اعترافات تند پرویز مظلومی: ساپینتو به هیچکس مشورت نمیداد!
باشگاه استقلال تهران در یکی از حساسترین برهههای تاریخی خود، دست به تغییراتی گسترده در کادر فنی زد تا پس از یک دوره پرتلاطم و حذف تلخ از رقابتهای آسیایی، جانی دوباره به کالبد نیمکت خود ببخشد. پیروزی اقتصادی و لرزان مقابل مس رفسنجان اگرچه از نظر امتیازی جایگاه آبیپوشان را در جدول بهبود بخشید، اما حقیقت پنهان در پس این برد، پایان همکاری با ریکاردو ساپینتو و آغاز ماموریت دشوار سهراب بختیاریزاده بود. این جابجایی که با واکنشهای متفاوتی در میان اهالی فوتبال روبرو شده، حالا با اظهارات صریح و بیپرده پرویز مظلومی، ابعاد تازهای به خود گرفته است. مظلومی که خود از استخوانخردکردههای این باشگاه محسوب میشود، با نگاهی تحلیلی به ریشهیابی بحرانهای اخیر پرداخته و معتقد است که ریشه ناکامیها را باید در انتخابهای غلط مدیریتی و لجاجتهای فنی جستجو کرد.
کالبدشکافی دوران شکستخورده ریکاردو ساپینتو در استقلال
حضور ریکاردو ساپینتو در راس کادر فنی استقلال از همان ابتدا با بیم و امیدهای فراوانی همراه بود، اما پرویز مظلومی بر این باور است که این انتخاب از اساس یک اشتباه استراتژیک به شمار میرفت. مظلومی با اشاره به هدررفت فرصتهای طلایی باشگاه در طول فصل جاری، تاکید میکند که مدیران استقلال با آوردن این مرد پرتغالی تنها زمان را سوزاندند. بررسی کارنامه ساپینتو نشان میدهد که کسب ۳۸ امتیاز از ۲۱ بازی، با توجه به پتانسیل بالای بازیکنان و افت امتیازگیری سایر مدعیان، به هیچ عنوان کارنامه قابل قبولی برای یک مربی خارجی با هزینههای گزاف محسوب نمیشود. این عملکرد ضعیف نه تنها منجر به حذف از رقابتهای آسیایی شد، بلکه استقلال را در لیگ برتر نیز از رسیدن به ثباتی که هواداران انتظار داشتند، بازداشت. تحلیل مظلومی نشاندهنده این واقعیت است که ساپینتو نتوانست از ظرفیتهای موجود برای تثبیت قدرت استقلال استفاده کند و در نهایت، خروجی کار او چیزی جز سرخوردگی برای سکوها به همراه نداشت.
ریشههای فنی زوال استقلال و لجاجتهای بیپایان کادر فنی
در بررسی دقیقتر دلایل ناکامی مربی پرتغالی، باید به بنبستهای فنی و تاکتیکی اشاره کرد که گریبانگیر تیم شده بود. پرویز مظلومی با انتقاد تند از ساختار مشورتی تیم، معتقد است که ساپینتو به دلیل روحیه خودرایی و عدم پذیرش نقد، عملاً مسیر اصلاح را مسدود کرده بود. اعتراف دستیاران او به گوشهگیری و عدم تاثیرگذاری بر تصمیمات سرمربی، سندی بر این مدعاست که استقلال از درون دچار فروپاشی مدیریتی شده بود. تغییرات مداوم در ترکیب اصلی و عدم ثبات در چیدمان بازیکنان، باعث شد تا استقلال هیچگاه به یک هارمونی تیمی دست نیابد. علاوه بر این، تعویضهای اشتباه که به جای گرهگشایی، گرههای جدیدی بر بازی تیم میافزود، نشان از عدم شناخت دقیق سرمربی از شرایط مسابقه داشت. حضور بازیکنانی که بدون آمادگی جسمانی و تنها بر اساس روابط یا سوابق گذشته در تیم مانده بودند، ضربه نهایی را به پیکره فنی استقلال وارد کرد؛ بازیکنانی که به تعبیر مظلومی، تنها هزینه بر باشگاه تحمیل کردند و هیچ پوئن مثبتی در زمین مسابقه ارائه ندادند.
حواشی رختکن و تقابلهای مدیریتی که منجر به اخراج شد
یکی از نقاط عطف در پرونده اخراج ریکاردو ساپینتو، تنشهای بهوجود آمده در فضای داخلی تیم و تداخل وظایف مدیریتی و فنی بود. ماجرای حضور تاجرنیا در رختکن و واکنش تند ساپینتو، جنجالی را به پا کرد که در نهایت راهی جز جدایی باقی نگذاشت. اگرچه رختکن همواره به عنوان حریم خصوصی کادر فنی و بازیکنان شناخته میشود، اما نوع برخورد و واکنشهای عصبی سرمربی پرتغالی علیه مدیرعامل، نشان از فقدان تعامل حرفهای در باشگاه داشت. پرویز مظلومی با نقد هر دو طرف این ماجرا، معتقد است که عدم درک متقابل میان مدیریت و کادر فنی، حواشی مخربی را به بدنه تیم تزریق کرد. این تنشها در زمانی رخ داد که تیم بیش از هر چیز به آرامش نیاز داشت، اما لجاجتهای طرفین باعث شد تا تمرکز بازیکنان از مستطیل سبز به حواشی راهروهای باشگاه معطوف شود. این فقدان مدیریت بحران، در نهایت به ضرر هوادارانی تمام شد که تنها خواهان موفقیت تیم محبوبشان بودند.
طلوع عصر سهراب بختیاریزاده و ماموریت عبور از بحران
با کنار رفتن ساپینتو، قرعه به نام سهراب بختیاریزاده افتاد تا سکان هدایت آبیپوشان را در این شرایط بحرانی به دست بگیرد. بختیاریزاده که پیش از این نیز تجربه هدایت تیم در شرایط سخت را داشته، به خوبی با اتمسفر استقلال و انتظارات بالای هواداران آشناست. مظلومی با حمایت از این انتخاب، بر این نکته تاکید دارد که اکنون زمان وحدت و صمیمیت است. سهراب میراثدار تیمی است که از نظر روحی و تاکتیکی دچار آسیب شده و نخستین وظیفه او، بازگرداندن اعتماد به نفس به بازیکنان و دور کردن حواشی از اطراف تیم است. موفقیت بختیاریزاده در این مسیر منوط به حمایت همهجانبه پیشکسوتان، مدیران و بهویژه طرفداران استقلال است. او باید بتواند با استفاده از تجربه خود، خلأهای فنی به جا مانده از دوران قبل را پر کرده و استقلال را به ریل موفقیت بازگرداند؛ مسیری که قطعا با چالشهای بسیاری روبرو خواهد بود اما غیرممکن نیست.
شوک مثبت در نیمکت و چشمانداز تقابل با فجر سپاسی
استقلال اکنون خود را برای رویارویی با فجر سپاسی شیراز آماده میکند؛ دیداری که میتواند عیار واقعی تغییرات اخیر را مشخص کند. تغییر در کادر فنی همواره به عنوان یک شوک به تیمها تزریق میشود و پرویز مظلومی امیدوار است که این شوک برای آبیپوشان جنبهای مثبت و سازنده داشته باشد. بازی با فجر سپاسی، آزمونی سخت برای سهراب بختیاریزاده و کادر جدید اوست تا نشان دهند که آیا توانستهاند در زمان کوتاه، تغییراتی در ذهنیت و عملکرد بازیکنان ایجاد کنند یا خیر. پیروزی در این مسابقه میتواند شروعی قدرتمند برای دوران جدید باشد و سایه سنگین ناکامیهای گذشته را از سر تیم بردارد. مظلومی معتقد است که تیم نباید در باد پیروزی مقابل مس رفسنجان بخوابد، چرا که هر بازی شرایط خاص خود را دارد و استقلال برای رسیدن به قهرمانی در لیگ و جام حذفی، نیاز به تداوم در پیروزی و ارتقای سطح کیفی بازی خود دارد.
جمعبندی تحلیلی از وضعیت استقلال و مسیر پیشرو
در نهایت، تحولات اخیر در باشگاه استقلال نشاندهنده یک جراحی عمیق در ساختار فنی این تیم است. گذار از دوران ریکاردو ساپینتو به عصر سهراب بختیاریزاده، تنها یک جابجایی ساده در نیمکت نیست، بلکه تغییر در رویکرد و فلسفه مدیریتی باشگاه محسوب میشود. اظهارات پرویز مظلومی به عنوان یکی از چهرههای شاخص تاریخ این باشگاه، بازتابدهنده نگرانیها و امیدهایی است که در دل خانواده بزرگ استقلال وجود دارد. انتقاد از لجاجتهای فنی، عدم مشورتپذیری و حواشی مدیریتی، درسهایی است که باید سرلوحه کار کادر فنی جدید قرار گیرد. استقلال برای بازگشت به روزهای اوج، بیش از هر چیز به ثبات، تخصص و دوری از جنجالهای بیهوده نیاز دارد. حمایت از سهراب بختیاریزاده در این مقطع حساس، نه یک انتخاب، بلکه یک ضرورت برای عبور از طوفانهای پیشرو است. اگر آبیپوشان بتوانند با تکیه بر دانش فنی کادر ایرانی خود و همدلی هواداران، شوک مثبت ایجاد شده را به نتایج درخشان تبدیل کنند، میتوان امیدوار بود که فصل جاری با افتخارآفرینی برای این تیم ریشهدار به پایان برسد. موفقیت در لیگ و جام حذفی در دسترس است، به شرط آنکه اشتباهات گذشته تکرار نشود و مسیر پیشرو با درایت و اتحاد پیموده شود.






