسیایی مهم باشد. اردو داخلی برای حفظ آمادگی بدنی و اجرای برنامه فنی ضروری است، اما مسابقه بینالمللی شرایطی ایجاد میکند که در تمرین قابل شبیهسازی کامل نیست؛ از فشار روانی و داوری گرفته تا رویارویی با رقبایی که ممکن است در ناگویا مستقیماً بر سر مدال رقابت کنند.
از همین منظر، دو ماه آینده فقط زمان افزایش حجم تمرین نیست. کادرهای فنی باید مشخص کنند کدام ورزشکاران واقعاً در حد مدال هستند و منابع محدود اعزامی در کدام رشتهها بیشترین بازده را ایجاد خواهد کرد.
یک اصلاح درباره پاراتیراندازی؛ ایران در «جام جهانی» دو مدال گرفت
کوهپایهزاده در نشست خود از موفقیت اخیر پاراتیراندازی بهعنوان نمونهای از مدیریت شرایط دشوار نام برد و به کسب دو مدال اشاره کرد. رقابت مورد نظر، جام جهانی پاراتیراندازی ۲۰۲۶ صربستان بود، نه مسابقات قهرمانی جهان.
ایران در این مسابقات ابتدا با ترکیب ساره جوانمردی و علی گلوی در ماده میکس تپانچه بادی ۱۰ متر به مدال طلا رسید و رکورد جهانی نیز ثبت کرد. جوانمردی سپس در ماده انفرادی تپانچه بادی ۱۰ متر زنان مدال برنز گرفت. این نتایج همراه با کسب سهمیه بازیهای آیچی-ناگویا بود.
این عملکرد برای فدراسیون اهمیت نمادین زیادی دارد؛ زیرا نشان میدهد حتی یک اعزام محدود نیز اگر روی ورزشکاران مدالآور متمرکز شود، میتواند نتیجه مستقیم در مسیر ناگویا داشته باشد.
ساره جوانمردی چرا شرایط ویژه دارد؟
بخش قابل توجهی از نشست خبری به ساره جوانمردی اختصاص داشت. رئیس فدراسیون تأکید کرد شرایط این ورزشکار با دیگران یکسان نیست و فدراسیون تلاش میکند حمایت متناسبی از او داشته باشد. دلیل این نگاه نیز کارنامهای است که جوانمردی طی سالها در پارالمپیک و مسابقات جهانی ساخته است.
کوهپایهزاده در توضیح این سیاست گفت در ورزش حرفهای گاهی باید رویکرد «ورزشکارمحور» داشت و امکانات متناسب با موقعیت قهرمانان شاخص فراهم کرد. او یادآور شد در بازیهای پاراآسیایی هانگژو نیز شرایط ویژهای برای جوانمردی ایجاد شده بود و درباره نحوه حمایت از او در رویدادهای آینده، کمیته ملی پارالمپیک تصمیم خواهد گرفت.
نتایج اخیر صربستان نیز اهمیت این سرمایهگذاری را نشان داد: طلای میکس، برنز انفرادی و کسب سهمیه ناگویا در یکی از آخرین آزمونهای بینالمللی پیش از بازیها.
بحران کوچک در تیم قهرمان جهان؛ ماجرای علیپوریان چیست؟
نگرانکنندهترین بخش صحبتهای رئیس فدراسیون شاید مربوط به تیم ملی والیبال نشسته مردان باشد. داوود علیپوریان در اردوی اخیر تیم ملی حضور نداشته و در روزهای گذشته گزارشهایی از بروز اختلاف و حاشیه در اطراف تیم منتشر شده است.
کوهپایهزاده اصل وجود اختلافنظر را رد نکرد، اما تأکید کرد چنین مسائل داخلی قابل حل هستند و فدراسیون آنها را بهطور کامل پیگیری خواهد کرد. جمله کلیدی او این بود که «تیم قهرمان جهان نباید دچار حاشیه باشد».
حساسیت موضوع زمانی بیشتر میشود که علیپوریان بهتازگی در جریان رقابتهای بینالمللی بهعنوان یکی از چهرههای برجسته والیبال نشسته آسیا معرفی شده بود. بنابراین اختلاف با بازیکنی با این میزان تجربه، اگر تا نزدیکی ناگویا ادامه پیدا کند، میتواند از یک مسئله داخلی به مشکل فنی تبدیل شود.
برای تیمی که با اعتبار قهرمانی جهان راهی بازیهای آسیایی میشود، مهمترین نیاز در هفتههای پایانی نه تغییر فنی گسترده بلکه حفظ تمرکز، انسجام و آرامش داخل اردو است.
ماجرای پول توجیبی ملیپوشان چه بود؟
یکی دیگر از اعتراضهای مطرحشده در اطراف والیبال نشسته به میزان پول توجیبی مربوط میشد. کوهپایهزاده توضیح داد شرایط ارزی اعزامهای ورزشی تغییر کرده و فدراسیون دیگر ارز یارانهای دریافت نمیکند؛ ارز مورد استفاده از تالار دوم تأمین میشود که به گفته او فاصله زیادی با قیمت بازار آزاد ندارد.
بر همین اساس، فدراسیون با راهنمایی وزارت ورزش تلاش کرده پرداخت پول توجیبی ورزشکاران را به ریال انجام دهد. رئیس فدراسیون همچنین گفت جوایزی در جریان مسابقات چین پرداخت شده، سازمان بهزیستی پس از بازگشت ملیپوشان هدایایی در نظر گرفته و برنامههایی برای پرداخت پاداشهای دیگر نیز وجود دارد.
این توضیح نشان میدهد بخشی از مشکلات تیمهای پارالمپیکی مستقیماً به اقتصاد اعزام مرتبط شده است. وقتی هزینه ارز، بلیت، اقامت، تجهیزات تخصصی و مسابقات خارجی افزایش پیدا میکند، تأمین همان سطح حمایت قبلی با بودجه ثابت دشوارتر میشود.
۲۰ میلیون نفر؛ عددی که باید درست خوانده شود
کوهپایهزاده در بخشی دیگر از سخنانش گفت «حداقل ۲۰ میلیون نفر در جامعه درگیر معلولیت هستند». این عدد را نباید به معنای وجود ۲۰ میلیون فرد دارای معلولیت در ایران تفسیر کرد؛ خود او توضیح داده که این برآورد افراد دارای معلولیت و اعضای خانوادههای آنها را در مجموع شامل میشود.
پیام اصلی رئیس فدراسیون نیز همین بود که عملکرد ورزش افراد دارای معلولیت نباید فقط با شمار مدالها سنجیده شود. از نگاه او، ورزش میتواند در اعتمادبهنفس، مشارکت اجتماعی و کیفیت زندگی اثرگذار باشد و به همین دلیل شهرداریها، دهیاریها، استانداریها و سازمان بهزیستی باید نقش گستردهتری در ایجاد زیرساخت ورزشی ایفا کنند.
فدراسیون همچنین اعلام کرده بهزودی کمپینی برای حمایت و افزایش مشارکت افراد دارای معلولیت رونمایی خواهد کرد، هرچند جزئیات اجرایی این طرح هنوز منتشر نشده است.
ورزشکاران دارای کمتوانی ذهنی؛ بخشی که کمتر دیده میشود
در کنار ناگویا، ایران یک برنامه بینالمللی دیگر نیز در پیش دارد. کوهپایهزاده گفت مسابقات آسیایی ورزشکاران دارای کمتوانی ذهنی در بهمنماه برگزار میشود و ایران قصد دارد در شش رشته در آن حضور داشته باشد.
او تأکید کرد این گروه نسبت به بخشهای دیگر امکان مطالبهگری عمومی کمتری دارد و به همین دلیل حمایت سازمانیافته اهمیت بیشتری پیدا میکند. فدراسیون طی ماههای گذشته نیز طرحهای استعدادیابی ویژهای را در استانها دنبال کرده و همکاری با ورزش دانشآموزی برای شناسایی استعدادها در رشتههایی مانند شنا، دوومیدانی و تنیس روی میز آغاز شده است.
این پروژه از نظر ورزش قهرمانی نیز مهم است؛ زیرا یکی از دغدغههای مطرحشده در نشست امروز، فاصله نسلی در برخی رشتهها و نیاز به تولید قهرمانان جدید برای پارالمپیک لسآنجلس ۲۰۲۸ بود.
ناگویا؛ دفاع از یک رتبه تاریخی
فشار اصلی بر کاروان ایران از یک واقعیت ساده ناشی میشود: نتیجه هانگژو بسیار بزرگ بود. ایران با ۴۴ طلا، ۴۶ نقره و ۴۱ برنز و مجموع ۱۳۱ مدال در جایگاه دوم جدول قرار گرفت؛ نتیجهای که کمیته ملی پارالمپیک آن را تاریخی توصیف کرد.
حفظ چنین جایگاهی در ژاپن ساده نیست. میزبان بهطور طبیعی یکی از رقبای جدی خواهد بود و کشورهایی مانند کره جنوبی، هند، ازبکستان و سایر قدرتهای رو به رشد ورزش پارالمپیکی آسیا نیز طی سالهای اخیر سرمایهگذاری خود را افزایش دادهاند.
به همین دلیل، هدف واقعبینانه فقط شمارش تعداد اردوها نیست؛ مهمتر این است که خروجی ۱۷ مرحله اردو در هر رشته به رکوردهای قابل رقابت با سطح آسیایی تبدیل شود.
جمعبندی؛ دو ماه تعیینکننده برای ورزش پارالمپیکی ایران
نشست جلیل کوهپایهزاده تصویری دوگانه از شرایط ورزش جانبازان و توانیابان ارائه کرد. از یک سو هشت رشته برای ناگویا آماده میشوند، دستکم ۱۷ مرحله اردو برای هر رشته برگزار شده و نتایجی مانند طلای میکس پاراتیراندازی و برنز ساره جوانمردی امیدواری ایجاد کرده است. از سوی دیگر، مشکلات مالی، محدودیت بعضی اعزامها و حاشیه والیبال نشسته نشان میدهد مسیر رسیدن به ژاپن بدون چالش نیست.
ایران از ۱۸ اکتبر باید از جایگاه نایبقهرمانی هانگژو دفاع کند؛ جایگاهی که با ۴۴ طلای دوره قبل به دست آمد. برای رسیدن دوباره به چنین سطحی، دو ماه آینده احتمالاً مهمترین بخش آمادهسازی کاروان خواهد بود.
در این میان حل اختلافهای والیبال نشسته، حفظ شرایط مناسب برای ستارههایی مانند ساره جوانمردی و مدیریت محدودیتهای بودجهای سه پروندهای هستند که میتوانند مستقیماً بر خروجی ایران در ناگویا اثر بگذارند. همانطور که رئیس فدراسیون گفت، این مسابقات برای ورزش پارالمپیکی ایران فقط یک میدان مدالآوری نیست؛ آزمونی برای حفظ جایگاهی است که در هانگژو بهسختی به دست آمد.