هشدار جدی مازیار زارع بعد از سومین شکست ملوان؛ «نتیجه نگیرم، کنار میروم»
ملوان بندرانزلی چهارشنبه شب در ورزشگاه سیروس قایقران یکی از حساسترین مسابقات هفته پنجم لیگ برتر را به نساجی مازندران واگذار کرد. مسابقهای فیزیکی و کمموقعیت که تا دقیقه ۷۷ بدون گل پیش رفت، اما فردین نجفی که تنها چند دقیقه از ورودش به زمین میگذشت، روی پاس جواد آقاییپور در موقعیت تکبهتک گل پیروزی نساجی را به ثمر رساند. شاگردان مجتبی حسینی به این ترتیب نخستین برد فصل خود را جشن گرفتند و ملوان وارد یکی از دشوارترین مقاطع ماههای اخیر شد.
مسئله برای انزلیچیها فقط از دست رفتن سه امتیاز یک دربی نیست. ملوان پیش از این برابر فجر سپاسی یک بر صفر و مقابل پرسپولیس سه بر صفر شکست خورده بود. شکست مقابل نساجی به معنای سومین باخت متوالی و سومین مسابقه متوالی بدون گل زده است؛ آماری که حرف زارع درباره نامناسب بودن روند فنی تیم را تأیید میکند.
مازیار زارع برای اولین بار جدایی را جدی مطرح کرد
بخش مهم نشست خبری سرمربی ملوان جایی بود که دیگر از عبارتهای معمولی مانند «باید بهتر شویم» یا «به کار ادامه میدهیم» فاصله گرفت.
زارع صریحاً مسئولیت نتایج را پذیرفت و گفت یا این روند را اصلاح میکند و میماند یا اگر قادر به تغییر شرایط نباشد، مسئولیت تیم را به فرد دیگری خواهد سپرد. ایرنا نیز در گزارش نشست خبری او تأکید کرده که زارع ضمن عذرخواهی از هواداران گفته است تکرار عذرخواهی دیگر کافی نیست و ملوان باید با واقعیت وضعیت فعلی روبهرو شود.
این موضع را نمیتوان استعفای فوری زارع دانست؛ او هنوز قصد دارد برای تغییر شرایط تلاش کند. با این حال برای نخستینبار، ماندن خود تا پایان فصل را قطعی نمیداند.
از همین جهت تعطیلی پیش روی لیگ اهمیت دوچندان دارد. زارع فرصت خواهد داشت تیمی را که در سه مسابقه اخیر نه گل زده و نه امتیاز گرفته، از نظر تاکتیکی و روانی بازسازی کند. اگر روند پس از تعطیلات نیز تغییر نکند، جمله «کنار میروم» میتواند از یک هشدار به تصمیم واقعی تبدیل شود.
بحران ملوان فقط روی نیمکت نیست
با این حال مهمترین لایه صحبتهای مازیار زارع شاید اصلاً به نتایج سه هفته اخیر مربوط نباشد.
او به شکلی آشکار درباره ساختار باشگاه حرف زد و این پرسش را مطرح کرد که ملوان قرار است با چه مدلی اداره شود؛ هزینه برای جذب بازیکن، کاهش بودجه یا حرکت جدی به سمت بازیکنسازی؟
زارع معتقد است اگر سیاست باشگاه کاهش هزینه باشد، نمیتوان همزمان انتظار داشت کیفیت تیم هر سال پایینتر بیاید و مربی با «معجزه» نتایج فصلهای قبل را تکرار کند. او میگوید استفاده از جوانان و محصولات آکادمی ضروری است، اما این مسیر بدون سرمایهگذاری روی ساختار پایهها و ساختن یک تیم رقابتی امکانپذیر نیست.
این حرفها در خلأ مطرح نشده است. پیش از شروع فصل نیز وضعیت مدیریتی و تأمین منابع مالی باشگاه یکی از مسائل جدی ملوان بود. تسنیم در خرداد گزارش کرده بود ادامه حمایت مالی مالک وقت و میزان کمک مجموعههای محلی و منطقه آزاد انزلی با ابهاماتی همراه بوده و حتی آینده زارع نیز در آن مقطع به تعیین تکلیف شرایط مدیریتی باشگاه وابسته بود.
بنابراین بحران فعلی را نمیتوان صرفاً به انتخاب ترکیب یا تعویضهای سرمربی تقلیل داد.
تناقض بزرگ ملوان؛ جوانگرایی ارزان نیست
یکی از نکات قابل توجه سخنان زارع نگاه او به استفاده از بازیکنان جوان است.
در فوتبال ایران معمولاً وقتی بودجه یک باشگاه کاهش پیدا میکند، اولین راهکار پیشنهادی «استفاده از جوانان» است. اما زارع هشدار میدهد آکادمی موفق هم هزینه، برنامهریزی، مربی و ساختار میخواهد.
اتفاقاً سابقه دو فصل اخیر نشان میدهد او در استفاده از محصولات پایه ملوان چندان محافظهکار نبوده است. سایت رسمی باشگاه در اسفند گذشته نوشته بود بازیکنانی مانند فرهان جعفری، ماهان بهشتی و علیرضا رمضانی از آکادمی به تیم بزرگسالان رسیدهاند و زارع حتی به یک بازیکن ۱۶ ساله نیز فرصت حضور در ساختار تیم اصلی داده است.
در ترکیب ملوان برابر نساجی نیز فرهان جعفری حضور داشت و علیرضا رمضانی در نیمه دوم وارد زمین شد.
پس وقتی زارع میگوید ملوان باید به پایهها برگردد، مسئله صرفاً شعار جوانگرایی نیست؛ حرف او این است که باشگاه باید یک زنجیره پایدار بین آکادمی و تیم بزرگسالان بسازد، نه اینکه کاهش بودجه را با معرفی چند بازیکن جوان جبران کند.
چرا فشار روی زارع در انزلی متفاوت است؟
ملوان یک باشگاه معمولی برای شهر بندرانزلی نیست و زارع نیز دقیقاً روی همین نکته دست گذاشته است.
او ملوان را در کنار تیمهایی مانند نساجی و صنعت نفت آبادان قرار داد؛ باشگاههایی که بخش بزرگی از هویت فوتبالی یک شهر را نمایندگی میکنند. در چنین تیمهایی، توقع هوادار لزوماً متناسب با بودجه نیست.
ملوان ممکن است از نظر منابع مالی با باشگاههای صنعتی و پرهزینه لیگ قابل قیاس نباشد، اما هوادار انزلی تیمی رقابتی میخواهد. همین هواداران بعد از شکست سنگین سه بر صفر مقابل پرسپولیس نیز بار دیگر ورزشگاه سیروس قایقران را برای مسابقه با نساجی پر کردند و تیم را حمایت کردند. گزارش مسابقه نیز از استقبال گسترده تماشاگران ملوان با وجود نتیجه ضعیف هفته قبل خبر میدهد.
این حمایت برای زارع هم سرمایه است و هم فشار.
وقتی هوادار حتی بعد از شکست سنگین دوباره به ورزشگاه میآید، سرمربی نمیتواند برای مدت طولانی نتایج ضعیف را صرفاً با اشاره به کمبود بودجه توضیح دهد. خود زارع نیز این مسئله را پذیرفته و تأکید کرده مشکلات باشگاه را توجیه شکست نمیداند.
ملوان چگونه در پنج هفته به این نقطه رسید؟
شرایط فعلی با شروع فصل تفاوت زیادی دارد.
ملوان پیش از این روند منفی توانسته بود ذوبآهن را شکست دهد و چهار امتیاز از چهار مسابقه ابتدایی کسب کند. اما شکست مقابل فجر آغاز سقوط بود، با باخت سه بر صفر برابر پرسپولیس ادامه یافت و حالا نساجی نیز سه امتیاز را از سنسیروس خارج کرده است. پیش از مسابقه با نساجی، ملوان با یک برد، یک تساوی و دو شکست چهار امتیازی بود.
مشکل بزرگتر، افت شدید خط حمله است. سه مسابقه و صفر گل، یعنی مسئله فقط اشتباهات دفاعی نیست.
مقابل نساجی نیز ملوان موقعیتهای چندانی ایجاد نکرد. محمد پاپی یک ضربه خطرناک داشت و قائم اسلامیخواه در آخرین ثانیهها روی ضربه آزاد شانس گلزنی پیدا کرد، اما نساجی از یکی از معدود فرصتهای جدی خود استفاده کرد و بازی را برد.
چنین الگویی برای تیمی با فشار هواداری بالا خطرناک است؛ زیرا وقتی تیم گل نمیزند، حتی یک اشتباه کوچک دفاعی میتواند نتیجه کامل مسابقه را تغییر دهد.
هشدار زارع به مدیران ملوان یا فشار به خودش؟
صحبتهای بعد از بازی را میتوان از دو زاویه خواند.
از یک طرف، زارع پیامی روشن به ساختار مدیریتی باشگاه فرستاده است: نمیتوان بودجه و کیفیت تیم را کاهش داد و همان توقع نتایج گذشته را حفظ کرد.
اما طرف دیگر پیام مستقیماً متوجه خود اوست. زارع نگفت با هر شرایطی تا پایان فصل میماند. برعکس، مسئولیت فنی را پذیرفت و اعلام کرد در صورت ناتوانی در تغییر مسیر، صندلی خود را تحویل میدهد.
این ترکیب از انتقاد مدیریتی و پذیرش مسئولیت باعث شده نشست خبری پس از شکست مقابل نساجی بسیار مهمتر از یک واکنش عصبی پس از باخت باشد.
تعطیلات لیگ؛ آخرین فرصت برای بازسازی ملوان؟
حالا ملوان در نقطهای قرار گرفته که چند بازی بعدی میتواند آینده نیمکت تیم را تعیین کند.
زارع هنوز حمایت بخش مهمی از هواداران را دارد و پیوند او با ملوان چیزی فراتر از یک قرارداد مربیگری معمولی است، اما فوتبال حرفهای در نهایت با نتیجه قضاوت میشود.
او در نشست خبری حرفهای ناگفتهای را نیز مطرح کرد و گفت اگر روزی از ملوان جدا شود، درباره مسائلی که اکنون به دلیل حفظ آرامش باشگاه بیان نمیکند صحبت خواهد کرد. این جمله نشان میدهد پشت نتایج هفتههای اخیر اختلافات یا مشکلاتی وجود دارد که هنوز به شکل عمومی مطرح نشدهاند.
فعلاً زارع ترجیح داده سکوت کند و روی فوتبال متمرکز بماند. اما سه شکست متوالی، سه بازی بدون گل و شکست خانگی مقابل نساجی، حاشیه امنیت او را کاهش داده است.