گل دقیقه ۹۹ ذوبآهن را نجات داد؛ ویسی بالاخره برد و به برنامهریزی شب دربی اعتراض کرد
عبدالله ویسی برای اولین پیروزی فصل ذوبآهن تا آخرین حمله مسابقه صبر کرد. گاندوها که چهار هفته نخست لیگ را با سه تساوی و یک شکست پشت سر گذاشته بودند، در دقیقه ۹۰+۹ دیدار با پیکان توسط فرشید اسماعیلی به گل رسیدند و با برد یک بر صفر، امتیازهای خود را از سه به شش رساندند. بردی که هم فشار روی کادر فنی را کاهش داد، هم یک بار دیگر مشکل اصلی ذوبآهن را آشکار کرد: تیم ویسی موقعیت میسازد، اما برای گل زدن بیش از حد انتظار منتظر میماند. سرمربی ذوبآهن بعد از مسابقه علاوه بر تمجید از جوانان و دفاع از کاپیتان تیمش، از برنامهریزی سازمان لیگ نیز انتقاد کرد؛ چرا که بخش پایانی مسابقه فولادشهر با دربی استقلال و پرسپولیس در نقشجهان تداخل داشت.
۲۲:۴۷ - ۱۱ شهريور ۱۴۰۵
وانانیوز|
ذوبآهن و پیکان تا آخرین لحظات مسابقه بدون گل بودند و به نظر میرسید چهارمین تساوی فصل شاگردان ویسی در حال ثبت شدن است.
اما در آخرین حمله، فرشید اسماعیلی پس از دریافت توپ در حالی که پشت به دروازه بود، آن را کنترل کرد، چرخید و با ضربهای دقیق حسین پورحمیدی را مغلوب کرد. تسنیم گل را در دقیقه ۹۹ ثبت کرده و گزارشهای دیگر نیز آن را دقیقه ۹۰+۹ دانستهاند.
همین گل یک تفاوت بزرگ ایجاد کرد.
ذوبآهن اگر مساوی میکرد، با چهار امتیاز همچنان در بخش پایین جدول باقی میماند؛ اما پیروزی یک بر صفر تعداد امتیازهایش را به شش رساند و در جدول منتشرشده پس از مسابقه در رتبه دهم قرار گرفت. پیکان نیز با پنج امتیاز به جایگاه دوازدهم رفت.
به تعبیر ویسی، تیمش زمانی گل زد که دیگر پیکان تقریباً فرصت پاسخ دادن نداشت.
اولین «سه امتیاز» نبود؛ اولین برد فصل بود
ویسی در نشست خبری گفت جوانان کمک کردند ذوبآهن «اولین سه امتیاز» خود را بگیرد. منظور او روشن است: اولین برد سهامتیازی فصل.
ذوبآهن پیش از این مسابقه سه امتیاز داشت که از سه تساوی به دست آمده بود.
گاندوها در هفته نخست مقابل فولاد صفر بر صفر کردند، هفته دوم ۲ بر یک به ملوان باختند، در هفته سوم برابر مس شهربابک یک بر یک متوقف شدند و در هفته چهارم نیز در شیراز با فجرسپاسی بدون گل مساوی کردند. بنابراین کارنامه چهار هفته نخست آنها سه تساوی، یک شکست و سه امتیاز بود.
پیکان همان حریفی بود که این انتظار را تمام کرد.
نکته جالب اینکه پیکان خودش دو هفته قبل در خرمآباد نمایشی کاملاً متفاوت داشت و خیبر را در یک بازی پرگل ۳ بر ۲ شکست داده بود؛ همان مسابقهای که ویسی پس از برد امشب برای توضیح غیرقابل پیشبینی بودن لیگ به آن اشاره کرد.
آمار ذوبآهن حرف ویسی را تأیید میکند؛ مشکل در آخرین ضربه است
یکی از مهمترین بخشهای صحبت ویسی جملهای بود که احتمالاً در هفتههای بعد هم درباره ذوبآهن زیاد شنیده خواهد شد:
«گل زدن هنر فردی است و گل نخوردن هنر تیمی.»
نگاهی به نتایج پنج هفته نخست نشان میدهد چرا ویسی چنین برداشتی دارد.
ذوبآهن در پنج مسابقه فقط سه گل زده است؛ یک گل مقابل ملوان، یک گل مقابل مس شهربابک و گل فرشید اسماعیلی مقابل پیکان. در مقابل فقط سه گل هم دریافت کرده و سه کلینشیت مقابل فولاد، فجر و پیکان داشته است.
یعنی مشکل اصلی تیم تا امروز بیشتر در سمت دیگر زمین بوده است.
حتی در بازی هفته چهارم مقابل فجر، ذوبآهن موقعیتهای مناسبی داشت؛ ضربهای به تیر دروازه خورد و یک فرصت بسیار جدی در لحظات پایانی هم از دست رفت، اما مسابقه صفر بر صفر تمام شد.
مقابل پیکان نیز شرایط مشابه بود. ذوبآهن تا دقیقه ۷۷ صبر کرد تا دو ضربه خطرناک پیاپی از جلالالدین علیمحمدی و آرش مرتضوی داشته باشد و در نهایت برای گل باید تا ثانیههای آخر منتظر میماند.
پس حرف ویسی درباره نیاز به تبدیل موقعیتها به گل، صرفاً یک کلیشه بعد از مسابقه نیست؛ آمار تیم همین مسئله را نشان میدهد.
نیمه اولی که میتوانست ذوبآهن را بازنده کند
سرمربی ذوبآهن خودش هم اعتراف کرد که تیمش در نیمه اول میتوانست عقب بیفتد.
پیکان شروع خطرناکی داشت و عرفان جمشیدی، وینگر ۲۲ ساله خودروسازان، در ۱۵ دقیقه ابتدایی دو فرصت خوب به دست آورد. در یکی از آنها ضربه پای چپ جمشیدی به تیر عمودی دروازه ذوبآهن برخورد کرد.
بنابراین سناریوی مسابقه میتوانست کاملاً متفاوت باشد.
اگر همان توپ وارد دروازه میشد، ذوبآهنی که در گلزنی مشکل داشته مجبور بود مقابل تیم ساکت الهامی نتیجه را برگرداند. ویسی هم دقیقاً به همین دو نیمه متفاوت اشاره کرد؛ نیمه نخست همراه با خطر دریافت گل و نیمه دوم با جسارت بیشتر تیم میزبان.
پیروزی دقیقه ۹۹ نباید این ضعف نیمه نخست را پنهان کند.
آرش مرتضوی؛ جوانی که ویسی برایش آینده بزرگی میبیند
یکی دیگر از محورهای نشست خبری، آرش مرتضوی بود.
ویسی درباره این بازیکن جوان گفت حتی ممکن است استفاده از او در ترکیب اصلی باعث شود ذوبآهن فوتبال زیباتری ارائه کند و تا آنجا پیش رفت که مرتضوی را بازیکنی با ظرفیت رسیدن به تیم ملی معرفی کرد.
مرتضوی ۲۰ ساله است و در فهرست ذوبآهن بهعنوان بازیکن هجومی حضور دارد.
او مقابل پیکان نیز بعد از ورود به زمین بیتأثیر نبود. در دقیقه ۷۷، پس از آنکه حسین پورحمیدی شوت جلال علیمحمدی را برگشت داد، ضربه مرتضوی با برخورد به بازیکنان پیکان راهی دروازه نشد.
ویسی در شرایطی مجبور به استفاده جدیتر از جوانان شده که خودش از خستگی تیم بعد از سفر شیراز گلایه دارد. ذوبآهن چهار روز قبل در ورزشگاه پارس مقابل فجر بازی کرده بود و آن دیدار صفر بر صفر به پایان رسید.
برای تیمی که عمق فهرست فوقالعادهای ندارد، همین فشردگی میتواند جوانان را از گزینه ذخیره به بخشی از برنامه اصلی تبدیل کند.
دفاع تمامقد ویسی از جلال علیمحمدی
ویسی در نشست خبری از جلالالدین علیمحمدی نیز بهشدت حمایت کرد.
او در واکنش به انتقادهایی که از کاپیتان تیمش مطرح شده، گفت در هفتههای نخست فصل نمیتوان درباره راندمان بازیکنان قضاوت قطعی کرد و علیمحمدی را یکی از بهترین کاپیتانهای فوتبال ایران دانست.
جلال در ترکیب اصلی مقابل پیکان هم حضور داشت و اتفاقاً یکی از معدود ضربات جدی ذوبآهن پیش از گل اسماعیلی را او زد؛ شوت دقیقه ۷۷ او توسط پورحمیدی دفع شد.
پیام ویسی در این بخش مشخص بود: او فعلاً قصد ندارد تحت تأثیر فشار بیرونی، سلسلهمراتب رختکن را تغییر دهد.
برای مربیای که تازه در حال ساختن تیمش است، حمایت عمومی از کاپیتان میتواند بیش از یک موضع فنی، تلاشی برای حفظ آرامش داخل تیم باشد.
اعتراض ویسی به سازمان لیگ؛ دو مسابقه مهم در استان اصفهان
بخش جنجالیتر صحبتهای ویسی به برنامهریزی مسابقات مربوط میشد.
ذوبآهن و پیکان ساعت ۱۸ در ورزشگاه فولادشهر بازی خود را آغاز کردند. دربی استقلال و پرسپولیس نیز ساعت ۱۹:۳۰ در ورزشگاه نقشجهان اصفهان شروع شد. بنابراین دو مسابقه شروع همزمان نداشتند، اما حدود بخش پایانی بازی ذوبآهن با آغاز دربی تداخل پیدا کرد.
گزارش ورزش سه نیز در پایان نیمه نخست ذوبآهن–پیکان به استقبال کم از فولادشهر اشاره کرده و احتمال داده بود نزدیکی زمانی مسابقه به دربی در همین موضوع نقش داشته باشد.
ویسی میگوید باشگاه پیشاپیش نامه زده و نسبت به برگزاری دو مسابقه مهم در یک استان و فاصله زمانی نزدیک اعتراض کرده، اما پاسخ شنیده که مسابقات «در یک شهر نیستند و فقط در یک استان برگزار میشوند.»
از نظر جغرافیایی این پاسخ درست است؛ فولادشهر و شهر اصفهان یک شهر نیستند. اما انتقاد ذوبآهن بیشتر ماهیت فوتبالی و رسانهای دارد: وقتی تقریباً تمام توجه فوتبال ایران معطوف به شهرآوردی است که در نقشجهان برگزار میشود، مسابقه ذوبآهن در نزدیکی زمانی آن طبیعتاً بخش زیادی از توجه تماشاگر و رسانه را از دست میدهد.
بردی که فشار را کم کرد، اما مسئله اصلی هنوز باقی است
ذوبآهن سرانجام برد.
بعد از چهار هفته بدون پیروزی، گلی در دقیقه ۹۹ کافی بود تا وضعیت جدول تغییر کند، سکوهای فولادشهر جشن بگیرند و عبدالله ویسی برای نخستین بار در فصل جدید با سه امتیاز کامل زمین را ترک کند.
اما اگر نتیجه را کنار بگذاریم، همان سؤال قبلی پابرجاست.
تیمی که در پنج هفته فقط سه گل زده، تا چه زمانی میتواند برای بردن مسابقه منتظر یک چرخش و ضربه فوقالعاده در دقیقه ۹۹ بماند؟
دفاع ذوبآهن تا اینجا قابل قبول بوده، سه کلینشیت ثبت شده و تیم فقط سه گل خورده است؛ در مقابل تولید گل همچنان کم است. همین مسئله توضیح میدهد چرا ویسی اصرار دارد مربی موقعیت را میسازد، اما «گل زدن هنر و خلاقیت بازیکن» است.
فرشید اسماعیلی مقابل پیکان همان هنر فردی را در آخرین ثانیه نشان داد؛ اما برای اینکه ذوبآهن از یک تیم سختکوش در میانه جدول به تیمی مطمئنتر تبدیل شود، ویسی نیاز دارد چنین لحظاتی خیلی زودتر از دقیقه ۹۹ اتفاق بیفتند.
پرونده ویژه
لینک کپی شد
ارسال نظر
جدیدترین اخبار
روی خط
پربحث
