دربی ۱۰۷ برنده نداشت؛ محبی طلسم استقلال را شکست، آسانی نگذاشت پرسپولیس جشن بگیرد
اگر تنها ۴۵ دقیقه اول ملاک قضاوت بود، دربی ۱۰۷ احتمالاً در فهرست همان شهرآوردهای محتاط و کمکیفیت سالهای اخیر قرار میگرفت.
استقلال و پرسپولیس در شروع مسابقه بیش از اندازه مستقیم بازی کردند. توپهای بلند، دوئلهای هوایی و پاسهای از دسترفته، اجازه شکلگیری ریتم مناسب را نمیداد. با این حال پرسپولیس موقعیت طلایی نیمه اول را در دقیقه ۱۶ به دست آورد؛ مهدی تیکدری با ارسال بلند پشت خط دفاع، علی علیپور را راه انداخت و مهاجم پرسپولیس بعد از عبور از رستم آشورماتوف در شرایطی بسیار مناسب نتوانست دروازه حبیب فرعباسی را باز کند.
پرسپولیس در ادامه نیز به وسیله سرگیف و تیکدری فرصتهایی ساخت، اما استقلال از اواخر نیمه اول کمکم جلوتر آمد. ارسال صالح حردانی در دقیقه ۳۷ از مقابل کوشکی عبور کرد و در دقیقه ۴۲ حرکت تکنیکی اسماعیل قلیزاده با شوت خطرناکی همراه شد که پیام نیازمند آن را دفع کرد. ضربه بعدی یاسر آسانی نیز پس از برخورد به مدافع سرخها راهی کرنر شد.
صفر-صفر پایان نیمه نخست شاید عادلانهترین نتیجه برای ۴۵ دقیقهای بود که کیفیتش با اعتبار بزرگترین مسابقه فوتبال باشگاهی ایران فاصله داشت.
اما نیمه دوم به شکل کاملاً متفاوتی آغاز شد.
استقلال بهتر شروع کرد؛ پرسپولیس گل زد!
استقلال در همان ثانیههای ابتدایی نیمه دوم جلو کشید.
حسین گودرزی در سمت چپ از مدافع مقابلش عبور کرد و توپ خطرناکی را از عرض محوطه پرسپولیس فرستاد که هیچ بازیکنی به آن نرسید. چند لحظه بعد صالح حردانی نیز ارسال دیگری انجام داد که خروج بهموقع پیام نیازمند مانع رسیدن توپ به مهاجمان استقلال شد.
درست زمانی که به نظر میرسید استقلال نیمه دوم را بهتر آغاز کرده، پرسپولیس ضربه خود را زد.
محمدمهدی محبی در حوالی دقیقه ۵۰ پس از تعلل و اشتباه رستم آشورماتوف و اسماعیل قلیزاده صاحب توپ شد. محبی ابتدا قصد داشت با ایگور سرگیف یکودو کند، اما توپ پس از برخورد به آشورماتوف دوباره مقابل خودش افتاد و وینگر پرسپولیس با ضربهای زمینی دروازه فرعباسی را باز کرد.
گل محبی از یک جهت اهمیت ویژهای داشت: این اولین گل خورده استقلال در فصل جدید لیگ برتر بود.
آبیها چهار هفته نخست را با سه پیروزی، یک تساوی و بدون گل خورده پشت سر گذاشته بودند؛ رکوردی که بالاخره در حساسترین مسابقه ممکن شکست.
جالبتر اینکه ورزش سه این گل را دویستمین گل تاریخ شهرآورد ثبت کرده است؛ بنابراین نام محمدمهدی محبی از این دربی علاوه بر نتیجه مسابقه با یک عدد تاریخی نیز باقی خواهد ماند.
آسانی اول تیر زد، بعد گل زد
اما استقلال بعد از دریافت گل فرو نریخت.
سعید سحرخیزان فقط دو دقیقه بعد روی ارسال علیرضا کوشکی با ضربه سر دروازه پرسپولیس را تهدید کرد، اما توپ با اختلاف کمی بیرون رفت.
چند دقیقه بعد نوبت یاسر آسانی بود.
کرنر استقلال از تمام بازیکنان عبور کرد و روی تیر دوم به آسانی رسید. ضربه فنی و زاویهدار ستاره استقلال به پایه تیر عمودی دروازه پیام نیازمند برخورد کرد و به زمین برگشت؛ صحنهای که استقلال را تنها چند سانتیمتر با گل مساوی فاصله انداخت.
آسانی اما برای جبران زیاد صبر نکرد.
محمدحسین اسلامی در دقیقه ۵۹ به جای علیرضا کوشکی وارد زمین شد و تنها چند ثانیه بعد، در اولین لمس توپ خود آن را به آسانی رساند. وینگر استقلال توپ را کنترل کرد و با ضربهای پرقدرت به زاویه بسته پیام نیازمند، دروازه پرسپولیس را باز کرد.
تعویض سهراب بختیاریزاده تقریباً بلافاصله جواب داد.
اسلامی هنوز فرصت نکرده بود وارد ریتم مسابقه شود که در اولین مشارکت خود پاس گل داد و آسانی نیز پس از بدشانسی روی تیر دروازه، این بار فرصت را از دست نداد.
یاسر آسانی؛ خطرناکترین آبی در نقش جهان
اگر قرار باشد از استقلال یک بازیکن بهعنوان چهره اصلی دربی انتخاب شود، یاسر آسانی یکی از جدیترین گزینههاست.
او در نیمه اول روی ضربات ایستگاهی و حرکت از کنارهها فعال بود، در دقیقه ۴۲ موقعیت خطرناکی داشت، در دقیقه ۵۶ تیر دروازه پرسپولیس را زد و چند دقیقه بعد نیز گل مساوی را به ثمر رساند.
آنچه عملکرد آسانی را برجستهتر میکند، نحوه گلزنی اوست.
استقلال برای رسیدن به گل نیازمند یک حمله طولانی و پیچیده نبود. اسلامی توپ را به سمت راست برد، آسانی کنترل کرد و با تصمیمی سریع به زاویه بسته زد؛ همان جسارتی که در نیمه اول تا حد زیادی در بازی دو تیم دیده نمیشد.
به همین دلیل گل آسانی فقط تساوی را برنگرداند؛ جریان مسابقه را هم عوض کرد.
پیام نیازمند مانع کاملشدن کامبک استقلال شد
استقلال در مجموع چند بار فرصت داشت بازی را به سود خود تغییر دهد، اما پیام نیازمند یکی از بازیکنان تأثیرگذار پرسپولیس بود.
در نیمه نخست شوت سنگین اسماعیل قلیزاده را مهار کرد. در شروع نیمه دوم با خروج مناسب ارسال صالح حردانی را جمع کرد و در دقیقه ۵۸ نیز شوت سحرخیزان پس از چرخش مقابل کنعانیزادگان را کنترل کرد.
البته روی گل آسانی کار چندانی از دست دروازهبان پرسپولیس برنمیآمد؛ ضربه از فاصله نزدیک و با قدرت زیاد به زاویه بسته زده شد.
در سوی مقابل حبیب فرعباسی نیز پس از گل محبی اجازه نداد پرسپولیس دوباره جلو بیفتد و در دقایق پایانی یکی از مهمترین واکنشهایش را مقابل محمد عمری انجام داد.
در نتیجه هر دو دروازهبان در حفظ نتیجه یک بر یک سهم داشتند.
پرسپولیس فرصت برد را داشت؛ علیپور حسرت بزرگ تارتار
برای مهدی تارتار بزرگترین حسرت مسابقه احتمالاً همان موقعیت علی علیپور در نیمه نخست خواهد بود.
پرسپولیس پیش از مسابقه با ۹ گل زده بهعنوان یکی از بهترین خطوط حمله لیگ وارد دربی شده بود و علیپور نیز مهاجم اول تیم محسوب میشد. در دقیقه ۱۶ تقریباً همه شرایط برای گلزنی او فراهم شد، اما ضربه نهایی به بیرون رفت.
اگر آن توپ وارد دروازه میشد، مسابقه ممکن بود شکل کاملاً متفاوتی پیدا کند.
استقلال مجبور میشد خیلی زودتر خطوط خود را جلو بکشد و این مسئله فضای بیشتری برای بیفوما، محبی، علیپور و سرگیف ایجاد میکرد.
در عوض پرسپولیس تا ابتدای نیمه دوم منتظر گل ماند و حتی پس از رسیدن به آن نیز فقط حدود ۱۰ دقیقه توانست برتری خود را حفظ کند.
اشتباه آشورماتوف؛ همان چیزی که مربیان از آن میترسیدند
یکی از نکات جالب پیش از دربی این بود که تقریباً همه درباره «اشتباه نکردن» صحبت میکردند.
مهدی تارتار در شب قبل از بازی روی همین مسئله تأکید کرده بود و پرویز مظلومی نیز از استقلال خواسته بود مسابقه بدون اشتباهی انجام دهد.
در نهایت گل اول دقیقاً از همان چیزی ساخته شد که همه از آن میترسیدند.
تعلل آشورماتوف و قلیزاده پشت محوطه باعث شد توپ به محبی برسد و پرسپولیس بدون طراحی یک حمله پیچیده دروازه استقلال را باز کند. ورزش سه نیز در شرح گل به «تعلل و اشتباه» دو بازیکن استقلال اشاره کرده است.
این صحنه نشان داد چرا دربیها اغلب با جزئیات تعیین میشوند.
ممکن است یک تیم برای چند دقیقه بهتر بازی کند، اما یک کنترل نامناسب یا تصمیم دیرهنگام تمام برنامه را تغییر دهد.
هیچکس جایزه توقف تراکتور را نبرد
پیش از دربی، توقف بدون گل تراکتور مقابل شمسآذر بهترین خبر ممکن برای سرخابیها بود.
استقلال با ۱۰ امتیاز میدانست در صورت پیروزی به ۱۳ امتیاز میرسد و شانس صدرنشینی دارد. پرسپولیس نیز ۹ امتیازی بود و میتوانست با برد، ۱۲ امتیازی شود و فاصلهاش با تراکتور را به حداقل برساند.
اما تساوی یک بر یک باعث شد هر دو بخشی از فرصت را از دست بدهند.
استقلال با ۱۱ امتیاز در رتبه دوم قرار گرفت و پرسپولیس با ۱۰ امتیاز سوم شد؛ در حالی که تراکتور بعد از توقف در قزوین ۱۳ امتیازی باقی مانده است.
به این ترتیب نتیجه دربی بیش از هر تیم دیگری لبخند را روی لب صدرنشین نشاند.
پنجاه هزار نفر، دو گل و پنجاهودومین تساوی
ورزش سه تعداد تماشاگران حاضر در نقش جهان را حدود ۵۰ هزار نفر ثبت کرده است؛ تماشاگرانی که پس از نیمه اول نهچندان جذاب، در نیمه دوم بالاخره دو گل دیدند.
پیش از مسابقه، در ۱۰۶ شهرآورد قبلی پرسپولیس ۲۹ پیروزی، استقلال ۲۶ برد و ۵۱ تساوی ثبت کرده بودند. بنابراین با نتیجه امشب، تعداد مساویهای این رویارویی به ۵۲ مسابقه رسید.
این آمار بهخوبی توضیح میدهد چرا نتیجه مساوی همچنان پرتکرارترین سرنوشت دربی تهران است.
دربی ۱۰۷ نیز همان مسیر تاریخی را رفت؛ هرچند برخلاف نیمه نخست، در نیمه دوم حداقل کیفیت و هیجانی ایجاد شد که مسابقه را از یک صفر-صفر فراموششدنی نجات داد.
دربی برنده نداشت، اما آسانی و محبی نامشان را ثبت کردند
در پایان، استقلال و پرسپولیس هر کدام میتوانند بخشی از نتیجه را مثبت ببینند و بخشی را از دسترفته بدانند.
پرسپولیس نخستین تیمی شد که در لیگ امسال دروازه استقلال را باز میکند و برای حدود ۱۰ دقیقه در آستانه عبور از رقیب سنتی در جدول قرار داشت.
استقلال اما پس از دریافت اولین گل فصل واکنش مناسبی نشان داد، تیر دروازه را زد و با گل زیبای یاسر آسانی از شکست فرار کرد.
برای تارتار، موقعیت علی علیپور و حفظ نکردن برتری حسرت باقی میماند؛ برای بختیاریزاده نیز تیر آسانی و فرصتهایی که میتوانست سه امتیاز و صدر جدول را به استقلال بدهد.
اما داستان نهایی دربی ۱۰۷ در دو نام خلاصه شد: محمدمهدی محبی، زننده گل تاریخی پرسپولیس و یاسر آسانی، مردی که اجازه نداد آن گل تبدیل به پیروزی شود.
نقش جهان برنده شهرآورد را ندید؛ و در شبی که استقلال و پرسپولیس هر دو برای نزدیکشدن به صدر فرصت داشتند، احتمالاً راضیترین تیم از نتیجه دربی کیلومترها دورتر از اصفهان بود: تراکتور.