روح‌الله رستمی پرچمدار ایران در پاراآسیایی ناگویا شد؛ قهرمان ۲ طلای پارالمپیک دوباره در جست‌وجوی طلا

براساس اعلام کمیته ملی پارالمپیک، روح‌الله رستمی وظیفه حمل پرچم ایران در مراسم افتتاحیه پنجمین دوره بازی‌های پاراآسیایی را برعهده خواهد داشت.

این انتخاب در حالی انجام شده که رستمی در فهرست نهایی تیم ملی پاراوزنه‌برداری ایران نیز قرار دارد و بنابراین تنها برای حضور تشریفاتی به ژاپن نمی‌رود؛ او یکی از جدی‌ترین امیدهای مدال کاروان ایران نیز خواهد بود.

فهرست تازه منتشرشده کاروان نشان می‌دهد ایران با ۱۶۶ ورزشکار شامل ۱۰۴ مرد و ۶۲ زن در ۱۵ رشته راهی بازی‌های پاراآسیایی می‌شود. تیم پاراوزنه‌برداری ایران نیز ۱۰ ورزشکار دارد و نام رستمی در کنار چهره‌هایی مانند محسن بختیار، احمد امین‌زاده، علی‌اکبر غریب‌شاهی و مهدی صیادی دیده می‌شود.

این ترکیب نشان می‌دهد انتخاب رستمی برای پرچمداری تنها یک تصمیم نمادین نیست؛ او همزمان یکی از چهره‌های اصلی تیمی است که انتظار مدال‌آوری بالایی از آن وجود دارد.

بازی‌های پاراآسیایی ناگویا چه زمانی آغاز می‌شود؟

پنجمین دوره بازی‌های پاراآسیایی از ۱۸ تا ۲۴ اکتبر ۲۰۲۶، برابر با ۲۶ مهر تا ۲ آبان ۱۴۰۵ در استان آیچی و شهر ناگویا برگزار می‌شود. سایت رسمی بازی‌ها همین بازه زمانی را برای مسابقات تأیید کرده است. 

در این دوره ۱۸ رشته در برنامه قرار دارند؛ از پارادوومیدانی، پاراشنا و پاراوزنه‌برداری گرفته تا والیبال نشسته، بسکتبال با ویلچر، گلبال و فوتبال نابینایان. کمیته پارالمپیک آسیا اعلام کرده حدود ۳ هزار ورزشکار از ۴۵ کمیته ملی پارالمپیک در ناگویا حضور خواهند داشت. 

در برخی گزارش‌های داخلی عدد «حدود ۴ هزار ورزشکار» ذکر شده، اما اسناد رسمی اولیه برگزارکنندگان رقم ۳۶۰۰ تا ۴۰۰۰ نفر را برای مجموع اعضای کاروان‌ها، شامل ورزشکاران و مسئولان تیم‌ها، پیش‌بینی کرده بودند؛ تعداد خود ورزشکاران کمتر از این رقم است. 

از لندن تا پاریس؛ سه مدال پارالمپیک برای رستمی

دلیل انتخاب روح‌الله رستمی برای پرچمداری را باید در بیش از یک دهه حضور او در بالاترین سطح پاراوزنه‌برداری جهان جست‌وجو کرد.

او نخستین مدال پارالمپیکی خود را در لندن ۲۰۱۲ به دست آورد و نایب‌قهرمان شد. سپس در توکیو ۲۰۲۰ مسیرش را با قهرمانی ادامه داد و چهار سال بعد در پاریس نیز بار دیگر روی سکوی نخست ایستاد.

اوج عملکرد او در پاریس ۲۰۲۴ رقم خورد.

براساس دفتر نتایج رسمی پارالمپیک، رستمی در دسته ۸۰ کیلوگرم ابتدا وزنه ۲۳۰ کیلوگرمی و سپس ۲۳۴ کیلوگرمی را مهار کرد و در تلاش سوم سراغ ۲۴۲ کیلوگرم رفت. این وزنه هم مدال طلا را قطعی کرد و هم رکورد جهان و رکورد پارالمپیک را به نام او تغییر داد. 

نفر دوم مسابقه، شیائوفی گو از چین، با ۲۲۵ کیلوگرم کار را تمام کرد؛ یعنی رستمی با اختلاف ۱۷ کیلوگرمی نسبت به بهترین وزنه نفر دوم، قهرمانی بسیار مقتدرانه‌ای داشت. 

وزنه ۲۴۲ کیلویی چرا هنوز مهم است؟

ثبت رکورد ۲۴۲ کیلوگرمی فقط یک عدد در کارنامه رستمی نیست.

رکورد جهانی پیش از پارالمپیک پاریس نیز در اختیار خود او و برابر با ۲۴۱ کیلوگرم بود؛ رکوردی که در سال ۲۰۲۱ در بانکوک ثبت شده بود. او در پاریس توانست رکورد خودش را یک کیلوگرم ارتقا دهد.

این نکته تصویری از ثبات او در بالاترین سطح جهان ارائه می‌کند. بسیاری از قهرمانان ممکن است در یک دوره به اوج برسند، اما رستمی طی سال‌ها توانسته در میان بهترین‌های جهان باقی بماند و حتی رکورد خودش را نیز بهبود دهد.

برای همین است که حضور او در ناگویا فراتر از یک ورزشکار باسابقه تلقی می‌شود؛ او همچنان می‌تواند یکی از مدعیان اصلی سکوی نخست باشد.

رستمی به دنبال دومین طلای پاراآسیایی

قهرمان پارالمپیک در بازی‌های پاراآسیایی نیز سابقه مدال‌آوری دارد.

رستمی در بازی‌های جاکارتا ۲۰۱۸ در دسته ۷۲ کیلوگرم به مدال طلا رسید. در دوره بعدی بازی‌ها در هانگژو نیز در دسته خود مدال نقره گرفت. گزارش‌های آن مسابقات نیز تأیید می‌کنند که او به‌عنوان قهرمان دوره جاکارتا وارد رقابت هانگژو شده بود.

ناگویا در نتیجه سومین فرصت متوالی او برای حضور روی سکوی بازی‌های پاراآسیایی خواهد بود.

هدف این بار نیز روشن است: بازگشت به سکوی نخست.

با توجه به اینکه تیم ملی پاراوزنه‌برداری با چندین چهره مدال‌آور به ژاپن می‌رود، عملکرد رستمی می‌تواند هم از نظر مدالی و هم از نظر روحی تأثیر زیادی بر کل تیم داشته باشد.

چرا انتخاب رستمی برای پرچمداری اهمیت دارد؟

پرچمداری در بازی‌های چندرشته‌ای معمولاً به ورزشکاری سپرده می‌شود که ترکیبی از سابقه، اعتبار بین‌المللی و جایگاه نمادین را در اختیار داشته باشد.

رستمی تقریباً تمام این شاخص‌ها را دارد.

او سه مدال پارالمپیک دارد، دو مرتبه قهرمان شده، رکورد جهان را در اختیار داشته و تجربه حضور در چند دوره بازی‌های پاراآسیایی را نیز پشت سر گذاشته است.

ضمن اینکه هنوز ورزشکار فعال است و در ناگویا برای مدال خواهد جنگید.

به همین دلیل، تصویر او با پرچم ایران در افتتاحیه می‌تواند یکی از نمادهای اصلی کاروان ایران در این دوره باشد؛ به‌ویژه برای ورزشکاران جوان‌تری که نخستین تجربه حضور در بازی‌های بزرگ آسیایی را پشت سر می‌گذارند.

ایران با ۱۶۶ ورزشکار به ناگویا می‌رود

کاروان ایران در ۱۵ رشته از ۱۸ رشته بازی‌ها حضور خواهد داشت.

پاراتیراندازی با کمان، پاراتیراندازی، پاراشنا، پارادوومیدانی، بوچیا، پاراجودو، پاراوزنه‌برداری، پاراتکواندو، پاراتنیس روی میز، پارادوچرخه‌سواری، والیبال نشسته، بسکتبال با ویلچر، فوتبال نابینایان، گلبال و پاراشمشیربازی رشته‌هایی هستند که ایران در آنها نماینده دارد. 

ترکیب ۶۲ ورزشکار زن و ۱۰۴ ورزشکار مرد نیز یکی از ویژگی‌های کاروان این دوره است.

این بازی‌ها همچنین در فاصله دو سال پس از پارالمپیک پاریس و دو سال پیش از لس‌آنجلس ۲۰۲۸ برگزار می‌شوند؛ موضوعی که کمیته پارالمپیک آسیا نیز بر اهمیت آن برای ارزیابی روند پیشرفت ورزشکاران تأکید کرده است. 

از همین منظر، ناگویا صرفاً یک رقابت قاره‌ای نیست و برای بسیاری از قهرمانان، بخشی از مسیر آماده‌سازی المپیک بعدی خواهد بود.

پرچمداری یک قهرمان؛ آغاز مأموریت تازه روح‌الله رستمی

روح‌الله رستمی در ۳۷ سالگی همچنان یکی از مهم‌ترین نام‌های پاراوزنه‌برداری ایران است.

از نقره لندن ۲۰۱۲ تا طلاهای توکیو و پاریس، و از قهرمانی جاکارتا تا نقره هانگژو، کارنامه او نشان می‌دهد انتخابش برای حمل پرچم ایران بیش از یک تصمیم تشریفاتی است.

او در ناگویا دو مأموریت خواهد داشت؛ ابتدا حمل پرچم ایران در مراسم افتتاحیه و سپس حضور پشت میز وزنه‌برداری برای افزودن مدالی دیگر به مجموعه افتخاراتش.

اما مهم‌ترین عددی که قبل از شروع بازی‌ها در ذهن رقبا باقی می‌ماند همان ۲۴۲ کیلوگرم پاریس است؛ رکوردی که ثابت کرد رستمی حتی بعد از سال‌ها حضور در سطح اول جهان هنوز می‌تواند مرزهای خودش را جابه‌جا کند.