فهرست نهایی تیم امید برای ناگویا؛ خط خوردن ستاره پرسپولیس و یک تصمیم بزرگ حسین عبدی

فهرستی که امروز شنبه ۳۱ مرداد ۱۴۰۵ منتشر شد، سه دروازه‌بان، هفت مدافع، هشت هافبک و پنج مهاجم دارد. فوتبال ۳۶۰ و دیگر منابع امروز، اسامی نهایی را به این ترتیب ثبت کرده‌اند:

دروازه‌بانان: محمد خلیفه، ادیب زارعی و آرمین عباسی.

مدافعان: محمدامین حزباوی، مسعود محبی، دانیال ایری، یاسین جرجانی، فرزین معامله‌گری، سهیل صحرایی و ابوالفضل کوهی.

هافبک‌ها: امیرمحمد رزاقی‌نیا، قاسم لطیفی، پوریا لطیفی‌فر، مبین دهقان، یوسف مزرعه، عباس کهریزی، اسماعیل قلی‌زاده و مهدی جعفری.

مهاجمان: امیرحسین حسین‌زاده، سعید سحرخیزان، رضا غندی‌پور، کسری طاهری و پوریا شهرآبادی.

از این ۲۳ نفر، ۲۱ بازیکن در فوتبال ایران فعالیت می‌کنند و مبین دهقان و رضا غندی‌پور از الوحده امارات دو لژیونر فهرست هستند.

پرسپولیس، استقلال و سپاهان؛ بیشترین سهم در تیم عبدی

سه باشگاه پرسپولیس، استقلال و سپاهان هر کدام سه بازیکن در فهرست نهایی دارند.

پرسپولیس با دانیال ایری، پوریا لطیفی‌فر و پوریا شهرآبادی نماینده دارد. سهم سپاهان نیز امین حزباوی، یاسین جرجانی و کسری طاهری است و از استقلال، امیرمحمد رزاقی‌نیا، اسماعیل قلی‌زاده و سعید سحرخیزان انتخاب شده‌اند.

در متن اولیه یک خطای کوچک آماری وجود دارد: برای استقلال عبارت «سه بازیکن» درست است، اما در پرانتز فقط نام سحرخیزان و رزاقی‌نیا آمده و اسماعیل قلی‌زاده از قلم افتاده است.

آلومینیوم، فولاد و ملوان هر کدام دو نماینده دارند و تراکتور، شمس‌آذر، پیکان، خیبر، گل‌گهر و نساجی نیز یک بازیکن در فهرست دارند.

این پراکندگی از یک طرف دست عبدی را برای ساخت تیمی متنوع باز می‌کند، اما از طرف دیگر یک دردسر بزرگ می‌سازد: هماهنگ کردن زمان آزاد شدن بازیکنان از باشگاه‌ها.

چرا امیرحسین محمودی خط خورد؟

یکی از خبرسازترین غایبان فهرست، امیرحسین محمودی است.

محمودی در تیرماه همراه با محمد خلیفه، دانیال ایری و امیرمحمد رزاقی‌نیا پس از حضور در کنار تیم ملی بزرگسالان، برای اضافه شدن به اردوی امیدها در ترکیه فرصت استراحت گرفته بود. سه بازیکن دیگر طبق برنامه به اردو ملحق شدند، اما محمودی به جای حضور در کمپ کایسری در تمرینات پرسپولیس حاضر شد. کادر فنی تیم امید نیز نام او را از فهرست اعزامی خارج و موضوع را برای رسیدگی به کمیته انضباطی فدراسیون گزارش کرد.

حالا نام محمودی در فهرست نهایی ناگویا نیز وجود ندارد.

با این حال باید میان «همزمانی دو اتفاق» و «اعلام رسمی علت» تفاوت گذاشت. منابع امروز غیبت اردو و حواشی پس از آن را یکی از دلایل احتمالی خط خوردن بازیکن پرسپولیس می‌دانند، اما حسین عبدی هنوز به‌صورت رسمی اعلام نکرده که حذف محمودی صرفاً یک تصمیم انضباطی بوده است.

بنابراین دقیق‌ترین تعبیر این است که غیبت در اردوی ترکیه سایه سنگینی بر پرونده محمودی انداخت و در نهایت او به ناگویا نرسید.

تصمیم مهم عبدی؛ فقط یک بازیکن بالای ۲۳ سال

شاید مهم‌ترین پیام فهرست نه درباره بازیکنان خط‌خورده، بلکه درباره بازیکنان بزرگسال باشد.

مقررات فوتبال مردان بازی‌های آسیایی به تیم‌ها اجازه می‌دهد تا سه بازیکن بالای محدودیت سنی در فهرست داشته باشند. برای نمونه کره جنوبی هر سه سهمیه بزرگسال خود را در فهرست ۲۳ نفره استفاده کرده است.

اما عبدی تنها امیرحسین حسین‌زاده را انتخاب کرده است.

نام مهدی هاشم‌نژاد و علیرضا کوشکی نیز در فهرست اولیه گزینه‌های بزرگسال مطرح شده بود، ولی هیچ‌کدام به جمع ۲۳ نفر نرسیدند.

این تصمیم دو برداشت دارد.

از منظر کوتاه‌مدت، ایران از دو سهمیه‌ای که می‌توانست کیفیت و تجربه ترکیب را افزایش دهد صرف‌نظر کرده است. در تورنمنتی که مدال اهمیت دارد، چنین تصمیمی می‌تواند پرریسک باشد.

اما از نگاه بلندمدت، عبدی عملاً ناگویا را بخشی از پروژه ساخت نسل آینده می‌بیند. بازیکنانی مانند خلیفه، حزباوی، رزاقی‌نیا، غندی‌پور، طاهری، شهرآبادی و سحرخیزان می‌توانند در سال‌های آینده به تیم ملی بزرگسالان برسند و بخش عمده همین نسل نیز در مسیر چرخه المپیک بعدی قرار دارد.

امیرحسین حسین‌زاده؛ تنها «وایلدکارت» ایران

بار هجومی و تجربه بزرگسال تیم تا حد زیادی روی دوش امیرحسین حسین‌زاده قرار خواهد گرفت.

مهاجم تراکتور در همین شروع فصل نیز فرم خوبی داشته و در هفته دوم لیگ مقابل سپاهان هر دو گل پیروزی ۲ بر صفر تیمش را به ثمر رساند. حضور او در کنار سحرخیزان، غندی‌پور، کسری طاهری و پوریا شهرآبادی، خط حمله‌ای پرتحرک برای ایران می‌سازد.

حسین‌زاده برخلاف بسیاری از بازیکنان فهرست، تجربه قابل توجهی در تیم ملی بزرگسالان و مسابقات باشگاهی پرفشار دارد. بنابراین انتخاب او بیش از آنکه صرفاً اضافه کردن یک مهاجم دیگر باشد، تلاش برای وارد کردن یک بازیکن باتجربه به ترکیبی بسیار جوان است.

چالش بزرگ‌تر از انتخاب بازیکن؛ باشگاه‌ها نفرات را می‌دهند؟

فهرست نهایی روی کاغذ جذاب است، اما حسین عبدی یک مشکل جدی دارد: تقویم مسابقات باشگاهی.

طبق گزارش امروز فارس، بخشی از بازیکنان تیم امید تا روزهای نزدیک به شروع بازی‌های آسیایی درگیر لیگ برتر و رقابت‌های آسیایی باشگاه‌ها هستند. استقلال و تراکتور نیز در حوالی همین بازه مسابقات قاره‌ای دارند و گل‌گهر هم درگیر برنامه آسیایی خواهد بود.

اردوی اصلی تیم امید قرار است از حدود ۱۰ شهریور جدی‌تر شود، اما اگر باشگاه‌ها بازیکنان کلیدی خود را در اختیار عبدی قرار ندهند، او ممکن است بخش بزرگی از آماده‌سازی را با ترکیبی ناقص انجام دهد.

این همان تناقض قدیمی فوتبال ایران است: از تیم امید انتظار مدال و حتی قهرمانی وجود دارد، اما تقویم داخلی همیشه در خدمت آماده‌سازی آن نیست.

گروه ایران در ناگویا؛ امارات، چین و کره شمالی

قرعه ایران را در گروه B در کنار امارات، چین و کره شمالی قرار داده است. قرعه رسمی مسابقات نشان می‌دهد ۱۵ تیم در چهار گروه تقسیم شده‌اند و دو تیم نخست هر گروه به مرحله یک‌چهارم نهایی می‌رسند.

برنامه ایران نیز قطعی شده است:

هر سه مسابقه در ورزشگاه Wave Stadium Kariya در استان آیچی برگزار می‌شود؛ برنامه رسمی بلیت‌فروشی بازی‌ها نیز برگزاری جلسات فوتبال مردان در همین سه تاریخ و همین ساعت‌ها را تأیید می‌کند.

اولین مسابقه برابر امارات می‌تواند تعیین‌کننده باشد. پیروزی در شروع یک تورنمنت کوتاه، ایران را برای دو مسابقه سخت‌تر مقابل چین میزبان و کره شمالی در موقعیت بسیار بهتری قرار خواهد داد.

ایران ۲۴ سال است طلای فوتبال بازی‌های آسیایی نگرفته

فشار نتیجه روی تیم عبدی اتفاق تازه‌ای نیست.

آخرین قهرمانی فوتبال ایران در بازی‌های آسیایی به بوسان ۲۰۰۲ برمی‌گردد. ایران پس از آن در ۲۰۰۶ و ۲۰۱۰ نیز تا مراحل پایانی پیش رفت، اما دیگر به قهرمانی نرسید.

آخرین تجربه نیز بسیار تلخ بود. تیم امید ایران در بازی‌های آسیایی هانگژو با وجود صعود تا یک‌چهارم نهایی، مقابل هنگ‌کنگ یک بر صفر شکست خورد و حذف شد. نتیجه رسمی آن مسابقه در آرشیو شورای المپیک آسیا ثبت شده است.

ناگویا در نتیجه فقط یک تورنمنت دیگر نیست؛ فرصتی برای شکستن یک انتظار ۲۴ ساله است.

تیم عبدی مدعی طلاست یا پروژه‌ای برای آینده؟

فهرست نهایی ایران دو پیام تقریباً متضاد دارد.

از یک طرف بازیکنانی مثل حزباوی، رزاقی‌نیا، خلیفه، حسین‌زاده، سحرخیزان، غندی‌پور و طاهری کیفیت کافی برای ساخت یک تیم مدعی را دارند. سه دروازه‌بان جوان و پراکندگی مناسب بازیکنان در خطوط مختلف نیز انتخاب‌های تاکتیکی متنوعی در اختیار عبدی می‌گذارد.

از طرف دیگر، استفاده نکردن از دو سهمیه بزرگسال، حذف چند بازیکن مطرح و خطر دیر ملحق شدن نفرات باشگاهی باعث می‌شود صحبت از «طلای قطعی» منطقی نباشد.

بهترین توصیف برای ایران در فاصله کمتر از یک ماه تا مسابقات، تیمی با پتانسیل مدال اما با آماده‌سازی پرریسک است.

عبدی تقریباً انتخاب نهایی خود را انجام داده؛ حالا مسئله اصلی دیگر اسم بازیکنان نیست. او باید ۲۳ نفر منتخبش را به‌موقع کنار هم قرار دهد، تیمی هماهنگ بسازد و از گروهی عبور کند که هیچ مسابقه آسانی در آن تضمین‌شده نیست.

ناگویا برای این نسل می‌تواند نقطه آغاز بزرگی باشد؛ اما اگر مشکلات هماهنگی با باشگاه‌ها تا روزهای آخر ادامه پیدا کند، جذاب‌ترین فهرست جوان فوتبال ایران هم ممکن است پیش از شروع مسابقات بخش مهمی از مزیت خود را از دست بدهد.