هشدار سیدصالحی به سپاهان؛ «زردها مهاجم گلزن ندارند و شبیه تیم فصل قبل نیستند»

فصل برای سپاهان امیدوارکننده شروع شد. تیم محرم نویدکیا در هفته نخست در یزد برابر چادرملو قرار گرفت و با دو گل دیرهنگام احسان حاج‌صفی از روی نقطه پنالتی و گل به خودی علیرضا آرتا، ۲ بر صفر پیروز شد. این برد خارج از خانه، آن هم در شروع فصل، می‌توانست نشانه‌ای از حفظ شخصیت تیمی سپاهان باشد.

اما آنچه در دو مسابقه بعدی رخ داد، فضای اطراف تیم را کاملاً تغییر داد.

سپاهان ابتدا در نقش جهان برابر تراکتور ۲ بر صفر شکست خورد و سپس در هفته سوم مقابل استقلال نیز با همین نتیجه بازنده شد. حاصل سه بازی ابتدایی برای زردها، سه امتیاز، دو گل زده و چهار گل خورده است؛ آماری که برای تیمی که یکی از مدعیان اصلی قهرمانی محسوب می‌شود، شروع قابل دفاعی نیست.

سیدصالحی: این سپاهان نشانی از فصل قبل ندارد

سیدمهدی سیدصالحی معتقد است نگرانی اصلی فقط دو شکست نیست، بلکه افت محسوس کیفیت تیم نسبت به فصل گذشته است.

مهاجم پیشین سپاهان تأکید کرده اگرچه تعدادی از بازیکنان فصل گذشته جدا شده‌اند، شاکله اصلی تیم همچنان حفظ شده و به همین دلیل انتظار نمی‌رفت سپاهان چنین شروعی داشته باشد.

از نگاه او، شکست متوالی برابر تراکتور و استقلال به‌خصوص به این دلیل نگران‌کننده است که هر دو تیم از مدعیان مستقیم قهرمانی هستند. در یک لیگ طولانی، امتیاز بازی‌های مستقیم مدعیان فقط سه امتیاز نیست؛ باخت همزمان باعث می‌شود رقیب سه امتیاز بگیرد و فاصله مستقیم ایجاد کند.

سپاهان در همین دو هفته شش امتیاز احتمالی را از دست داده و هیچ گلی نیز برابر دو رقیب اصلی خود نزده است.

مقابل تراکتور خوب بود؛ مقابل استقلال فرو ریخت

با این حال، نمی‌توان دو شکست سپاهان را کاملاً مشابه ارزیابی کرد.

در دیدار هفته دوم برابر تراکتور، سپاهان در بخش‌هایی از مسابقه تیم فعال‌تری بود و حتی گزارش مسابقه تسنیم نیز عملکرد بهتر میزبان در شروع بازی را برجسته کرد. اما تراکتور با دو گل امیرحسین حسین‌زاده توانست از نقش جهان با پیروزی ۲ بر صفر خارج شود.

سیدصالحی نیز همین تفاوت را مهم می‌داند. او معتقد است سپاهان برابر تراکتور موقعیت ایجاد کرد اما نتوانست آنها را به گل تبدیل کند و پس از دریافت گل، توانایی بازگشت به مسابقه را نداشت.

مشکل مقابل استقلال اما عمیق‌تر بود.

استقلال در همان دقایق ابتدایی دو بار به گل رسید و عملاً ساختار سپاهان را از هم پاشید. حتی محرم نویدکیا بعد از مسابقه هیچ تلاشی برای توجیه عملکرد شاگردانش نکرد و نیمه نخست تیمش را «فوق‌العاده افتضاح» توصیف کرد. او گفت اگر امکان داشت، هر ۱۱ بازیکن را در بین دو نیمه عوض می‌کرد.

وقتی سرمربی یک تیم مدعی چنین جمله‌ای به زبان می‌آورد، دیگر نمی‌توان شکست را صرفاً به بدشانسی یا یک اشتباه فردی نسبت داد.

بحران اصلی سپاهان؛ چه کسی باید گل بزند؟

مهم‌ترین نکته در تحلیل سیدصالحی، نیاز سپاهان به یک مهاجم تمام‌کننده است.

سپاهان در سه مسابقه نخست فقط دو گل زده؛ یکی از روی نقطه پنالتی و دیگری گل به خودی بازیکن چادرملو. به عبارت دیگر، هیچ بازیکن سپاهان هنوز در جریان عادی بازی موفق به گلزنی در لیگ جدید نشده است.

این آمار برای تیمی با اهداف قهرمانی هشدار جدی است.

تیم‌های مدعی الزاماً در هر بازی موقعیت‌های فراوان خلق نمی‌کنند. تفاوت یک مهاجم سطح بالا با یک مهاجم معمولی دقیقاً در روزهایی مشخص می‌شود که تیم فقط دو یا سه موقعیت جدی دارد.

سیدصالحی که خودش سال‌ها در خط حمله سپاهان بازی کرده، معتقد است زردپوشان به بازیکنی نیاز دارند که بتواند همان تعداد محدود فرصت را تبدیل به گل کند. از نگاه او، این ضعف هم مقابل چادرملو و هم به‌خصوص برابر تراکتور دیده شد.

سپاهان اگر در نقش جهان یکی از موقعیت‌هایش را زودتر تبدیل به گل می‌کرد، شاید داستان بازی تراکتور کاملاً متفاوت می‌شد.

جای خالی ریکاردو آلوز چقدر احساس می‌شود؟

بخش دیگری از مشکل سپاهان در فاز خلق موقعیت به وضعیت ریکاردو آلوز بازمی‌گردد.

آلوز تابستان ۱۴۰۴ از تراکتور راهی سپاهان شد؛ انتقالی که از همان ابتدا با اختلاف حقوقی میان دو باشگاه همراه بود و کارت بازی هافبک پرتغالی نیز بعداً برای سپاهان صادر شد. او پیش از انتقال به اصفهان، طی سه فصل حضور در تراکتور دو بار بهترین پاسور لیگ برتر شده بود.

در فصل گذشته حضور آلوز به سپاهان یک طراح باتجربه در مرکز زمین داد؛ بازیکنی که می‌توانست سرعت بازی را تغییر دهد، پاس آخر بدهد و میان خط هافبک و حمله ارتباط ایجاد کند.

اما سپاهان فعلاً به دلیل محرومیت چهارماهه آلوز قادر به استفاده از او نیست. سرپرست تیم نیز چند روز قبل تأیید کرد کارت بازی او صادر شده اما بازیکن در حال سپری کردن دوره محرومیت است و باشگاه منتظر پایان آن خواهد ماند.

اتفاقاً نویدکیا بعد از شکست مقابل استقلال از نبود بازیکنی در مرکز میدان که بتواند توپ را بگیرد و بازی را بچرخاند گلایه کرد. این جمله به‌خوبی نشان می‌دهد فقدان یک هافبک خلاق تا چه حد در ساختار فعلی سپاهان احساس می‌شود.

جوانان سپاهان هنوز فرصت نشان دادن خود را پیدا نکرده‌اند

سیدصالحی درباره نقل‌وانتقالات سپاهان نیز فعلاً حکم قطعی نمی‌دهد.

باشگاه در تابستان بیشتر به سراغ بازیکنانی رفت که تجربه لیگ برتر دارند اما لزوماً در رده ستاره‌های بزرگ و گران‌قیمت قرار نمی‌گیرند. برخی نفرات جدید نیز هنوز فرصت کافی برای هماهنگ شدن با تیم پیدا نکرده‌اند.

سرپرست سپاهان پیش از بازی استقلال درباره کسری طاهری و سعید واسعی گفته بود این نفرات تازه به تیم اضافه شده‌اند و برای هماهنگی کامل با شرایط تیم حداقل چند هفته زمان نیاز دارند. سپاهان همزمان چند مصدوم از جمله کریمی، عسگری و شفیع‌دوست نیز دارد.

این شرایط توضیح می‌دهد چرا قضاوت درباره نقل‌وانتقالات پس از فقط سه هفته می‌تواند زودهنگام باشد.

با این حال، تیمی که برای قهرمانی ساخته شده نمی‌تواند تا زمان هماهنگ شدن کامل خریدهای جدید، امتیازهای زیادی از دست بدهد.

سپاهان در دو بازی بزرگ صفر گل زده است

برای نویدکیا، مهم‌ترین عدد شاید همین باشد.

سپاهان برابر تراکتور و استقلال مجموعاً چهار گل دریافت کرده و هیچ گلی نزده است. دو شکست ۲ بر صفر در دو هفته متوالی نشان می‌دهد تیم نه فقط در دفاع، بلکه در تبدیل مالکیت و موقعیت به خروجی نهایی مشکل داشته است.

البته کیفیت دو نمایش یکسان نبود. مقابل تراکتور، سپاهان حداقل در بخش‌هایی از مسابقه نشانه‌های تیم مدعی را داشت؛ مقابل استقلال اما حتی سرمربی نیز نتوانست نقطه روشنی از نیمه اول پیدا کند.

همین تفاوت شاید برای تحلیل آینده مهم باشد.

اگر شکست برابر تراکتور مشکل «تمام‌کنندگی» بود، شکست مقابل استقلال مشکل «ساختار» هم داشت. تیمی که در ۱۰ دقیقه نخست دو بار گل می‌خورد و تقریباً در هیچ بخش زمین برتری ندارد، فقط با خرید مهاجم درمان نمی‌شود.

نویدکیا زیر فشار است، اما هنوز زمان دارد

سه هفته برای قضاوت نهایی درباره یک فصل ۳۰ هفته‌ای بسیار زود است.

نویدکیا نیز از آن دسته مربیانی است که معمولاً برای ساخت یک الگوی بازی به زمان نیاز دارد و سپاهان هنوز نفراتی دارد که به ترکیب اضافه خواهند شد یا از مصدومیت و محرومیت برمی‌گردند.

اما مسئله این است که تقویم مسابقات منتظر حل شدن مشکلات نمی‌ماند.

سپاهان جمعه ۶ شهریور ساعت ۱۹:۳۰ در ورزشگاه نقش جهان میزبان گل‌گهر سیرجان خواهد بود. این مسابقه هفته چهارم حالا به شکلی غیرمنتظره برای زردپوشان اهمیت بالایی پیدا کرده است.

سه شکست متوالی می‌تواند تیم را خیلی زود وارد فضای روانی خطرناک کند؛ در مقابل، برد برابر گل‌گهر می‌تواند بخشی از فشار دو نتیجه اخیر را کاهش دهد و فرصت بیشتری برای ساخت تیم جدید در اختیار نویدکیا قرار دهد.

سپاهان به یک «شماره ۹» نیاز دارد یا یک تغییر بزرگ‌تر؟

جمع‌بندی صحبت‌های سیدصالحی به یک نیاز واضح می‌رسد: مهاجم گلزن.

این تحلیل از منظر آماری نیز قابل دفاع است؛ سپاهان پس از سه هفته هنوز هیچ گل در جریان بازی توسط بازیکنان خودش ثبت نکرده است.

اما شکست برابر استقلال نشان داد مشکل فقط در نقطه آخر حمله نیست. سپاهان باید دوباره در مرکز زمین قدرت کنترل بازی پیدا کند، واکنش به دریافت گل را بهبود دهد و از نظر ذهنی نیز شخصیت تیمی فصل گذشته را بازسازی کند.

بازگشت ریکاردو آلوز می‌تواند بخشی از مشکل خلق موقعیت را حل کند. هماهنگ شدن جوانان نیز گزینه‌های بیشتری به نویدکیا می‌دهد. اما برای تیمی که خودش را مدعی قهرمانی می‌داند، مسئله گلزنی نمی‌تواند تا چند هفته دیگر بدون پاسخ بماند.

سپاهان فصل را با برد ۲ بر صفر شروع کرد و سپس دو بار ۲ بر صفر باخت. حالا مسابقه گل‌گهر فقط هفته چهارم لیگ نیست؛ نخستین فرصت جدی زردها برای اثبات این است که دو شکست مقابل تراکتور و استقلال یک لغزش زودهنگام بوده، نه آغاز یک بحران.

و اگر سیدصالحی درست تشخیص داده باشد، پاسخ بخش مهمی از این بحران باید جایی پیدا شود که سپاهان فعلاً بیشترین کمبود را احساس می‌کند: درون محوطه جریمه حریف و پای یک مهاجم تمام‌کننده.