خداحافظی نهایی لیونل مسی از آرژانتین؛ پایان ۲۱ سال رؤیا، اشک و قهرمانی

پایان لیونل مسی در تیم ملی آرژانتین سرانجام رسمی شد؛ پایانی که فوتبال جهان مدت‌ها انتظارش را داشت، اما آماده دیدنش نبود.

مسی روز ۳۱ اوت ۲۰۲۶ با انتشار پیامی در شبکه‌های اجتماعی اعلام کرد دوران حضورش در آلبی‌سلسته تمام شده است. او تأکید کرد این تصمیم همچنان برایش دردناک است، اما احساس می‌کند زمان کنار رفتن فرا رسیده و نسل جدید باید فرصت بیشتری برای حضور در تیم ملی پیدا کند.

فدراسیون فوتبال آرژانتین نیز بلافاصله به خداحافظی کاپیتان خود واکنش نشان داد و از او بابت «زیباترین سفر» تاریخ معاصر تیم ملی تشکر کرد.

آخرین پیام مسی؛ «دیگر چیزی برای ارائه ندارم»

نکته اصلی نامه خداحافظی مسی، احساس تمام شدن یک مأموریت است.

او نوشت همیشه تمام توان خود را برای پیراهن آرژانتین گذاشته؛ نه فقط در سال‌هایی که جام‌ها یکی پس از دیگری از راه رسیدند، بلکه در دوره طولانی شکست‌ها و فشارها نیز. مسی همچنین به بازیکنان جوانی اشاره کرد که پشت سر او قرار دارند و شایسته فرصت بازی برای تیم ملی هستند.

فیفا نیز در گزارش رسمی خداحافظی او، جمله «خودم را کاملاً خالی کردم» را برجسته کرد؛ عبارتی که شاید بهتر از هر آمار دیگری وضعیت ستاره ۳۹ ساله را توضیح دهد.

این تصمیم پس از بیش از دو دهه حضور در تیم ملی گرفته شده است. مسی نخستین بازی خود برای تیم بزرگسالان آرژانتین را در سال ۲۰۰۵ انجام داد و حالا با ۲۰۷ بازی ملی و ۱۲۵ گل به‌عنوان رکورددار بازی و گلزنی برای کشورش کنار می‌رود.

نامه‌ای که دو روز بعد از فینال نوشته شد

خداحافظی مسی تصمیمی ناگهانی بعد از چند هفته سوگواری نبود.

او در انتهای پیامش توضیح داد که متن خداحافظی را ۲۱ ژوئیه، فقط دو روز بعد از فینال جام جهانی ۲۰۲۶ نوشته بود اما آن زمان منتشرش نکرد. درگذشت پدرش در ماه اوت، به گفته خود مسی، باعث شد نسبت به تصمیمی که پیش‌تر گرفته بود مطمئن‌تر شود.

خورخه مسی، پدر و مدیر برنامه قدیمی ستاره آرژانتینی، هشتم اوت پس از یک دوره طولانی بیماری در ۶۸ سالگی در روساریو درگذشت. او از دوران کودکی لیونل و انتقال تاریخی‌اش به بارسلونا یکی از مهم‌ترین افراد زندگی حرفه‌ای پسرش بود.

بنابراین برخلاف برخی برداشت‌ها، فوت پدر مسی عامل اصلی ایجاد تصمیم بازنشستگی نبود؛ بلکه تصمیم از قبل گرفته شده بود و این اتفاق خانوادگی آن را قطعی‌تر کرد.

آخرین بازی مسی؛ اشک مقابل هواداران پس از شکست برابر اسپانیا

پایان دوران ملی مسی برخلاف جام جهانی قطر با جام همراه نشد.

آرژانتین در جام جهانی ۲۰۲۶ بار دیگر تا فینال پیش رفت و در ورزشگاه نیویورک/نیوجرسی مقابل اسپانیا قرار گرفت. مسابقه در ۹۰ دقیقه بدون گل تمام شد، اما فران تورس در دقیقه ۱۰۶ گل پیروزی اسپانیا را به ثمر رساند تا مدافع عنوان قهرمانی با شکست یک بر صفر از تکرار قهرمانی بازبماند.

بعد از سوت پایان، تصاویر مسی مقابل جایگاه هواداران آرژانتینی به سرعت خبرساز شد. او اشک می‌ریخت و مشخص بود که احتمالاً معنای آن لحظه برایش فراتر از شکست در یک فینال است.

فیفا در مرور خداحافظی او نیز به همان صحنه اشاره کرد؛ مسی پس از شکست مقابل اسپانیا مقابل هواداران ایستاد و گریه کرد، در حالی که بسیاری همان لحظه را پایان غیررسمی دوران ملی او می‌دانستند.

حالا مشخص شده حدس‌ها درست بوده‌اند؛ فینال ۲۰۲۶ آخرین بازی لیونل مسی با پیراهن آرژانتین بود.

مسیری که از شکست شروع شد و به جام جهانی رسید

میراث مسی در آرژانتین فقط به جام‌هایی که در پایان کسب کرد محدود نمی‌شود. شاید مهم‌ترین بخش داستان او، تغییر کامل رابطه‌اش با هواداران کشورش باشد.

سال‌ها بزرگ‌ترین انتقاد این بود که مسیِ بارسلونا در تیم ملی دیده نمی‌شود. آرژانتین فینال جام جهانی ۲۰۱۴ را به آلمان باخت و سپس در فینال‌های کوپا آمریکا ۲۰۱۵ و ۲۰۱۶ مقابل شیلی شکست خورد.

پس از شکست سال ۲۰۱۶، مسی برای نخستین بار از تیم ملی خداحافظی کرد.

آن تصمیم اما دوام چندانی نداشت. او برگشت و پنج سال بعد تمام داستان تغییر کرد.

آرژانتین در کوپا آمریکا ۲۰۲۱ برزیل را در ماراکانا شکست داد و نخستین جام بزرگ دوران ملی مسی به دست آمد. یک سال بعد آلبی‌سلسته با شکست سه بر صفر ایتالیا قهرمان فینالیسیما شد؛ مسابقه‌ای که مسی عنوان بهترین بازیکنش را گرفت.

و سپس قطر فرا رسید.

جام جهانی ۲۰۲۲؛ لحظه‌ای که میراث مسی کامل شد

برای مسی، قهرمانی جام جهانی ۲۰۲۲ فقط یک جام دیگر نبود. آن موفقیت بخش بزرگی از بحث تاریخی درباره جایگاه او در فوتبال آرژانتین را برای همیشه تغییر داد.

آرژانتین بعد از ۳۶ سال دوباره قهرمان جهان شد و مسی به نماد اصلی تیمی تبدیل شد که از شکست شوکه‌کننده مقابل عربستان در نخستین بازی تا فینال نفس‌گیر برابر فرانسه پیش رفت.

دو سال بعد نیز آرژانتین کوپا آمریکا ۲۰۲۴ را فتح کرد تا مسی دوران پایانی حضور خود در تیم ملی را با مجموعه‌ای تقریباً کامل از افتخارات پشت سر بگذارد: کوپا آمریکا ۲۰۲۱، فینالیسیما ۲۰۲۲، جام جهانی ۲۰۲۲ و کوپا آمریکا ۲۰۲۴.

رویترز این مسیر را نوعی داستان رستگاری توصیف کرده است؛ بازیکنی که زمانی به خاطر ناکامی‌های ملی مورد انتقاد قرار می‌گرفت، در نهایت به یکی از محبوب‌ترین نمادهای کشورش تبدیل شد.

۲۰۷ بازی و ۱۲۵ گل؛ اعداد تاریخی مسی برای آرژانتین

مسی در زمان خداحافظی رکورددار بازی و گل برای تیم ملی آرژانتین است.

او ۲۰۷ مسابقه انجام داد و ۱۲۵ بار گل زد. شش دوره جام جهانی را تجربه کرد و در سه فینال جام جهانی ۲۰۱۴، ۲۰۲۲ و ۲۰۲۶ حضور داشت.

در کنار افتخارات بزرگسالان، قهرمانی جام جهانی جوانان در سال ۲۰۰۵ و طلای المپیک پکن ۲۰۰۸ نیز در کارنامه بین‌المللی او قرار دارد.

اما شاید مهم‌تر از اعداد، مسیری باشد که این آمار طی آن ساخته شد؛ از نوجوانی که در نخستین بازی ملی‌اش خیلی زود اخراج شد تا کاپیتانی که جام جهانی را بالای سر برد.

چرا این خداحافظی با سال ۲۰۱۶ فرق دارد؟

طبیعی است که بعد از تجربه سال ۲۰۱۶، بعضی هواداران هنوز امیدوار باشند مسی بار دیگر تصمیمش را تغییر دهد.

اما شرایط این بار اساساً متفاوت است.

مسی در سال ۲۰۱۶ تنها ۲۹ سال داشت و مهم‌ترین رؤیاهای ملی‌اش هنوز محقق نشده بود. اکنون ۳۹ ساله است، شش جام جهانی بازی کرده، قهرمان جهان شده و خودش صریحاً گفته نسل جوانی در راه است که باید فرصت بگیرد.

مهم‌تر اینکه او برخلاف سال ۲۰۱۶ این بار با حس ناکامی مطلق کنار نمی‌رود. خود مسی گفته با آرامش و افتخار از لحظاتی که همراه هم‌تیمی‌هایش برای مردم آرژانتین ساخته، تیم ملی را ترک می‌کند.

این تفاوت شاید مهم‌ترین نشانه باشد که خداحافظی دوم، واقعاً خداحافظی آخر است.

آرژانتین بعد از مسی؛ حالا سخت‌ترین مرحله آغاز می‌شود

مسئله بعدی جانشینی یک شماره ۱۰ معمولی نیست.

آرژانتین باید بازیکنی را کنار بگذارد که بیش از ۲۰ سال مرکز بخش بزرگی از برنامه هجومی تیم، رهبر رختکن و مهم‌ترین چهره رسانه‌ای فوتبال کشور بود. نسلی از بازیکنان مانند خولیان آلوارس، انزو فرناندز، لائوتارو مارتینز و دیگر اعضای تیم قهرمان جهان حالا باید مسئولیت بیشتری بپذیرند.

واکنش هم‌تیمی‌ها نیز بزرگی خلأ ایجادشده را نشان می‌دهد. آنخل دی‌ماریا، رودریگو دی‌پل، انزو فرناندز و لائوتارو مارتینز از جمله چهره‌هایی بودند که بعد از اعلام تصمیم مسی پیام‌های احساسی منتشر کردند.

فوتبال آرژانتین البته استعداد کم ندارد؛ مسئله این است که هیچ بازیکنی نباید مجبور شود نقش «مسی بعدی» را بازی کند.

پایان مسی در آرژانتین؛ پایان یک فوتبالیست یا پایان یک عصر؟

لیونل مسی از تیم ملی رفت، اما داستان او برای آرژانتین با آخرین سوت فینال نیویورک تمام نمی‌شود.

او زمانی بازیکنی بود که برخی هواداران حتی میزان تعلقش به آرژانتین را زیر سؤال می‌بردند. امروز همان بازیکن با رکورد بیشترین بازی و گل ملی، جام جهانی در دست و تصویری کاملاً متفاوت از فوتبال ملی کنار می‌رود.

شاید عجیب‌ترین بخش داستان همین باشد: مسی سال‌ها برای رسیدن به یک جام با آرژانتین جنگید و وقتی نخستین جام آمد، همه‌چیز پشت سر هم تغییر کرد.

حالا بعد از ۲۱ سال، ۲۰۷ بازی و ۱۲۵ گل، شماره ۱۰ برای آخرین بار از آلبی‌سلسته جدا شده است.

این بار او چیزی برای اثبات کردن باقی نگذاشته؛ همان‌طور که خودش نوشته، آنچه در توان داشته به این پیراهن داده است.