قهرمانی دوگانه آذربایجان غربی در اولین دوره روئینگ کشور؛ ۴۰ پاروزن و یک پیام مهم برای آینده

اولین دوره مسابقات قهرمانی کشور جوانان و زیر ۲۳ سال روئینگ در دو روز مجزا برگزار شد؛ بانوان دوشنبه ۲۶ مرداد و آقایان چهارشنبه ۲۸ مرداد در آب‌های سد شهرچای ارومیه به رقابت پرداختند.

براساس اعلام فدراسیون، در هر بخش ۲۰ پاروزن حضور داشتند و ورزشکارانی از شش استان برای رسیدن به سکو رقابت کردند. ایرنا نیز برگزاری نخستین دوره بخش بانوان با حضور ۲۰ پاروزن از شش استان را در همین محل تأیید کرده است.

اما در پایان، نام یک استان بالاتر از همه قرار گرفت: آذربایجان غربی.

دو قهرمانی در دو روز؛ میزبان فقط میزبان نبود

در رقابت‌های بانوان، هنگامه کامیاب از گیلان در رده زیر ۲۳ سال به مقام نخست رسید. پرنیا محمدی از آذربایجان غربی دوم شد و تینا محمدی از زنجان روی سکوی سوم ایستاد.

در رده جوانان اما مدال طلا به میزبان رسید؛ ریحانه نجف‌پور از آذربایجان غربی اول شد، روشان گیلان‌ژاد از گیلان مقام دوم را گرفت و نیکا آقاخانی از زنجان سوم شد. مجموع این نتایج باعث شد آذربایجان غربی قهرمان بخش بانوان شود و گیلان و زنجان به ترتیب دوم و سوم قرار بگیرند.

دو روز بعد، داستان در بخش مردان هم تقریباً تکرار شد.

در زیر ۲۳ سال، سردار خضری از آذربایجان غربی قهرمان شد؛ طاها عظیمی از بوشهر دوم و محمدجواد عباسی از تهران سوم شدند. در رده جوانان نیز بهراد لگاری‌نژاد از تهران طلا گرفت، محمدامین ابراهیمی از آذربایجان غربی دوم شد و صدرا تقی‌نصب از مازندران به مقام سوم رسید.

در جدول تیمی مردان هم آذربایجان غربی بالاتر از تهران و مازندران ایستاد.

بنابراین میزبان نخستین دوره مسابقات، مسابقه را با یک قهرمانی دوگانه تمام کرد؛ نتیجه‌ای که از منظر توسعه استانی روئینگ اهمیت بیشتری از یک مدال انفرادی دارد.

چرا آذربایجان غربی در روئینگ مهم شده است؟

این موفقیت را نمی‌توان کاملاً جدا از اتفاقاتی دانست که در ماه‌های اخیر در همین استان رخ داده است.

سد شهرچای ارومیه در خردادماه میزبان اردوی تیم ملی بانوان با حضور ۱۳ پاروزن بود و فدراسیون چند مرحله تمرین و تست انتخابی تیم ملی را نیز در همین مجموعه برگزار کرده است. تست انتخابی بانوان برای بازی‌های آسیایی ناگویا نیز در روزهای ۱۰ و ۱۱ خرداد در شهرچای انجام شد.

در بخش مردان نیز سد مهاباد به یکی دیگر از پایگاه‌های تمرینی روئینگ تبدیل شده است. اردوی تیم ملی جوانان و زیر ۲۳ سال مردان در اردیبهشت و همچنین اردوی دیگری در تیرماه با هدف آماده‌سازی برای بازی‌های آسیایی ۲۰۲۶ در آنجا برپا شد. مسئولان تیم ملی امکانات تمرینی، شرایط آب‌وهوایی و امکانات اقامتی را از دلایل انتخاب این محل عنوان کرده‌اند.

به همین دلیل، قهرمانی امروز آذربایجان غربی فقط موفقیت چند ورزشکار محلی نیست؛ استان در حال تبدیل شدن به یکی از مراکز جدی تمرین، میزبانی و استعدادیابی روئینگ ایران است.

اگر این روند ادامه پیدا کند، مزیت میزبان بودن می‌تواند به تولید ورزشکار ملی‌پوش نیز تبدیل شود.

۴۰ پاروزن زیاد است یا کم؟

عدد ۴۰ شرکت‌کننده برای نخستین دوره مسابقات جوانان و زیر ۲۳ سال، از دو زاویه قابل بررسی است.

از یک طرف، شکل گرفتن یک رقابت مستقل برای این دو رده سنی اتفاق مثبتی است. ورزشکاری که از رده نوجوانان عبور می‌کند، اگر مسابقه منظم و هدف مشخصی نداشته باشد ممکن است پیش از رسیدن به سطح بزرگسالان از ورزش حرفه‌ای فاصله بگیرد. ایجاد مسابقات قهرمانی کشور در جوانان و زیر ۲۳ سال می‌تواند این خلأ را کاهش دهد.

اما از طرف دیگر، حضور ۲۰ ورزشکار در هر بخش و نمایندگی تنها شش استان نشان می‌دهد ظرفیت توسعه هنوز بسیار بیشتر از وضع موجود است.

برای رشته‌ای که هدف حضور قدرتمند در بازی‌های آسیایی و رویدادهای بین‌المللی دارد، گسترش پایگاه استعدادیابی به استان‌های بیشتری اهمیت زیادی خواهد داشت.

اولین دوره را بنابراین باید شروع یک مسیر دانست، نه نقطه پایان آن.

فدراسیون از شش مدال در ناگویا حرف می‌زند

اهمیت پشتوانه‌سازی زمانی روشن‌تر می‌شود که اهداف فعلی فدراسیون را ببینیم.

محسن شادی، رئیس فدراسیون روئینگ، اوایل مرداد اعلام کرد ایران قصد دارد از هفت ماده روئینگ بازی‌های آسیایی ناگویا در شش ماده شرکت کند و هدف‌گذاری فدراسیون، کسب شش مدال است. او همچنین از سرمایه‌گذاری ویژه در بخش زنان صحبت کرده است.

این هدف جاه‌طلبانه است و تحقق آن تنها با چند ورزشکار بزرگسال ممکن نخواهد بود.

تیم‌های ملی به چرخه‌ای نیاز دارند که در آن قهرمان کشور جوانان، چند سال بعد در زیر ۲۳ سال رقابت کند و در صورت حفظ پیشرفت، به بزرگسالان برسد. مسابقات ارومیه دقیقاً می‌تواند اولین حلقه این زنجیره باشد.

فدراسیون نیز پیش‌تر اعلام کرده اردوهای تیم ملی در رده‌های جوانان، زیر ۲۳ سال و بزرگسالان با هدف آماده‌سازی برای ناگویا و مسابقات آسیایی تشکیل شده‌اند.

پس هنگامه کامیاب، ریحانه نجف‌پور، سردار خضری یا بهراد لگاری‌نژاد فقط قهرمانان یک مسابقه داخلی نیستند؛ این نفرات بالقوه بخشی از فهرست آینده روئینگ ایران محسوب می‌شوند.

بعضی قهرمانان همین حالا هم به فضای ملی نزدیک‌اند

نام برخی نفرات حاضر در مسابقات ارومیه نیز برای کادر فنی تیم‌های ملی کاملاً ناشناخته نیست.

هنگامه کامیاب، پرنیا محمدی و تینا محمدی پیش‌تر در فهرست اردوهای تیم ملی بانوان دیده شده‌اند. برای مثال گزارش اردوی تیم ملی در ارومیه در سال گذشته نام کامیاب و محمدی‌ها را در میان نفرات دعوت‌شده رده‌های مختلف ثبت کرده بود.

در مردان هم بهراد لگاری‌نژاد سابقه حضور در فهرست‌های مربوط به تیم ملی جوانان را دارد. این مسئله نشان می‌دهد فاصله مسابقات قهرمانی کشور با ساختار تیم ملی چندان زیاد نیست.

اما نکته مهم این است که قهرمانی داخلی به تنهایی تضمین‌کننده ملی‌پوش شدن نیست.

در روئینگ، رکورد زمانی، کیفیت تکنیکی، توان هوازی، عملکرد در تست‌های انتخابی و سازگاری ورزشکار با قایق‌های تیمی تعیین می‌کند چه کسی در نهایت پیراهن تیم ملی را می‌پوشد.

چرا رده زیر ۲۳ سال حیاتی است؟

یکی از مشکلات بسیاری از رشته‌های ورزشی، فاصله میان موفقیت در جوانان و تثبیت در بزرگسالان است.

یک ورزشکار ۱۸ یا ۱۹ ساله ممکن است در رده جوانان استعداد بزرگی باشد، اما برای رقابت با یک ورزشکار باتجربه ۲۷ یا ۳۰ ساله هنوز به چند سال تمرین نیاز داشته باشد. رده زیر ۲۳ سال دقیقاً برای پوشش همین مرحله گذار اهمیت دارد.

روئینگ ایران قبلاً نیز از این رده نتیجه گرفته است. فاطمه حسنی، نایب‌رئیس فدراسیون، در ابتدای سال ۱۴۰۵ با مرور نتایج گذشته از کسب یک طلا، سه نقره و دو برنز توسط تیم زیر ۲۳ سال ایران در رقابت‌های آسیایی دوره قبل سخن گفته بود.

بنابراین مسابقات قهرمانی کشور زیر ۲۳ سال را نمی‌توان یک رویداد تشریفاتی دانست؛ این رده از نظر عملکرد بین‌المللی برای ایران سابقه مدال‌آوری دارد.

بانوان؛ بخشی که فدراسیون روی آن حساب ویژه باز کرده است

یک نکته دیگر از نتایج ارومیه، توزیع مدال میان سه استان آذربایجان غربی، گیلان و زنجان در بخش زنان است.

این پراکندگی برای فدراسیونی که می‌خواهد تعداد قابل توجهی ورزشکار زن به بازی‌های آسیایی اعزام کند اهمیت دارد. محسن شادی گفته روئینگ، به جز رشته‌های تیمی، می‌تواند یکی از بیشترین تعداد ورزشکار زن را در کاروان ایران داشته باشد.

اردوهای متعدد بانوان در شهرچای نیز نشان می‌دهد آماده‌سازی این بخش وارد فاز مستمری شده است.

قهرمانی هنگامه کامیاب و ریحانه نجف‌پور حالا رقابت داخلی را جدی‌تر می‌کند؛ به‌خصوص برای نفراتی که می‌خواهند بعد از ناگویا نیز در چرخه تیم ملی باقی بمانند.

اولین دوره تمام شد؛ کار اصلی تازه شروع می‌شود

اولین دوره قهرمانی کشور جوانان و زیر ۲۳ سال با ۴۰ ورزشکار، چهار قهرمان انفرادی و دو قهرمانی تیمی آذربایجان غربی به پایان رسید.

از نظر نتیجه، میزبان برنده بزرگ مسابقات بود.

اما از منظر فدراسیون، موفقیت واقعی این مسابقه شاید چند سال دیگر مشخص شود؛ زمانی که ببینیم چند نفر از ورزشکاران حاضر در شهرچای توانسته‌اند به تیم ملی بزرگسالان برسند، مدال آسیایی بگیرند یا برای سهمیه‌های بزرگ‌تر بجنگند.

آذربایجان غربی فعلاً یک پیام روشن فرستاده است: هم زیرساخت میزبانی دارد و هم ورزشکار برای رقابت در بالای جدول.

حالا مرحله بعد سخت‌تر است؛ فدراسیون باید این مدل را به استان‌های بیشتری گسترش دهد، تعداد شرکت‌کنندگان را بالا ببرد و مسابقات جوانان و زیر ۲۳ سال را به بخشی ثابت از تقویم تبدیل کند.

قهرمانی دوگانه آذربایجان غربی، مهم‌ترین عدد نخستین دوره بود؛ اما ارزش واقعی این مسابقات زمانی مشخص می‌شود که قهرمانان امروز ارومیه، مدال‌آوران فردای ایران در آسیا شوند.