نجات ایران با برنز آرین سلیمی؛ پرونده گرندپری موجو با تنها یک مدال بسته شد

روز پایانی رقابت‌های گرندپری موجو بهترین روز تیم ملی تکواندو ایران بود. آرین سلیمی در وزن مثبت ۸۰ کیلوگرم کار خود را با عبور از ایوان ساپینا از کرواسی آغاز کرد؛ تکواندوکاری که سابقه حضور در جمع مدال‌آوران بزرگ جهان را دارد. سلیمی سپس برابر کارلوس سانسورس مکزیکی قرار گرفت و این حریف عنوان‌دار را نیز کنار زد تا به جمع هشت نفر برتر برسد.

اهمیت این دو پیروزی وقتی بیشتر مشخص می‌شود که بدانیم ساپینا و سانسورس هر دو در رقابت‌های سنگین‌وزن المپیک پاریس نیز در جمع هشت نفر برتر قرار داشتند؛ همان مسابقاتی که آرین سلیمی در نهایت مدال طلای المپیک را از آن خود کرد. بنابراین مسیر نماینده ایران در موجو از همان ابتدا با رقبای سطح بالای بین‌المللی همراه بود.

در سوی دیگر جدول، محمدحسین یزدانی نیز عملکرد قابل توجهی داشت. او ابتدا از سد نماینده کانادا عبور کرد و سپس شانگ‌یون کانگ از کره جنوبی را شکست داد تا به یک‌چهارم نهایی برسد. نتیجه این صعود، برخورد دو نماینده ایران با یکدیگر بود؛ مبارزه‌ای که از یک سو حضور قطعی ایران در نیمه‌نهایی و کسب حداقل یک مدال را تضمین کرد، اما از سوی دیگر باعث شد یکی از دو شانس ایران پیش از ورود به مراحل پایانی حذف شود.

دوئل تمام‌ایرانی؛ سلیمی راه یزدانی را بست

مصاف آرین سلیمی و محمدحسین یزدانی یکی از حساس‌ترین مبارزات روز پایانی برای تیم ایران بود. دو تکواندوکار ایرانی که هر دو با عبور از حریفان قدرتمند به مرحله یک‌چهارم نهایی رسیده بودند، این بار باید برای تنها سهمیه ایران در نیمه‌نهایی مقابل یکدیگر قرار می‌گرفتند.

در نهایت سلیمی در دو راند متوالی یزدانی را شکست داد و به جمع چهار نفر پایانی راه یافت. این نتیجه اگرچه مدال ایران را قطعی کرد، اما از منظر تیمی یک حسرت نیز به همراه داشت؛ چرا که قرعه موجب شد دو نماینده آماده ایران پیش از مرحله مدال با یکدیگر روبه‌رو شوند.

با این حال، عملکرد یزدانی را نمی‌توان صرفاً با حذف در یک‌چهارم نهایی ارزیابی کرد. رسیدن او به این مرحله با عبور از حریفان مطرح نشان داد که ایران در سنگین‌وزن علاوه بر سلیمی، گزینه دیگری نیز برای رقابت در سطح بین‌المللی در اختیار دارد؛ موضوعی که برای رقابت داخلی و انتخاب ترکیب مسابقات آینده اهمیت زیادی خواهد داشت.

نبرد قهرمانان المپیک؛ سلیمی مقابل لارین کم آورد

مرحله نیمه‌نهایی جذاب‌ترین مبارزه سلیمی در موجو را رقم زد؛ جایی که قهرمان المپیک پاریس ۲۰۲۴ مقابل ولادیسلاو لارین، قهرمان المپیک توکیو قرار گرفت. لارین علاوه بر طلای المپیک، سابقه قهرمانی جهان را نیز دارد و یکی از پرافتخارترین تکواندوکاران سنگین‌وزن سال‌های اخیر محسوب می‌شود.

لارین راند نخست را با نتیجه ۴ بر صفر به سود خود تمام کرد، اما سلیمی در راند دوم واکنش قدرتمندی نشان داد و با برتری ۷ بر ۲ مسابقه را به راند سوم کشاند. در راند تعیین‌کننده، مبارزه بازتر و پرامتیازتر شد و این تکواندوکار روس بود که توانست با نتیجه ۱۶ بر ۸ پیروز شود و جواز حضور در فینال را بگیرد. سلیمی نیز با این شکست صاحب مدال برنز شد.

شکست در نیمه‌نهایی برای قهرمان المپیک ایران بدون تردید نتیجه ایده‌آلی نیست، اما کیفیت حریف و نحوه بازگشت سلیمی در راند دوم نشان می‌دهد فاصله دو ورزشکار قابل توجه نبوده است. آنچه احتمالاً برای کادر فنی اهمیت بیشتری دارد، افت امتیازی سلیمی در راند سوم و دریافت ۱۶ امتیاز است؛ بخشی از مبارزه که می‌تواند در تحلیل فنی پس از مسابقات مورد توجه قرار گیرد.

فقط یک برنز از هفت تکواندوکار؛ کارنامه ایران چگونه بود؟

گرندپری موجو با حضور ۲۴۸ تکواندوکار از ۴۸ کشور برگزار شد و ایران با هفت ورزشکار، شامل شش مرد و یک زن، راهی کره جنوبی شده بود. در پایان اما تنها آرین سلیمی توانست روی سکوی مدال قرار بگیرد.

در روز نخست، ابوالفضل زندی و مهدی رزمیان در وزن منهای ۵۸ کیلوگرم هر کدام پس از یک پیروزی و یک شکست از جدول کنار رفتند. نکته قابل توجه درباره زندی این بود که شکست او برابر بائه جون سئو رقم خورد؛ تکواندوکاری که در ادامه قهرمان همان وزن شد.

روز دوم نیز برای ایران چندان موفق نبود. ناهید کیانی در وزن منهای ۵۷ کیلوگرم ابتدا نیکول لیسوسکا از لهستان را ۲ بر صفر شکست داد، اما در دور دوم با همین نتیجه مقابل امینه دحاوی از مراکش مغلوب شد و از مسابقات کنار رفت. دحاوی پیش از این نیز در فینال مسابقات آزاد چونچئون موفق به شکست کیانی شده بود.

مهران برخورداری در وزن منهای ۸۰ کیلوگرم در همان نخستین مبارزه برابر ایسایا یانگ آمریکایی ۲ بر یک شکست خورد. امیرسینا بختیاری عملکرد بهتری داشت و پس از دو پیروزی، از جمله عبور از صالح الشراباتی، نایب‌قهرمان المپیک توکیو، به یک‌چهارم نهایی رسید اما در این مرحله شکست خورد و از رسیدن به مدال بازماند.

چرا یک برنز برای ایران نتیجه‌ای نگران‌کننده است؟

مسابقات موجو یک رویداد معمولی نبود. این مرحله از گرندپری در رده G6 برگزار شد و مدال‌ها علاوه بر ارزش رقابتی، امتیازات مهمی برای رنکینگ جهانی داشتند. طبق مقررات این تورنمنت، قهرمان هر وزن ۶۰ امتیاز، نفر دوم ۳۶ امتیاز و هر یک از نفرات سوم ۲۱.۶ امتیاز دریافت می‌کنند. بنابراین برنز سلیمی از منظر رنکینگ نیز دستاورد قابل توجهی است.

اما وقتی کارنامه کل تیم بررسی می‌شود، یک مدال از هفت ورزشکار نمی‌تواند نتیجه‌ای کاملاً رضایت‌بخش تلقی شود؛ به‌خصوص آنکه در ترکیب ایران چهره‌هایی مانند آرین سلیمی، ناهید کیانی و مهران برخورداری حضور داشتند که تجربه مدال‌آوری در بزرگ‌ترین میدان‌های جهان و المپیک را دارند.

البته سطح بالای حریفان ایران را نیز نباید نادیده گرفت. بسیاری از شکست‌های نمایندگان کشورمان مقابل قهرمانان جهان، مدال‌آوران المپیک یا ورزشکاران در حال صعود رنکینگ جهانی رقم خورد. با این وجود، برای تیمی که در المپیک پاریس یکی از درخشان‌ترین دوره‌های تاریخ تکواندوی ایران را تجربه کرد، تنها یک برنز در یک گرندپری مهم طبیعتاً انتظارات را برآورده نمی‌کند.

زنگ خطر موجو درست پیش از بازی‌های آسیایی ناگویا

اهمیت نتیجه گرندپری موجو با توجه به تقویم پیش‌روی تیم ملی بیشتر می‌شود. بازی‌های آسیایی آیچی–ناگویا ۲۰۲۶ از ۱۹ سپتامبر تا ۴ اکتبر در ژاپن برگزار خواهد شد؛ بنابراین فاصله زیادی میان پایان مسابقات موجو و مهم‌ترین رویداد قاره‌ای سال باقی نمانده است.

از این منظر، موجو را می‌توان یکی از آخرین آزمون‌های جدی تکواندوکاران ایران پیش از بازی‌های آسیایی دانست. کادر فنی پیام خانلرخانی در تیم مردان و مهروز ساعی در بخش زنان حالا اطلاعات تازه‌ای درباره شرایط نفرات اصلی در اختیار دارد؛ از آمادگی بالای سلیمی در برابر رقبای بزرگ گرفته تا مشکلاتی که باعث حذف زودهنگام برخی ملی‌پوشان شد.

برنز آرین سلیمی نشان داد قهرمان المپیک ایران همچنان در بالاترین سطح سنگین‌وزن جهان مدعی است، اما نتیجه کلی موجو پیام متفاوتی برای تیم ملی داشت. ایران با هفت ورزشکار به کره جنوبی رفت و تنها با یک مدال بازگشت؛ مدالی که ارزشمند بود، اما برای تیمی با این میزان سابقه و ظرفیت کافی به نظر نمی‌رسد.