«آبشار» در اولدترافورد؛ تئاتر رویاها دوباره چکه کرد | منچستریونایتد آماده خداحافظی با خانه ۱۱۶ ساله؟

اولدترافورد یک بار دیگر زیر باران کم آورد. در جریان دیدار منچستریونایتد و ایپسویچ در روز ۳۰ آگوست ۲۰۲۶، بارندگی شدید باعث شد آب از بخش‌هایی از سقف ورزشگاه عبور کند و در محدوده استرتفورد اند به شکل یک جریان بزرگ روی سکوها فرو بریزد. تصاویر منتشرشده در شبکه‌های اجتماعی هوادارانی را نشان می‌داد که مستقیماً زیر آب قرار گرفته‌اند؛ اتفاقی که خیلی زود با عنوان طعنه‌آمیز «آبشار اولدترافورد» دست‌به‌دست شد.

این اتفاق البته مانع جشن هواداران نشد. منچستریونایتد در همان مسابقه با نتیجه ۵ بر ۲ پیروز شد و برونو فرناندز سه گل به ثمر رساند؛ اما تصاویر سقف چکه‌کننده تقریباً به اندازه نتیجه مسابقه مورد توجه قرار گرفت.

مشکل تازه‌ای نیست؛ اولدترافورد قبلاً هم «آبشار» شده بود

آنچه حساسیت ماجرا را بیشتر می‌کند، تکراری بودن آن است.

در ماه مه ۲۰۲۴ و بعد از مسابقه منچستریونایتد مقابل آرسنال نیز بارندگی سنگین باعث شد حجم زیادی آب از سقف اولدترافورد پایین بریزد. تصاویر آن روز به یکی از نمادهای انتقاد از وضعیت زیرساختی ورزشگاه تبدیل شد و بحث درباره فرسودگی خانه منچستریونایتد را به شکل جدی‌تری مطرح کرد.

حالا بیش از دو سال بعد، همان صحنه تقریباً تکرار شده است.

این موضوع برای هواداران آزاردهنده‌تر از یک نقص معمولی است؛ زیرا منچستریونایتد یکی از ثروتمندترین و شناخته‌شده‌ترین باشگاه‌های فوتبال جهان است و اولدترافورد نیز یکی از نمادین‌ترین ورزشگاه‌های این رشته محسوب می‌شود. دیدن هوادارانی که در یک ورزشگاه لیگ برتری عملاً زیر آب قرار می‌گیرند، با تصویری که چنین باشگاهی از خود ارائه می‌کند همخوانی ندارد.

۱۱۶ سال از تولد اولدترافورد گذشته است

اولدترافورد در ۱۹ فوریه ۱۹۱۰ افتتاح شد و نخستین مسابقه منچستریونایتد در این ورزشگاه مقابل لیورپول برگزار شد؛ دیداری که یونایتد آن را ۴ بر ۳ واگذار کرد. باشگاه در اسناد رسمی خود تأیید می‌کند از سال ۱۹۱۰ تاکنون اولدترافورد خانه اصلی منچستریونایتد بوده است.

ورزشگاه در جنگ جهانی دوم به‌شدت آسیب دید و پس از بازسازی دوباره مورد استفاده قرار گرفت. طی دهه‌های بعد بارها توسعه یافت و ظرفیت آن نیز به شکل قابل توجهی افزایش پیدا کرد.

اما نکته مهم اینجاست که اولدترافورد یک ساختمان یکپارچه متعلق به سال ۱۹۱۰ نیست؛ بخش‌های مختلف آن در مقاطع متعدد ساخته و توسعه داده شده‌اند. با این حال عمر بالا، محدودیت‌های سازه‌ای و نیازهای جدید فوتبال مدرن باعث شده هزینه و پیچیدگی بازسازی کامل ورزشگاه بسیار زیاد باشد.

همین مسئله یکی از دلایلی بود که مدیران جدید منچستریونایتد نهایتاً مسیر ساخت یک ورزشگاه کاملاً تازه را به جای توسعه گسترده اولدترافورد انتخاب کردند.

منچستریونایتد واقعاً تصمیم گرفته اولدترافورد را ترک کند؟

پاسخ کوتاه این است: بله، برنامه باشگاه ساخت یک ورزشگاه جدید است؛ اما هنوز تاریخ خداحافظی نهایی با اولدترافورد مشخص نشده است.

منچستریونایتد در سال ۲۰۲۵ رسماً اعلام کرد قصد دارد یک ورزشگاه جدید با ظرفیت حدود ۱۰۰ هزار نفر در منطقه اولدترافورد بسازد. طراحی مفهومی پروژه را Foster + Partners به رهبری نورمن فاستر ارائه کرده و قرار است ورزشگاه جدید بزرگ‌ترین ورزشگاه باشگاهی بریتانیا باشد.

این پروژه در سال ۲۰۲۶ نیز یک قدم جدی‌تر به سمت اجرا حرکت کرده است.

باشگاه در ژوئن ۲۰۲۶ اعلام کرد بخش عمده زمین مورد نیاز پروژه را تأمین کرده و در ماه ژوئیه محل دقیق ورزشگاه آینده نیز معرفی شد؛ ورزشگاه جدید قرار است حدود ۳۵۰ متر در شمال‌غرب اولدترافورد فعلی ساخته شود.

بنابراین برخلاف چند سال قبل که ساخت ورزشگاه جدید فقط یکی از گزینه‌ها بود، امروز پروژه وارد مرحله‌ای عملی‌تر شده است.

ورزشگاه ۱۰۰ هزار نفری؛ پروژه‌ای حدود ۲ میلیارد پوند

برآوردهایی که تاکنون منتشر شده‌اند، هزینه ورزشگاه جدید را در حدود ۲ میلیارد پوند قرار می‌دهند. این ورزشگاه تنها یک زمین فوتبال نیست و قرار است مرکز پروژه بازآفرینی وسیع منطقه Trafford Wharfside باشد.

طرح مفهومی دارای سه سازه مرتفع است که از نیزه سه‌شاخه موجود در نشان منچستریونایتد الهام گرفته‌اند. ایده اصلی این است که ورزشگاه علاوه بر ظرفیت بیشتر، به یک مقصد شهری و تجاری بزرگ تبدیل شود.

منچستریونایتد می‌خواهد با این پروژه از نظر درآمد روز مسابقه، خدمات VIP، فضاهای تجاری و تجربه هواداری با ورزشگاه‌های مدرن اروپا رقابت کند؛ حوزه‌ای که اولدترافورد طی سال‌های اخیر در آن از برخی رقبای جدید عقب افتاده است.

چرا سقف فعلی را کامل تعمیر نمی‌کنند؟

این شاید سؤال طبیعی بسیاری از هواداران باشد؛ وقتی ساخت ورزشگاه جدید چند سال زمان می‌برد، چرا مشکل سقف اولدترافورد یک بار برای همیشه برطرف نمی‌شود؟

پاسخ ساده‌ای وجود ندارد. باشگاه در سال‌های اخیر تعمیرات و تغییراتی در اولدترافورد انجام داده و برای فصل جدید نیز بخش‌هایی از ورزشگاه به‌روزرسانی شده است؛ از جمله زمین مسابقه که بعد از سال‌ها تعویض شد. با این حال نشت سقف همچنان باقی مانده است.

از منظر مدیریتی نیز یک تناقض اقتصادی وجود دارد. اگر قرار است ورزشگاه فعلی چند سال دیگر کنار گذاشته یا کاربری‌اش تغییر کند، صرف مبالغ بسیار بالا برای بازسازی بنیادی برخی بخش‌های آن ممکن است از نظر باشگاه توجیه بلندمدت نداشته باشد.

اما از طرف دیگر، هواداری که بلیت گران‌قیمت مسابقه لیگ برتر می‌خرد طبیعتاً انتظار ندارد تا زمان افتتاح ورزشگاه جدید زیر باران داخل ورزشگاه خیس شود.

همین فاصله میان «برنامه بلندمدت» باشگاه و «تجربه فعلی» هوادار، عامل اصلی انتقادهاست.

آیا اولدترافورد بعد از ساخت ورزشگاه جدید تخریب می‌شود؟

این بخش هنوز قطعی نشده است.

منچستریونایتد تأکید کرده تیم تا زمان آماده شدن خانه جدید، بازی‌های خود را در اولدترافورد فعلی ادامه خواهد داد. اما درباره سرنوشت ساختمان قدیمی بعد از انتقال هنوز تصمیم نهایی علنی نشده است. سایت رسمی باشگاه نیز همچنان آینده اولدترافورد را بخشی از فرایند برنامه‌ریزی و مشورت با هواداران معرفی می‌کند.

سناریوهای مختلفی در سال‌های گذشته مطرح شده؛ از حفظ بخشی از ورزشگاه و استفاده برای تیم زنان و آکادمی گرفته تا تغییر کاربری یا ادغام عناصر تاریخی آن در پروژه جدید. اما در شرایط فعلی هیچ‌کدام را نمی‌توان تصمیم قطعی باشگاه دانست.

پس جمله «خداحافظی با اولدترافورد» درباره تیم اصلی منچستریونایتد احتمالاً درست است، اما اینکه ساختمان تاریخی به طور کامل از بین خواهد رفت، هنوز مشخص نیست.

آبشار اولدترافورد؛ تصویری نمادین از پایان یک دوره؟

مشکل سقف به خودی خود دلیل ساخت ورزشگاه ۱۰۰ هزار نفری نیست. محدودیت ظرفیت، درآمدهای روز مسابقه، امکانات تجاری، دسترسی، زیرساخت منطقه و رقابت با استادیوم‌های مدرن همگی در تصمیم منچستریونایتد نقش دارند.

اما تصاویر نشت آب یک قدرت نمادین دارند.

در یک سمت، اولدترافوردی قرار دارد که از سال ۱۹۱۰ میزبان نسل‌های مختلف منچستریونایتد بوده؛ از دوران سر مت بازبی تا تیم سه‌گانه ۱۹۹۹ و سال‌های سلطه سر الکس فرگوسن. در سمت دیگر، تصاویر مفهومی ورزشگاهی ۱۰۰ هزار نفری با سازه‌هایی عظیم و طراحی قرن بیست‌ویکمی دیده می‌شود.

وقتی آب از سقف اولی روی سر تماشاگران می‌ریزد، مقایسه این دو تصویر اجتناب‌ناپذیر می‌شود.

اولدترافورد هنوز توان میزبانی مسابقات را دارد و منچستریونایتد نیز تا آماده شدن ورزشگاه تازه آن را ترک نخواهد کرد. اما اتفاق بازی با ایپسویچ بار دیگر نشان داد که «تئاتر رویاها» دیگر آن ورزشگاه پیشرویی نیست که زمانی معیار فوتبال انگلیس به شمار می‌رفت.