این اقلیت افتخار آفرین!/ در لیگ برتر چه بلایی بر سر داوران میآوریم؟!
جام جهانی برای ایرانیها شب گذشته به پایان رسید. با قضاوت علیرضا فغانی، رضا سخندان و محمد منصوری در بازی انگلیس و بلژیک. اعظم شیرویی دکترای جامعه شناسی و استاد دانشگاه و بازیکن سابق فوتبال در مورد داوری یاداشتی نوشته که متن آن را در زیر میخوانید:
این اقلیت آفتخارآفرین
یکی از مشاغل ورزشی حساس که نقش تعیین کنندهای د ر مسابقات فوتبال دارد شغل داوری است که به لحاظ امکانات و حقوق در اقلیت هستند.
تمام این اتفاقات خوب و تمام این حضورهای پرافتخار و دوست داشتنی داوری فوتبال در این چند ساله اخیر در حالی رخ داده است که داوران ایران همچنان در اقلیت ( نه از نظر تعداد بلکه از لحاظ توجه و امکانات ) به سر می برند. اقلیتی که همواره پشت سر اکثریت شغل ها در فوتبال بوده اند و از آنچه که به ورزش ایران اختصاص مییابد گاهی هیچ سهمی نبردهاند و گاهی به اندک سهمی قناعت کردهاند.
داوران فوتبال ایران که هنوز هم بعد از افتحار آفرینی در آسیا و جهان در اقلیت هستند میکوشند با انگیزه فراوان خود را اثبات کرده و حق خود را از ورزش کشور به طور تمام و کمال بگیرند. شاید دلیلی که با تمام کمبودها و کاستیها، داوران ما به درجه های و مقام های بالای ورزشی میرسند همین انگیزه و حس همبستگی و سرمایه اجتماعی بالا و تلاش برای حرکت از سمت اقلیت به سمت برابری باشد.
قضاوت در فینال مسابقاتی چون المپیک، جام باشگاههای آسیا، جام ملتهای آسیا، جام باشگاههای جهان و آخرین و مهترین آن رده بندی جام جهانی افتخار بزرگی است.
گزاف نیست اگر بگوییم که داوران مظلومترین قشر در ورزش هستند. در چهار سال اخیر حقالزحمه داوران فوتبال با کمترین تغییری همراه بوده است و خیلی از همین دستمزدها هم با تاخیر بسیار زیاد پرداخت میشود دستمزدی که اینقدر کم هست که اصلا نمیتوانی برای زندگی روی آن حساب کنی و در مورد آن حرف بزنی.
اما شاید بتوان گفت در این تجاری سازی ورزش تنها قشر ورزشی در فوتبال که بصورت خیلی حرفه ای زندگی می کنند و نتیجه می گیرند همین قشر داوران هستند البته یک تفاوت عمده با مربیان و بازیکنان ما دارند که پولهای حرفه ای نمیگیرند.
آقای فغانی ،سخندان و منصوری جز داوران نهایی بازیهای جام جهانی شدند در رده بندی بزرگترین مسابقات جهانی .... که این افتخار بزرگی است و باید با افتخار از آن حرف بزنیم و لذت ببریم و اینکه این گروه چگونه به اینجا رسیدند و چه مشکلاتی داشتند چه از امکاناتی برخوردار بودند. این روزها در داخل ایران نه فقط در رسانه ها بلکه حتی از سوی برخی کارشناسان میبینیم که بسیار از کلمه متاسفانه استفاده میکنند و می گویند داوران ایرانی باید فینال را سوت میزدند آقایان کارشناس محترم اینگونه کارشناسی ها شاید از سر علاقه و تعصب باشد ولی در دنیای مدرن و سرمایه داری این مسائل طبیعی است .
یک گروه داور ایرانی از قاره بزرگ آسیا در رده بندی جام جهانی محبوبترین ورزش جهان سوت می زند که قبلا هم سوت های حساس جهانی و المپیک را همین فیفا به این داور و گروهش داده و سوت زده اند این به معنای این است که آقای فغانی و گروه او خود را اثبات کرده اند و فیفا هم مزد زحمات و تلاش آن ها را داده و این گروه را تا مرحله پایانی جام حفظ کرده بهتر است ما بیشتر نیمه پر لیوان را ببینیم.
مگر درهمین کشور ما در هر کاری همه به حق طبیعی شان میرسند و همین کارشناسان محترم اگر مسئول شوند به آنها انتقاد نیست. یا اینکه خود ما هواداران و مسئولان و رسانهها برای این داوران چه کاری کردیم به یاد بیاوریم درلیگهای داخلی چه بلایی سر داورانمان میآوریم و تمام برد و باختها را برخی موارد به پای همین داوران مینویسیم، یا دستمزدهایی که خود داوران با رو دربایستی بازگو نمیکنند. پس با همه این شرایط که ما برای داوران مان مهیا کردیم این تیم داوری فراتر از انتظار و بر اساس شایستگی خودشان در این جایگاه ایستادند و با حمایت همین فیفا در بالاترین و سطح مسابقات در این چند ساله قضاوت کردند.
اینکه همیشه بخواهیم به اول بودن و کمیت فکر کنیم ضربه زدن به خود است و ارزش کار این گروه را پایین می آورد. ما باید برای این افتخار آفرینی که در تاریخ ورزش ما ثبت خواهد شد شاد باشیم و تقدیر کنیم و از این سرمایه ها استفاده کنیم برای پرورش سرمایه های داوری آینده کشور.
امیدواریم روزی برسد که احترام به قانون داوری در کشور نهادینه شود و هیچ مربی ،هوادار و بازیکنی خود را برتر از داور نداند و توهین نکند. ما در کشورمان در اکثر رشتههای ورزشی داورهای در سطح جهانی داریم، بیایم با احترام گذاشتن به داوران به آنها آرامش دهیم تا در فضای آرام به داوری بپردازند و پیشرفت کنند. لازمه داور خوب بودن داشتن تمرکز و آرامش و احساس امنیت است که مسئولین و مردم میتوانند این فضا را آماده کنند.
انتهای پیام/