کابوس تازه نیمار؛ مصدومیت 2B و احتمال دو ماه دوری / سانتوس در حساسترین مقطع فصل بدون شماره ۱۰
نیمار یک بار دیگر وارد اتاق درمان شده است.
باشگاه سانتوس در گزارش پزشکی خود اعلام کرد آزمایشهای انجامشده در ۴ سپتامبر نشان داده این بازیکن هنگام مسابقه مقابل پالمیراس دچار آسیب عضلانی نوع 2B در عضله راسترانی قدامی ران راست شده است. همین عضله بخشی از مجموعه چهارسر ران است و در حرکاتی مانند شتاب گرفتن، شوت زدن و تغییر سرعت نقش مستقیم دارد.
این خبر برای بازیکنی مانند نیمار که فوتبالش تا حد زیادی بر انفجارهای کوتاه، تغییر جهت و حرکات سریع استوار است، اهمیت بیشتری دارد.
مصدومیت 2B نیمار دقیقاً یعنی چه؟
در گزارش سانتوس عبارت «نوع 2B» آمده است. منابع برزیلی توضیح دادهاند این سطح از آسیب معمولاً با پارگی نسبی بخشی از فیبرهای عضله در ناحیه اتصال عضله و تاندون همراه است؛ آسیبی جدیتر از یک کشیدگی ساده، اما پایینتر از پارگی کامل عضله.
یک فیزیوتراپیست ورزشی در ارزیابی این نوع مصدومیت، دوره معمول بازگشت را حدود چهار تا شش هفته برآورد کرده است. فولیا نیز با توجه به سابقه پزشکی نیمار، بازه یک تا دو ماه را محتمل دانسته است.
اما یک تفکیک مهم ضروری است:
دو ماه، زمان رسمی اعلامشده از سوی سانتوس نیست.
باشگاه در اطلاعیه پزشکی خود فقط نوع آسیب را تأیید کرده و تاریخی برای بازگشت نداده است. در آسیبهای عضلانی، واکنش بدن به درمان، محل دقیق پارگی، میزان درگیری تاندون و نتیجه مراحل بازتوانی میتوانند زمان بازگشت را تغییر دهند.
بنابراین در بهترین سناریو ممکن است نیمار در اوایل یا میانه اکتبر دوباره آماده بازی شود؛ در سناریوی محافظهکارانهتر، بازگشت او میتواند تا اواخر اکتبر یا حتی اوایل نوامبر عقب بیفتد.
مصدومیت از کجا شروع شد؟
نیمار در دیدار برگشت مرحله یکچهارم نهایی جام حذفی برزیل مقابل پالمیراس از ابتدا در ترکیب سانتوس بود.
سانتوس بازی رفت را سه بر صفر باخته بود و در ویلا بلمیرو برای یک بازگشت بزرگ به میدان رفت، اما مسابقه بدون گل تمام شد و تیم حذف شد. نیمار در نیمه نخست درد در ران راست را احساس کرد و بین دو نیمه جای خود را به رونی داد.
بعد از مسابقه، داستان فقط به حذف سانتوس محدود نشد.
نیمار بهشدت از کیفیت زمین ورزشگاه ویلا بلمیرو انتقاد کرد و آن را بدترین وضعیت چمن این ورزشگاه در دوران حضورش توصیف کرد. او گفت سوراخها و ناهمواریهای زمین، شتابگیری و ترمز کردن بازیکنان را دشوار کرده و معتقد بود شرایط چمن در مصدومیت بازیکنان نقش داشته است.
سه بازیکن سانتوس در همان مسابقه با مشکلات جسمانی روبهرو شدند: نیمار، آلوارو بارئال و لوکاس وریسیمو. آزمایشهای بعدی نیز برای هر سه نفر آسیب را تأیید کرد.
با این حال، از نظر پزشکی نمیتوان صرف همزمانی این سه آسیب را مدرک قطعی دانست که چمن علت مستقیم مصدومیت نیمار بوده است.
این ادعای بازیکن است و باشگاه نیز وضعیت نامناسب زمین را پذیرفته و پیش از اعتراض نیمار در حال بررسی تعویض کامل چمن بوده، اما رابطه علت و معلولی میان زمین و پارگی عضله هنوز بهطور مستقل اثبات نشده است.
بدترین زمان ممکن برای سانتوس
آسیب نیمار فقط از زاویه فردی دردسرساز نیست.
سانتوس در لیگ برزیل شرایط آرامی ندارد. تیم بعد از برد یک بر صفر مقابل کورینتیانس به ۲۹ امتیاز و رتبه چهاردهم رسیده و تنها چهار امتیاز با اینترناسیونال، یکی از تیمهای منطقه سقوط، فاصله دارد. اتفاقاً مسابقه بعدی سانتوس نیز همین تقابل مستقیم مقابل اینترناسیونال در ورزشگاه بیرا ریو است.
نیمار قطعاً در آن مسابقه حضور ندارد.
مشکل بزرگتر چند روز بعد آغاز میشود. سانتوس در ۹ و ۱۶ سپتامبر باید در مرحله یکچهارم نهایی کوپا سودامریکانا مقابل اتلتیکو مینیرو قرار بگیرد و منابع برزیلی غیبت نیمار در هر دو بازی را عملاً قطعی میدانند.
یعنی یک مصدومیت عضلانی، همزمان دو هدف اصلی سانتوس در ادامه فصل را تحت تأثیر قرار داده است: دور شدن از منطقه سقوط در سری A و تلاش برای رسیدن به نیمهنهایی سودامریکانا.
نیمار تازه دوباره روی فرم آمده بود
همین مسئله زمانبندی مصدومیت را تلختر میکند.
پیش از دیدار پالمیراس، نیمار یکی از باثباتترین دورههای خود پس از بازگشت به سانتوس را پشت سر میگذاشت. گزارش UOL نشان میدهد او پس از جام جهانی در هشت مسابقه، دو گل و چهار پاس گل ثبت کرده و سانتوس در این هشت بازی پنج پیروزی و سه تساوی کسب کرده بود.
او مقابل چاپهکوئنسه دو گل زد، در دیدار سودامریکانا برابر ماکارا دو پاس گل ثبت کرد و در مسابقه اخیر مقابل کورینتیانس نیز ضربه آزادش به تیر خورد و همان توپ برگشتی به گل پیروزی سانتوس تبدیل شد.
در واقع نیمار دیگر فقط یک نام بزرگ در ترکیب نبود؛ دوباره در جریان بازی سانتوس نقش تعیینکننده پیدا کرده بود.
و درست در همین مقطع دوباره بدنش او را متوقف کرد.
دومین آسیب عضلانی جدی نیمار در همین فصل
این نخستین توقف طولانی نیمار در سال ۲۰۲۶ نیست.
او در ماه مه نیز دچار آسیب درجه دو در عضله ساق پای راست شد. بازگشت از آن آسیب حدود پنج هفته طول کشید و حالا چند ماه بعد، عضله دیگری در همان پای راست گرفتار مشکل شده است.
برای کادر پزشکی، موضوع مهم تنها درمان آسیب جدید نیست.
بازیکنی با سابقه چندین مصدومیت عضلانی و مفصلی، بعد از بازگشت باید بهتدریج حجم دویدن، تمرینات سرعتی و دقایق مسابقه را بالا ببرد. عجله برای بازگرداندن او به مسابقات حساس میتواند خطر عود یا آسیب ثانویه را افزایش دهد.
به همین دلیل حتی اگر نیمار بعد از چهار هفته از لحاظ پزشکی به مرحله تمرین برسد، این به معنای آمادگی خودکار برای ۹۰ دقیقه فوتبال نیست.
حالا چه کسی جای نیمار را میگیرد؟
این بزرگترین سؤال برای کوکا، سرمربی سانتوس است.
تیم بهتازگی آرتور ملو را جذب کرده و گزارشهای تمرینی نشان میدهد هافبک سابق بارسلونا و یوونتوس یکی از گزینههای اصلی برای گرفتن مسئولیت بیشتر در بازیسازی است. UOL نوشته در غیاب نیمار، فشار خلاقیت تیم تا حد زیادی روی آرتور قرار خواهد گرفت.
سانتوس همچنین لیما را بهصورت قرضی جذب کرده و همچنان در بازار به دنبال تقویت ترکیب است. باشگاه تا پیش از بسته شدن پنجره نقلوانتقالات در جستوجوی یک مهاجم نیز بوده و آسیب نیمار نیاز به عمق هجومی را جدیتر کرده است.
با این حال، جانشینی نیمار فقط با قرار دادن یک بازیکن دیگر در پست او حل نمیشود.
او بخشی از ضربات ایستگاهی، خلق موقعیت، حمل توپ، پاس آخر و حتی توجه دفاع حریف را به خود اختصاص میدهد. سانتوس حالا باید این مسئولیتها را بین چند بازیکن تقسیم کند.
آیا این مصدومیت میتواند آینده نیمار را هم تحت تأثیر قرار دهد؟
نیمار ۳۴ ساله است و در سالهای اخیر بخش مهمی از دوران حرفهای خود را درگیر آسیبهای مختلف بوده است.
به همین دلیل هر مصدومیت تازه دیگر فقط درباره چهار یا شش هفته غیبت نیست؛ سؤال بزرگتر این است که او تا چه اندازه میتواند برای مدت طولانی ریتم مسابقه را حفظ کند.
این آسیب زمانی رخ داده که نیمار دوباره به شرایط مسابقه نزدیک شده بود و از نظر فنی نشانههایی امیدوارکننده داشت. اکنون بار دیگر باید چرخه familiar درمان، تمرین انفرادی، بازگشت گروهی و بازی محدود را طی کند.
از این زاویه، مهمترین هدف سانتوس نباید بازگرداندن سریع نیمار باشد؛ بلکه باید بازگرداندن پایدار او باشد.
دو ماه دوری قطعی نیست؛ اما بازیهای بزرگ از دست میروند
در شرایط فعلی دقیقترین جمعبندی این است:
سانتوس آسیب نوع 2B عضله راسترانی ران راست را رسماً تأیید کرده، اما زمان رسمی بازگشت اعلام نشده است. کارشناسان بازه چهار تا شش هفته را محتمل میدانند و برخی منابع با توجه به سابقه مصدومیت نیمار، احتمال طولانی شدن دوره درمان تا حدود دو ماه را مطرح کردهاند.
بنابراین تیتر «نیمار دو ماه مصدوم شد» هنوز کمی قطعیتر از شواهد موجود است.
اما یک چیز تقریباً قطعی است: شماره ۱۰ سانتوس بخش مهمی از حساسترین مقطع فصل را از دست میدهد.
او تازه دوباره به فوتبال پیوسته بود، سانتوس با کمکش از منطقه سقوط فاصله گرفته بود و تیم برای یک مرحله حساس قارهای آماده میشد.
حالا همهچیز دوباره به همان سؤال آشنا درباره نیمار رسیده است:
نه اینکه آیا میتواند برگردد؛ بلکه اینکه این بار پس از بازگشت، چه مدت میتواند سالم بماند؟