پاسخ فدراسیون به ابهام ۳۴۸ هزار یورویی اردوهای ترکیه؛ چه سؤال‌هایی هنوز بی‌پاسخ مانده است؟

پرونده هزینه اردوهای خارجی تیم‌های پایه فدراسیون فوتبال وارد مرحله تازه‌ای شده است.

در ۱۴ مرداد ۱۴۰۵ گزارشی منتشر شد که سه اردوی تیم‌های امید و جوانان ایران در ترکیه را زیر ذره‌بین قرار می‌داد. طبق اطلاعات منتشرشده، تیم امید در خرداد در آنتالیا و تیرماه در کایسری اردو زد و تیم جوانان نیز در تیرماه در آنکارا مستقر شد. قراردادهای مربوط به این سفرها به امضای هدایت ممبینی، دبیرکل فدراسیون فوتبال، رسیده بود.

حالا در ۲۸ مرداد ۱۴۰۵ وحید فدایی، خزانه‌دار فدراسیون، با ارسال توضیحاتی برای تسنیم تأکید کرده آنچه در گزارش اولیه به‌عنوان هزینه اقامت با قیمت اتاق‌های هتل مقایسه شده، در واقع «پکیج کامل اردو» بوده و نباید آن را صرفاً با نرخ رزرو یک اتاق برای مسافر عادی سنجید.

این پاسخ بخش مهمی از اختلاف را روشن می‌کند، اما همه ابهام‌ها را نمی‌بندد.

رقم مورد بحث چقدر است؟

در گزارش اولیه سه قرارداد مورد بررسی قرار گرفته بود.

برای اردوی خرداد تیم امید در هتل Ducale Lara آنتالیا، فاکتور شامل ۲۰ اتاق دونفره و سه اتاق تک‌نفره برای ۱۲ شب بود. نرخ ثبت‌شده برای اتاق دونفره شبی ۴۰۰ یورو و اتاق تک‌نفره ۳۰۰ یورو عنوان شده و مبلغ کل ۱۰۶ هزار و ۸۰۰ یورو اعلام شده بود.

اردوی تیم جوانان در هتل Çam Thermal Resort & Spa نیز با ۱۹ اتاق دونفره و چهار اتاق تک‌نفره برای ۱۲ شب، ۱۱۶ هزار و ۱۶۰ یورو هزینه داشته است. برای اردوی بعدی تیم امید در کایسری هم رقمی معادل ۱۲۴ هزار و ۹۸۰ یورو اعلام شد.

جمع این سه عدد به ۳۴۷ هزار و ۹۴۰ یورو می‌رسد.

گزارش اولیه با مقایسه این ارقام با نرخ رزرو اینترنتی هتل‌ها یا حتی یک هتل پنج‌ستاره جایگزین، نتیجه گرفته بود اختلاف قابل‌توجهی میان نرخ‌های عمومی و مبلغ پرداختی فدراسیون وجود دارد. مجموع ارقام مقایسه‌ای مورد استفاده در آن گزارش حدود ۱۷۷ هزار یورو بود؛ یعنی فاصله‌ای بیش از ۱۷۰ هزار یورو با قراردادهای فدراسیون.

اما پاسخ امروز فدراسیون می‌گوید همین مقایسه، نقطه آغاز اشتباه بوده است.

دفاع اصلی فدراسیون چیست؟

وحید فدایی می‌گوید قراردادها «صرفاً اقامتی» نبوده‌اند.

طبق توضیحات او، پکیج اردو علاوه بر اتاق و وعده‌های غذایی شامل نوشیدنی، چای و قهوه، دو میان‌وعده روزانه، شست‌وشوی روزانه لباس بازیکنان و کادر، استخر آب یخ، اتاق ماساژ، اتاق تدارکات، سالن جلسات و ویدئوپروژکتور بوده است.

همچنین زمین تمرین روزانه در دو نوبت، اتوبوس و ون برای جابه‌جایی تیم، ترانسفر فرودگاهی، سه سوئیت برای جلسات کادر فنی و هزینه‌های مربوط به بازی‌های تدارکاتی و استفاده از ورزشگاه نیز در بسته خدمات قرار داشته‌اند.

اگر این خدمات واقعاً داخل همان ارقام ۳۰۰ تا ۴۴۰ یورویی محاسبه شده باشند، یک نکته روشن است: مقایسه مستقیم رقم قرارداد با قیمت یک اتاق در Booking.com نمی‌تواند به‌تنهایی درباره گران یا ارزان بودن اردو قضاوت کند.

رزرو یک اتاق برای گردشگر با قرارداد یک کاروان بیش از ۴۰ نفره که روزی دو جلسه تمرین، حمل‌ونقل اختصاصی، تغذیه ورزشی، خدمات پزشکی و امکانات فنی می‌خواهد، دو محصول یکسان نیست.

از این منظر، پاسخ فدراسیون ایراد مهمی را به روش مقایسه اولیه وارد می‌کند.

آیا پاسخ فدراسیون ثابت می‌کند هزینه‌ها منطقی بوده‌اند؟

نه؛ دست‌کم هنوز نه.

اینکه قرارداد شامل خدمات بیشتری از اتاق هتل بوده، فقط ثابت می‌کند مقایسه با قیمت خام هتل کافی نیست. اما برای اثبات اینکه رقم نهایی منصفانه و اقتصادی بوده، یک مرحله دیگر لازم است: انتشار ریز قیمت خدمات.

برای مثال هنوز مشخص نیست از مبلغ ۱۰۶ هزار و ۸۰۰ یورویی اردوی آنتالیا چه مقدار بابت اتاق، چه مقدار برای غذا، زمین تمرین، اتوبوس، لاندری، مسابقه تدارکاتی و امکانات دیگر پرداخت شده است.

فدراسیون توضیح داده چه خدماتی دریافت شده، اما قیمت هر کدام را منتشر نکرده است.

بدون این تفکیک، نمی‌توان محاسبه کرد که آیا یک اردو با همین سطح خدمات از ارائه‌دهنده‌ای دیگر ارزان‌تر یا گران‌تر تمام می‌شد.

به عبارت دیگر، پاسخ امروز ماهیت قرارداد را روشن‌تر کرده، اما قیمت‌گذاری قرارداد را هنوز به‌طور کامل شفاف نکرده است.

سؤال درباره شرکت واسطه چه شد؟

یکی از مهم‌ترین نکات گزارش ۱۴ مرداد این بود که رزرو سفرهای مورد بررسی از طریق یک شرکت واحد انجام شده و دلیل انتخاب این شرکت مورد سؤال قرار گرفته بود. همچنین گزارش ادعا کرده بود یکی از قراردادها همان روز اعزام امضا شده است.

فدراسیون در پاسخ امروز به بخش اول تا حدی واکنش نشان داده است. فدایی گفته برخی از هتل‌های مورد استفاده، تیم‌های ورزشی را به‌صورت مستقل نمی‌پذیرند و حضور تیم‌ها در آنها براساس قراردادهای سالانه همان شرکت با مجموعه‌های اقامتی انجام شده است.

این توضیح می‌تواند دلیل فنی استفاده از یک واسطه را شرح دهد، اما چند سؤال همچنان باقی است:

شرکت مورد نظر چگونه انتخاب شده است؟ آیا برای این خدمات از چند شرکت استعلام قیمت گرفته شد؟ پیشنهاد رقبای احتمالی چه رقمی بود؟ قرارداد سالانه این شرکت با هتل‌ها چه مزیت قیمتی یا اجرایی برای فدراسیون ایجاد کرده است؟

مهم‌تر از همه، پاسخ منتشرشده توضیح مستقیمی درباره ادعای امضای یکی از قراردادها در روز اعزام ارائه نمی‌کند.

اینها موضوعاتی هستند که با انتشار اسناد مناقصه، استعلام‌ها یا صورت‌وضعیت‌ها می‌توان به‌سادگی روشن کرد.

Booking.com معیار خوبی برای اردوهای ورزشی است؟

به‌عنوان نقطه مقایسه اولیه، بله؛ به‌عنوان معیار نهایی، خیر.

سایت‌های عمومی رزرو هتل می‌توانند نشان دهند قیمت پایه اقامت در یک هتل تقریباً در چه محدوده‌ای قرار دارد. گزارش ۱۴ مرداد هم بر همین مبنا اختلاف قیمت را برجسته کرده بود.

اما اردوهای حرفه‌ای هزینه‌هایی دارند که در رزرو استاندارد اتاق وجود ندارند. اجاره زمین تمرین با استاندارد مناسب، در اختیار گرفتن سالن جلسات برای ساعات طولانی، حمل‌ونقل اختصاصی یک تیم، شست‌وشوی حجم زیادی از لباس ورزشی و تغذیه چندوعده‌ای، همگی می‌توانند رقم قرارداد را بالا ببرند.

از سوی دیگر، قراردادهای گروهی بزرگ معمولاً قدرت چانه‌زنی بیشتری هم ایجاد می‌کنند. بنابراین همان‌طور که نمی‌توان قیمت Booking را تمام هزینه اردو دانست، نمی‌توان صرف وجود خدمات جانبی را نیز دلیل کافی برای پذیرش هر رقم نهایی تلقی کرد.

معیار دقیق‌تر، مقایسه چند پیشنهاد برای یک پکیج کاملاً یکسان است.

مهم‌ترین نکته پاسخ امروز؛ آمادگی برای انتشار اسناد؟

فدایی در پایان توضیحات خود بر «شفافیت مالی» تأکید کرده و گفته هر قرارداد باید قابلیت بررسی داشته باشد. او همچنین اعلام کرده فدراسیون آمادگی دارد موضوعات در چارچوب ضوابط بررسی شوند و ارائه اطلاعات کامل و مستند را بهترین راه برای رفع ابهامات می‌داند.

این بخش شاید مهم‌ترین جمله پاسخ باشد.

اگر فدراسیون واقعاً قصد بستن این پرونده را دارد، انتشار نسخه‌ای قابل بررسی از قراردادها، ریز خدمات، تعداد نفرات، هزینه زمین‌ها و مسابقات تدارکاتی و دست‌کم چند استعلام قیمت می‌تواند بحث را از فضای «ادعا در برابر دفاع» خارج کند.

در آن صورت مشخص خواهد شد آیا اختلاف بیش از ۱۷۰ هزار یورویی که در مقایسه اولیه دیده شد، واقعاً با خدمات جانبی توضیح داده می‌شود یا بخشی از ابهام همچنان باقی خواهد ماند.

نتیجه؛ فدراسیون به یک سؤال مهم پاسخ داد، اما پرونده بسته نشد

پاسخ خزانه‌دار فدراسیون یک نکته اساسی را روشن کرده است: رقم‌های مورد بحث قرار نبوده فقط هزینه تخت و اتاق باشند و مجموعه‌ای از خدمات حرفه‌ای اردو را دربر می‌گرفته‌اند. بنابراین معرفی کامل رقم قرارداد به‌عنوان «هزینه هتل» تصویر دقیقی از ماهیت قرارداد ارائه نمی‌کند.

اما این توضیح به‌تنهایی برای اثبات اقتصادی بودن قرارداد کافی نیست.

ارزش سه قرارداد مورد بحث نزدیک به ۳۴۸ هزار یورو بوده است. وقتی چنین رقمی از منابع فوتبال برای تیم‌های پایه هزینه می‌شود، اصل برگزاری اردوی خارجی یا استفاده از امکانات حرفه‌ای محل مناقشه نیست؛ موضوع اصلی این است که آیا همین خدمات با بهترین قیمت ممکن خریداری شده‌اند یا خیر.

پاسخ این سؤال نه در Booking.com پیدا می‌شود و نه صرفاً در فهرست کردن استخر آب یخ، لاندری و اتوبوس.

پاسخ نهایی در ریز قرارداد، استعلام‌های قیمت و شیوه انتخاب پیمانکار است.

فدراسیون فوتبال امروز یک قدم مهم به سمت توضیح ماجرا برداشت؛ حالا اگر اسناد مورد اشاره خزانه‌دار نیز منتشر شوند، می‌توان درباره آن ۳۴۸ هزار یورو بر اساس اعداد و نه برداشت‌ها قضاوت کرد.