منصور رشیدی: دربی مساوی میشود / استقلال یک مهاجم ششدانگ برای شکست پرسپولیس کم دارد
منصور رشیدی، دروازهبان پیشین استقلال، در آستانه دربی ۱۰۷ پیشبینی کرده دیدار آبیها و پرسپولیس احتمالاً با تساوی تمام میشود؛ چون هر دو تیم در شرایط مناسبی قرار دارند و در هفتههای ابتدایی فصل نمیخواهند با شکست در شهرآورد، آرامش خود را از دست بدهند. با این حال بخش مهمتر حرف رشیدی به یک ضعف فنی استقلال مربوط میشود: نبود مهاجمی که بتواند فرصتهای محدود را با درصد بالا به گل تبدیل کند. استقلال در چهار هفته نخست هفت گل زده و هنوز گلی دریافت نکرده، اما تساوی صفر-صفر مقابل فولاد نشان داد وقتی بازی بسته میشود، تمامکنندگی همچنان میتواند مشکل سهراب بختیاریزاده باشد. حالا که توقف تراکتور نیز راه صدرنشینی استقلال را باز کرده، سؤال این است که آیا آبیها واقعاً برای مساوی وارد دربی میشوند؟
۰۰:۱۲ - ۱۱ شهريور ۱۴۰۵
وانانیوز|
منصور رشیدی در ارزیابی شرایط استقلال و پرسپولیس پیش از شهرآورد گفته هر دو تیم وضعیت مناسبی دارند و میتوان انتظار مسابقه خوبی را داشت.
او خط هافبک استقلال را یکی از نقاط قوت اصلی تیم سهراب بختیاریزاده دانسته؛ خطی که از نگاه رشیدی هم میتواند در فاز دفاعی به سه مدافع کمک کند و هم در زمان مالکیت، حمله را پشتیبانی کند.
در مقابل، پیشکسوت استقلال به عمق ترکیب پرسپولیس نیز اشاره کرده و برد سه بر صفر سرخها مقابل ملوان را نشانهای از وضعیت مناسب تیم مهدی تارتار پیش از دربی دانسته است. پرسپولیس در آن مسابقه با گل به خودی محمد پاپی و گلهای تیوی بیفوما و علی علیپور به سومین برد فصل رسید و با ۹ امتیاز خود را به فاصله یک امتیازی استقلال رساند.
رشیدی با این حال تأکید کرده قضاوت نهایی درباره کیفیت تیمها را باید تا هفته ششم یا هفتم به تعویق انداخت؛ زمانی که ساختار تیمها تثبیت میشود و نتایج ابتدایی دیگر تنها محصول شروع فصل نیست.
استقلال واقعاً مهاجم ندارد؟
مهمترین جمله رشیدی درباره مشکل استقلال این بود: «استقلال نیاز به مهاجم ششدانگ دارد.»
این جمله را نباید به معنای فقدان مهاجم تخصصی در ترکیب آبیها دانست.
سعید سحرخیزان در حال حاضر مهاجم اصلی استقلال است و طبق آخرین ترکیب احتمالی نیز قرار است در نوک حمله دربی قرار بگیرد. او فصل را با دو گل آغاز کرده و در ساختار سهراب به دلیل سرعت، فرار پشت مدافعان و توانایی حفظ توپ نقش مشخصی دارد.
بنابراین مسئله استقلال «نداشتن مهاجم» نیست؛ بحث بر سر کیفیت تمامکنندگی است.
یک مهاجم ششدانگ از نگاه فوتبالی بازیکنی است که برای گل زدن به پنج یا شش موقعیت احتیاج ندارد؛ در مسابقهای بسته، همان یک یا دو فرصت را به گل تبدیل میکند و علاوه بر حرکت بدون توپ، در نبردهای فیزیکی، بازی پشت به دروازه و ضربه آخر نیز قابل اتکاست.
دربی دقیقاً مسابقهای است که چنین خصوصیتی در آن ارزش بیشتری پیدا میکند.
بازی فولاد نشان داد رشیدی روی چه ضعفی دست گذاشته است
تساوی بدون گل استقلال مقابل فولاد بهترین نمونه برای توضیح حرف رشیدی است.
استقلال در نیمه دوم آن بازی چند موقعیت جدی ایجاد کرد و یاسر آسانی دو بار تا آستانه گلزنی پیش رفت، اما حامد لک با واکنشهای فوقالعاده مانع گل شد. ورزش سه نیز گزارش کرد استقلال در نیمه دوم فرصتهای بهتری نسبت به فولاد داشت، اما نتوانست گل برتری را به ثمر برساند.
این یعنی مشکل آبیها الزاماً خلق موقعیت نیست.
یاسر آسانی، علیرضا کوشکی، اسماعیل قلیزاده و صالح حردانی میتوانند استقلال را به یکسوم دفاعی حریف برسانند؛ مسئله از جایی شروع میشود که آن حمله باید به ضربه نهایی تبدیل شود.
در مسابقه فولاد، استقلال فرصت داشت سه امتیاز بگیرد اما یک امتیاز برداشت.
در دربی ممکن است حتی تعداد همان فرصتها هم کمتر شود.
خط هافبک؛ نقطهای که رشیدی بهدرستی برجسته کرد
بخش دیگری از تحلیل منصور رشیدی با ساختار تاکتیکی استقلال همخوان است.
سهراب بختیاریزاده در هفتههای نخست عمدتاً از آرایش سهدفاعه استفاده کرده و در میانه زمین به امیرمحمد رزاقینیا و اسماعیل قلیزاده نقشهای مکمل داده است.
رزاقینیا بیشتر مسئول حفظ تعادل، پوشش فضای مقابل مدافعان و جمع کردن توپ دوم است؛ در مقابل قلیزاده آزادی بیشتری برای پیشروی دارد و خودش نیز در شروع فصل دو گل زده است.
مزیت این ساختار همان چیزی است که رشیدی به آن اشاره دارد: هافبکهای استقلال دوطرفه عمل میکنند.
وقتی تیم توپ ندارد، تعداد نفرات پشت توپ زیاد میشود و وقتی مالکیت به دست میآید، قلیزاده و بازیکنان کناری میتوانند خیلی سریع به آسانی، کوشکی و سحرخیزان متصل شوند.
نتیجه این ساختار تا امروز چشمگیر بوده است؛ استقلال در چهار مسابقه هفت گل زده و هنوز هیچ گلی دریافت نکرده است.
اما پرسپولیس با ۹ گل خطرناکتر از حریفان قبلی است
آمار خط دفاع استقلال فوقالعاده است، اما دربی احتمالاً سختترین آزمون آن خواهد بود.
پرسپولیس طی چهار هفته نخست ۹ گل زده و تنها دو گل دریافت کرده است. در آخرین مسابقه نیز سه بار دروازه ملوان را باز کرد. علی علیپور، تیوی بیفوما و دیگر مهرههای هجومی پرسپولیس قدرت بیشتری نسبت به اغلب حریفانی دارند که استقلال در چهار هفته ابتدایی با آنها روبهرو شده است.
بنابراین دو نقطه قوت مستقیم به هم برخورد میکنند:
دفاع بدون گل خورده استقلال مقابل خط حمله ۹ گله پرسپولیس.
این تقابل، پیشبینی تساوی رشیدی را از منظر فنی قابل فهم میکند. اگر استقلال طبق معمول فضاهای مرکزی را ببندد و پرسپولیس هم ریسک زیادی در انتقال منفی نکند، امکان شکلگیری یک مسابقه کمموقعیت وجود دارد.
اما یک اتفاق تازه معادله را عوض کرده است.
توقف تراکتور؛ استقلال حالا برای صدرنشینی بازی میکند
سهشنبه شب تراکتور بعد از چهار برد متوالی، مقابل شمسآذر در قزوین با نتیجه صفر-صفر متوقف شد و به ۱۳ امتیاز رسید.
این نتیجه برای استقلال اهمیت بسیار زیادی دارد.
آبیها با ۱۰ امتیاز وارد دربی میشوند و اگر پرسپولیس را شکست دهند، ۱۳ امتیازی خواهند شد. از آنجا که استقلال پیش از مسابقه تفاضل مثبت هفت دارد و یک برد تفاضلش را افزایش میدهد، پیروزی در شهرآورد میتواند سهراب بختیاریزاده و تیمش را به صدر جدول برساند.
در مقابل، اگر استقلال مساوی کند ۱۱ امتیازی خواهد شد و فرصت رسیدن به تراکتور را از دست میدهد.
پرسپولیس نیز با برد به ۱۲ امتیاز خواهد رسید و فاصله خود با صدرنشین را به یک امتیاز کاهش میدهد.
بنابراین برخلاف تصور اینکه «هیچکدام نمیخواهند ببازند»، جدول انگیزه قابل توجهی برای حمله کردن به هر دو تیم داده است؛ مخصوصاً استقلال که سه امتیاز دربی برایش پاداشی بیشتر از حیثیت دارد: صدرنشینی.
چرا با این حال احتمال مساوی همچنان بالاست؟
دربی یک تناقض همیشگی دارد.
هر دو تیم برد میخواهند، اما هزینه شکست آنقدر بالاست که اغلب مربیان حاضر نیستند از دقیقه اول بدون محاسبه ریسک کنند.
در هفته پنجم این مسئله شدیدتر هم میشود. تارتار و بختیاریزاده تازه در حال تثبیت تیمهای خود هستند و شکست در دربی میتواند فضایی را که طی چهار هفته ساختهاند، خیلی سریع تغییر دهد.
استقلال هنوز نباخته، پرسپولیس نیز سه مسابقه از چهار بازی خود را برده است.
در چنین شرایطی ممکن است ۲۰ تا ۳۰ دقیقه نخست با احتیاط زیادی سپری شود و مسابقه بعد از اولین گل یا اولین اشتباه بزرگ باز شود.
این همان مبنایی است که پیشبینی رشیدی را قابل دفاع میکند؛ نه اینکه تیمها مساوی را از قبل انتخاب کنند، بلکه ترس از پرداخت هزینه یک اشتباه ممکن است میزان ریسک را کاهش دهد.
مهاجم ششدانگ در چنین بازیای چه تفاوتی ایجاد میکند؟
فرض کنید استقلال در طول ۹۰ دقیقه تنها سه فرصت جدی خلق کند.
در بازی عادی شاید از دست رفتن دو فرصت مسئله بزرگی نباشد؛ فرصت چهارم و پنجم هم ایجاد میشود. اما در دربی ممکن است فرصت چهارمی وجود نداشته باشد.
اینجاست که مهاجم موردنظر رشیدی معنا پیدا میکند.
سحرخیزان میتواند با سرعت خود خط دفاع پرسپولیس را عقب ببرد، اما استقلال علاوه بر این ویژگی به بازیکنی نیاز دارد که داخل محوطه جریمه با یک لمس بازی را تمام کند.
از سوی دیگر، آبیها میتوانند این کمبود را با تقسیم مسئولیت گلزنی جبران کنند. آسانی قابلیت شوتزنی دارد، قلیزاده از خط دوم اضافه میشود و کوشکی نیز با حرکت بین خطوط میتواند تهدید ایجاد کند.
در نتیجه راهحل استقلال الزاماً وابسته به یک شماره ۹ کلاسیک نیست؛ سهراب میتواند گل را از چند منبع مختلف پیدا کند.
دربی مساوی میشود یا استقلال برای صدر حمله میکند؟
منصور رشیدی احتمال تساوی را بیشتر میداند و منطق حرفش روشن است: شرایط نزدیک دو تیم، حساسیت فوقالعاده مسابقه و تمایل طبیعی مربیان به جلوگیری از شکست.
اما نتیجه شمسآذر و تراکتور یک متغیر تازه وارد معادله کرده است.
استقلال اکنون میداند برد در دربی میتواند آن را مستقیم به صدر جدول ببرد. این انگیزه ممکن است در نیمه دوم، بهخصوص اگر مسابقه مساوی باشد، بختیاریزاده را به پذیرش ریسک بیشتری سوق دهد.
پرسپولیس هم با خط حملهای که در چهار هفته ۹ گل زده، تیمی نیست که فقط برای یک امتیاز به نقش جهان برود.
به همین دلیل شاید پیشبینی دقیق نتیجه همچنان تقریباً غیرممکن باشد، اما یک چیز روشن است: اگر دربی قفل شود، همان کمبودی که منصور رشیدی روی آن دست گذاشته میتواند تعیینکننده شود؛ مهاجمی که تنها فرصت واقعی مسابقه را به گل تبدیل کند.
دربی ۱۰۷ استقلال و پرسپولیس امروز چهارشنبه ۱۱ شهریور از ساعت ۱۹:۳۰ در ورزشگاه نقش جهان اصفهان برگزار میشود.
استقلال دفاع مستحکمتر را به میدان میآورد، پرسپولیس خط حمله پرگلتر را؛ و حالا صدر جدول هم به جوایز بزرگ این مسابقه اضافه شده است.
پرونده ویژه
لینک کپی شد
ارسال نظر
جدیدترین اخبار
روی خط
پربحث
