سلام نظامی بیرانوند بعد از شکست پرسپولیس؛ دو راهی ۴ شهریور برای ماندن یا رفتن از تراکتور

دوشنبه‌شب دوم شهریور، علیرضا بیرانوند احتمالاً بیشتر از بسیاری از بازیکنان تراکتور اهمیت بازی با پرسپولیس را احساس می‌کرد.

دیداری برابر باشگاهی که بیرانوند بخش عمده افتخارات فوتبال باشگاهی‌اش را با آن تجربه کرده، در نهایت با شوت تومیسلاو اشتراکالی در دقیقه ۹۰ به سود تراکتور تمام شد. اشتباه دانیال ایری، مدافع جوان پرسپولیس در دفع توپ، فرصت را در اختیار مهاجم تازه‌وارد تراکتور قرار داد و او با ضربه‌ای محکم پیام نیازمند را شکست داد.

برای بیرانوند اما این فقط سه امتیاز نبود.

چند دقیقه بعد از پایان مسابقه، او سلام نظامی داد؛ درست در روزهایی که تقریباً تمام اخبار پیرامون آینده‌اش حول دو کلمه می‌چرخد: خدمت سربازی.

بیرانوند بالاخره مقابل پرسپولیس کلین‌شیت کرد

بیرانوند از تابستان ۱۴۰۳ به تراکتور پیوست و مسابقه دوشنبه پنجمین رویارویی او با پرسپولیس در لباس تیم تبریزی بود.

در چهار مسابقه قبلی هیچ‌گاه نتوانسته بود دروازه‌اش را مقابل تیم سابق خود بسته نگه دارد. در نخستین تقابل، ضربه سر ایوب العملود دروازه او را باز کرد. در بازی برگشت همان فصل، پرسپولیس با گل‌های سروش رفیعی و گئورگی گولسیانی ۲ بر صفر تراکتور را شکست داد.

فصل گذشته نیز مارکو باکیچ در آخرین ثانیه‌ها با ضربه ایستگاهی مانع پیروزی تراکتور در لیگ شد و در جام حذفی، محمدحسین کنعانی‌زادگان دقیقه ۹۰ بازی را به وقت اضافه کشاند. آن مسابقه سرانجام در ضربات پنالتی به سود تراکتور تمام شد و بیرانوند یکی از چهره‌های اصلی صعود بود.

بنابراین اگر پیروزی در ضربات پنالتی جام حذفی را هم در معنای عمومی «برد» در نظر بگیریم، موفقیت دوشنبه دومین کامیابی متوالی بیرانوند و تراکتور برابر پرسپولیس بود؛ هرچند از نظر آماری، مسابقه جام حذفی پس از ۱۲۰ دقیقه با تساوی یک بر یک تمام شده بود.

این بار اما هیچ تبصره‌ای وجود نداشت؛ تراکتور ۱، پرسپولیس صفر و اولین کلین‌شیت بیرانوند برابر تیم سابقش.

پرسپولیس چقدر بیرانوند را تهدید کرد؟

برخلاف برخی دوئل‌های قبلی، این مسابقه شبی نبود که بیرانوند مجبور باشد با مجموعه‌ای از واکنش‌های عجیب تراکتور را نجات دهد.

پرسپولیس در شروع مسابقه با تیوی بیفوما صاحب یک فرصت شد که بیرانوند آن را مهار کرد و چند موقعیت محدود دیگر نیز در نیمه اول ایجاد شد، اما در نیمه دوم خط دفاعی تراکتور اجازه نداد فشار سنگینی روی دروازه شکل بگیرد. ورزش سه نیز تأکید کرده است که بیرانوند در نیمه دوم با خطر جدی زیادی مواجه نشد.

گزارش مهر هم تصویر مشابهی ارائه می‌کند؛ دو تیم در بخش بزرگی از مسابقه موقعیت‌های گل محدودی داشتند و بازی تا دقیقه ۹۰ بدون گل پیش رفت.

پس شاید نقش اصلی بیرانوند در این برد را نباید فقط در تعداد سیوهای او جست‌وجو کرد.

فریاد دقیقه ۸۷؛ «اسکوربورد را نگاه کنید، بدوید»

یکی از جزئیات جالب مسابقه زمانی ثبت شد که هنوز نتیجه صفر-صفر بود.

ورزش سه گزارش داده در دقیقه ۸۷، صدای بیرانوند در ورزشگاه خالی یادگار امام شنیده می‌شد که هم‌تیمی‌های خود را برای حمله تشویق می‌کرد و از آنها می‌خواست به زمان و نتیجه روی اسکوربورد توجه کنند و برای آخرین فشار جلو بروند. تنها چند دقیقه بعد، همان حمله نهایی تراکتور شکل گرفت و اشتراکالی گل برتری را زد.

این صحنه بخشی از همان ویژگی‌ای است که بیرانوند را برای تراکتور به بازیکنی فراتر از یک دروازه‌بان تبدیل کرده است.

او بازیکنی پرحرف، برونگرا و دائماً درگیر جریان مسابقه است؛ از هدایت مدافعان گرفته تا صحبت با داور و تحریک هم‌تیمی‌ها برای افزایش ریتم بازی. این خصوصیات همیشه بدون حاشیه نبوده، اما از منظر تراکتور بخشی از «ارزش افزوده» دروازه‌بانی است که تجربه جام جهانی، مسابقات آسیایی و بازی‌های قهرمانی را دارد.

همین مسئله توضیح می‌دهد چرا احتمال جدایی ناگهانی او برای تراکتور مسئله کوچکی نیست.

سلام نظامی بیرانوند؛ یک تصویر کاملاً دوپهلو

پس از پایان مسابقه، بیرانوند سلام نظامی داد.

در شرایط عادی شاید این حرکت چندان غیرمنتظره نبود؛ او در سال‌های گذشته نیز سابقه انجام چنین شادی‌ای را داشته است. اما زمان‌بندی این سلام، آن را به یکی از تصاویر اصلی بازی تبدیل کرد.

چون تنها چند ساعت قبل، بحث درباره احتمال پیوستن او به یک تیم نظامی به اوج رسیده بود.

ورزش سه این تصویر را حتی به‌عنوان قابی توصیف کرد که ممکن است در صورت جدایی بیرانوند، یکی از آخرین تصاویر او با تراکتور در فصل جاری باشد.

طبیعتاً نمی‌توان بدون توضیح خود بیرانوند برای این حرکت معنای قطعی ساخت. ممکن است صرفاً یک شادی همیشگی باشد و ممکن است او آگاهانه با شایعات این روزها بازی کرده باشد.

اما تقارن آن با پرونده سربازی انکارناپذیر است.

تکلیف سربازی بیرانوند چیست؟

اینجا ماجرا جدی‌تر می‌شود.

طبق گزارش امروز تسنیم، مسئولان نظام وظیفه عمومی اعلام کرده‌اند بیرانوند باید از اول مهر ۱۴۰۵ وارد خدمت سربازی شود. در عین حال سخنگوی فدراسیون فوتبال گفته کارت بازی فعلی او برای تراکتور تا ۳۱ شهریور اعتبار دارد.

مشکل اصلی، بسته شدن پنجره نقل‌وانتقالات لیگ برتر در ۴ شهریور است.

بنابراین اگر وضعیت فعلی سربازی او بدون تغییر باقی بماند، بیرانوند برای اینکه بتواند از اول مهر در یک تیم نظامی بازی کند، باید پیش از بسته شدن پنجره نقل‌وانتقالات تکلیف انتقالش را روشن کند. تسنیم نوشته است که با قطعی ماندن وضعیت فعلی، فردا چهارم شهریور آخرین فرصت عملی برای چنین انتقالی خواهد بود.

همین‌جاست که تصمیم بیرانوند به یک قمار واقعی تبدیل می‌شود.

دو راهی بیرانوند؛ رفتن یا ریسک کردن؟

راه نخست روشن است: بیرانوند پیش از پایان مهلت نقل‌وانتقالات از تراکتور جدا شود و به باشگاهی نظامی برود.

نام فجر سپاسی بیش از سایر گزینه‌ها مطرح شده است. تسنیم گزارش داده فجر از چند روز قبل وضعیت او را پیگیری کرده و احتمال حضور بیرانوند در شیراز بیشتر از ملوان ارزیابی شده است. مدیرعامل فجر نیز قبلاً تأیید کرده بود این باشگاه درباره وضعیت سربازی بیرانوند استعلام گرفته است.

اما راه دوم بسیار جذاب‌تر و در عین حال پرخطرتر است.

نقشه تازه بیرانوند برای ماندن تا جام ملت‌های آسیا

تسنیم امروز از راهکاری خبر داده که می‌تواند همه معادلات را تغییر دهد.

بیرانوند در تاریخ ۳۰ بهمن ۱۴۰۴ از پایان‌نامه کارشناسی ارشد خود در دانشگاه آزاد خرم‌آباد دفاع کرده است. استدلال او این است که طبق مقررات مربوط به فارغ‌التحصیلان، پس از پایان تحصیل یک سال برای معرفی به خدمت فرصت دارد؛ در نتیجه تلاش می‌کند تاریخ اعزامش تا ۳۰ بهمن ۱۴۰۵ عقب بیفتد.

اگر این تفسیر مورد پذیرش مراجع مسئول قرار بگیرد، بیرانوند می‌تواند نیم‌فصل نخست را در تراکتور بماند و حتی جام ملت‌های آسیا ۲۰۲۷ را نیز پشت سر بگذارد.

اما تا لحظه تنظیم این گزارش چنین تمدیدی قطعی نشده است.

این همان بخش پرریسک تصمیم است: اگر بیرانوند تا پایان چهارم شهریور به باشگاه نظامی منتقل نشود و بعداً درخواست تعویق او نیز پذیرفته نشود، پنجره عادی نقل‌وانتقالات بسته شده و مسئله ادامه فعالیتش پیچیده‌تر خواهد شد.

تراکتور برای حفظ بیرانوند تلاش می‌کند

باشگاه تراکتور هم پنهان نکرده که می‌خواهد شماره یک خود را نگه دارد.

حجت کریمی، مدیرعامل تراکتور، ۳۱ مرداد اعلام کرد باشگاه همچنان موضوع خدمت بیرانوند را پیگیری می‌کند. او بیرانوند را «سرمایه ملی» خواند و از اینکه قوانین معافیت سرباز قهرمان شامل شرایط او نمی‌شود انتقاد کرد.

از نگاه باشگاه، مسئله فقط کیفیت فنی نیست.

تراکتور در فصل جاری همزمان در لیگ برتر، جام حذفی و لیگ نخبگان آسیا مسابقه دارد و از دست دادن دروازه‌بان شماره یک تیم ملی پس از بسته شدن بازار تابستانی، خلأ بزرگی ایجاد می‌کند.

بردی که شاید معنایی بزرگ‌تر از سه امتیاز داشته باشد

تراکتور دوشنبه شب در مسابقه‌ای کم‌موقعیت با گل دقیقه ۹۰ اشتراکالی پرسپولیس را شکست داد. برای جدول لیگ، ارزش این نتیجه سه امتیاز است؛ اما برای بیرانوند داستان کاملاً شخصی‌تر بود.

او بالاخره برابر پرسپولیس کلین‌شیت کرد، یک پیروزی حیثیتی دیگر مقابل تیم سابقش به دست آورد، در دقیقه ۸۷ هم‌تیمی‌هایش را به حمله فرستاد و چند دقیقه بعد با لبخند و سلام نظامی زمین را ترک کرد.

حالا سؤال اصلی دیگر مربوط به پرسپولیس نیست.

آیا علیرضا بیرانوند فردا همچنان بازیکن تراکتور خواهد ماند و روی تمدید فرصت اعزامش قمار می‌کند، یا پیش از بسته شدن پنجره راهی یک تیم نظامی می‌شود؟

پاسخ این سؤال می‌تواند معنای سلام نظامی دوشنبه شب را هم عوض کند. شاید آن تصویر تنها یک شادی بعد از شکست پرسپولیس بوده باشد؛ و شاید چند روز دیگر مشخص شود که بیرانوند، ناخواسته، پیش از شروع فصل متفاوتی از دوران حرفه‌ای‌اش به فوتبال نظامی سلام کرده است.