شورش ستاره‌های فوتبال علیه اینفانتینو؛ رئیس فیفا تا انتخابات ۲۰۲۷ دوام می‌آورد؟

بحران مدیریتی در فیفا دیگر فقط به اختلاف میان رؤسای کنفدراسیون‌ها محدود نیست. حالا تعدادی از بازیکنان فعلی و ستاره‌های سابق نیز وارد میدان شده‌اند و درباره مسیری که فوتبال جهان زیر نظر جانی اینفانتینو طی می‌کند، به‌صورت علنی هشدار می‌دهند.

میکائل سیلوستره، مدافع سابق منچستریونایتد و تیم ملی فرانسه، یکی از چهره‌های اصلی این حرکت است. او پیامی را در شبکه‌های اجتماعی با عبارت «دیگر کافی است» منتشر کرد. همان متن توسط چهره‌هایی از جمله امانوئل پتی، قهرمان جام جهانی ۱۹۹۸، دیوید جیمز، دروازه‌بان سابق انگلیس و لوسی برونز، ستاره فوتبال زنان انگلیس، بازنشر شد.

بیانیه ستاره‌ها علیه فیفا چه می‌گوید؟

هسته اصلی اعتراض جدید، نحوه تصمیم‌گیری در ساختار فیفاست.

منتشرکنندگان بیانیه می‌گویند نگرانی آنها با نگرانی میلیون‌ها هوادار در سراسر جهان مشترک است و معتقدند مدیریت فعلی فوتبال از ارزش‌های اصلی این ورزش فاصله گرفته است. آنها خواستار ساختاری شده‌اند که در آن بازیکنان و هواداران نه فقط مخاطب تصمیم‌ها، بلکه بخشی از فرآیند تصمیم‌گیری باشند.

یک نکته مهم درباره این بیانیه وجود دارد: متن مشترک نام اینفانتینو را مستقیماً ذکر نمی‌کند، اما با اشاره به «مدیریت فعلی» و ضرورت تغییر، عملاً در فضای بحران کنونی فیفا منتشر شده و رسانه‌های معتبر آن را افزایش فشار بر رئیس این نهاد برای کناره‌گیری یا تغییر در رأس مدیریت تعبیر کرده‌اند.

همین موضوع به اعتراض‌ها وزن بیشتری می‌دهد؛ به‌خصوص آنکه سیلوستره یک منتقد بیرونی فیفا نیست.

مردی از داخل ساختار فیفا به صف منتقدان پیوست

میکائل سیلوستره عضو «پنل صدای بازیکنان» فیفاست؛ گروهی که برای افزایش مشارکت بازیکنان در مبارزه با نژادپرستی و تبعیض تشکیل شده است.

جالب اینکه همین چند ماه قبل، سیلوستره در کنگره فیفا در کنار اینفانتینو حاضر شده بود و درباره برنامه‌های ضدنژادپرستی این نهاد صحبت می‌کرد. سایت رسمی فیفا نیز او را به‌عنوان یکی از اعضای فعال این پنل معرفی کرده است.

بنابراین اعتراض او را نمی‌توان صرفاً انتقاد یک ستاره بازنشسته از بیرون ساختار دانست. فردی که در یکی از پنل‌های رسمی فیفا حضور دارد حالا می‌گوید شیوه فعلی اداره فوتبال نیازمند تغییر است.

این مسئله برای اینفانتینو از نظر تصویری و سیاسی اتفاق کوچکی نیست.

ریشه بحران اینفانتینو؛ پروژه ۴.۲ میلیارد دلاری چه بود؟

موج جدید اعتراض‌ها بدون شناخت ماجرای FIFA Forward Enterprise قابل درک نیست.

اینفانتینو تابستان امسال از پروژه‌ای دفاع کرد که قرار بود بخشی از فعالیت‌های تجاری فیفا در یک ساختار جدید متمرکز شود. براساس طرح مطرح‌شده، فروش حدود ۲۰ درصد از سهم این ساختار تجاری به سرمایه‌گذاران خصوصی می‌توانست حدود ۴.۲ میلیارد دلار سرمایه ایجاد کند؛ رقمی که ارزش کل پروژه را در حدود ۲۰ میلیارد دلار قرار می‌داد.

رئیس فیفا استدلال می‌کرد این پول می‌تواند برای توسعه فوتبال در کشورهای کم‌برخوردار، ساخت زمین، فوتبال زنان، آکادمی‌ها و حمایت از فدراسیون‌های کوچک هزینه شود. خود فیفا پروژه را «فرصتی طلایی» برای توسعه فوتبال معرفی کرده بود.

اما مخالفان مسئله را کاملاً متفاوت می‌دیدند.

یوفا، کنفدراسیون فوتبال آسیا و کونکاکاف به‌صورت مشترک به شیوه پیشبرد پروژه اعتراض کردند و اینفانتینو را متهم کردند که بدون مشورت کافی درباره یکی از مهم‌ترین دارایی‌های تجاری فوتبال جهان تصمیم گرفته است. آنها حتی خواستار بررسی مستقل ماجرا شدند.

فشار به حدی افزایش یافت که اینفانتینو در ۳۱ ژوئیه رسماً اعلام کرد پروژه ادامه پیدا نخواهد کرد. او پذیرفت که طرح باعث شکاف شده و تأکید کرد هدفش بازگرداندن اتحاد میان اعضای فوتبال جهان است.

اما کنار گذاشتن طرح، بحران را تمام نکرد.

سه کنفدراسیون بزرگ مقابل رئیس فیفا

پس از عقب‌نشینی فیفا، اختلاف‌ها وارد مرحله سیاسی‌تری شد.

رؤسای یوفا، AFC و کونکاکاف در نامه مشترکی از روند تصمیم‌گیری انتقاد کردند و مسئله «اعتماد» را به میان کشیدند. در همین حال چند فدراسیون ملی اروپایی نیز حمایت خود از نامزدی دوباره اینفانتینو را پس گرفته‌اند.

الکساندر چفرین، رئیس یوفا، نیز از تندترین منتقدان پروژه بوده و طرح تجاری اینفانتینو را حتی خطرناک‌تر از پروژه شکست‌خورده سوپرلیگ اروپا توصیف کرده است. چفرین البته اعلام کرده شخصاً نامزد ریاست فیفا نخواهد شد، اما انتظار دارد اینفانتینو در انتخابات آینده رقیب داشته باشد.

به این ترتیب انتخاباتی که زمانی تصور می‌شد می‌تواند برای رئیس فعلی فیفا تقریباً بدون دردسر باشد، حالا به یکی از مهم‌ترین نبردهای قدرت در فوتبال جهان تبدیل شده است.

تاریخ دقیق انتخابات فیفا؛ ۱۸ مارس ۲۰۲۷

اینفانتینو قصد کناره‌گیری ندارد.

او در کنگره فیفا در ماه مه رسماً اعلام کرد برای دوره بعدی ریاست نامزد خواهد شد. طبق اعلام رسمی فیفا، انتخابات در پنجشنبه ۱۸ مارس ۲۰۲۷ در رباط مراکش و در هفتادوهفتمین کنگره این نهاد برگزار می‌شود.

بنابراین اینفانتینو حدود هفت ماه فرصت دارد تا ائتلاف لازم برای حفظ ریاست را بازسازی کند.

از سوی دیگر هنوز یک رقیب نهایی و رسمی که بتواند تمام مخالفان را پشت سر خود متحد کند، معرفی نشده است. نام‌هایی از جمله شیخ سلمان بن ابراهیم آل‌خلیفه، رئیس AFC، و حتی ماتیاس گرافستروم، دبیرکل فیفا، در گزارش‌های رسانه‌ای مطرح شده‌اند، اما هیچ‌کدام در حال حاضر به‌عنوان نامزد قطعی وارد انتخابات نشده‌اند.

همین مسئله یکی از نقاط قوت اینفانتینو است: مخالفان زیاد شده‌اند، اما هنوز جایگزین واحدی ندارند.

سفر جنجالی به کارائیب؛ اینفانتینو دنبال رأی است؟

حضور اخیر اینفانتینو در جمهوری دومینیکن نیز در همین فضای انتخاباتی مورد توجه قرار گرفته است.

او روز شنبه در مسابقات زیر ۱۴ سال اتحادیه فوتبال کارائیب حضور پیدا کرد؛ سفری که در شرایط اختلاف شدید با کونکاکاف انجام شد. آسوشیتدپرس گزارش کرده بود ویکتور مونتاگلیانی، رئیس کونکاکاف و نایب‌رئیس فیفا، از اینفانتینو خواسته بود در این رویداد حاضر نشود، اما رئیس فیفا سفر خود را انجام داد.

کشورهای کوچک عضو فیفا از نظر رأی انتخاباتی اهمیت فوق‌العاده‌ای دارند. در انتخابات ریاست، هر یک از ۲۱۱ فدراسیون عضو یک رأی دارد؛ بنابراین رأی یک کشور کوچک کارائیبی از نظر انتخاب رئیس فیفا ارزشی برابر با رأی قدرت‌هایی مانند آلمان، انگلیس یا برزیل دارد.

این ساختار همان عاملی است که باعث شده حمایت کشورهای آفریقایی، کارائیبی و دیگر فدراسیون‌های کوچک‌تر برای آینده اینفانتینو حیاتی باشد.

ساموئل اتوئو در سمت دیگر دعوا ایستاد

در حالی که سیلوستره، پتی و دیگر ستاره‌ها از تغییر حرف می‌زنند، ساموئل اتوئو آشکارا از اینفانتینو دفاع کرده است.

مهاجم سابق بارسلونا و رئیس فعلی فدراسیون فوتبال کامرون در مصاحبه اختصاصی با CNN گفت معتقد نیست اینفانتینو مرتکب کار اشتباهی شده باشد و بخش بزرگی از جنجال‌ها را به نزدیکی انتخابات ریاست فیفا مرتبط دانست.

اتوئو حتی پا را فراتر گذاشت و خواستار بازگشت ایده FIFA Forward Enterprise به میز مذاکره شد.

از نگاه او، چنین طرحی می‌تواند منابع بیشتری در اختیار کشورهای آفریقایی قرار دهد و شکاف مالی میان فوتبال ثروتمند اروپا و کشورهای کم‌برخوردار را کاهش دهد. حمایت اتوئو بازتاب اختلاف عمیق‌تری در فوتبال جهان است: منتقدان اینفانتینو مسئله را از زاویه حکمرانی، شفافیت و کنترل دارایی‌های فوتبال می‌بینند؛ حامیان او بر توزیع درآمد و حمایت بیشتر از فدراسیون‌های کوچک تأکید می‌کنند.

آیا اینفانتینو واقعاً در خطر برکناری است؟

فشار سیاسی علیه رئیس فیفا اکنون بسیار جدی‌تر از چند هفته قبل است، اما سقوط او هنوز قطعی نیست.

فیفا در واکنش به این فشارها تأکید کرده اینفانتینو با رأی فدراسیون‌های عضو انتخاب شده و هرگونه تغییر در ریاست باید مطابق اساسنامه و فرآیندهای رسمی انجام شود. این نهاد همچنین تلاش‌های خارج از سازوکار رسمی انتخابات را مورد انتقاد قرار داده است.

در نتیجه جنگ اصلی نه در شبکه‌های اجتماعی، بلکه بر سر رأی ۲۱۱ فدراسیون شکل خواهد گرفت.

اگر مخالفان بتوانند یک نامزد قدرتمند معرفی کنند و شکاف در آسیا، آفریقا و کارائیب گسترش پیدا کند، انتخابات مارس می‌تواند سخت‌ترین آزمون سیاسی دوران ریاست اینفانتینو باشد. اما اگر رئیس فیفا حمایت بخش بزرگی از کشورهای کوچک‌تر و بلوک‌های آفریقایی و آمریکای جنوبی را حفظ کند، انتقاد ستاره‌ها و حتی مخالفت چند کنفدراسیون الزاماً برای کنار زدن او کافی نخواهد بود.

با این حال، یک چیز نسبت به چند ماه قبل تغییر کرده است: مخالفان اینفانتینو دیگر فقط مدیران فوتبال نیستند.

ورود بازیکنانی که برخی از آنها سابقه همکاری رسمی با خود فیفا دارند، بحران را از اتاق جلسات کنفدراسیون‌ها به افکار عمومی و جامعه بازیکنان کشانده است. همین مسئله می‌تواند در ماه‌های منتهی به ۱۸ مارس ۲۰۲۷ اهمیت زیادی پیدا کند.

اینفانتینو هنوز بر صندلی ریاست نشسته، هنوز قصد شرکت در انتخابات دارد و هنوز از حمایت قابل توجهی برخوردار است؛ اما انتخاباتی که زمانی شاید یک تمدید ساده برای دوران ریاست او به نظر می‌رسید، حالا می‌تواند به رفراندومی درباره شیوه اداره فوتبال جهان تبدیل شود.