انقلاب دختران روئینگ ایران در ناگویا؛ ۲ طلای تاریخی در یک صبح / استقلال فدراسیون جواب داد؟

مهم‌ترین مدال روز به نام فاطمه مجلل ثبت شد.

ملی‌پوش ایران در فینال تک‌نفره سبک‌وزن زنان مقابل رقبایی از قزاقستان، هنگ‌کنگ، تایلند، کره‌جنوبی و ویتنام قرار گرفت و با ثبت زمان ۷ دقیقه و ۲۴ ثانیه و ۵۷ صدم ثانیه زودتر از همه از خط پایان عبور کرد. نمایندگان هنگ‌کنگ و تایلند نیز به ترتیب دوم و سوم شدند.

اهمیت این طلا فقط به نتیجه یک مسابقه برنمی‌گردد.

پیش از ناگویا هیچ زن ایرانی در روئینگ بازی‌های آسیایی به مدال طلا نرسیده بود. خود مجلل نیز پس از مسابقه تأکید کرد مدت‌ها برای شکستن همین طلسم تلاش کرده است و مدالش را به دختران ایران تقدیم کرد.

محسن شادی نیز بعد از مسابقه گفت مجلل علاوه بر مدال طلا، بهترین رکورد بخش سبک‌وزن زنان را ثبت کرده است. این ادعا از سوی رئیس فدراسیون مطرح شده و به‌عنوان بخشی از ارزیابی رسمی کادر ایران از عملکرد او اهمیت دارد.

دقایقی بعد؛ طلای دوم با نوروزی و زارعی

هنوز هیجان قهرمانی مجلل فروکش نکرده بود که دومین طلای روئینگ زنان از راه رسید.

در فینال ماده دو نفره سبک‌وزن، زینب نوروزی و کیمیا زارعی مقابل تیم‌هایی از ژاپن، ویتنام، هنگ‌کنگ و قزاقستان پارو زدند و با زمان ۶:۵۳.۹۳ عنوان نخست را به دست آوردند. ژاپن و هنگ‌کنگ پشت سر ایران روی سکو ایستادند.

این نتیجه اهمیت زیادی داشت؛ زیرا مشخص کرد طلای مجلل یک موفقیت فردی و استثنایی نبوده و تیم زنان ایران در بیش از یک ماده توان رقابت برای قهرمانی آسیا را دارد.

داشتن دو قایق طلایی در یک روز، آن هم در دو ماده متفاوت، پیام متفاوتی نسبت به کسب یک مدال پراکنده دارد؛ ایران در بخش سبک‌وزن زنان هم در تک‌نفره و هم در دو نفره به قهرمانی رسید.

چهار نفره زنان هم نقره گرفت؛ سه مدال در فاصله‌ای کوتاه

سومین مدال مورد اشاره محسن شادی به تیم چهار نفره زنان تعلق داشت.

تیم ایران با ترکیب مهسا جاور، سها فخری، ساقی ملکی و هنگامه کامیاب در ماده چهار نفره زنان به مقام دوم رسید و مدال نقره را به مجموعه مدال‌های صبح تاریخی روئینگ اضافه کرد.

در نتیجه ایران در مدت کوتاهی دو طلا و یک نقره از روئینگ زنان گرفت؛ اتفاقی که محسن شادی آن را «تاریخ‌سازی» توصیف کرد.

این نتیجه برای کاروان ایران نیز اثر فوری داشت. با مدال‌های روئینگ و ووشو، ایران در همان مقطع روز پنجم بازی‌ها تا رده پنجم جدول توزیع مدال‌ها بالا رفت و مجموع مدال‌های کاروان به ۱۵ رسید؛ شش طلا، هفت نقره و دو برنز.

مجلل دوباره به آب زد و مدال دومش را گرفت

اما روز فاطمه مجلل با طلای سبک‌وزن تمام نشد.

او بعدتر در فینال تک‌نفره سنگین‌وزن زنان نیز شرکت کرد و این بار مقابل رقبایی از هند، چین‌تایپه، ازبکستان، چین و فیلیپین قرار گرفت.

مجلل با زمان ۷:۳۵.۹۹ سوم شد و مدال برنز گرفت.

بنابراین او ناگویا را دست‌کم در این روز با دو مدال شخصی ادامه داد: یک طلا و یک برنز.

این اتفاق ارزش قهرمانی نخست او را بیشتر می‌کند. رقابت در دو ماده متفاوت در یک روز، علاوه بر توان فنی، نیازمند ریکاوری و آمادگی جسمانی سطح بالاست و نشان می‌دهد برنامه آماده‌سازی مجلل فقط برای یک مسابقه خاص طراحی نشده بود.

استقلال فدراسیون روئینگ چقدر در این موفقیت نقش داشت؟

محسن شادی در صحبت‌های بعد از مسابقات، یک عامل را به شکل ویژه برجسته کرد: استقلال فدراسیون روئینگ.

روئینگ پیش‌تر زیرمجموعه فدراسیون قایقرانی بود اما در ساختار جدید به فدراسیونی مستقل تبدیل شد. شادی می‌گوید پس از این جدایی، برنامه‌ریزی اردوها و آماده‌سازی ورزشکاران با تمرکز بیشتری دنبال شده است.

یکی از ملی‌پوشان اعزامی به ناگویا نیز چند ماه قبل گفته بود حدود یک سال و نیم از استقلال فدراسیون گذشته و با وجود مشکلات طبیعی دوره گذار، شرایط ساختاری نسبت به گذشته بهتر شده است.

البته برای نتیجه‌گیری قطعی درباره اثر یک تغییر مدیریتی به دوره زمانی طولانی‌تر و مقایسه چند مسابقه نیاز است؛ اما دو طلای تاریخی در نخستین بازی‌های آسیایی پس از این تغییر، داده مهمی به نفع ساختار تازه محسوب می‌شود.

دو سال اردو برای چند دقیقه رقابت

بخش دیگری از صحبت‌های شادی به چیزی مربوط بود که در جدول مدال‌ها دیده نمی‌شود: تمرینات طولانی.

رئیس فدراسیون می‌گوید ورزشکاران روئینگ، به‌خصوص دختران، طی دو سال اخیر در اردوهای طولانی حضور داشته و زمستان، یخبندان و گرمای تابستان را برای رسیدن به ناگویا پشت سر گذاشته‌اند.

مجلل نیز بعد از طلای خود روایت مشابهی داشت و گفت تیم تقریباً دو سال به شکل مستمر در اردو بوده است.

این حجم از اردو نشان می‌دهد نتیجه ناگویا حاصل آماده‌سازی کوتاه‌مدت چند هفته‌ای نبوده است.

پیش از اعزام نیز محسن شادی اعلام کرده بود بعد از وقفه‌های ابتدای سال، اردوی تیم از اواخر فروردین تا شهریور ادامه داشته و پیش‌بینی فدراسیون کسب حدود پنج تا شش مدال از هشت ماده بوده است.

حالا نتایج ابتدایی نشان می‌دهد آن پیش‌بینی چندان دور از دسترس نبوده است.

روئینگ زنان از «امید به مدال» به «مدعی طلا» رسید

شاید مهم‌ترین پیام نتایج ناگویا تغییر سطح انتظار از روئینگ زنان باشد.

در دوره‌های گذشته رسیدن به مدال بازی‌های آسیایی برای قایقرانی ایران دستاوردی بزرگ تلقی می‌شد، اما دو طلای همزمان در ناگویا استاندارد تازه‌ای ایجاد کرده است.

از این پس صرف حضور در فینال برای نفراتی مانند مجلل، نوروزی و زارعی لزوماً هدف نهایی نخواهد بود؛ آنها نشان داده‌اند قابلیت شکست دادن رقبای شرق و مرکز آسیا و ایستادن روی بالاترین سکوی بازی‌های آسیایی را دارند.

این تغییر ذهنیت برای آینده نیز مهم است.

وقتی ورزشکاری یک بار قهرمان آسیا می‌شود، برنامه‌ریزی بعدی فدراسیون باید از حفظ سطح فعلی به تثبیت قهرمانی، توسعه پشتوانه و افزایش تعداد قایق‌های رقابتی منتقل شود.

همه قایق‌های ایران مدال نگرفتند

البته تصویر ناگویا کاملاً بدون نقطه ضعف هم نیست.

در بخش مردان، بهمن نصیری در فینال تک‌نفره سنگین‌وزن با زمان ۷:۱۸.۴۹ در جایگاه ششم ایستاد. چین، ازبکستان و ژاپن سه رتبه نخست این ماده را به دست آوردند.

بنابراین موفقیت چشمگیر زنان نباید باعث شود فاصله موجود در برخی مواد دیگر نادیده گرفته شود.

اتفاقاً یکی از مهم‌ترین مأموریت‌های فدراسیون مستقل همین خواهد بود: تبدیل موفقیت چند قایق خاص به یک ساختار گسترده که در بخش زنان و مردان مدعی باشد.

محسن شادی از سه مدال دیگر گفت؛ اما یکی خیلی زود از راه رسید

شادی پس از دو طلا و یک نقره گفته بود امیدوار است ایران در ادامه مسابقات سه مدال دیگر هم کسب کند.

او از ماده‌های باقی‌مانده از جمله تک‌نفره سنگین‌وزن زنان، دو نفره سنگین‌وزن زنان، تک‌نفره سبک‌وزن مردان و دو نفره تک‌پاروی زنان نام برد.

این پیش‌بینی خیلی زود بخشی از راه را طی کرد؛ فاطمه مجلل در سنگین‌وزن زنان همان مدال برنز را گرفت.

از این جهت، عملکرد نهایی روئینگ ایران باید با هدف پیش از مسابقات یعنی پنج تا شش مدال مقایسه شود؛ هدفی که فدراسیون قبل از ناگویا علناً اعلام کرده بود.

یک صبح که می‌تواند آینده روئینگ ایران را تغییر دهد

دو طلای فاطمه مجلل و زوج زینب نوروزی ـ کیمیا زارعی، نقره تیم چهار نفره و سپس برنز دوم مجلل، فراتر از چند عدد در جدول مدال‌هاست.

روئینگ زنان ایران برای نخستین بار قهرمان بازی‌های آسیایی شده و تنها چند دقیقه بعد همان موفقیت را در ماده‌ای دیگر تکرار کرده است.

از سوی دیگر، این نتایج درست در دوره‌ای به دست آمده که ساختار مدیریتی روئینگ تغییر کرده و فدراسیون مستقل آن نخستین آزمون بزرگ آسیایی خود را تجربه می‌کند.

هنوز برای این نتیجه‌گیری که استقلال فدراسیون به‌تنهایی عامل این جهش بوده زود است؛ اما داده‌های ناگویا برای مدیران این رشته بسیار امیدوارکننده‌اند: اردوهای طولانی به مدال تبدیل شده‌اند و زنان ایران از رقیب مدال به قهرمان آسیا رسیده‌اند.

فاطمه مجلل با نخستین طلای تاریخ روئینگ بانوان ایران یک در را باز کرد؛ نوروزی و زارعی تنها ۲۰ دقیقه بعد نشان دادند آن طلا یک اتفاق نبوده است. اگر این روند در سال‌های آینده حفظ شود، شاید ناگویا ۲۰۲۶ نه فقط یک روز تاریخی، بلکه نقطه آغاز دوره تازه‌ای در روئینگ ایران باشد.