سورپرایز تارتار در شب تلخ پرسپولیس؛ تیکدری در دفاع چپ نمره قبولی گرفت

پرسپولیس از تبریز بدون امتیاز برگشت، اما در میان انتقادهایی که متوجه مهدی تارتار، عملکرد هجومی تیم و برخی تعویض‌ها شده است، نمایش مهدی تیکدری کمتر زیر سایه نتیجه قرار گرفت.

تارتار برای دیدار حساس هفته سوم لیگ برتر با یک مشکل جدی روبه‌رو بود؛ ابوالفضل جلالی به دلیل مصدومیت امکان بازی نداشت. ورزش سه گزارش داده جلالی پس از نمایش مناسب در دو مسابقه ابتدایی فصل دچار کشیدگی عضلانی شد و دیدار با تراکتور را از دست داد. در نتیجه کادر فنی ناچار شد ترکیب دفاعی را تغییر دهد.

انتخاب نهایی تا حدی غیرمنتظره بود؛ مجید عیدی در سمت راست باقی ماند و مهدی تیکدری به دفاع چپ رفت. ترکیب رسمی پرسپولیس نیز حضور تیکدری در جناح چپ خط دفاع را تأیید می‌کند.

تیکدری چگونه ناگهان دفاع چپ پرسپولیس شد؟

این انتخاب زمانی جالب‌تر می‌شود که پست اصلی تیکدری را در نظر بگیریم.

او اساساً به‌عنوان بازیکن سمت راست شناخته می‌شود. ترانسفرمارکت پست اصلی تیکدری را وینگر راست ثبت کرده و وینگر چپ و دفاع راست را دو پست دیگر او می‌داند؛ دفاع چپ در فهرست پست‌های اصلی و جانبی ثبت‌شده این بازیکن دیده نمی‌شود.

سابقه فوتبال او نیز همین مسئله را تأیید می‌کند. تیکدری زمانی که در لیگ نوزدهم به تراکتور رفت، بازیکن خط میانی بود و در دوران مصطفی دنیزلی از هافبک به دفاع راست منتقل شد. پس از آن نیز در گل‌گهر عمدتاً در سمت راست زمین و به‌خصوص در نقش هجومی مورد استفاده قرار گرفت.

بنابراین بازی در سمت چپ خط دفاع تجربه‌ای کاملاً غیرمعمول برای او بود؛ آن هم نه در مسابقه‌ای ساده، بلکه در یک بازی خارج از خانه مقابل تراکتور، یکی از مدعیان اصلی قهرمانی.

بازگشت به تبریز؛ اما این بار در عجیب‌ترین پست ممکن

داستان برای تیکدری یک لایه دیگر هم داشت.

تراکتور همان باشگاهی بود که او را در فوتبال سطح اول ایران مطرح کرد. تیکدری در سال ۱۳۹۸ به تیم تبریزی پیوست و عملکردش در آن باشگاه زمینه انتقال بعدی او به گل‌گهر را فراهم کرد. او پنج فصل برای تیم سیرجانی بازی کرد و در تابستان امسال به‌عنوان نخستین خرید پرسپولیس راهی تهران شد.

پس اولین حضور ثابت فصل تیکدری برای پرسپولیس در ورزشگاهی رقم خورد که خودش سال‌ها قبل بخشی از مسیر پیشرفت حرفه‌ای‌اش را در آن آغاز کرده بود.

شرایط مسابقه هم کار را ساده نمی‌کرد. تراکتور بعد از دو پیروزی متوالی مقابل پیکان و سپاهان وارد این مسابقه شده بود و در نهایت نیز با گل دقیقه ۹۰ تومیسلاو اشترکالی برنده شد. گزارش رسمی بازی، مسابقه را کم‌موقعیت و سرد توصیف کرده و گل میزبان نیز پس از اشتباه دانیال ایری در دفع توپ شکل گرفت.

در چنین فضایی، تیکدری بدون اینکه تجربه زیادی در سمت چپ داشته باشد توانست از نظر فردی نمایش نسبتاً مطمئنی ارائه کند.

چرا بازی تیکدری مقابل تراکتور اهمیت داشت؟

ارزش نمایش او را نباید فقط با تعداد نفوذ یا ارسال سنجید.

یک بازیکن راست‌پا وقتی در دفاع چپ بازی می‌کند با مجموعه‌ای از چالش‌های تازه روبه‌رو می‌شود. زاویه بدن هنگام دفاع، نحوه مهار وینگر حریف، استفاده از پای غیرتخصصی در کنار خط، پاس رو به جلو و حتی تصمیم‌گیری هنگام دریافت توپ همگی متفاوت هستند.

این مسئله برای بازیکنی که سابقه اصلی‌اش در جناح راست است، ساده نیست.

با این وجود، تیکدری در بیشتر دقایق بازی توانست وظایف پایه دفاعی خود را انجام دهد. او برخلاف برخی بازیکنان پرسپولیس در صحنه‌های تعیین‌کننده اشتباه بزرگی مرتکب نشد و هرجا امکان داشت تلاش کرد با حرکت رو به جلو به فاز هجومی نیز اضافه شود.

خبرورزشی نیز در ارزیابی تازه خود از مسابقه، تیکدری را یکی از معدود بازیکنان پرسپولیس دانسته که در تبریز «نمره قبولی» گرفته است.

نکته مهم اینجاست که تیکدری قرار نبود ستاره مسابقه باشد. مأموریت او در درجه نخست این بود که یک حفره اضطراری را بدون ایجاد بحران تازه پوشش دهد؛ و از این منظر مأموریتش را تا حد زیادی انجام داد.

تارتار تیکدری را از قبل خوب می‌شناخت

انتخاب این بازیکن برای یک نقش تازه کاملاً تصادفی نبود.

مهدی تارتار فصل گذشته در گل‌گهر نیز با تیکدری کار کرده بود و از خصوصیات فیزیکی و تاکتیکی او شناخت داشت. در آن تیم، تارتار بیشتر از تیکدری به‌عنوان هافبک یا وینگر کناری استفاده می‌کرد؛ بازیکنی با دوندگی بالا، سرعت مناسب در انتقال و توانایی رفت‌وبرگشت در طول زمین.

تیکدری در فصل گذشته نیز نقش مؤثری در بخش هجومی گل‌گهر داشت. یکی از گزارش‌های ورزش سه در بهمن ۱۴۰۴ ثبت کرده بود که او تا آن مقطع پنج گل و دو پاس گل داشته و روی هفت گل تیمش مستقیماً تأثیر گذاشته است.

همین خصوصیات باعث می‌شود استفاده از او به‌عنوان مدافع کناری قابل تصور باشد؛ زیرا یک فول‌بک مدرن فقط مدافع نیست و باید در زمان مالکیت توپ بتواند عرض و عمق حمله را نیز تأمین کند.

اما سمت چپ همچنان تفاوت بزرگی با جناح تخصصی او دارد.

آیا تیکدری می‌تواند رقیب ابوالفضل جلالی شود؟

پاسخ کوتاه فعلاً «نه» است.

نمایش قابل قبول مقابل تراکتور نشان داد تیکدری می‌تواند گزینه اضطراری تارتار در دفاع چپ باشد، اما این موضوع با تبدیل شدن او به یک مدافع چپ تخصصی تفاوت دارد.

پرسپولیس همچنان در این پست مشکل عمق ترکیب دارد. گزارش امروز درباره نقل‌وانتقالات سرخ‌ها نیز تأکید کرده است که باشگاه تا آخرین ساعات پنجره به دنبال تقویت دفاع چپ است و نمایش خوب تیکدری نگرانی کادر فنی درباره کمبود بازیکن تخصصی در این منطقه را به‌طور کامل از بین نبرده است.

این تصمیم منطقی به نظر می‌رسد. یک مسابقه خوب نباید باعث شود باشگاه تصور کند مشکل ساختاری این پست حل شده است.

اگر جلالی برای مدتی طولانی غایب باشد یا در مقطعی محروم شود، پرسپولیس برای رقابت در یک فصل کامل نیاز به جایگزینی دارد که قواعد دفاع در سمت چپ را به‌صورت تخصصی بشناسد.

اما تیکدری یک امتیاز بزرگ برای تارتار دارد؛ انعطاف تاکتیکی

آنچه از مسابقه تبریز باقی می‌ماند، کشف یک قابلیت تازه است.

تیکدری حالا می‌تواند در شرایط مختلف حداقل چهار نقش برای پرسپولیس داشته باشد: وینگر راست، وینگر چپ، دفاع راست و در مواقع اضطراری دفاع چپ.

چنین بازیکنی برای مربی در طول یک فصل بسیار ارزشمند است؛ خصوصاً در لیگ ایران که مصدومیت، محرومیت و محدودیت فهرست می‌تواند ناگهان گزینه‌های یک سرمربی را کاهش دهد.

البته انعطاف‌پذیری یک خطر هم دارد؛ اینکه بازیکن آن‌قدر میان پست‌های مختلف جابه‌جا شود که فرصت تثبیت در نقش اصلی خودش را از دست بدهد.

تارتار باید میان استفاده از قابلیت چندپسته تیکدری و حفظ هویت فوتبالی او تعادل ایجاد کند.

یک نکته امیدوارکننده وسط شب بد پرسپولیس

پرسپولیس مسابقه بزرگ تبریز را باخت و طبیعی است که بخش عمده تحلیل‌ها متوجه دلایل شکست باشد. بازی محتاطانه در نیمه دوم، کمبود خلاقیت هجومی و اشتباه دقیقه ۹۰ ایری بیشترین توجه را به خود اختصاص داده‌اند.

اما هر شکست می‌تواند اطلاعاتی هم برای ادامه فصل در اختیار مربی قرار دهد.

یکی از اطلاعات مهم تارتار از این بازی این بود که مهدی تیکدری حتی در سمتی از زمین که تقریباً هیچ سابقه تخصصی در آن ندارد، می‌تواند قابل اعتماد باشد.

او قرار نیست جانشین دائمی ابوالفضل جلالی شود و نمایش یک مسابقه نیز برای چنین نتیجه‌گیری بزرگی کافی نیست. اما در فصلی طولانی، داشتن بازیکنی که بتواند بدون آمادگی قبلی وارد یک پست غیرتخصصی شود و مقابل یکی از مدعیان لیگ فرو نریزد، سرمایه کمی نیست.

پرسپولیس از تبریز امتیازی نگرفت، اما تیکدری برای خودش یک امتیاز مهم به دست آورد؛ اعتماد بیشتر مهدی تارتار. بازیکنی که برای جناح راست خریداری شده بود، در شب شکست سرخ‌ها از سمت چپ خودش را به کادر فنی تحمیل کرد و نشان داد شاید لقب «آچارفرانسه» خیلی زودتر از انتظار به او برسد.