بحران خارجی‌ها در پرسپولیس؛ از پرونده پرهزینه سرژ اوریه تا بلاتکلیفی نگران‌کننده بیفوما

پرسپولیس در سال‌های اخیر همواره تلاش کرده با جذب بازیکنان خارجی، فاصله خود با رقبا را در سطح فنی افزایش دهد، اما تجربه نشان داده هرجا مدیریت حقوقی و تصمیم‌گیری حرفه‌ای هم‌راستا با مسائل فنی نبوده، نتیجه چیزی جز بحران نبوده است. حالا در مقطع حساس فصل، پرونده بازیکنان خارجی بار دیگر به پاشنه آشیل سرخ‌پوشان تبدیل شده؛ بحرانی که از جذب پرحاشیه سرژ اوریه آغاز شد و اکنون با وضعیت مبهم تیوی بیفوما ابعاد پیچیده‌تری پیدا کرده است. این بحران دیگر صرفاً یک اختلاف فنی یا نیمکت‌نشینی ساده نیست، بلکه به موضوعی حقوقی، مالی و استراتژیک برای آینده باشگاه بدل شده است.

سرژ اوریه؛ از خرید پرزرق‌وبرق تا بن‌بست حقوقی

نام سرژ اوریه در زمان پیوستن به پرسپولیس، برای هواداران تداعی‌کننده تجربه فوتبال سطح اول اروپا بود. مدافعی با سابقه حضور در لیگ‌های معتبر که قرار بود به خط دفاعی سرخ‌ها استحکام و شخصیت بین‌المللی بدهد. اما واقعیت خیلی زود مسیر دیگری را نشان داد. اوریه با مشکلات جسمانی وارد تهران شد و فاصله زیادش با شرایط مسابقه، عملاً او را از چرخه فنی تیم خارج کرد.

کادر فنی در مقاطع مختلف تلاش کرد این بازیکن را به شرایط ایده‌آل برساند، اما زمان از دست رفت و عملکرد محدود او در دقایق اندک حضورش نتوانست انتظارات را برآورده کند. تغییرات روی نیمکت پرسپولیس نیز مزید بر علت شد و در نهایت سرژ اوریه در لیست خروج قرار گرفت؛ تصمیمی که شاید از نظر فنی قابل دفاع بود، اما شیوه اجرای آن به بحرانی بزرگ تبدیل شد.

اعلام زودهنگام جدایی؛ اشتباهی که گران تمام می‌شود

نقطه حساس پرونده اوریه نه در زمین مسابقه، بلکه پشت میز مدیریت شکل گرفت. باشگاه پرسپولیس پیش از آنکه به توافق رسمی و حقوقی با بازیکن برسد، پایان همکاری را به صورت رسمی رسانه‌ای کرد. همین اقدام، اکنون به مستندی حقوقی در دست سرژ اوریه تبدیل شده است. بازیکنی که با استناد به اطلاعیه باشگاه، خود را جداشده می‌داند و دلیلی برای بازگشت به تمرینات نمی‌بیند.

این تصمیم شتاب‌زده باعث شد راهکارهایی مانند بازگرداندن بازیکن به تمرینات یا فسخ توافقی عملاً از دست برود. اختلاف حالا وارد فاز حقوقی شده و خطر محکومیت مالی پرسپولیس، بیش از هر زمان دیگری جدی است؛ آن هم در شرایطی که تجربه‌های قبلی نشان داده پرونده‌های بین‌المللی معمولاً با هزینه‌های سنگین برای باشگاه‌های ایرانی همراه بوده است.

تهدید خاموش؛ سهمیه خارجی در آستانه سوختن

اما ابعاد بحران اوریه فقط به پرداخت غرامت ختم نمی‌شود. نام این مدافع ساحل‌عاجی همچنان در لیست پرسپولیس قرار دارد، بدون آنکه برای تیم به میدان برود یا قراردادش به شکل رسمی تعیین تکلیف شود. طبق قوانین، چنین وضعیتی می‌تواند منجر به سوختن یک سهمیه بازیکن خارجی در فصل آینده شود؛ اتفاقی که از منظر فنی ضربه‌ای بزرگ به برنامه‌ریزی نقل‌وانتقالاتی پرسپولیس خواهد بود.

در واقع سرخ‌پوشان با یک تصمیم نادرست، خود را در موقعیتی قرار داده‌اند که باید همزمان نگران رأی نهادهای حقوقی باشند و هم احتمال از دست دادن بخشی از ظرفیت فنی خود را بپذیرند. اینجاست که مدیریت پرونده‌های خارجی، فراتر از یک موضوع روزمره، به مسئله‌ای استراتژیک برای آینده باشگاه تبدیل می‌شود.

تیوی بیفوما؛ علامت سؤال دوم در کنار پرونده اول

در ادامه همین فضای پرابهام، وضعیت تیوی بیفوما نیز به نگرانی تازه‌ای برای پرسپولیس بدل شده است. مهاجم کنگویی که با تبلیغات و امیدهای فراوان به جمع سرخ‌ها اضافه شد، حالا چهار بازی پیاپی است که در ترکیب تیم جایی ندارد. غیبتی که نه توضیح شفافی درباره آن ارائه شده و نه زمان پایانش مشخص است.

بیفوما در مقاطع کوتاهی توانست توانایی‌های فردی خود را نشان دهد و حتی در برخی بازی‌ها تأثیرگذار ظاهر شود، اما مشخصاً با تفکرات فنی سرمربی فعلی هماهنگ نشد. اگرچه نام او به صورت رسمی در لیست خروج قرار نگرفته، اما حذف تدریجی از ترکیب و حتی تمرینات، نشانه‌ای آشکار از سرد شدن رابطه دو طرف است؛ شرایطی که اگر مدیریت نشود، می‌تواند سناریویی مشابه پرونده اوریه را تکرار کند.

ارتباطات بیرون از زمین و تأثیر آن بر داخل مستطیل سبز

یکی از نکات قابل توجه در پرونده بیفوما، ارتباط نزدیک او با سرژ اوریه است؛ موضوعی که گفته می‌شود بر وضعیت روحی و حرفه‌ای مهاجم کنگویی بی‌تأثیر نبوده است. در فوتبال حرفه‌ای، مسائل بیرون از زمین گاهی به اندازه تصمیمات فنی اهمیت پیدا می‌کند و نادیده گرفتن آن می‌تواند به بروز حاشیه‌های پرهزینه منجر شود.

پرسپولیس اکنون با بازیکنی مواجه است که نه به طور کامل در برنامه‌های فنی قرار دارد و نه تکلیف آینده‌اش مشخص است. ادامه این بلاتکلیفی، خطر ایجاد یک پرونده حقوقی دیگر را افزایش می‌دهد؛ پرونده‌ای که می‌تواند فشار مضاعفی به باشگاه وارد کند.

مدیریت بازیکنان خارجی؛ پاشنه آشیل تکرارشونده

اگر پرونده‌های اوریه و بیفوما را کنار هم بگذاریم، به یک نتیجه مشترک می‌رسیم: مدیریت بازیکنان خارجی همچنان یکی از نقاط ضعف ساختاری پرسپولیس است. یک خارجی که رفته اما هنوز سهمیه را اشغال کرده و یک خارجی که مانده اما استفاده نمی‌شود؛ ترکیبی نگران‌کننده که می‌تواند هم هزینه مالی به باشگاه تحمیل کند و هم دست کادر فنی را در فصل آینده ببندد.

در شرایطی که رقبا با برنامه‌ریزی دقیق به دنبال تقویت ترکیب خود هستند، پرسپولیس نباید سرمایه‌های محدودش را درگیر پرونده‌های باز و اختلافات حقوقی کند. هر تصمیم عجولانه در این مقطع، ممکن است تبعاتش تا چند فصل گریبان باشگاه را بگیرد.

جمع‌بندی؛ تصمیم امروز، هزینه فردا

پرسپولیس برای عبور از بحران فعلی بیش از هر چیز به تصمیم‌گیری دقیق، حقوقی و بدون شتاب نیاز دارد. پرونده سرژ اوریه باید هرچه سریع‌تر با کمترین هزینه ممکن تعیین تکلیف شود و وضعیت تیوی بیفوما نیز یا به مسیر فنی بازگردد یا به شکلی حرفه‌ای و قانونی پایان یابد. ادامه بلاتکلیفی در این دو پرونده، نه‌تنها خطر پرداخت غرامت سنگین را به همراه دارد، بلکه می‌تواند سهمیه خارجی و قدرت مانور نقل‌وانتقالاتی سرخ‌پوشان را نیز قربانی کند. آینده پرسپولیس در گرو آن است که مدیریت، این‌بار جلوتر از بحران حرکت کند، نه یک قدم عقب‌تر.