زنگ خطر برای سپاهان قبل از استقلال؛ فوتبال زیبا کافی نیست، طلایی‌ها مدعیان را نمی‌بَرند

سپاهان سه‌شنبه‌شب در نقش‌جهان برای بخش قابل توجهی از مسابقه مالک جریان بازی بود و به‌خصوص در نیمه نخست چند فرصت جدی روی دروازه علیرضا بیرانوند ایجاد کرد. گزارش مسابقه نیز تأیید می‌کند شاگردان محرم نویدکیا دقایق زیادی کنترل توپ و میدان را در اختیار داشتند، اما تراکتور با دفاع منسجم مانع از تبدیل فشار میزبان به گل شد.

همین تفاوت، در ۱۰ دقیقه پایانی نتیجه را ساخت.

امیرحسین حسین‌زاده در دقیقه ۸۵ پس از عبور از آرمین سهرابیان از پشت محوطه شوت زد و توپ با اشتباه سیدحسین حسینی وارد دروازه شد. سپاهان برای جبران جلو کشید و در دقیقه ۲+۹۰ دوباره روی توپ پشت خط دفاع، حسین‌زاده با حسینی تک‌به‌تک شد و گل دوم را زد.

این همان چیزی است که کریمیان درباره‌اش صحبت می‌کند: سپاهان فرصت داشت، گل نزد و بعد در زمانی که حاشیه امنیتی برای اشتباه باقی نمانده بود، مجازات شد.

اما اگر اتفاق مشابه بارها تکرار شود، دیگر نمی‌توان همه آن را به «بدشانسی» نسبت داد.

آمار نگران‌کننده؛ ششمین شکست متوالی مقابل مدعیان

مهم‌ترین مسئله سپاهان نه اولین شکست فصل، بلکه نوع حریفی است که این شکست مقابل آن رقم خورده است.

براساس بررسی نتایج سپاهان در دو فصل اخیر، شکست برابر تراکتور ششمین باخت متوالی تیم محرم نویدکیا برابر رقبای اصلی قهرمانی بوده است. این روند از فصل گذشته آغاز شد؛ سپاهان مقابل پرسپولیس، تراکتور و استقلال در نیم‌فصل نخست شکست خورد و در نیم‌فصل دوم نیز برابر پرسپولیس و تراکتور امتیازی نگرفت. باخت تازه در نقش‌جهان این زنجیره را به عدد شش رساند.

این دقیقاً همان موضوعی است که کریمیان هم آن را پذیرفته و گفته باشگاه باید دلیل نتیجه نگرفتن مقابل مدعیان را «ریشه‌یابی» کند.

در مسابقات قهرمانی، امتیازهای بازی‌های بزرگ فقط سه امتیاز معمولی نیستند. وقتی دو مدعی مستقیم روبه‌روی هم قرار می‌گیرند، پیروزی علاوه بر سه امتیاز خودی، مانع کسب سه امتیاز توسط رقیب می‌شود. به همین دلیل شکست‌های متوالی در چنین مسابقاتی می‌تواند فاصله یک تیم با صدر را بسیار سریع‌تر افزایش دهد.

سپاهان مقابل تیم‌های دیگر می‌تواند بخش بزرگی از امتیازات را جمع کند؛ اما اگر دوباره در تمام دوئل‌های مستقیم بازنده باشد، رسیدن به قهرمانی بسیار دشوار خواهد شد.

مشکل سپاهان واقعاً تمام‌کنندگی است؟

اظهارات کریمیان یک مسئله فنی مشخص را برجسته می‌کند: تبدیل موقعیت به گل.

سپاهان مقابل تراکتور در دقایق مختلف فرصت داشت. رضا جعفری در دقیقه ۱۲ با ضربه سر بیرانوند را مجبور به واکنش کرد و آرش رضاوند نیز دو دقیقه بعد شوت خود را امتحان کرد. فشار میزبان در ادامه هم وجود داشت، اما تراکتور توانست محوطه جریمه‌اش را تا دقایق پایانی حفظ کند.

کریمیان برای توضیح استاندارد تاریخی سپاهان به مهاجمانی مثل عمادرضا، رسول خطیبی و ابراهیم توره اشاره کرده است؛ بازیکنانی که در دوره‌های مختلف برای سپاهان توانایی تمام کردن بازی‌ها را داشتند. او معتقد است بازیکنان فعلی نیز کیفیت لازم را دارند، اما نیازمند تمرین و هماهنگی بیشتر هستند.

این استدلال بخشی از واقعیت را توضیح می‌دهد، ولی همه آن نیست.

مشکل تمام‌کنندگی فقط به مهاجم نوک مربوط نمی‌شود. کیفیت آخرین پاس، تعداد حضور بازیکنان در محوطه، تصمیم‌گیری در ضدحملات، ضربات ایستگاهی و حتی توانایی حفظ تمرکز بعد از از دست دادن موقعیت نیز در این مسئله نقش دارند.

سپاهان اگر در بازی‌های بزرگ دائماً «خوب بازی کند ولی نبرد»، کادر فنی ناچار است فراتر از بدشانسی به دنبال پاسخ باشد.

مصدومیت امید نورافکن؛ خبر بد قبل از استقلال

شکست مقابل تراکتور یک هزینه دیگر هم داشت.

امید نورافکن در دقیقه ۵۶ به دلیل آسیب‌دیدگی زمین را ترک کرد و سعید واسعی به جای او وارد مسابقه شد. بررسی اولیه از مصدومیت همسترینگ حکایت دارد و نورافکن برای تعیین شدت آسیب MRI داده است. طبق آخرین گزارش، احتمال غیبت او مقابل استقلال زیاد است.

غیبت احتمالی نورافکن برای نویدکیا فقط از نظر کیفیت فردی مشکل‌ساز نیست. او یکی از بازیکنان چندپسته سپاهان است و سرمربی می‌تواند بسته به شرایط از او در میانه میدان یا ساختار دفاعی استفاده کند.

از طرف دیگر، کریمیان گفته محمد کریمی، عسگری و شفیع‌دوست همچنان مصدومیت‌های باقی‌مانده از فصل گذشته را پشت سر می‌گذارند و باشگاه قصد ندارد برای بازگشت آنها ریسک کند. غلامرضا ثابت‌ایمانی هم هنوز در مسیر درمان مصدومیت پیش‌فصل قرار دارد.

یعنی سپاهان دقیقاً پیش از دومین مسابقه بزرگ متوالی، هنوز به ترکیب کامل خود نرسیده است.

کسری طاهری و سعید واسعی؛ خریدهایی که هنوز زمان می‌خواهند

کریمیان یکی دیگر از مشکلات هفته‌های نخست را دیر اضافه شدن برخی بازیکنان دانسته است. او از کسری طاهری و سعید واسعی نام برده و گفته این نفرات به دلیل زمان کم حضور در تمرینات و همچنین شرایط آب‌وهوایی اصفهان به دو تا سه هفته فرصت برای هماهنگ شدن نیاز دارند.

این مسئله در بازی با تراکتور هم قابل مشاهده بود.

کسری طاهری از دقیقه ۶۷ وارد زمین شد و سعید واسعی بعد از مصدومیت نورافکن از دقیقه ۵۶ فرصت بازی پیدا کرد؛ اما واسعی خودش در دقیقه ۸۸ تعویض شد.

برای تیمی که در سه هفته نخست تقویم بسیار سنگینی دارد، دیر رسیدن بازیکنان هزینه بیشتری ایجاد می‌کند. سپاهان فصل را با پیروزی ۲ بر صفر مقابل چادرملو آغاز کرد، چهار روز بعد مقابل تراکتور قرار گرفت و تنها پنج روز پس از آن باید با استقلال بازی کند.

این یعنی فرصت تمرین اصلاحی میان بازی‌های بزرگ بسیار محدود است.

ریکاردو آلوز؛ کارت صادر شده اما محرومیت ادامه دارد

یکی دیگر از مهره‌هایی که سپاهان هنوز نمی‌تواند از او استفاده کند ریکاردو آلوز است.

این هافبک پرتغالی پس از پرونده جنجالی حقوقی با تراکتور از سوی فیفا چهار ماه از مسابقات رسمی محروم و به پرداخت ۱.۲ میلیون دلار محکوم شد. آلوز با وجود باقی ماندن در سپاهان باید دوره محرومیت خود را سپری کند.

کریمیان اکنون تأکید کرده سپاهان از نظر مالکیت و ثبت بازیکن مشکلی ندارد و کارت بازی آلوز نیز صادر شده است؛ مسئله فعلی فقط محرومیت اوست. به گفته سرپرست سپاهان، بازیکن و وکیلش برای کاهش مدت محرومیت پیگیری حقوقی انجام می‌دهند و باشگاه منتظر پایان این دوره است.

آلوز از آن دسته هافبک‌هایی است که قدرت پاس نهایی و مدیریت ریتم بازی می‌تواند دقیقاً در مسابقات بسته به سپاهان کمک کند.

اما فعلاً نویدکیا باید بدون او راه‌حل پیدا کند.

یک اصلاح مهم؛ بازی سپاهان و استقلال در نقش‌جهان نیست

در انتهای گزارش اولیه گفته شده سپاهان دوشنبه اول شهریور در نقش‌جهان میزبان استقلال خواهد بود؛ این بخش با برنامه رسمی فعلی مسابقات مطابقت ندارد.

براساس اعلام سازمان لیگ، دیدار هفته سوم استقلال - سپاهان روز یکشنبه اول شهریور از ساعت ۱۹:۳۰ در ورزشگاه شهدای شهرقدس برگزار می‌شود و استقلال میزبان رسمی مسابقه است.

این تفاوت برای تحلیل بازی اهمیت زیادی دارد.

سپاهان فرصت جبران شکست مقابل تراکتور را نه مقابل تماشاگران خودش در نقش‌جهان، بلکه خارج از اصفهان خواهد داشت. استقلال نیز پس از دو مسابقه ابتدایی با شش امتیاز وارد هفته سوم شده، در حالی که سپاهان از دو بازی سه امتیاز دارد.

پس طلایی‌پوشان در همان هفته سوم با یک مسابقه پرفشار روبه‌رو هستند.

استقلال؛ بهترین فرصت برای شکستن طلسم یا شروع فشار جدی؟

کریمیان وعده داده سپاهان از مسابقه با استقلال روند خود برابر مدعیان را تغییر دهد.

از نظر روانی، شاید زمان بهتری برای این اتفاق وجود نداشته باشد. شکست تراکتور اعتراض بخشی از تماشاگران نقش‌جهان را نیز به دنبال داشت و گزارش‌های پس از مسابقه از نارضایتی جدی روی سکوها حکایت داشتند.

پیروزی برابر استقلال می‌تواند خیلی سریع فضای تیم را تغییر دهد: سپاهان به شش امتیاز می‌رسد، نخستین برد مقابل یکی از مدعیان اصلی را ثبت می‌کند و فشار ناشی از شکست نقش‌جهان کاهش می‌یابد.

اما یک شکست دیگر داستان متفاوتی خواهد ساخت.

اگر سپاهان برابر استقلال هم بازنده شود، آمار بازی‌های بزرگ به هفت شکست متوالی خواهد رسید و فاصله امتیازی با آبی‌ها بعد از فقط سه هفته به شش امتیاز می‌رسد. برای تیمی که با هدف قهرمانی فصل را شروع کرده، چنین فاصله‌ای در ابتدای لیگ هنوز جبران‌پذیر است، اما حاشیه امنیت کادر فنی را به سرعت کاهش می‌دهد.

سپاهان باید «خوب بازی کردن» را به «بردن» تبدیل کند

سپاهان در دو هفته نخست یک برد و یک شکست دارد؛ چادرملو را ۲ بر صفر برده و با همان نتیجه به تراکتور باخته است.

مشکل اصلی فعلاً بحران جدولی نیست. لیگ تازه آغاز شده و فرصت زیادی باقی مانده است.

اما آنچه نمی‌توان نادیده گرفت، الگویی است که از فصل قبل ادامه پیدا کرده: سپاهان مقابل مدعیان بازی قابل قبول ارائه می‌کند، موقعیت می‌سازد، اما امتیاز نمی‌گیرد.

کریمیان می‌گوید اگر نمایش‌های خوب با نتیجه همراه شوند «هیچ تیمی جلودار سپاهان نخواهد بود». همین «اگر» حالا مهم‌ترین کلمه اطراف تیم محرم نویدکیاست.

یکشنبه در شهرقدس، سپاهان فقط برای سه امتیاز مقابل استقلال بازی نمی‌کند؛ برای اثبات این ادعا به میدان می‌رود که فوتبال خوبش بالاخره می‌تواند یک حریف مدعی را هم شکست دهد. اگر این اتفاق نیفتد، مسئله تمام‌کنندگی دیگر یک مشکل گذرا نخواهد بود و طلسم بازی‌های بزرگ به مهم‌ترین سؤال فصل سپاهان تبدیل می‌شود.