کعبی بعد از شکست تراکتور منفجر شد؛ «بعضی مسئولان اهواز انگار رگ ندارند!»

شاگردان امیر خلیفه‌اصل پنجشنبه شب ۱۹ شهریور در ورزشگاه دستگردی تهران موفق شدند تراکتوری را شکست دهند که تا پیش از این مسابقه نه باخته بود و نه حتی یک گل در لیگ دریافت کرده بود.

عارف رستمی در دقیقه ۵۴ با یک ضربه تماشایی به گوشه دروازه علیرضا بیرانوند تنها گل مسابقه را به ثمر رساند. این گل به ۵۹۴ دقیقه بسته ماندن دروازه تراکتور پایان داد و نخستین شکست فصل شاگردان جواد نکونام را رقم زد. تراکتور پیش از این مسابقه پنج پیروزی و یک تساوی داشت و هر شش بازی قبلی خود را بدون گل خورده پشت سر گذاشته بود.

این پیروزی برای استقلال خوزستان اهمیت مضاعفی داشت؛ آبی‌های اهواز تا پایان هفته ششم حتی یک برد هم نداشتند و با فشار زیادی وارد دیدار با صدرنشین شده بودند. حالا تیم خلیفه‌اصل با شش امتیاز در رده چهاردهم جدول قرار گرفته، در حالی که تراکتور با وجود نخستین شکست، همچنان با ۱۶ امتیاز صدرنشین است و استقلال تهران با ۱۵ امتیاز در تعقیب آن قرار دارد.

کعبی: نمی‌دانیم میزبانیم یا مهمان!

اما صحبت‌های بعد از مسابقه حسین کعبی خیلی سریع حتی بیشتر از نتیجه بازی مورد توجه قرار گرفت.

مربی استقلال خوزستان گفت وضعیت رفت‌وآمد و میزبانی‌های این تیم آن‌قدر نامشخص شده که بازیکنان و کادر فنی دچار سردرگمی شده‌اند. او به خبرنگاران گفت یک هفته روی یک نیمکت می‌نشینند و هفته بعد روی نیمکت دیگری و دیگر حتی نمی‌دانند چه زمانی باید خود را میزبان بدانند.

کعبی سپس با لحنی بسیار تند از مسئولان خوزستان انتقاد کرد و گفت احساس می‌کند برخی در استان نسبت به فوتبال خوزستان حساسیت و تعصب لازم را ندارند. او همچنین تأکید کرد استقلال خوزستان کسی را پشت سر خود احساس نمی‌کند.

این صحبت‌ها بیش از یک اعتراض احساسی بعد از مسابقه است؛ چون استقلال خوزستان واقعاً بخش مهمی از بازی‌های «خانگی» این فصل خود را در تهران برگزار کرده است.

میزبان روی کاغذ، مهمان در واقعیت

استقلال خوزستان از شروع فصل به دلیل آماده نبودن ورزشگاه غدیر اهواز نتوانسته در خانه واقعی خود به میدان برود.

حتی نخستین مسابقه خانگی این تیم برابر آلومینیوم اراک نیز در ورزشگاه پاس تهران برگزار شد. بعد از آن، سازمان لیگ اعلام کرد بازی هفته پنجم استقلال خوزستان برابر چادرملو نیز باید در تهران انجام شود. در آن مقطع قرار بود دیدار هفته هفتم مقابل تراکتور هم در ورزشگاه پاس برگزار شود؛ مسابقه‌ای که در نهایت به ورزشگاه دستگردی منتقل شد و بدون حضور تماشاگران انجام گرفت.

بنابراین وقتی کعبی می‌گوید «نمی‌فهمیم چه زمانی میزبان و چه زمانی مهمان هستیم»، پشت این جمله یک واقعیت مهم وجود دارد.

استقلال خوزستان در جدول به‌عنوان میزبان ثبت می‌شود، اما نه از زمین آشنا استفاده می‌کند، نه هواداران خودش را کنار تیم دارد و نه از مزیت سفر نکردن بهره می‌برد. عملاً یک تیم اهوازی بخشی از فصل خود را در تهران زندگی و مسابقه می‌دهد.

۱۰۰ روز زندگی در کمپ؛ بخش تکان‌دهنده صحبت‌های کعبی

کعبی در صحبت‌های کامل‌تر خود نکته مهم دیگری را هم مطرح کرد. او گفت اعضای تیم تقریباً ۱۰۰ روز است در کمپ بانک ملی زندگی می‌کنند و خودش نیز به‌جای حضور کنار خانواده، همراه بازیکنان در کمپ مانده است.

او شرایط موجود را شایسته استقلال خوزستان ندانست و خواستار واکنش جدی‌تر مسئولان استان شد. کعبی همچنین از صنعت نفت، فولاد، استقلال خوزستان و نفت مسجدسلیمان به‌عنوان تیم‌هایی یاد کرد که بخشی از اعتبار فوتبال خوزستان هستند و معتقد بود نبود حمایت از این تیم‌ها به کل فوتبال استان لطمه می‌زند.

همین بخش شاید بهتر از هر آماری فشار روانی موجود روی استقلال خوزستان را توضیح دهد.

یک تیم حرفه‌ای لیگ برتری قرار است در شهر خود تمرین کند، برنامه سفر مشخص داشته باشد و برای مسابقات خانگی از مزیت زمین و هوادار بهره ببرد. اما وقتی زندگی در کمپ به یک وضعیت تقریباً دائمی تبدیل شود، مفهوم خانه و بازی خارج از خانه برای بازیکنان کم‌رنگ می‌شود.

چرا استقلال خوزستان نتوانست به غدیر برگردد؟

مدیران استقلال خوزستان طی روزهای قبل از مسابقه با تراکتور تلاش کردند دیدار به ورزشگاه غدیر اهواز منتقل شود، اما سازمان لیگ مجوز نهایی را صادر نکرد.

شهرام هزاریان، رئیس هیئت‌مدیره باشگاه، یک روز پیش از بازی گفته بود ورزشگاه غدیر ایرادهای فنی دارد و مشکل نور ورزشگاه یکی از موانع اصلی تأیید آن بوده است. او همچنین به لزوم تقویت بخش‌هایی از چمن اشاره کرد و معتقد بود اگر برخی اقدامات چند روز زودتر انجام می‌شد، شاید امکان میزبانی از تراکتور در اهواز وجود داشت.

همین مسئله محل اصلی انتقاد کعبی است.

برای یک تیم لیگ برتری، آماده نبودن ورزشگاه در شروع فصل شاید برای یک یا دو هفته قابل مدیریت باشد؛ اما وقتی چند هفته از مسابقات سپری شده و تیم هنوز صدها کیلومتر دورتر از شهر خود «میزبانی» می‌کند، سؤال درباره مسئولیت مدیران محلی و متولیان ورزشگاه جدی‌تر می‌شود.

برد مقابل تراکتور بدون حتی یک هوادار خانگی

شاید عجیب‌ترین بخش پیروزی استقلال خوزستان این باشد که بزرگ‌ترین برد فصلش را بدون حمایت تماشاگران خودش به دست آورد.

مسابقه دستگردی بدون تماشاگر برگزار شد. استقلال خوزستان در شرایطی صدرنشین لیگ را شکست داد که نه هوادار اهوازی روی سکو داشت و نه حتی در استان خودش بازی می‌کرد.

از همین زاویه، پیروزی یک بر صفر ارزش فنی بیشتری پیدا می‌کند.

بازیکنان تیمی که تا هفته ششم هنوز پیروز نشده بودند، مقابل بهترین خط دفاع لیگ قرار گرفتند، نخستین گل فصل تراکتور را زدند و سپس برابر فشار سنگین دقایق پایانی مقاومت کردند.

تراکتور حتی دو بار توسط شهریار مغانلو دروازه حریف را باز کرد، اما هر دو گل به دلیل آفساید پذیرفته نشد. در دقیقه ۶۵ نیز ضربه محمد دانشگر از روی خط دروازه برگشت تا استقلال خوزستان یکی از سخت‌ترین بردهای هفته را حفظ کند.

کعبی برخلاف تراکتوری‌ها از داوری دفاع کرد

مسابقه البته بدون حاشیه داوری نبود. دو گل شهریار مغانلو مردود شد و تراکتوری‌ها به‌ویژه درباره گل دوم اعتراض داشتند. تصاویر دیگری که بعداً منتشر شد نیز بحث درباره تصمیم کمک‌داور را ادامه داد.

حسین کعبی اما موضع متفاوتی داشت.

او صراحتاً از عملکرد موعود بنیادی‌فر و تیم داوری تعریف کرد و گفت چه تیمش ببرد و چه ببازد، نظر واقعی خود را بیان می‌کند. از دید کعبی، قضاوت مسابقه ایرادی نداشته است.

این اختلاف دیدگاه احتمالاً در روزهای آینده و با انتشار کارشناسی‌های بیشتر داوری همچنان یکی از حواشی مسابقه خواهد بود.

جوان‌هایی که تراکتور را متوقف کردند

کعبی همچنین روی مسئله دیگری دست گذاشت که زیر سایه مشکلات باشگاه کمتر دیده شده است: استفاده استقلال خوزستان از بازیکنان جوان.

او گفت تیمش به بازیکنان ۱۷ و ۱۸ ساله میدان می‌دهد، اما این موضوع کمتر مورد توجه قرار گرفته و حمایت لازم از مجموعه وجود ندارد.

برای تیمی که برخلاف تراکتور، استقلال، پرسپولیس یا سپاهان از بودجه و ستاره‌های پرشمار برخوردار نیست، همین استفاده از جوانان می‌تواند به مهم‌ترین سرمایه فصل تبدیل شود.

استقلال خوزستان مقابل تراکتور نشان داد حتی در شرایطی که از نظر امکانات و ثبات مدیریتی فاصله زیادی با صدرنشین دارد، می‌تواند با ساختار دفاعی منظم و اجرای دقیق برنامه فنی، نتیجه بزرگی بگیرد.

فریاد کعبی بعد از یک برد؛ مسئله‌ای بزرگ‌تر از سه امتیاز

استقلال خوزستان سرانجام نخستین برد فصل خود را به دست آورد؛ آن هم برابر تیمی که شش هفته بدون شکست و بدون گل خورده صدرنشین لیگ بود.

اما شاید تصویر ماندگار این مسابقه نه فقط شلیک عارف رستمی به دروازه بیرانوند، بلکه جمله‌ای باشد که حسین کعبی چند دقیقه بعد از سوت پایان گفت: «نمی‌دانیم کی میزبانیم و کی مهمان.»

این جمله خلاصه شرایط عجیب استقلال خوزستان در شروع فصل است؛ تیمی که روی کاغذ باشگاه اهواز است، اما برای میزبانی باید در تهران هتل و کمپ داشته باشد و حتی مهم‌ترین برد فصلش را در ورزشگاهی خالی از هواداران خود جشن بگیرد.

پیروزی مقابل تراکتور شاید چند روز فشار فنی را از دوش امیر خلیفه‌اصل و بازیکنانش بردارد، اما مشکل اصلی همچنان باقی است: استقلال خوزستان قبل از اینکه برای ماندن در لیگ بجنگد، باید دوباره صاحب «خانه» شود.